*/
  • vincentoldbook
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mycompatriot_thailand@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-25
  • จำนวนเรื่อง : 160
  • จำนวนผู้ชม : 336610
  • จำนวนผู้โหวต : 279
  • ส่ง msg :
  • โหวต 279 คน
Besame Macho

Besame Macho By Cesaria Evora _Latin Music

View All
<< กันยายน 2010 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 8 กันยายน 2553
Posted by vincentoldbook , ผู้อ่าน : 1944 , 15:31:46 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

.. ลำโขงยามเย็น กับ ภาพชายฉกรรจ์ที่สนุกสนานคึกคักไปกับการซ้อมแข่งเรือ ..

.. เล่าเรื่อง และ ถ่ายภาพ โดย ..วินเซนต์ ..

......................................

งูหนีน้ำ แมงป่องหลบฝน และ สีสันชีวิตผู้คนริมโขงกับเทศกาลแข่งเรือที่รอคอย..

 

รุ่งอรุณวันนี้..

แดดจัดมากจนฉันรู้สึกได้ตั้งแต่ยังนอนหลับตาอยู่บนเตียงนอน..

แสงแดดเจิดจ้าและอากาศร้อนอบอ้าวปลุกให้ฉันลุกตื่น ไอร้อนของดวงตะวันลามเลียเข้ามาอยู่ทั่วทุกมุมของบ้านอย่างรวดเร็ว เงาแสงของมันจับอยู่ทั่วบ้าน ทั้งในห้องนอน ห้องน้ำ ห้องครัว ..แม้แต่ห้องนั่งเล่น และ โต๊ะคอมฯ ที่ฉันนั่งทำงานอยู่เป็นประจำ..

มันช่างเป็นรุ่งเช้าที่อากาศมันร้อนเหลือทน มันไม่น่าจะร้อนได้ขนาดนี้ในรุ่งเช้า ที่ตามปกติอากาศที่นี่นั้นมันค่อนข้างจะเย็นสบายดี ฉันมักจะชอบไปนั่งเอนกายหลับอยู่ตรงเก้าอี้โยกหน้าบ้าน สูดอากาศและหายใจเข้าปอดลึกๆ นั่งมองดูยอดเขาฝั่งเมืองลาว นั่งพินิจพิจารณา ปุยเมฆบนท้องฟ้า สัมผัสรับสายลมที่พัดมาอ่อนๆ นั่งดอมดมกลิ่นหอมของชีวิตอย่างเงียบๆ มีกาแฟร้อนๆสักแก้วเป็นเพื่อนคู่คิด..

ในยามปกติเช้าๆที่นี่ ม่านละอองแห่งความชุ่มฉ่ำเย็นจากหมอกน้ำค้างของยามรัตติกาลคืนวาน จะยังคงไม่จางหายไปไหน ?..ทว่า ในวันนี้ฉันกลับตื่นขึ้นมา กับความรู้สึกที่ว่า มันคงจะเป็นอีกหนึ่งวันอันแสนโหดร้ายของชีวิต ..

นั่งเขียนงานก็คงไม่เหมาะ อ่านหนังสือกว่าจะผ่านไปได้แต่ละหน้าแต่ละบทก็คงจะร้อนขาดใจตายเสียก่อน ฉันคิดว่าฉันจะต้องติดแหง็กอยู่กับอากาศร้อนอบอ้าวและแดดจัดๆนี้ไปตลอดทั้งวันแน่ๆ..

ลุกไปเปิดหน้าต่างบ้านแทบทุกบาน เพื่อรับทั้งเปลวแดด และ สายลมเย็นๆ ที่ยังคงพอมีหลงพัดเข้ามาอยู่เป็นห้วงๆ แม้มันจะมีเพียงสายลมที่เบางบาง ทว่า มันก็ยังช่วยทำให้จิตใจได้บรรเทาเบาบางความว้าวุ่นในอารมณ์หงุดหงิดลงมาได้บ้าง ..

มันเป็นเรื่องแปลกดี และ มันเป็นเรื่องที่มิอาจคาดเดาอะไรได้ล่วงหน้า ท้องฟ้าที่มีแสงแดดจัดจ้ามันเหมาะกับการซักผ้ามากกว่าไปทำอย่างอื่น นั่งมองดูผ้าที่รอซักอยู่เต็มตะกร้า นั่งจินตนาการว่าจะได้ฤกษ์นำพวกมันไปซักเสียที แขวนพวกมันไว้กลางเปลวแดด ตากให้แห้งๆเอาให้กรอบๆติดอยู่กับราวตากผ้าข้างบ้านเลย ..

ฉันจินตนาการความอยากของฉัน อยากจะนั่งดูเปลวแดดแผดเผามันตลอดทั้งวัน ..

นั่งมองดูมันปลิวแห้งสะบัดไปมา ให้สมกับที่มันรอคอยการซักมานาน..เพราะที่นี่ฝนตกทุกวัน..

ทว่า นั่นมัน คือ จินตนาการและความอยากส่วนตัวของฉัน ในขณะที่ความเป็นจริงของสถานการณ์ดินฟ้าอากาศ ก็คือ สิ่งที่เกิดขึ้นตามมาภายหลังจากจินตนาการนั้นของฉันผ่านไปได้ไม่ถึงชั่วโมง ..

ชงกาแฟเสร็จ นั่งจิบกาแฟ ลุกไปเข้าครัว ทำอาหารเช้า ง่วนอยู่กับหน้าเตา เอาข้าวให้หมา นั่งทานข้าวของคน ลุกไปอาบน้ำ แต่งตัวเปลี่ยนเสื้อผ้า ..เตรียมตัวเข้าไปในตลาดริมโขงเพื่อทำธุระ ..

ก่อนจะมาหยุดชะงักกำหนดการทั้งหมด เมื่อฝนเทลงมาอย่างหนัก ..หนักอย่างเป็นบ้าเป็นหลัง !! ..

มองหาแสงแดด ที่ฉันเห็นมันจัดจ้าเหลือทนในรุ่งเช้า ตอนนี้มันไม่มีเสียแล้ว ท้องฟ้ามืดครึ้มเร็วมาก ฟ้าร้องคำรามหนักแน่นดังกังวาลกึกก้อง สายฝนกระหน่ำซัดสาดลงมาติดต่อกันอย่างหนักจนมองดูมืดฟ้ามัวดิน ลมก็ค่อนข้างจะพัดแรงเป็นใจให้สายฝนนั้นซัดสาดรุนแรงขึ้น อยู่นานนับชั่วโมงสองชั่วโมง  ..

ฉันเลยถือโอกาสมานั่งเขียนบทความ มานั่งดอมดมกลิ่นละอองไอฝนที่ซัดสาดมา ..

มานั่งฟังเสียงฟ้า เสียงฝน ที่ระงมคำราม รอคอยโมงยามที่เหมาะๆ ที่ฝนจะหยุดตก ..

เพื่อจะได้ออกไปทำธุระส่วนตัวดังที่หวังและตั้งใจไว้ !!!..

......................................

.. เราใช้รถมอเตอร์ไซค์เพื่อสะดวกต่อการลัดเลาะเก็บภาพและชื่นชมบรรยากาศ ..

.....................................

มนุษย์เรา..

ก็มักอยากจะให้ตัวเองได้มีที่พึงพิง มีที่ๆสำหรับการพักผ่อนอาศัยของ ร่างกาย และ จิตใจ..

แม้แต่จิตวิญญาณ ..เรายังต้องหามุมสงบเพื่อจะได้ค้นพบ และ พูดคุยกับมัน มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆเลยที่เราจะเข้าไปนั่งคุยกับจิตวิญญาณของเรา และ ค้นพบมันภายในร้านเหล้า ในร้านหนังสือ หรือ โรงหนัง หรือ ช้อปปิ้งมอลล์ที่ไหนสักแห่ง ??.. 

ฉันชอบที่นี่..ตรงที่มันมีความแปรปรวนของอากาศไปๆมาๆ มันคล้ายๆจะย้ำเตือนจิตใจเราให้ตระหนักอยู่เสมอว่า วันนี้..ไม่มีอะไรที่แน่นอน เดี๋ยวหนาว เดี๋ยวร้อน เดี๋ยวอบอ้าว เดี๋ยวผ่อนคลาย มันคือโลกแห่งความจริง ที่มันเคลื่อนหมุนเวียนเปลี่ยนไป ในขณะที่สรรพสิ่งก็หมุนวนเปลี่ยนแปลงตามมัน ..

เช้าวันนี้ กับ เช้าวันวาน มีความแตกต่างกันในทุกๆเช้า ชีวิตเราก็เหมือนกัน ชีวิตวันนี้ กับ ชีวิตวันวานแตกต่างกัน และ ชีวิตวันต่อๆไปก็แตกต่างกัน ไม่มีวันใดที่ชีวิตเรานั้น ..มันเหมือนๆกันทุกๆวัน ..

ฝนที่นี่ตกลงมาหลายวัน ทว่า จะตกไม่เป็นเวล่ำเวลานัก หลายวันมานี้ตกหนักในช่วงดึกๆดื่นๆ บางคืนเทกระหน่ำลงมาตอนประมาณ ตีหนึ่งตีสอง บางวันก็เทลงมาในตอนรุ่งสาง..

ฝนที่ตกลงมาหนักๆในยามดึก มันทำให้ใครต่อใครหลับนอนได้อย่างอิ่มสบายจนถึงรุ่งเช้า มันทำให้มนุษย์ราตรีอย่างฉันได้นั่งพักพิงจิตใจอยู่ในมุมเงียบๆได้นานๆ ได้ผ่อนคลายชีวิตสัพเพเหระเบาๆ อยู่กับเสียงเพลงเบาๆ เบียร์เย็นๆ และ ข่าวสารบ้านเมืองในแต่ละวันที่มันเบาบางลง.. 

.. ดอกไม้ป่าข้างทางที่งดงามไม่แพ้ดอกหญ้าริมทาง ..

.. ดอกไม้บางชนิดเบ่งบานงดงาม ด้วยสีสัน บาดตา บาดใจ ..

.. ทีมเรือแข่งแต่ละทีมเต็มไปด้วยอาสาสมัครจากทั่วสารทิศของอำเภอ ..

.........................................

สองคืนก่อน สายฝนรอบดึก นำพาผู้มาเยือนที่ฉันไม่พึงปรารถนาชนิดหนึ่งเข้ามาในบ้าน ? มันเข้ามาในตอนที่ฉันยังนั่งเพลิดเพลินอยู่กับการติดตามข่าวสารบ้านเมืองผ่านหน้าอินเตอร์เน็ตออนไลน์ ..

แมงป่องตัวเขื่องผิวดำเป็นเงามันวาวสะท้อนกับแสงไฟนีออนในบ้าน มันมาจากมุมไหนของบ้าน ? หรือ มันเล็ดลอดเข้ามาจากซอกหลืบไหนของบ้าน ? หรือ มันมาจากที่แห่งใดภายนอกบ้าน ?.. ฉันไม่อาจจะทราบที่มาที่ไปของมันได้ ..

แต่เชื่อแน่ว่ามันต้องหลบสายฝนที่เทกระหน่ำอย่างหนักนั้นเข้ามา..มันเข้ามาในบ้าน และ ดูท่าจะถูกขวางทางจากเจ้าตุ๊กแกเจ้าถิ่น ..ตุ๊กแกที่ฉันเองก็ไม่ได้ตั้งใจจะเลี้ยงพวกมันไว้เลย แต่มันคือผู้ที่เข้ามาอยู่อาศัยก่อนฉัน และ ไม่ยอมหนีไปจากที่นี่ และ มันจ้องดูฉันทุกครั้งเสมือนหนึ่งเป็นผู้บุกรุก..

ตุ๊กแกที่นี่มีราวๆ ๓ - ๔ ตัว มีหนึ่งตัวที่ตัวใหญ่มากๆ และ ดุมากๆ แต่ตัวที่ออกมาขวางเจ้าแมงป่องดำตัวเขื่องที่หลบฝนเข้ามาในคืนนั้น ..มันน่าจะเป็นตัวเล็กสุดล่ะ ..

ในบรรยากาศแห่งค่ำคืนสายฝนพรำในค่ำคืนนั้น รสชาติเบียร์ที่นุ่มละมุน และ เสียงเพลงที่หวานจับใจ มันไม่เข้ากันเอาเสียเลยกับเสียงเห่าลั่นบ้านของน้องหมอก ที่ทำให้ฉันโมโหสุดชีวิต ที่เสียงเห่าของมันดันมันทำลายบรรยากาศสุนทรีย์ของฉันหายไปหมด ..

ในคืนนั้น ..จู่ๆ น้องหมอกมันก็ลุกขึ้นมากลางดึก และ มันก็เห่าอย่างหนักทั้งๆที่มันเองก็หลับไปนานแล้ว..ในขณะที่พี่สาวของน้องหมอกอย่างคุณนายกาแฟน่ะ ..ยังหลับเป็นตาย อยู่ข้างๆ !!..

ฉันส่งเสียงดุเพื่อให้น้องหมอกหยุดเห่า แต่น้องหมอกก็ไม่หยุด เมื่อฉันหันมองไปตามสายตาของมัน ฉันก็แทบผงะ ..กับภาพที่เห็นอยู่เบื้องหน้า แมงป่องตัวเขื่อง กับ ตุ๊กแกตัวนั้น มันกำลังนัวเนียฟัดเหวี่ยงกันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลจากปลายเท้าฉันนัก..

.. ชาวบ้านมาเฝ้าดูการซ้อมทุกวันเพื่อรอวันแข่งขันจริงมาถึง ..

.. ริมโขงยามเย็นตอนนี้มันกลายเป็นสวนสวรรค์ของเด็กๆ ..

.. ที่สำคัญกลายเป็นแหล่งค้าขายเล็กๆน้อยๆของชาวบ้านด้วย ..

.. เพื่อมาตามดูพัฒนาการของฝีพายในแต่ละทีม ..

.. ที่เรื่องความทุ่มเทแรงกายแรงใจขยันฝึกซ้อมของแต่ละทีมนั้นอยู่ในระดับสูสีคู่คี่กัน ..

..........................................

ด้วยสัญชาตญาณอัตโนมัติของมนุษย์ที่มีความโหดร้ายและความคล่องตัวเป็นทุนเดิม ..

ฉันคว้าท่อพีวีซีขนาดยาวประมาณเกือบๆเมตร ที่เหลือมาจากการซ่อมท่อประปาใหม่ๆ หวดลงไปกลางวงต่อสู้นั้นอย่างไม่ยั้งมือ ..จนปลายท่อแตกละเอียด ..

ตุ๊กแกเจ้าถิ่นด้วยสัญชาตญาณของนักลี้ภัยผู้ไม่ค่อยนิยมโผล่มาให้ใครได้เห็นบ่อยนัก มันกระโดดมุดหลบเข้าฝาผนังและปีนไต่หลบหนีหายเข้าไปตรงซอกหลืบหลังตู้หนังสืออย่างรวดเร็ว ..

ทว่า กับเจ้าแมงป่องดำหลงทาง..ผู้โชคร้าย ผู้ไม่รู้จะไปไหนดี ? กลับต้องมาจบชีวิตแบบ หาชิ้นส่วนดีๆแทบไม่เจอ บ้างเป็นเนื้อดำๆเละๆติดอยู่ตามพื้น บ้างก็ติดอยู่กับปลายทอพีวีซีที่ฉันใช้หวดลงไป บ้างก็ติดกับเศษของท่อพีวีซีที่แตกละเอียดและกระเด็นกระดอนอยู่ทั่วพื้นบ้าน..

กว่าที่ฉันจะมารู้สึกถึงความโหดร้ายของตัวเอง..ฉันก็ได้กวาดเศษร่างของมันลงในที่ตักขยะ และ เทลงไปในถุงดำที่ใส่ขยะเป็นที่เรียบร้อยแล้ว..

ก่อนที่ฉันจะมัดปากถุงดำนั้น และ นำไปทิ้งลงในถังขยะข้างบ้าน ..

รอรถเก็บขยะมาเก็บทั้งขยะและร่างของมันไปทิ้งไกลๆ !!..

........................................

.. ภาพชีวิตยามเย็นของชาวบ้านริมโขงกับการประมงจับปลา ..

......................................

คืนนั้น..

ฉันนั่งพินิจพิจารณาความโหดร้ายของตัวเองอยู่นาน..

มันเป็นเพราะสัญชาตญาณของมนุษย์ ? หรือ เพราะเสียงเห่าของน้องหมอก ?..

ที่ทำให้ฉันสะดุ้งโหยงตกใจกระทันหันกลางดึกจนคุมสติไม่อยู่ แทนที่จะใช้ไม้กวาดกวาดเจ้าแมงป่องตัวนั้นให้มันออกไปทางหน้าบ้าน ทว่า ฉันกลับเลือกใช้ท่อพีวีซีหวดปลิดชีพมันแทน..

หรือ เป็นเพราะว่ามันคือ แมงป่อง และ มันเป็นสิ่งมีชีวิตที่มีพิษ และ มันก็มีพิษสงร้ายกาจ ???.. 

ฉันไม่รู้คำตอบใดๆทั้งนั้นในค่ำคืนนั้น ..นอกจากออกไปนั่งรับบรรยากาศเย็นๆของสายฝน ภายใต้แสงเทียนบนโต๊ะ กับ เบียร์เย็นๆที่ทำให้เรื่องของแมงป่อง และ ความตื่นตระหนกของฉันค่อยๆผ่อนคลายลงไป กลายเป็นความเมา และ ความง่วง ..

ก่อนที่ในเช้าสายๆของวันต่อมา ความตื่นตระหนกนั้น มันจะค่อยกลับกลายมาเป็นเรื่องของความเข้าใจที่มากขึ้น เข้าใจตัวตนของฉันเองในฐานะของการเป็นผู้บุกรุก เข้าใจในตัวตนของฉันในฐานะของการเป็นมนุษย์ผู้เข้ามายึดกุมชัยภูมิพื้นที่ที่ดีกว่า ..

.. ในยามที่ลูกๆหลานๆเสร็จจากภารกิจการเรียน และ ผู้ใหญ่เสร็จจากงานในไร่ในนา ..

.. ในช่วงเวลาแดดร่มลมตกอากาศเย็นสบายๆ ..

.. ทุกคนก็จะมานั่งผ่อนคลายดูทีมโปรดของตนซ้อมแข่งเรือ ..

....................................

ช่วงเช้าสายๆของวันต่อมา ..ฉันพบว่า มีลูกงูสีสันสวยงามตัวหนึ่ง ..

หนีน้ำขึ้นมา และ มาเลื้อยพันอยู่ตรงเก้าอี้โยกที่ฉันชอบนั่งชมวิวทิวทัศน์อยู่เป็นประจำ ..

สีสันของมันสวยงาม เหลืองสลับดำ ตัวมันยังเล็ก..ฉันไม่แน่ใจว่ามันเป็นงูมีพิษ หรือ ไม่มีพิษ แม้ว่าฉันจะพยายามเรียนรู้ เพื่อทำความรู้จักกับชนิดของงูเหล่านี้ให้มากๆ เพราะว่าที่นี่งูค่อนข้างจะชุม และ พบเห็นได้ทั่วไป แต่นั่นฉันก็ไม่มั่นใจว่า "เจ้างูตัวน้อย" ที่ฉันเห็นอยู่นั้น มันมีพิษหรือไม่มีพิษ ?..

ทว่า มันกลับรอดตาย เนื่องเพราะว่า เช้าสายๆในวันนั้น ฉันมีสติมากขึ้น..ความโหดร้ายหายไปเกินกว่าครึ่ง ความเข้าใจมีมากขึ้น จากปลายไม้ที่ควรจะใช้หวดๆมันให้ตาย ก็กลายไปเป็นปลายไม้ที่ค่อยๆใช้เขี่ยมันให้พ้นทางไป..

เขี่ยมันให้ลงไปสนามหญ้าข้างบ้าน ที่ยังคงชุ่มเปียกน้ำฝนที่ตกลงมาตลอดทั้งคืน..

ที่ๆฉันเชื่อว่า ..เจ้างูตัวน้อยนี้มันน่าจะมาจากที่ไหนสักแห่งไม่ใกล้ไม่ไกลไปจากที่นี่นัก..

พวกมันมักหนีน้ำขึ้นมาให้เห็นบ่อยๆ หลายครั้งที่ฉันพบเจองูแต่ส่วนใหญ่มันเป็นงูไม่มีพิษ แต่กลับมีประโยชน์ในการกินหอยทากที่เข้ามาเกาะอยู่ตามพื้นปูน พื้นสนามหญ้ารอบๆบ้าน ..

ทว่า มันก็มีอยู่ครั้งหนึ่ง ที่ฉันต้องเผชิญหน้ากับงูพิษร้ายอย่าง กะปะ ที่มันนอนขดตัวรอฉกขาฉันอยู่ หากฉันเผลอก้าวเข้าไปอีกเพียงก้าวเดียว ฉันก็คงจะลงไปนอนเดี้ยงเพราะพิษร้ายนั้นของมัน ดีที่หูไวได้ยินเสียงของมันเลื้อยผ่านซากใบไม้แห้งดังแคว็กๆ ฉันชะงักเพ่งมองดูมัน ที่พรางตัวได้เนียนมากๆกับซากใบไม้แห้ง..

ตอนนั้นฉันก็เลือกที่ใช้วิธีไล่มันออกไปแทนการฆ่ามันทิ้ง ฉันพยายามใช้ไม้เขี่ยๆไล่มันไป เจ้างูกะปะตัวนั้นมันไม่ยอมไปอยู่นาน มันกลับมุดเข้าไปหลบอยู่ใต้ท้องรถอยู่นานเป็นสิบนาที ก่อนที่มันจะค่อยๆโผล่หัวออกมา และ ค่อยๆเลื้อยหนีหายจากไปและไม่เคยเห็นมันกลับมาอีก ..

.. ภาพเรือพายของชาวบ้านฝั่งไทย กับ ฉากหลังที่เป็นทิวทัศน์ฝั่งเมืองลาว ..

.. ท่ามกลางสายน้ำ แมกไม้ และ ขุนเขา ..

.. ชีวิตงดงาม ที่มาชื่นชมยามใด ก็ไม่เคยรู้สึกเบื่อ ..

............................................

ที่นี่ใกล้ป่าใกล้เขาและใกล้แม่น้ำ งู หรือ สิ่งมีชีวิตที่มีพิษอื่นๆจึงมีอยู่ค่อนข้างชุกชุม หากจะสรุปว่าเจอต้องฆ่าทิ้ง ฉันก็คงต้องนั่งฆ่าพวกสิ่งมีชีวิตเหล่านี้วันละหลายๆตัว ..

มันมีอยู่ดาษดื่นล้อมรอบตัวฉัน ไปที่ไหนก็พบเจอและพบเห็นพวกมัน ทว่า หากเจอและไม่ฆ่ามันทิ้ง มันก็ไม่มีหลักประกันใดๆว่า วันหนึ่งข้างหน้ามันจะไม่กลับมาเป็นอันตรายต่อชีวิตฉันเหมือนกัน..

ดังนั้น..การฆ่า หรือ ไม่ฆ่า ??..มันจึงไม่ได้ขึ้นอยู่กับว่า..ฉันมีสติ หรือ ไม่มีสติเท่านั้น ??..

ทว่า มันยังขึ้นอยู่กับเรื่องที่ว่า ..พวกมันลุกล้ำเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของฉันมากน้อยเพียงใด ?..

เป็นอันตรายต่อชีวิตฉัน ..คนข้างกายฉัน ? และ เพื่อนสี่ขาสองตัวของฉัน..หรือไม่ ?..

ถ้าสัญชาตญาณอัตโนมัติของการเป็นมนุษย์ผู้โหดร้าย และ ระแวดระวังภัยของฉันมันบอกว่าไว้ใจไม่ได้ และ ไม่ควรจะเก็บมันไว้ให้เกิดอันตราย ..ต่อ ชีวิต และ ทรัพย์สิน !!..

แม้แต่ หนู มด แมลงสาบ จิ้งจก ตุ๊กแก ผึ้ง ต่อ แตน ..ก็อาจจะกลายเป็นศพได้ทุกเมื่อ !!..

เมื่อเข้ามาใกล้รัศมีพื้นที่ทำลายล้างของมนุษย์โหดๆอย่างฉัน !!!..

....................................... 

วินเซนต์

ริมโขง  หนองคาย

๘  กันยายน  ๒๕๕๓

........................................


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
khunphai วันที่ : 09/09/2010 เวลา : 13.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunphai
<<<.ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป...ตามใจเรา>>>

ช่างเป็นวิถีชีวิตแท้จริงเลยคะ
ถ่ายออกมาได้อารมณ์แบบ
เก่าๆๆ จัง

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
มัชฌิมาปกร วันที่ : 09/09/2010 เวลา : 07.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kintaro
kintaro2- ภาพ kintaro3- กลอน >คมความคิด ชีวิตมีสุข หนังสือเล่มแรกของผม


http://www.oknation.net/blog/kintaro/2010/09/09/entry-1

สวัสดีครับ ที่จังหวัดน่านก็กำลังจะเริ่มแข่งเหมือนกันครับ
ประเพณีแข่งเรือ มีมานาน
ขอบคุณภาพที่งดงาม และเรื่องราวที่น่าประทับใจครับ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
lanthom วันที่ : 08/09/2010 เวลา : 18.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lanthom


" พี่แฟ .. พ่อเอาพี่แฟกับหมอกมาเผาอีกแล้วอ่ะ .. จัดการเลยดีมั๊ยเรา" ---- "แล้วเสาร์ทิตย์นี้เราจะได้ไปดูแข่งเรือกับพ่อมั๊ยเนี่ย ... สงสัยต้องเฝ้าบ้านอีกแน่ๆเลย วัยรุ่นเซ็งงงงงงง"

..

ปล.เสียงครวญจากเจ้าหมอก 555+

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
april88 วันที่ : 08/09/2010 เวลา : 16.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/april88

ภาพสวยค่ะ
อยากไปเที่ยวบ้างจัง

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
konthai24hours วันที่ : 08/09/2010 เวลา : 16.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konthai24hours
konthai24hours@yahoo.com

กล้ยวปิ้ง ครับ ของชอบเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
INDYLOVE วันที่ : 08/09/2010 เวลา : 16.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/loveindy
บันทึกเรื่องราวเกี่ยวกับความทรงจำความประทับใจ ประสบการณ์ในการท่องเที่ยว และอาหาร

วิถีชีวิตที่ต้องดินรน
บางครั้งก็เหมือนหนีเสือปะจรเข้...

ภาพสวยมากค่ะ แหล่มจริงๆ เลย..

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 08/09/2010 เวลา : 16.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

ผมว่า มนุษย์ นี่แหละครับ ที่เป็นสัตว์ ที่น่ากลัวที่สุด

อ่านไปก็นึกอิจฉาไปครับ ริมโขง ... ไม่ได้ไปนั่งเล่นริมโขงนานแล้ว

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
เขียดขาคำ วันที่ : 08/09/2010 เวลา : 16.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kiadkakam

อย่างงี้การต่อสู้ระหว่างแมงป่องกับตุ๊กแกก็ไม่แฟร์อ่ะดิ
เพราะมีท่อพีวีซีเป็นอุปสรรค
อยากรู้จังว่า ถ้าปล่อยตัวๆ ระหว่างแมงป่องกับตุ๊กแก
ใครจะแน่กว่าใคร?

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
Surakant วันที่ : 08/09/2010 เวลา : 15.59 น.
 อ ยู่ เ มื อ ง ไ ท ย  ส บ า ย ที่ สุ ด ใ น โ ล ก

ดอกไม้งาม ยามหยาดฝน หลั่งชโลมดิน

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
เขียดขาคำ วันที่ : 08/09/2010 เวลา : 15.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kiadkakam

เห็นแล้วชุ่มฉ่ำหัวใจดีจริง
ชักเริ่มคุ้นหน้านางแบบแล้วสิ อิอิ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
นายสิบหมื่น วันที่ : 08/09/2010 เวลา : 15.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

คึดฮอดวิถีริมโขง

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน