*/
  • vincentoldbook
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : mycompatriot_thailand@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-10-01
  • จำนวนเรื่อง : 60
  • จำนวนผู้ชม : 364746
  • จำนวนผู้โหวต : 104
  • ส่ง msg :
  • โหวต 104 คน
DONNIE DARKO

MAD WORLD BY GARY JULES

View All
<< พฤศจิกายน 2008 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30            

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 12 พฤศจิกายน 2551
Posted by vincentoldbook , ผู้อ่าน : 1735 , 21:23:19 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

 

ความสุขคลุกฝุ่น :ตลาดนัด หนังสือ ลมหนาว และ รอยยิ้มของผู้คน ..

 

นานมาแล้ว ..

ริมรั้วประตูหน้าบ้าน ..

เสียงแม่ร้องตะโกนเอ็ดตะโรเรียกลูกๆให้มารับของสัมภาระต่างๆบนรถสามล้อถีบ ..

รถสามล้อที่เต็มไปด้วยข้าวของพะรุงพะรังของแม่ที่เพิ่งกลับมาจากการเดินทางไปตระเวนค้าขาย.. 

รถสามล้อถีบบุโรทั่งลวดลายสีสันเจ็บปวดทั้งหลายในสมัยก่อน ถือได้ว่าเป็นพาหนะรับจ้างขนส่งยอดนิยมอันดับหนึ่งของผู้คนในหมู่บ้านที่ฉันอาศัยอยู่ คนปั่นส่วนใหญ่ก็จะเป็นคนคุ้นเคย คุ้นหน้าคุ้นตากันเป็นอย่างดี บางคนก็เป็นเพื่อนบ้านเก่าแก่ที่แสนดีของเรา..

รถโดยสารเอนกประสงค์ที่ใช้พลังงานตีนของมนุษย์เป็นแรงขับ จะค่อยๆเคลื่อนตัวมาจอดที่หน้าบ้านด้วยความทุลักทุเลทุกทีเมื่อพวกเขารับแม่มาส่งที่บ้าน เนื่องเพราะว่าสัมภาระข้าวของที่แม่บรรทุกมาด้วยนั้นมันหนักมากๆ .. 

ที่น่าสงสารและน่าเห็นใจเหล่าสารถีสามล้อถีบทั้งหลายยิ่งไปกว่านั้นก็คือ พวกเขาต้องมาจอดนิ่งสนิท ฟังแม่บ่นและต่อรองราคาอยู่ตรงนั้นอีกนานหลายนาที ในสภาพหน้าตาและร่างกายที่มีเหงื่อไคลไหลโชกท่วมตัว..

แม่มักต่อรองราคาเสมอในทุกๆตัวสินค้าที่แม่จะซื้อ แม่เป็นนักต่อรองราคาชั้นเซียนชนิดหาใครมาเทียบเทียมได้ยาก เป็นทีระบือนามไปทั่วสารทิศ โดยเฉพาะแม่ค้าขายผักขายหมูขายไก่ในตลาด และ เหล่าบรรดาสารถีน่องเหล็กเจ้าของสามล้อถีบทั้งหลายที่พลาดท่าขันอาสามาส่งแม่..

แม่มักได้เปรียบดุลการค้าเสมอในการเป็น "ผู้ซื้อ" ทว่า..แม่ก็มักจะเสียเปรียบดุลการค้าทุกทีเสมอเฉกเช่นกันในการเป็น "ผู้ขาย" ..

ฉันเคยถามแม่หลายต่อหลายครั้งว่า แม่จะไปขายทำไมให้มันเมื่อยตุ้ม ในเมื่อสินค้าที่แม่นำไปขายนั่นน่ะ ราคาต้นทุนการผลิตมันแพงกว่าราคาที่แม่ขายไปเสียอีก ..

แต่คำตอบที่ฉันได้รับส่วนใหญ่จากปากคำของแม่ก็คือ ..

"มันเป็นความสุขของแม่" ..

คนนั้นก็ต่อราคาอย่างนี้ คนนี้ก็ขอผ่อนสินค้าเอาไว้เก็บคราวหน้า คนที่มีหนี้ค้างคราวก่อนมาคราวนี้ก็ยังไม่มีจะจ่าย แถมสินค้าที่แม่หอบหิ้วไปหลายต่อหลายชิ้น แม่ก็เอาไปแจกจ่ายเอาไปฝากญาติพี่น้องหลานเหลนของแม่จนหมด ..

สรุปง่ายๆได้ว่า หากคิดเป็นผลกำไรขาดทุนแบบเป็นเงินเป็นทอง ฉันฟันธงไปเลยว่า แม่ขาดทุนยับทุกครั้งที่แม่ออกไปค้าขาย โดยไม่ต้องเสียเวลาคิดใคร่ครวญคำนวณลงบนสมุดรายรับรายจ่ายให้เปลืองหน้ากระดาษ..

ฉันจินตนาการความสุขตอนนั้นของแม่ว่า ..คงเป็นเรื่องของการเดินทาง การออกไปพบปะผู้คน การอยู่ในวงสนทนา การอยู่ร่วมในหมู่ญาติพี่น้องของแม่ ..

ตอนเด็กฉันมองไม่เห็นจริงๆว่าความสุขของแม่คืออะไร ? ..

ความสุขในวัยเด็กที่ฉันคิดฝันได้จากการ "ค้าขาย" และ ที่ฉันคิดว่ามันควรจะเป็นเช่นนั้น ก็คือ ..

เมื่อเราทำการค้าขายเราก็ต้องได้กำไร และ เมื่อเราได้กำไรมากๆเราก็จะได้มีโอกาสเป็นคนร่ำรวย !!!

.............................

กระเป๋าเงินของพ่อ..

จะเป็นแหล่งทุนเดียวของแม่ที่ฉันพอจะนึกขึ้นได้ ฉันไม่เคยเห็นแม่ไปหาแหล่งทุนหมุนเวียนจากที่ไหนได้เลยนอกจากพ่อ ..

พ่อมีอาชีพเป็นข้าราชการตำรวจ ทำงานประจำในออฟฟิศ ไม่ได้เดินทางไปไหนมาไหนมากมาย ช่วงวัยหนุ่มพ่ออาจจะเดินทางรอนแรมย้ายไปประจำในหลายๆจังหวัดตามแนวชายแดนของประเทศไทยมาแล้ว แต่ว่าพอช่วงประมาณอายุสัก ๔๐ ปี พ่อก็มายึดโยงอยู่กับที่และประจำการอยู่ที่จังหวัดอุบลราชธานี ยาวนานจนเกษียณอายุ และ เสียชีวิต..

ในวัยเด็กของฉัน ..

ฉันก็เลยมีภาพของแม่ที่เป็นนักแสวงหานักเดินทางสัญจร และ ภาพของพ่อคนที่มีความสุขอยู่กับถิ่นพำนัก และ ไม่ชื่นชอบการเดินทางไปไหน !!

แม่มีความสุขกับการทำมาค้าขายพบปะผู้คน แม่เดินทางตลอดชีวิตของแม่ จวบจนช่วงวัยชราแห่งวันเวลาสุดท้ายของชีวิต แม่ก็ยังมีแววตาประกายสดใสของนักแสวงหาจับอยู่ที่สองดวงตาของแม่เสมอ ..

พ่อมีความสุขอยู่กับที่ทางของพ่อ อยู่กับภาพจินตนาการแห่งความพึงพอใจของชีวิต พ่อเป็นข้าราชการตัวอย่างที่ได้รับเกียรติบัตร เป็นข้าราชการที่ขยันทำงาน ไม่เคยป่วยลาขาดสายแม้แต่วันเดียว และ พ่อก็ไม่ได้รับทรัพย์สมบัติใดๆตอบแทนคุณงามความดีของการเป็นคนขยัน มั่นคง ซื่อสัตย์ ในการปฏิบัติหน้าที่การงานของตนเลย นอกจากคำสรรเสริญที่ผู้ประกาศคุณงามความดีป่าวประกาศในงานณาปนกิจศพ ..

ในวัยหนุ่มของชีวิต ..

ฉันเคยเปรียบชีวิตแม่เสมือนหนึ่งนกน้อยที่โผบิน มีอิสระเสรี ท่องเที่ยวไปในโลกกว้าง ในขณะเดียวกันฉันกลับมองว่าชีวิตของพ่อนั้นเป็นเสมือนหนึ่งปลาทองในตู้กระจก ที่ว่ายวนไปมาด้วยภาวะจำนนต่อชีวิต ..

ฉันเคยคิดว่า แม่ช่างเป็นคนที่แสนจะโชคดี ได้ท่องเที่ยวได้เดินทางตลอด แต่พ่อกลับเป็น ชีวิตที่อ้างว้างเดียวดาย ครุ่นคิดอย่างสงบนิ่ง อยู่ภายในโลกแคบๆของตน โลกที่แวดล้อมไปด้วยสภาพชีวิตที่น่าเบื่อหน่าย และ การงานซ้ำซากจำเจ ..

ทว่า ..เมื่อกาลเวลาผ่านไป ..

ความคิดของฉันเมื่อวัยหนุ่มคะนองกลับ ..ผิดมหันต์ !!

โลกของนักเดินทางและโลกของคนที่ไม่ได้ไปไหนหาได้มีความแตกต่างกันไม่ ..

มนุษย์ต่างแสวงหาความสุขในหนทางที่แตกต่างกัน !! ในขณะที่โลกหมุนเป็นวงกลม และ วัฎจักรชีวิตของมนุษย์ก็ว่ายวนกลับมายังจุดเดิมเสมอ ..

ไม่ว่าโลกของแม่จะกว้างไกลมากมายเพียงใด ..

ทว่า ความสุขของแม่ หรือ แม้แต่ปัญหาต่างๆที่แม่พานพบมา ..

ก็มักจะมาลงเอยในคำตอบของพ่อ ที่พ่อค้นพบในโลกแคบๆ ของพ่อ..

ที่ไม่ได้กว้างใหญ่หรือกว้างไกลเกินกว่ารั้วบ้านและขอบประตูหน้าบ้านของเราเลยแม้แต่นิดเดียว ..

........................

นกน้อยและปลาทอง ..

โผบินและว่ายวนในโลกเหว่ว้า ..

เมื่อแสงทองส่องมาปลาทองเอ่ยถามว่า ..

"วันนี้เธอจะโบยบินไปหนแห่งใด?"..

นกน้อยเอ่ยตอบมา ..

โลกเราใบนี้ช่างแสนกว้างใหญ่

และ ที่ๆฉันจะบินไปมันก็อยู่..ไกลแสนไกล..

ฉันจะบินกลับมาใหม่อีกครั้ง ..ณ ฟากฟ้ายามเย็น

ฉันจะกลับมาบอกเล่าเรื่องราวที่พบเห็น ..

ที่เธอไม่มีโอกาสได้เจอะเจอและชื่นชมมันด้วยสองดวงตา..

"เธอล่ะ ..พ่อปลาทองตัวน้อย วันนี้เธอจะว่ายวนไปไหน ?"

ในเมื่อโลกของเธอนั้นมันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลแค่ว่ายไปวนมา!! ..

ปลาทองเอ่ยตอบ..

วันนี้ฉันยังมีภาระหลายอย่างที่ต้องทำ..

ฉันอยากมีเวลาชื่นชมโลกกว้างมากมาย

ทว่า..โลกแคบๆแห่งนี้ฉันเองกลับชื่นชมไม่หมด..

สาหร่ายใบเขียวที่ฉันกินไปเมื่อวาน ..

วันนี้มันยังคงงอกเงยขึ้นมาใหม่ !!

สายน้ำอุ่นรอบๆกาย ..

วันนี้มันกลับเย็นเยียบและฉันกำลังปรับตัว!!

ก้อนหินสีสวยสดใส..

มีปริศนาหลากหลายที่ฉันยังคงต้องไขคำตอบ !!..

พวกเขานิ่งสงบ..อยู่นานๆเช่นนั้นได้อย่างไร ?..

ในขณะที่ฉันและเธอ..

กลับมีโอกาสได้โผบินและว่ายวนไปมา ..

ฉันจะเอ่ยถามก้อนหินอีกครั้งในวันนี้ ..

และ ..เมื่อเธอโผบินกลับมาอีกครั้ง.. ณ ฟากฟ้ายามเย็น ..

ฉันจะบอกเรื่องราวที่พบเห็นและไขคำตอบของปริศนานี้แก่เธอ !!

.............................

วินเซนต์

ขอนแก่น

๑๒ พฤศจิกายน ๒๕๕๑

.............................


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
สุกรวดี วันที่ : 29/12/2008 เวลา : 23.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rojanar

ภาพประกอบ ทำให้นึกถึงครั้งหนึ่ง นานมาแล้ว...
ไปนั่งเลือกหนังสือริมทางอย่างนี้แหละ
นั่งแล้วยืนๆแล้วนั่ง ตอนนั่งก็วางกระเป๋าสตางค์
ไว้บนตัก

แต่ลืมซะตอนที่ลุกขึ้นยืน(เพราะเมื่อย)
สรุปว่ากระเป๋าตกจากตัก ไม่รู้ตัว
หลังเลือกหนังสือแล้ว ปรกฏว่าไม่มีเงินจ่ายฯ
วันนั้นสูญไป 400บาท โดยไม่ได้หนังสือสักเล่ม
"ท่านที่เลือกนานๆ ระวังด้วยค่ะ"

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
mookie วันที่ : 14/11/2008 เวลา : 18.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

เด๋วจาไปฟ้องแม่ ว่าเอาแม่มานินทา...


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
mookie วันที่ : 14/11/2008 เวลา : 18.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mookie
เราอาจไม่ได้มีความสุขในทุกนาทีของชีวิต  แต่เราอยากให้ทุกนาทีของความสุข...ถูกบันทึก

"โลกของนักเดินทางและโลกของคนที่ไม่ได้ไปไหนหาได้มีความแตกต่างกันไม่ .."


มุกกี้ทำงานในตึกเหลี่ยมๆ ห้องเหลี่ยมๆ เกือบสิบปี ตอนนั้นก็ไม่ได้รู้สึกอะไร เพราะชอบ และสนุกกับงานที่ทำ เฝ้ามองเห็นคนหน้าที่อื่นๆ ที่เค๊าต้องออกไปนู่นมานี่ แล้วเหลือเวลาทำงานวันนึงน้อยลงแล้วก็รู้สึกว่า ไม่ชอบ เพราะงานของเราเป็นงานเอกสาร และมีเดทไลน์ ถ้าเราต้องออกไปงานข้างนอน งานบนโต๊ะเราก็จะไม่เสร็จ ...

แต่พอมีโอกาสเปลี่ยนงาน และต้องออกมาโต้แดดโต้ฝน กับเจ้ามอไซค์คู่กาย มองกลับไปก็นั่งขำตัวเองอยู่ ว่าทนอยู่ในห้องเหลี่ยมๆ แบบนั้นได้อย่างไรตั้งนาน...

แต่ว่า ถ้าวันนี้เรายังนั่งอยู่ เราก็อาจจะไม่รู้ถึงความรู้สึกแตกต่าง แต่พอดีวันนี้ เราได้มีโอกาสออกมาแล้ว เราถึงได้รับรู้ว่า การได้ออกมาเผชิญสิ่งแปลกใหม่ มันทำให้เราได้รู้จักตัวเองมากขึ้น ที่จริง งานเช่นนี้ล่ะ ที่เราฝันหา... และมีความสุขทุกขณะการทำ...

ย้อนไปถึงประโยคข้างบน ถ้าเราได้ประสบกับตัวเอง เราจะตอบประโยคข้างบน ให้ตัวของเราเองฟัง ได้อย่างชัดเจน...


ความคิดเห็นที่ 3 (0)
meawruk วันที่ : 12/11/2008 เวลา : 21.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/meaw55

หนังสือเยอะแยะเลยคะ

ดูแล้ว สบายใจ


ชอบคะ


หนูเป็นเด็กใหม่ ผิดพลาดตรงไหน ขออภัยคะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
นายไขเคว็ดบ้านโคกหม้อ วันที่ : 12/11/2008 เวลา : 21.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khokmaw
ตำบลชายคลอง บ้านโคกหม้อ : พันธะชีวา นยะสหคาม (Community Life)

บรรยากาศๆๆ มากครับ




ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 12/11/2008 เวลา : 21.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

อ่านและดูภาพ..เพลินเลยครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน