• virayuthniyomchat
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-06-21
  • จำนวนเรื่อง : 32
  • จำนวนผู้ชม : 125761
  • ส่ง msg :
  • โหวต 842 คน
หมายเหตุจากชุมชน
เล่าเรื่อง แม่น้ำ ภูมิปัญญา อาหาร บทเพลง ภาพถ่าย วัฒนธรรม และผู้คนบน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
วันอาทิตย์ ที่ 1 กรกฎาคม 2550
Posted by virayuthniyomchat , ผู้อ่าน : 3487 , 00:06:09 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน มะอึก โหวตเรื่องนี้

“วิถีแม่น้ำ วิถีป่า ของปกากญอ” งานวิจัยปกากญอของคนแห่งลุ่มน้ำสาละวิน

เรื่องและภาพ โดย วิระยุทธ  นิยมชาติ


            เมื่อวันที่ ๔-๖ พฤศจิกายน ๒๕๔๘(เมื่อเกือบสองปีที่ผ่านมา) ผมได้มีโอกาสไปเยือนบ้านสบเมย อ.สบเมย จ.แม่ฮ่องสอน เนื่องจากคณะนักวิจัยไทบ้าน สาละวิน และเครือข่ายแม่น้ำเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ (SEARIN)  ร่วมกันจัดงาน “ยาแอะโคลโหล่โกล..ฉันรักสาละวิน” เพื่อแถลงผลการวิจัยไทบ้าน “วิถีแม่น้ำ วิถีป่า ของปกากญอ”           

 

งานนี้เริ่มคึกคักขึ้นเมื่อคณะเดินทางจากที่ต่างๆมารวมกันที่ท่าเรือบ้านแม่สามแลบเพื่อนั่งเรือเข้าไปยังบ้านสบเมยอีกประมาณ ๔๐ นาที

คณะที่มานั้นประกอบด้วยเครือข่ายนักวิจัยไทบ้านน้ำสงคราม ปากมูนราษีไศล แก่งเสือเต้น เชียงของ-เวียงแก่น รวมถึงผู้ว่าราชการจังหวัดแม่ฮ่องสอนปลัดอาวุโสอำเภอแม่สะเรียง สมาชิกวุฒิสภา คณะกรรมการสิทธิมนุษยชนแห่งชาตินักวิชาการ เจ้าหน้าที่องค์กรพัฒนาเอกชน นักข่าว ศิลปินองค์กรพันธมิตรและนักวิจัยชาวปกากญอตามหย่อมบ้านต่างๆ ริมฝั่งแม่น้ำสาละวินกว่า ๒๐๐คน

บ้านสบเมยนี้เป็นหมู่บ้านสุดท้ายของประเทศไทยที่ติดกับแม่น้ำสาละวินและยังเป็นบริเวณที่แม่น้ำเมยไหลมาบรรจบสบกับแม่น้ำสาละวินก่อนจะไหลเข้าไปในเขตประเทศพม่าจึงเป็นที่มาของบ้านสบเมย

พ่อหลวงธวัชชัย อมรใฝ่ชนแดนแห่งบ้านห้วยแห้ง กล่าวถึงการจัดงานครั้งนี้ว่า“หลังจากที่คณะวิจัยได้ทำการศึกษาองค์ความรู้เกี่ยวกับความหลากหลายของระบบนิเวศวิถีชุมชน และการรักษาทรัพยากรธรรมชาติมาเป็นเวลาประมาณ ๓ ปีจึงอยากจะนำเสนอข้อเท็จจริงแก่สังคมและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชนท้องถิ่นในกระบวนการตัดสินใจโครงการพัฒนาที่จะเกิดขึ้นในลุ่มน้ำแห่งนี้”

นางสาวเพียรพร ดีเทศน์ผู้ช่วยนักวิจัยจากเครือข่ายแม่น้ำเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ได้เพิ่มเติมจากพ่อหลวงว่า“หวังจะให้สังคมได้รับรู้ว่าในป่าสาละวินและแม่น้ำสาละวินมีผู้คนที่อาศัยอยู่กินและยังได้ช่วยกันรักษาทรัพยากรธรรมชาติได้เป็นอย่างดี

       

สำหรับงานวิจัยชิ้นนี้จัดทำขึ้นโดยชาวบ้านปกากญอ ซึ่งเป็นกะเหรี่ยงอีกเชื้อสายหนึ่งที่อาศัยอยู่บริเวณพรมแดนทั้งฝั่งไทยและฝั่งพม่า ได้ทำการสำรวจข้อมูลและองค์ความรู้ท้องถิ่นจาก ๕๐ หย่อมบ้านริมฝั่งแม่น้ำสาละวิน จำนวน ๗ ประเด็น ประกอบด้วย  .ระบบนิเวศแม่น้ำสาละวินและลำห้วยสาขา  .สายพันธุ์ปลา สายพันธุ์ชีวิตในลุ่มน้ำสาละวิน  .เครื่องมือหาปลา ภูมิปัญญาแห่งลุ่มน้ำ  .เกษตรปกากญอ วิถีริมแม่น้ำแห่งดอยและหุบห้วย ๕.พรรณพืชอาหารและสมุนไพรจากป่าสาละวิน ๖.สัตว์ป่า โป่ง และการอนุรักษ์ทรัพยากรโดยชุมชน ส่วนเรื่อง ๗.สังคมวัฒนธรรม ประเพณีความเชื่อของชุมชนได้สอดแทรกอยู่ในทุกประเด็นที่ทำการศึกษาวิจัย           

การนำเสนอได้เริ่มขึ้นในช่วงเช้าวันถัดมา (๕ พฤศจิกายน) นักวิจัยได้เตรียมตัวกันมาเต็มที่ หลายคนมานั่งรอตั้งแต่เช้า การจัดเวทีค่อนข้างจะเป็นทางการ ก็ทำให้ตื่นเต้นบ้าง แต่ก็ผ่านไปด้วยดี 

ตลอดทั้งช่วงเวลาของการนำเสนอข้อมูล นักวิจัยบางคนพูดเป็นภาษาปกากญอต้องใช้ผู้ช่วยนักวิจัยที่เป็นเยาวชนในหมู่บ้านเป็นล่ามแปล แต่บางคนพูดภาษาไทยได้บ้างแต่ไม่ค่อยชัดเจนนัก คณะผู้เข้าร่วมในงานทุกคนถือว่าภาษาไม่เป็นอุปสรรคเลย ถ้าเทียบกับความสนใจและความต้องการรับรู้เรื่อง   “คนปกากญอก็ทำวิจัยเป็นเหมือนกัน...!?”

ทีเซ นักวิจัยจากหมู่บ้านแม่สามแลบ พูดเป็นภาษาปกากญอโดยมีล่ามแปลเป็นภาษาไทยได้ความว่า เขาขับเรือในแม่น้ำสาละวินมา ๒๐ กว่าปี และรู้จักแม่น้ำสายนี้เป็นอย่างดี รู้ว่ามันเป็นสายเลือดเส้นหลักของพวกเขาและพี่น้องเขาที่อยู่บนพรมแดนไทยกับพม่า

เขาเล่าว่าแม่น้ำสาละวินนี้มีแก่งที่อันตรายมากคนขับเรือต้องระมัดระวัง ในหน้าฝนน้ำจะไหลเชี่ยวแรงมาก กระแสน้ำนั้นได้พัดพาเอาตะกอนทรายละเอียดมาไว้ริมฝั่งแม่น้ำ ทำให้ชาวบ้านได้ใช้พื้นที่บริเวณนี้ปลูกผักในช่วงน้ำลด

 

“พอถึงฤดูหนาวระดับน้ำลดลง พวกเราก็เตรียมเมล็ดพันธุ์ที่จะนำไปปลูกแถบหาดทราย ริมฝั่งน้ำ” นายจ่าติ๊ป ปองผาติพร จากบ้านแม่กองคากล่าว 

 นอกจากนี้นักวิจัยยังให้ข้อมูลเพิ่มเติมเรื่องการทำไร่หมุนเวียนว่า ครอบครัวหนึ่งจะมีพื้นที่สำหรับทำไร่หมุนเวียนอยู่ ๔ แปลง มีการหมุนเวียนคราวละ ๕-๘ ปี  ซึ่งการหาพื้นที่ทำไร่จะต้องขออนุญาตผีเจ้าป่าก่อนลงมือทำไร่ หากไม่เช่นนั้นจะเกิดเรื่องไม่ดีกับครอบครัว

นายประสิทธิ์ ทองหล่อ ผู้ช่วยนักวิจัยเรื่องพันธุ์ปลา แปลข้อมูลจากภาษาปกากญอให้ฟังว่า ในแม่น้ำสาละวินบริเวณนี้พบปลาที่ชาวบ้านจับมาทำอาหารถึง ๗๐ ชนิด แยกเป็น ปลาหนังถึง ๒๒ ชนิด และปลาเกล็ดอีก ๔๘ ชนิด 

   

ส่วนนักวิจัยประเด็นเครื่องมือหาปลา เล่าว่า “ที่นี่จะมีการหาปลาตลอดทั้งปี เครื่องมือหาปลาจะต้องสัมพันธ์กับระบบนิเวศในแต่ละฤดูกาล ซึ่งอาศัยความรู้ดั้งเดิมรู้ว่าช่วงเวลาไหนปลาจะเข้าไปอยู่บริเวณใด ก็เอาเครื่องมือไปวาง” 

จากข้อมูลการสำรวจของนักวิจัยพบเครื่องมือหาปลาพื้นบ้านจำนวน  ๑๙ ชนิด บางชนิดมีไว้สำหรับผู้หญิงใช้อย่างเดียว 

 

พ่อหลวงจากบ้านห้วยแห้ง เล่าถึง ความผูกพันธ์ของชาวปกาญอกับแม่น้ำและผืนป่าสาละวินที่ได้ใช้ประโยชน์ พวกเขายังร่วมกันจัดตั้งเขตป่าอนุรักษ์ โดยห้ามตัดไม้ ห้ามเผาป่า ถ้าใครฝ่าฝืนจะมีการลงโทษ เขตอนุรักษ์พันธุ์ปลา โดยมีกฏเกณฑ์ห้ามช๊อตปลา ห้ามเบื่อปลาในบริเวณนั้น เนื่องจากมีคนหาปลาจากนอกชุมชนเริ่มเข้ามาใช้วิธีการหาปลาเช่นนั้นแล้ว 

 

พ่อหลวงสิริพอ จตุพรเวียงสกุล นักวิจัยจากบ้านอูหลู่ บอกว่า ในป่าสาละวินมีพรรณพืชมากมายที่ชาวบ้านใช้เป็นอาหารและยาสมุนไพร

“ชาวปกากญอได้ใช้สมุนไพรในป่าแห่งนี้ รักษาโรคเวลาเจ็บป่วยมาตั้งแต่บรรพบุรุษ” พ่อหลวงสิริพอ กล่าว 

 

ความสมบูรณ์เช่นนี้เองที่ชาวปกากญอแห่งลุ่มน้ำสาละวินขนานนามแม่น้ำสายนี้ว่าเป็นแม่น้ำแห่งชีวิตของพวกเขา ลูกหลาน และพี่น้องอีกหลายคน 

 

นั่นเป็นเรื่องราวของความสมบูรณ์ ความดี ความงามของผู้คนและสายน้ำแห่งนี้ที่ได้รับการบอกผ่าน 

ในแม่น้ำสาละวินนั้นพบระบบนิเวศถึง ๑๘ ชนิด และระบบนิเวศย่อยอื่นอีก ๑๕ ชนิด ช่วงพรมแดนไทย-พม่า ที่มีแม่น้ำสาละวินเป็นเส้นแบ่งความยาวประมาณ ๑๑๘ กิโลเมตร นั้นมีลำห้วยสาขาเฉพาะฝั่งประเทศไทยมากกว่า ๒๐๐ ลำห้วย

  

ผู้อำนวยการศูนย์พัฒนาเครือข่ายเด็กและชุมชน จังหวัดแม่ฮ่องสอน เล่าถึงการพัฒนาแม่น้ำสาละวินในปัจจุบันอย่างน่าสนใจว่า แม่น้ำแห่งนี้เป็นเป้าหมายของโครงการสร้างเขื่อน ได้แก่เขื่อนชุด ๑๓ แห่งในเขตประเทศจีน เขื่อนท่าซางในรัฐฉาน และเขื่อนสาละวินบนพรมแดนไทย-พม่า ๒ เขื่อน

ซึ่งโครงการสร้างเขื่อนเหล่านี้จะสร้างผลกระทบให้กับกลุ่มชาติพันธุ์ในลุ่มน้ำสาละวินอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ กว่า ๑๓ กลุ่มชาติพันธุ์ เช่น ไทยใหญ่ คะยา ปะด่อง ปะโอ อินตาแล เป็นต้น ทั้งในเขตประเทศจีน พม่า และไทย 

ดร.ชวลิต วิทยานนท์ จากกองทุนสัตว์ป่าโลก ประเทศไทย อธิบายว่า แม่น้ำสาละวินมีความยาวประมาณ ๒,๘๐๐ กิโลเมตร มีความยาวเป็นอันดับที่ ๒๖ ของโลก เกิดจากที่ราบสูงทิเบต ไหลลงสู่มลฑลยูนนาน ประเทศจีน ที่ซึ่งเรียกสายน้ำนี้ว่า นู่เจียง จากนั้นก็ไหลต่อเข้าสู่เขตประเทศพม่าผ่านรัฐฉาน รัฐคะยา ก่อนที่จะกลายเป็นแม่น้ำกั้นพรมแดน ระหว่างไทยกับพม่าที่จังหวัดแม่ฮ่องสอน ตรงข้ามกับรัฐกะเหรี่ยง หลังจากไหลกั้นพรมแดนไทยกับพม่า จึงไหลลงมาบรรจบกับแม่น้ำเมย ที่บ้านสบเมย จังหวัดแม่ฮ่องสอน หลังจากนั้นแม่น้ำสาละวินจึงไหลวกกลับเข้าประเทศพม่า และไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดียที่อ่าวเมาะตะมะ ที่รัฐมอญ ประเทศพม่า โดยบริเวณต้นกำเนิดของแม่น้ำสาละวินอยู่เหนือเทือกเขาหิมาลัย ซึ่งเต็มไปด้วยหิมะ จึงทำให้น้ำสาละวินในฤดูแล้งใสและเย็นกว่าแม่น้ำอื่นในประเทศไทย

 “เกาะแก่งเหมาะเป็นแหล่งสะสมอาหารของปลา ปลามักอพยพเข้าไปอาศัยและวางไข่ตามแก่ง จากการสำรวจจำนวนพันธุ์ปลาในแม่น้ำสาละวินบริเวณประเทศพม่าและไทยไม่ต่ำกว่า ๑๐๐ ชนิด ซึ่งยังไม่ได้นับในเขตที่ของประเทศพม่า จีนและที่ราบสูงธิเบต” 

ดร.ชยันต์ วรรธนะภูติ นักวิชาการจากมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้กล่าวสนับสนุนงานวิจัยชิ้นนี้ว่า มีความหลากหลายมากกว่างานวิจัยทุกชิ้นที่เคยทำงานในบริเวณนี้ทั้งจากนักวิชาการ อาจารย์มหาวิทยาลัย หรือคนภายนอกที่เข้ามาทำ

“ที่ผ่านมาประเทศไทยยังคงติดอยู่กับระบบงานวิจัยที่ยึดติดกับผู้มีความรู้จากภายนอก ทำให้มองไม่เห็นความหลากหลายและความเท็จจริงของข้อมูล แต่งานวิจัยของชาวบ้านได้นำประสบการณ์ ความรู้ วิถีชีวิต เข้ามาร่วมกันถ่ายทอดทั้งชุมชน ซึ่งจะมองเห็นความสัมพันธุ์ระหว่างชาวบ้าน วัฒนธรรมท้องถิ่นและทรัพยากรธรรมชาติ”

นายไชยณรงค์ เศรษฐเชื้อ นักวิชาการจากมหาวิทยาลัยมหาสารคาม กล่าวว่า ขั้นตอนต่อไปสำหรับงานวิจัยไทบ้านคือการยกระดับความรู้ท้องถิ่นให้เป็นวิชาการมากขึ้น โดยมีนักวิชาการ สถาบันการศึกษาเข้ามาช่วย และนำงานวิจัยไทบ้านไปสนับสนุนการจัดการทรัพยากรธรรมชาติของท้องถิ่น

นายนิวัฒน์ ร้อยแก้ว หรือ ครูตี๋ จากกลุ่มรักษ์เชียงของ สะท้อนมุมมองของงานวิจัยว่า การกำหนดมาตรฐานกับงานวิจัยชาวบ้านนั้นไม่สามารถทำได้ เนื่องจากงานวิจัยชาวบ้านทำมาจากของจริง เอาของจริงมาว่ากัน และที่แม่น้ำโขง ช่วง อ.เชียงของ จ.เชียงราย ก็เป็นการทำงานวิจัยไทบ้านเหมือนกัน

“เราน่าจะเริ่มทำวิจัยอย่างนี้เมื่อ ๒๐ ปีก่อนแล้ว ความรุนแรงด้านทรัพยากรคงไม่เกิดขึ้นกับชุมชนแน่นอน” ครูตี๋กล่าวด้วยความเสียดาย

นายสุริยา โคตะมี จากเครือข่ายนักวิจัยไทบ้านลุ่มน้ำสงคราม กล่าวว่า หลังจากการทำงานวิจัยไทบ้านมาแล้วนั้นได้ประโยชน์จากตรงนี้มาก ชุมชนสามารถนำข้อมูลและองค์ความรู้นี้มาใช้เป็นฐานในการวางแผนการจัดการทรัพยากรของชุมชน

การสนทนาครั้งนี้ได้จบลงพร้อมกับแสงอาทิตย์เริ่มเลือนลางจากปลายขอบฟ้า

เสียงดนตรีของชาวปกากญอเริ่มดังขึ้นมาขับกล่อมผู้คนและสายน้ำแห่งลุ่มน้ำสาละวินให้คงความอุดมสมบูรณ์ไว้คู่กัน

หมายเหตุ         

งานวิจัยไทบ้าน คือ งานวิจัยที่ทำขึ้นโดยชาวบ้านเพื่อรวบรวมองค์ความรู้ด้านทรัพยากร สังคม วัฒนธรรม ประเพณี เศรษฐกิจและความเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นภายในชุมชน เพื่อใช้เป็นฐานข้อมูลในการบริหารจัดการทรัพยากรของชุมชนอย่างยั่งยืน

ปัจจุบันงานวิจัยไทบ้านหลายพื้นที่ได้เสร็จสมบูรณ์และพิมพ์เป็นหนังสือเพื่อเผยแพร่ คือ ๑. แม่มูน:กับการกลับมาของคนหาปลา ๒.แม่น้ำโขง:แม่น้ำแห่งชีวิตและวัฒนธรรม ๓.นิเวศวิทยาและประวัติศาสตร์:ป่าบุ่งป่าทามลุ่มน้ำสงครามตอนล่าง และ ๔. วิถีน้ำ วิถีป่า ปกากญอ สาละวิน  ส่วนงานวิจัยไทบ้านใกล้จะเสร็จสมบูรณ์ คือ งานวิจัยไทบ้านแก่งเสือเต้น จ.แพร่ กับงานวิจัยไทบ้านราษีไศล จ.ศรีสเกษ และกำลังเริ่มทำในขณะนี้ คือ งานวิจัยไทบ้านที่ แม่น้ำโขง ช่วง จ.สรึงเตร็ง ประเทศกัมพูชา และงานวิจัยไทบ้านที่อุทยานแห่งชาติฉั่มชิมและลางเซ็น บริเวณใกล้ปากแม่น้ำโขง ที่ประเทศเวียตนาม

ตีพิมพ์ ใน วารสารเมืองโบราณ ปีที่ ๓๒ ฉบับที่ ๑ มกราคม - มีนาคม ๒๕๔๙





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
มะอึก วันที่ : 22/01/2011 เวลา : 22.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

อ่านเรื่องนี้แล้วอยากลูบไล้สาละวิน

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 11/07/2007 เวลา : 23.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth


คุณ nueng http://www.oknation.net/blog/konrailak

ขอบคุณมากที่มาทักทาย อย่าลืมนำเรื่องราวดีๆ มาฝากชาวบล็อกเรื่อยๆ บ่อยๆ นะครับ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 11/07/2007 เวลา : 23.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth

ความคิดเห็นที่ 14
แม่สีไฟ วันที่ : 02/07/2007 เวลา : 23.03 น.
http://www.oknation.net/blog/ting
ip : 125.25.223.14


หลงรักปกากญอจริงๆ
...
ดีจังค่ะ ปรากฏการณ์ใหม่ คนทำงานในพื้นที่ไม่ได้เก็บข้อมูลอยู่เฉพาะในคลังสมองอีกต่อไป...คุณขยันมาก +1 vote ค่ะ ... ยุคไอทีก็มีข้อดีเหมือนกันนะคะ!..

.....................

ทุกคนมีเรื่องเล่าของตนเองมากมายครับ ไม่เว้นแม้แต่แม่สีไฟ ยังไงเอามาขึ้นบล็อคให้อ่านบ่อยๆนะครับ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 11/07/2007 เวลา : 23.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth

นารถ_บูรพา
ผมทำตามความที่บอกแล้วนะครับปรากฏว่าง่ายเอามากๆ เพราะตอนแรกยังไม่รู้วิธีเอารูปแทรกครับ ทำไปทำมาก็ง่ายมาก

สาละวิน ตอนนี้ภาพหนึ่งคงความอุดมสมบูรณ์มาก ล่องแพเสพธรรมชาติ วิถีชุมชนชาวเผ่า น่าสนใจสุด ..ขอให้ได้ไปโดยเร็ววัน ผู้คนที่นั่นน่ารักมาก

ส่วนอีกภาพหนึ่งของสาละวิน กำลังโดย การพัฒนาเข้าไปทำลายความอุดมสมบูรณ์และผู้คนของที่นั่น

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 11/07/2007 เวลา : 23.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth

คำหอม ... ว่าจะเข้าไปทักทาย

http://www.oknation.net/blog/0dd4d

แต่เข้าไม่ได้ต้องให้รหัสผ่านครับ ..ก็เลยไม่ได้ทักทายครับ
ยังไงถ้าพี่น้องชาวไอทีเข้าได้โดยไม่ต้องใช้รหัสผ่านเมื่อไหร่บอกนะครับ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 11/07/2007 เวลา : 23.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth

หลายวันแล้วไม่ได้เข้ามาชิ้นงานนี้
คำหอม อาจจะแสดงความคิดเห็นแบบว่า..ผิดเรื่องนะครับ
แต่ก็ไม่เป็นไร อย่างไรก็ตามยินดีที่เข้ามาทักทายทำความรู้จัก
ในประเทศลาว หลายที่สวยงามมาก
หลายที่กำลังถูกทำลาย

ต้องสอดส่องดูแลช่วยกันบ้านใกล้เรือนเคียง ไทยลาว แค่โขงกั้นเท่านั้นเอง

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
nueng วันที่ : 11/07/2007 เวลา : 14.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konrailak

ยินดีที่รู้จักคนรักธรรมชาติเหมือนกันครับ หวังว่าคงมีโอกาสได้แลกเปลี่ยนความรู้กันบ้าง

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
rivernui วันที่ : 03/07/2007 เวลา : 09.36 น.


ยินดีที่เจอกันอีกนะจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
แม่สีไฟ วันที่ : 02/07/2007 เวลา : 23.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ting

หลงรักปกากญอจริงๆ
...
ดีจังค่ะ ปรากฏการณ์ใหม่ คนทำงานในพื้นที่ไม่ได้เก็บข้อมูลอยู่เฉพาะในคลังสมองอีกต่อไป...คุณขยันมาก +1 vote ค่ะ ... ยุคไอทีก็มีข้อดีเหมือนกันนะคะ!..

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
คำหอม วันที่ : 02/07/2007 เวลา : 22.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/0dd4d


ปากท่อส่งน้ำปั่นไฟขนาด12เมตร 4ท่อ ที่ความสูงต่างระดับประมาณ 600 เมตร
ระหว่างน้ำเทิน และเซปั่งไฟ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
คำหอม วันที่ : 02/07/2007 เวลา : 22.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/0dd4d


หาดทรายริมเซปั่งไฟ แห่งเมืองมหาไช แขวงคำม่วย สปป.ลาว
ภาพนี้จะไม่มีให้เห็นอีกแล้ว เมื่อเขื่อนไฟฟ้ายักษ์ "น้ำเทิน2"เริ่มเดืนเครี่อง
เพราะเซปั่งไฟจะมีน้ำไปไหลตลอดปี และน้ำจะเชี่ยวในตอนกลางคืน ระบบนิเวศน์จะเปลียนใหม่หมด
วิถีชีวิตของคนในลุ่มน้ำก็ต้องเปลียนด้วย

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
คำหอม วันที่ : 02/07/2007 เวลา : 22.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/0dd4d


คักหลายเด้อ

รูปสวยงาม มวลสาร เอ๊ย เนื้อหาดี น่าสนใจ

ว่างๆก็เอาภาพเต็มๆมาฝากกันหน่อย เด้อ

เลยฝากรูป"วิถีพุทธ ที่เชียงคาน"มาอวด ล่ะเบ้อ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
นารถ_บูรพา วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 16.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dinhinzai
 ต้องมุ่งหน้าหา ดวงตะวัน ....ไม่งั้นก็ "แพ้"  แม้แต่เงาตัวเอง

เพื่อนที่เป็นปกาเกอะญอ โพล่ง (กะเหรี่ยงโปว์) ที่อยู่สบเมย เคยชวนไปล่องแพไม้ไผ่ที่สาละวิน แต่บุญน้อยเลยไม่ได้ไป ต้องระเห็จมาใช้ชีวิตในกรุงเทพซะก่อน เสียดายจังเลยครับ อยากไปสัมผัสจริงๆ รวมถึงวิถีชุมชนที่นั่นด้วย

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
นารถ_บูรพา วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 16.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dinhinzai
 ต้องมุ่งหน้าหา ดวงตะวัน ....ไม่งั้นก็ "แพ้"  แม้แต่เงาตัวเอง

จริงๆ ใช้วิธีโพสต์รูปแทรกในเนื้อเรื่องเลยก็ได้นะครับ คลิ๊กไปตรงที่เป็นไอคอนรูปแผ่นดิสก์สีฟ้าๆ น้ำเงินๆ แล้วเข้าไปสร้างโฟลเดอร์ โหลดรูปเข้าไป ลองดูนะครับ จะทำให้น่าสนใจขึ้น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 15.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth


1 ใน 10 กว่ากลุ่มชาติพันธุ์ของลุ่มน้ำสาละวิน

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 15.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth


การหาปลาตามลำห้วยสาขาของชุมชน

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 15.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth


ปลาแข้ หรือ ยะขุ่ย ในภาษาปกากะญอ ที่จับได้ในภาพตัวขนาดเท่ากับคนได้เลย

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 15.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth


ชาวปกากะญอแอชีพหาปลาห่งลุ่มน้ำสาละวินที่ประกอบ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 15.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth


ชาวปกากะญอแอชีพหาปลาห่งลุ่มน้ำสาละวินที่ประกอบ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 15.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth


ชาวปกากะญอแอชีพหาปลาห่งลุ่มน้ำสาละวินที่ประกอบ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
virayuthniyomchat วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 15.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/virayuth
virayuth


สภาพแม่น้ำสาละวิน ที่ไหลเชี่ยวกราก คดเคี้ยวเลี้ยวไปมาตามซอกเขาสูง

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
มิตรภาพงดงามเสมอ วันที่ : 01/07/2007 เวลา : 00.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jenny

ชอบเที่ยวธรรมชาติ ข้อมูลแน่นดีจังค่ะ :)

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

น้ำพุร้อนโป่งเดือด

น้ำพุร้อนโป่งเดือด แม่แตง เชียงใหม่ (ใช้เส้นทางเชียงใหม่ แม่ริม แม่มาลัย ปาย)

View All
<< กรกฎาคม 2007 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        



[ Add to my favorite ] [ X ]