• joeyman
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : jtatanan@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-06-05
  • จำนวนเรื่อง : 110
  • จำนวนผู้ชม : 139069
  • ส่ง msg :
  • โหวต 137 คน
My Story
ความคิด ความเห็น ส่วนตัว ห้ามตีความ หรือตั้ง กกน.สอบสวน
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/visa
วันพฤหัสบดี ที่ 8 พฤษภาคม 2557
Posted by joeyman , ผู้อ่าน : 716 , 15:37:07 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ช่วงที่เปิดร้านหนังสือ ผมได้รู้จักผู้คนมากมาย เห็นชีวิตของแต่ละคนหลากหลายตามกระแสความคิด ทัศนคติที่มีต่อชีวิตของตัวเอง เรื่องที่อยากเล่าเป็นเรื่องของชายสองคน ทำงานเป็นพนักงานขับรถเหมือนกัน มีความฝันที่อยากมีเงินทองเพิ่มขึ้นเหมือนกัน แต่ทั้งสองคนได้ผลลัพธ์แตกต่างกัน เพราะเลือกใช้เครื่องมือไม่เหมือนกัน

ชายคนแรก ฝันอยากมีเงินทอง อยากมีบ้านงามๆ เขาชอบอ่านหนังสือบันเทิง พระเครื่อง หวังซื้อขายพระได้กำไรงามๆเปรี้ยงเดียวรวยเละ เขาคุยกับผมบ่อยๆว่า ชอบเรื่องซื้อขายที่ดิน มีเพื่อนรวยๆหลายคน อยากเป็นนายหน้า รวยเร็วดี ว่าแล้วก็เอาโฉนดที่ดินมาบอกขาย ทางร้านก็รับไว้ ติดข้างฝาประกาศให้ เผื่อมีคนสนใจ

ผมเคยถามเขาว่า ไม่คิดอย่างทำธุรกิจเครือข่ายบ้างหรือ? มันก็ดีนะ ได้พัฒนาตัวเอง ได้เรียนรู้สิ่งใหม่ๆจากคนที่สำเร็จมาก่อน เขาตอบว่า ขี้เกียจ ทำงานแบบนี้ก็สบายดีอยู่แล้ว นอนรอเจ้านายว่าจะออกไปไหน ไม่ต้องลงทุนอะไร ไม่ต้องรับผิดชอบด้วย

ชายคนที่สอง มีความฝันเหมือนกัน คืออยากมีชีวิตที่ดีขึ้น ช่วงสายๆหลังส่งเจ้านายแล้ว เขาจะมายืนอ่านหนังสือพวกพัฒนาตนเอง อ่านแล้วก็ยิ้มๆแบบเกรงใจ ผมบอกว่าตามสบายนะ แกบอกว่า ไม่ค่อยมีเงิน อาศัยยืนอ่าน..ชอบเล่มไหนค่อยว่ากัน เวลาแกซื้อหนังสือผมจะลดราคาให้เป็นพิเศษ 

แกเข้าๆออกๆร้านหนังสือทุกวัน...ผ่านไปประมาณเกือบปี รู้สึกว่าเริ่มแต่งตัวดีขึ้น แว่นเปลี่ยนเป็นกรอบทองซ่ะด้วย ถามได้ความว่า ตัดสินใจทำธุรกิจเครือข่าย อาศัยหาข้อมูลจากร้านหนังสือนี่แหละ ตอนนี้กำลังตัดสินใจจะลาออกจากงานขับรถ เพราะรายได้จากธุรกิจมากกว่างานประจำแล้ว ผมรู้สึกดีใจที่ได้ยินอย่างนั้น เลยถามว่า..ได้ชวนเพื่อนๆคนขับรถไปทำด้วยกันรึเปล่า?

แกหัวเราะหึ หึ บอกว่า...พวกนั้นเขาไม่สนใจหรอก "ผมทำธุรกิจ พวกเขายังหัวเราะบอกว่าบ้า โลภมาก อยากรวย เออ...เราก็อยากให้ชีวิตดีขึ้นจริงๆแหละ ขับรถอย่างนี้มันไม่ไหวหรอก" ว่าจบก็ถอนใจ แล้วว่า "ปล่อยพวกเขาไปเถอะ"

หลังจากนั้นแกก็ลาออก เพราะมีรายได้เกินเดือนละ 2 หมื่นบาทตามเป้าหมายแล้ว

ในขณะที่...ชายคนแรกในเวลาต่อมา..อีกเกือบปี จึงจะขายที่ดินได้ เขาบอกผมด้วยความยินดีว่า ได้เวินค่านายหน้ามา 5 หมื่นบาท แกเล่าว่า มันเจ๋งมากเลย แต่...ไม่รู้อีกนานแค่ไหนจึงจะโชคดีอย่างนี้อีก

....

คนบางคน ใช้ชีวิตแบบอาศัยโชคชะตา สวด..อ้อนวอน แล้วรอคอยโชคดี ในขณะที่บางคนเลือกทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ เป็นตัวของตัวเอง ไม่ต้องรอคอยให้เพื่อนๆเห็นชอบหรือยอมรับในแนวทาง เขารู้ว่าตัวเองขาดสิ่งใด ก็เติมสิ่งนั้นเข้ามา ทำให้ตัวเองดีขึ้น

ที่สำคัญคือ มีแรงปรารถนาให้ความฝันสำเร็จเกิดเร็วขึ้น เขาตัดสินใจลงมือทำทั้งที่ไม่รู้ ไม่พร้อม ผิดพลาดค่อยแก้ไขกันไป 

ผมจำภาพในอดีตได้ดี...เมื่อผมเดินผ่านห้องพักคนขับรถ จะเห็นพวกเขานั่งรวมกลุ่มกันเล่นหมากรุก หมากฮอส สนุกสนานเฮฮา และเห็นชายคนหนึ่งแยกตัวออกไปนั่งที่มุมห้อง อ่านหนังสือคนเดียวเงียบๆ และกลายเป็นนักธุรกิจเครือข่าย มีรายได้เพิ่ม ครอบครัวสบายขึ้น

นี่เป็นอีกเหตุการณ์หนึ่ง ที่ทำให้ผมสนใจธุรกิจที่มีเสน่ห์ น่าค้นหา ก่อนจะตัดสินใจร่วมธุรกิจเครือข่ายในเวลาต่อมา




เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น