*/
  • เมื่อคิดถึงกัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nanthinee.bizz@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-07
  • จำนวนเรื่อง : 196
  • จำนวนผู้ชม : 619238
  • จำนวนผู้โหวต : 149
  • ส่ง msg :
  • โหวต 149 คน
ออกสู่ท้องทะเลด้วยตนเอง

พี่ภูมิกับครั้งแรกของการบังคับเรือใบเพื่อออกสู่ท้องทะเลด้วยตนเอง

View All
<< พฤศจิกายน 2013 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28 29 30

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 9 พฤศจิกายน 2556
Posted by เมื่อคิดถึงกัน , ผู้อ่าน : 12552 , 21:02:23 น.  
หมวด : อาหาร

พิมพ์หน้านี้
โหวต 8 คน ดงละดอน , นายสิบหมื่น และอีก 6 คนโหวตเรื่องนี้

พ.ร.บ. นิรโทษกรรม ทำเอาแม่นันไม่เป็นอันอยากเขียนเรื่องราวใดๆ เลย.... ทั้งโกรธ..ทั้งโมโห..แต่ก็ต้องตั้งสติ เงียบเฉยไม่ได้เดี๋ยวคนชั่วจะได้ใจ โกงกินบ้านกินเมืองพวกเราหมด...   แต่ก็อดคิดถึงชาวบางโอเคไม่ได้ค่ะ เวลาทำอะไรทานก็อยากแบ่งปันสูตรมาให้... 

วันนี้แม่นันขอนำเสนอโซวเกี้ยว หรือในชื่อที่เรียกง่ายๆ สำหรับคนไทยว่า “กะหรี่พัฟเจ” .... ไม่รู้เป็นยังไงแม่นันชอบขนมหรืออาหารจีนโบราณมากๆ ...อาจเป็นเพราะ ๑. เป็นตึ่งหนั่งเกี้ย และ ๒.คลุกคลีอยู่กับสังคมที่มีแต่คนจีนเป็นส่วนใหญ่ตั้งแต่ตัวเล็กตัวน้อย ทำให้โชคดีได้ทานแต่อาหารโบราณอร่อยๆ ... เพิ่งจะมารู้ว่าอร่อยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนก็ต่อเมื่อห่างหายจากมัน (อาหาร) มานาน.. เมื่อได้กลับมาพบเจอสิ่งที่เคยถูกใจก็เหมือนได้กลับไปเจอเพื่อนเดิมๆ อีกครั้ง...

วันหนึ่งเมื่อสองปีก่อนเพื่อนแม่นันซื้อโซวเกี้ยวมาฝาก “แม่นัน..แม่นัน..มาชิมนี่เร็วๆ อร่อยมากๆ” เพื่อนแม่นันเรียกพร้อมโบกไม้โบกมือให้มาชิมสิ่งที่อยู่ตรงหน้า... พอเข้าใกล้เท่านั้นล่ะ..กลิ่นเผือกก็หอมโชยมาเตะจมูกทันที.. ไม่รอช้า..รีบหยิบเข้าปาก “เฮ้ย...ซื้อมาจากไหนเนี่ย อร่อยมากๆ เลย...รู้มั้ยชั้นชอบมากๆ เลย นานแล้วที่ไม่ได้กิน คิดถึงๆ” พูดไปทานไปเรื่อย.. ดูเหมือนตลกรับประทานยังไงไม่รู้... ๕๕

ตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นมา..แม่นันก็ได้เป็นเพื่อน...เป็นลูก..เป็นหลาน..ของอาซิ่มที่ทำขนมโซวเกี้ยวขายจนปัจจุบัน... ใช่ค่ะจากลูกค้าซื้อทานเอง ซื้อไปฝากเพื่อน ซื้อไปเป็นของไหว้บรรพบุรุษ ช่วยขาย..ช่วยหยิบช่วยจีบ.. จนอาซิ่มไม่ยอมขาย..ขอถ่ายทอดวิชาให้แบบหมดเปลือก..

เมื่อวานเพื่อนบ้านกลับจากต่างจังหวัดซื้อหน่อไม้อ่อนๆ มาฝากเป็นกิโล แม่นันคิดถึงอาซิ่มขึ้นมาทันทีก็เลยแบ่งเอาไปฝากท่านครึ่งนึง... ขากลับ “นัน..นัน..แบ่งเผือกไปบ้าง..อาซิ่มซื้อมาหลายหัว เอ่า.แบ่งไปซักหัวนึงน้ะ” พูดไม่พูดเปล่าหยิบเอาเผือกหัวย่อมๆ ใส่ถุงยัดใส่มือให้เสร็จสรรพ”   ทำไงล่ะ...เพิ่งได้หน่อไม้มา อาซิ่มให้เผือกมาอีก... ได้การละ.มาทำกะหรี่พัฟกินดีกว่า... เพราะสมาชิกที่บ้านชอบมากๆ ยกเว้นคุณเซอคนเดียวที่ไม่ยอมลองของที่ไม่เคยทานมาก่อน (เหมือนแม่นันยังไงไม่รู้เจ้าลูกคนนี้เนี่ย)...

มาเริ่มกันที่ไส้โซวเกี้ยวกันดีกว่าค่ะ ใช่แล้ว..มีเผือกมีหน่อไม้ ก็ต้องเป็นไส้หน่อไม้กับไส้เผือก... มาดูส่วนผสมกันค่ะ

ไส้หน่อไม้... มีหน่อไม้ดองอ่อนๆ  แครอท เห็ดหอม และโปรตีนเกษตร (ทุกอย่างหั่นเป็นเส้นเล็กๆ) เครื่องปรุงก็มีเพียง..น้ำมันพืช น้ำตาล เกลือ และพริกไทยค่ะ ส่วนไส้เผือก ก็เหมือนกันทุกอย่างค่ะ เพียงแต่เปลี่ยนตัวหลักจากหน่อไม้เป็นเผือกเท่านั้นเอง...

วิธีทำไส้หน่อไม้ และไส้เผือก

๑.     ตั้งกระทะใส่น้ำมันให้ร้อน นำเห็ดหอมลงไปผัดให้ขึ้นหอม  ตามด้วยแครอท หน่อไม้ และโปรตีนเกษตร ผัดให้เข้ากัน

๒.     ปรุงด้วยน้ำตาล เกลือ พริกไทย (กะเอาค่ะ) ผัดให้เข้ากัน หากรู้สึกว่าแห้งไปให้เหยาะด้วยน้ำที่แช่เห็ดหอมเล็กน้อยพอฉ่ำๆ แต่อย่าให้แฉะ ชิมให้ได้รสกลมกล่อม ให้รสพริกไทยนำเล็กน้อยค่ะ

๓.     ผัดจนเข้ากันอีกครั้ง ตักใส่ภาชนะพักไว้

๔.     ต่อจากนั้นมาทำไส้เผือกด้วยวิธีการเดียวกันค่ะ เมื่อผัดจนเข้ากันแล้ว ตักไส้เผือกใส่ภาชนะพักไว้เช่นกัน

ทีนี้มาดูวิธีทำตัวกะหรี่พัฟกันค่ะ  ส่วนผสม  แป้งเอนกประสงค์หรือเรียกกันจนติดปากว่าแป้งว่าว ๕๐๐ ก.   น้ำมันพืช ๑๕๐ ก.  น้ำเปล่า ๑๕๐ ก. และน้ำตาล ๑ ชต.

วิธีทำ

๑.     เทแป้งเอนกประสงค์สามในสี่ส่วนลงในอ่างผสม ทำรูไว้ตรงกลาง

๒.     ใส่น้ำมันพืชตรงรูที่ทำไว้ ตะล่อมแป้งบางส่วนเข้ามาในน้ำมัน ขยำเล็กน้อยพอให้แป้งและน้ำมันเข้ากันเป็นแป้งนิ่มๆ แล้วแบ่งออกมาเล็กน้อย ประมาณหนึ่งหยิบมือแยกไว้ต่างหาก

๓.     ใส่แป้งที่เหลือลงในอ่างผสม ตามด้วยน้ำเปล่าและน้ำตาล

๔.     นวดแป้งและส่วนผสมให้เข้าเป็นเนื้อเดียวกัน นวดเป็นก้อนกลมๆ พักไว้

หมายเหตุ แม่นันต้องขอโทษด้วยที่ลืมถ่ายภาพตอนนวดแป้งแบบเป็นขั้นเป็นตอนค่ะ ช่วงนี้เป็นอะไรไม่รู้หลงๆ ลืมๆ สงสัยวัยเงินวัยทองกำลังเยือน ๕๕ รวยแย่เลยแม่นัน...  หากใครอ่านแล้วไม่เข้าใจ กริ๊งกร๊างมาสอบถามได้ค่ะที่ 089 2012737 ค่ะ 

๕.     พักแป้งไว้ในภาชนะประมาณ ๑๐ ถึง ๑๕ นาที อันนี้แม่นันไม่เคยจับเวลา เพราะตอนอาซิ่มสอน อาซิ่มบอกว่าพักไว้ประมาณหนึ่งถ้วยกาแฟ คือพอนวดแป้งเสร็จเราก็ไปชงกาแฟมากินไปดูทีวีไป จนกาแฟหมดถ้วยเราก็มาจัดการกับเจ้าแป้งที่พักไว้ต่อ ๕๕ อันนี้คือเรื่องจริงค่ะ และแม่นันก็ปฏิบัติตามนี้ตั้งแต่นั้นมา... (หากวันนั้นกาแฟหมดพอดี แม่นันแย่แน่เลย...) 

โชคดีงวดนี้นอกจากกาแฟไม่หมดแล้วแม่นันยังได้จิบพร้อมเค๊กกล้วยหอมที่ทำเองกับมือด้วย....(กระซิบนิดนึงว่าร่อยมาก...)  มาดูวิธีพับแป้งกันดีกว่าค่ะ  เรามาแบ่งแป้งที่นวดไว้เป็นสี่ส่วนค่ะ เตรียมไม้คลึงแป้งแล้วมาดูวิธีพับและคลึงแป้งกันค่ะ...

ก้อนใหญ่คือแป้งที่เราจะมาทำตัวกะหรี่ค่ะ ส่วนแป้งนิ่มๆ ที่แบ่งไว้นิดหน่อยไว้สำหรับทำลายค่ะ มาดูกันค่ะว่าพับอย่างไรถึงจะเกิดลายค่ะ

๑.     หยิบแป้งหนึ่งส่วนออกมาคลึงให้เป็นแผ่นยาวพอประมาณ

๒.     ตัดแป้งนิ่มออกมาหนึ่งส่วน วางตรงกลางบนแป้งที่คลึงไว้ เพื่อทำเป็นลายของขนมค่ะ คลึงแป้งนิ่มให้ทั่ว สังเกตจะเริ่มเห็นลาย

๓.     พับแป้งตลบจากด้านบนลงมาประมาณสามส่วนสี่ คลึงต่อให้เป็นเนื้อเดียวกัน กดให้มีน้ำหนักเสมอกัน อย่าเบาเกินหรือหนักเกินค่ะ

๔.     พับแป้งตลบจากล่างขึ้นบนให้ทบขอบแป้ง

๕.     หมุนแป้งเป็นแนวยาว แล้วคลึงแป้งออกให้เป็นเนื้อเดียวกัน

๖.     กลับหน้าแป้งลง

๗.     พับตลบจากด้านบนลงด้านล่างประมาณสามส่วนสี่ แล้วคลึงออกให้เป็นเนื้อเดียวกัน

๘.     พับตลบจากด้านล่างขึ้นด้านบนให้ทบขอบแป้ง

๙.   คลึงต่อให้แป้งขยายออก พยายามตะล่อมแป้งให้แป้งเป็นสี่เหลี่ยม

๑๐. หันแป้งแนวขวาง แล้วคลึงแป้งให้ขยายออกเป็นสี่เหลี่ยมเกือบจัตุรัส

๑๑. ค่อยๆ ม้วนแป้งจากด้านล่างขึ้นด้านบน

๑๒. ค่อยตะล่อมแป้งให้ม้วนขึ้นเรื่อยจนสุดขอบบน (พยายามม้วนให้แป้งติดกันไม่มีช่องระหว่างม้วนเพราะจะทำให้ลายแตกเป็นช่องกว้าง จะไม่สวยค่ะ)

๑๓. เมื้อม้วนแป้งจนสุดแล้ว ก็ค่อยๆ คลึงแป้งให้ยาวขึ้นอีกหน่อย

๑๔. แบ่งแป้งเป็นชิ้นๆ โดยใช้มีดตัดให้ได้ขนาดเท่าๆ กัน เวลาห่อเป็นชิ้นตัวจะได้มีขนาดเท่าๆ กันสวยงามค่ะ

ทีนี้มาดูขั้นตอนการห่อแต่ละตัวค่ะ

๑.     หยิบชิ้นแป้งที่ตัดไว้หนึ่งชิ้น วางบนโต๊ะ (สังเกตการณ์วางนะคะ วางตามแนวตั้งให้เห็นลายวงๆ ที่เราม้วนไว้

๒.     คลึงแป้งให้ขยายออกเป็นรูปวงรีขนาดหนึ่งฝ่ามือ สังเกตจะเห็นลายที่เราพับแป้งทบไปมา

๓.     ค่อยๆ หยิบแผ่นแป้งที่คลึงไว้วางบนฝ่ามือ ตักไส้หน่อไม้ หรือไส้เผือกใส่บนแป้งให้ค่อนไปทางครึ่งบน กะไส้พอประมาณ 

๔.     เกลี่ยไส้ให้พอดี ไม่เยอะไปหรือน้อยไป หากไส้เยอะไปหากจีบไม่ดีจะทำให้แป้งแตก เวลาทอดจะมีปัญหา หากไส้น้อยไปจะทำให้ขอบแป้งหนาไป ไม่อร่อยค่ะ

วิธีการจีบกะหรี่พัฟ

๑.     เมื่อใส่ไส้ได้ปริมาณพอดีแล้ว พับแป้งจากด้านล่างทบไปด้านบน ให้ขอบล่างชนขอบบน ค่อยๆ จับริมแป้งให้ติดกัน แล้วหันด้านลายสวยไว้ด้านบนก่อนจีบ

๒.     เมื่อหันลายไว้ด้านบนแล้ว คอยๆ จีบจากด้านริมขวาสุด โดยการใช้นิ้วโป้งและนิ้วชี้กดเบาๆ ระหว่างริมแป้ง แล้วค่อยๆ ใช้นิ้วโป้งดันขอบแป้งให้ม้วนขึ้น ในขณะที่นิ้วชี้รองริมแป้งด้านล่างไว้ กดม้วนขึ้น กดม้วนขึ้น จนสุดริมแป้งด้านซ้ายแล้วเก็บริมให้เรียบร้อย ต้องหัดม้วนบ่อยๆ แล้วลายจะสวยเองค่ะ ตอนแม่นันหัดใหม่ๆ ลายไม่เคยเหมือนกันเลยค่ะ เล็กบ้างใหญ่บ้าง แคบห่างไม่ค่อยเท่ากัน ๕๕

เมื่อทำจนแป้งหมดแล้ว ก็นำมาทอดค่ะ หากไม่ทอดสามารถนำไปอบได้ค่ะ อร่อยเหมือนกันค่ะ

วิธีทอด

๑.     ตั้งกระทะก้นลึกใส่น้ำมันปาล์มค่อนข้างเยอะ รอจนน้ำมันเดือดจัด แล้วปรับเป็นไฟกลางค่ะ (เสียดายแม่นันลืมถ่ายภาพขณะกำลังทอด ลืมได้ไงไม่รู้ อีกแล้ววววว) เป็นการลืมที่ไม่น่าให้อภัยเลยค่ะ เพราะตอนทอดจะสวยมากๆ ฮือฮือ ไว้ทำคราวหน้าจะไม่ลืมนำมาฝากค่ะ

๒.     เมื่อน้ำมันร้อนจัดแล้ว ค่อยๆ หยิบกะหรี่พัฟที่จีบไว้ทีละตัวลงไปทอด

๓.     กลับไปมาจนเหลืองทั่วทั้งสองด้าน วางบนตะแกรงสะเด็ดน้ำมัน (ทอดด้วยน้ำมันปาล์มดีอย่างตรงที่ขนมจะไม่อมน้ำมัน ทำให้ขนมดูสวยกรอบน่าทานค่ะ)

๔.     ทอดจนหมด สะเด็ดน้ำมันดีแล้ว จัดใส่จานรับประทานได้เลยค่ะ ระวังปากพองนะคะ รอให้ขนมอุ่นก่อนดีกว่าค่ะ อิอิ

ลองทำดูนะคะ แม่นันเชื่อว่าไม่เกินความสามารถของหลายๆ คนในชาวบางโอเค และเพื่อนๆ แน่นอนค่ะ เดี๋ยววันไหนว่างๆ จะทำไส้มัน กับไส้ผักหรือไส้เห็ด แล้วจะมาอวดอีกค่ะ 

วันนี้เพื่อนบ้านแม่นันอิ่มไปหลายรายค่ะ เพราะพอทำเสร็จก็จะนึกถึงเพื่อนบ้านก่อน แล้วเก็บไว้พอทานสำหรับสมาชิกในบ้านค่ะ...

 

แม่นันนำเมนูอาหารโบราณฮอตฮิต..ขนมผักกาด ใครที่อยากลองทำขนมผักกาดทานเอง สูตรบรรพบุรุษของแม่นันเอง รับรองจะติดใจค่ะ  และเมนูเจอื่นๆมาฝากด้วยค่ะ

       ขนมผักกาด (ไช้เถ่าก้วย)

                 ขาเห็ดผัดขิง

     ผัดเจมะเขือยาวซอสเห็ดหอม

และอีกกว่าร้อยเมนู..มาฝากค่ะ ไม่ว่าจะเป็น อาหารเจ ไทย จีน ฝรั่ง และขนม ตามหมวดและประเภทอาหารค่ะ คลิ๊กที่นี่ค่ะ

หรือตามไป G'morning breakfast กับแม่นันได้ทุกวันที่ NanthineeHomemade  เผื่่อเป็นไอเดียในการทำอาหารเช้าให้กับเด็กๆ ก่อนหรือขณะนั่งรถไปโรงเรียน


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เมื่อคิดถึงกัน วันที่ : 15/11/2013 เวลา : 23.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vrfam

ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาแวะชิมกะหรี่พัฟเจฝีมือแม่นันค่ะ ต้องขอโทษด้วยที่เข้ามาคุยด้วยช้ามาก เพราะเพิ่งเสร็จจากงานบายศรีพญานาคเจ็ดเศียร ออเดอร์ประจำปีของกลุ่มที่รักงานใบตองเหมือนกันค่ะ ไว้จะนำรูปมาให้ดููกันค่ะ

กลับมาเข้าเรื่องกะหรี่พัฟกันดีกว่า ขอขอบคุณทุกๆ คำชมค่ะ ทำเอาแม่นันแทบลอยเลยล่ะค่ะ ๕๕ ไว้ถ้ามีโอกาสจะทำมาให้ทานกันนะคะ กะไว้ว่าอาทิตย์หน้าจะทำไส้มันและผักค่ะ ใครอยู่ใกล้แวะมาชิมกันได้นะคะ ยินดีเป็นอย่างยิ่งค่ะ เพราะครั้งที่แม่นันทำขนมผักกาด แม่นันมีโอกาสได้ต้อนรับเพื่อนใหม่ในบางโอเคนี้ ให้เกียรติมาแวะทานถึงบ้านเลยค่ะ ดีใจมากๆ ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เห็ดโปร วันที่ : 11/11/2013 เวลา : 11.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ProMushroomTH

น่าทานจังเลยนะคะ ขอชิมสัก 2-3 ก้อนนะคะ

ความคิดเห็นที่ 6 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
นายสิบหมื่น วันที่ : 11/11/2013 เวลา : 09.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namsean
หากแม้นไม่ตายเสียก่อน...ฉันจะคืนสู่รากเหง้าลูกชาวนา

ทาทางจะอร่อยมากเลยนะครับแม่นัน

ความคิดเห็นที่ 5 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 10/11/2013 เวลา : 21.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

น่าทานมากครับ
เห้นแล้วหิวเลย

ความคิดเห็นที่ 4 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ภาษาไทย วันที่ : 10/11/2013 เวลา : 20.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snowy

ที่บ้านก็ทำโซวเกี้ยวแบบนี้กินบ่อยๆ ค่ะ
โหวตให้คุณแม่นันทำได้น่าทานมากเลย

ความคิดเห็นที่ 3 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 10/11/2013 เวลา : 19.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

ฝีมือแม่นัันแล้วต้องยกนิ้วให้กับกะหรี่พัฟเจ

ความคิดเห็นที่ 2 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เฟื่อง วันที่ : 10/11/2013 เวลา : 15.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/creativeworld

ทำได้จีบสวยน่าทานมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
kruhnoi วันที่ : 09/11/2013 เวลา : 21.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kruhnoi
You're my destiny !!!.        (kruhnoi ครูหน่อย)...

น่าทานที่สุดค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน