*/
  • เมื่อคิดถึงกัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nanthinee.bizz@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-07
  • จำนวนเรื่อง : 196
  • จำนวนผู้ชม : 692801
  • จำนวนผู้โหวต : 151
  • ส่ง msg :
  • โหวต 151 คน
ออกสู่ท้องทะเลด้วยตนเอง

พี่ภูมิกับครั้งแรกของการบังคับเรือใบเพื่อออกสู่ท้องทะเลด้วยตนเอง

View All
<< พฤษภาคม 2014 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30 31

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 13 พฤษภาคม 2557
Posted by เมื่อคิดถึงกัน , ผู้อ่าน : 2378 , 03:23:27 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว , Surakant และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

เขียนบล็อกทีหายไปเป็นปี...สโลแกนนี้ถ้าจะใช้กับแม่นันช่วงหลังๆ นี้..ก็ถือว่า..เป๊ะ..ค่ะ อย่าว่ากันนะคะ...ยังค้างอาหารอีกหลายเมนูมาให้ชาวบล็อกน้ำลายไหลกัน...

ช่วงปิดเทอมแม่นันตั้งใจหางานจิตอาสาให้สมาชิกในบ้านได้ทำร่วมกัน  ลองเซิร์สเข้าไปในเว็ปแล้วก็ไปสะดุดเข้ากับงานจิตอาสาสร้างหอสมุดดินซึ่งตรงกับวันว่างของเราทั้งบ้านพอดี  จึงสอบถามความสมัครใจของทุกคน แล้วแม่นันก็ยิ้มแก้มแทบปลิเมื่อทุกคนเซย์เยสพร้อมกัน...ไม่รีรอค่ะแม่นันรีบลงชื่อพร้อมโอนเงินค่าลงทะเบียนอย่างรวดเร็ว เพราะกลัวเด็กๆ เปลี่ยนใจ ๕๕

เมื่อถึงวันเดินทางซึ่งก็คืออาทิตย์ที่เพิ่งผ่านมานี่เอง..พวกเราทั้งสี่ก็เดินทางไปเป็นวิศวกร (วิศวเกิน..วิศวขาด) จิตอาสาสร้างหอสมุดดินให้กับโรงเรียนวัดสำมะกัน โรงเรียนเล็กๆ ใน จ.อยุธยา..  เราเดินทางด้วยรถบัสของทางโครงการตั้งแต่เช้าพร้อมกับจิตอาสาอื่นๆ ประมาณห้าสิบชีวิตค่ะ...  อื๋มมม..แต่งตัวด้วยชุดเตรียมรบ..เอ๊ย..เตรียมเลอะกันเต็มที่...

ไปถึงก็ได้พบกับคุณครูใหญ่ของโรงเรียนเล็กๆ แห่งนี้ ท่านขอโทษขอโพยใหญ่ว่าแต่งตัวไม่ค่อยเรียบร้อยมาต้อนรับ...แต่คือวิถีชีวิตของที่นี่จริงๆ ท่านได้มาเล่าให้ฟังว่าโรงเรียนแห่งนี้เกิดขึ้นมาจากความขาดของเด็กๆ ที่นี่ (ขาดพ่อแม่ ขาดการศึกษา) เด็กบางคนก็ไม่ใช่เชื้อสายไทย แต่การให้เราไม่เลือกเชื้อชาติอยู่แล้ว... เมื่อก่อนสภาพไม่ได้ดีขนาดนี้ น้ำท่วม...ครูก็ไม่มี..ปัจจุบันถือว่าดีกว่าเก่ามาก ตอนนี้มีเด็กนักเรียนประมาณเจ็ดสิบคน ครูอาสาห้าคน ซึ่งห้องเรียนก็คือห้องสารพัดประโยชน์ที่มีอยู่.... รู้สึกดีใจจริงๆ ที่ชาวจิตอาสามาจะมาช่วยกันสร้างห้องสมุดไว้ให้เด็กๆ ที่นี่.... ท่านเล่าเรื่องราวของเด็กๆ ให้ฟังอีกเยอะแยะ..ทำเอาแม่นันเกือบร้องไห้... 

ผมชื่อภามครับ เรียนอยู่ รร.สยามสามไตรครับ ผมชอบตีกลองครับ..แล้วก็.....

เอาล่ะค่ะ..ทีนี้ก็เป็นหน้าที่ของหัวหน้าโครงการมาแจกแจงงาน (กรรมกร) ให้พวกเราทำแล้ว...แต่ก่อนแจกงานให้พวกเราก็มีเกมส์ทดสอบความจำให้พวกเราก่อน โดยการเข้าไปแนะนำตัวเองกับเพื่อนอาสาด้วยกันสิบคน โดยจดจำชื่อให้ได้ ไม่เท่านั้นยังต้องจำโปรไฟล์ของแต่ละคนอีก ทำเอาแม่นันเอ๋อไปหลายตลบ ก็ชื่อก็จำไม่ไหวแล้วยังให้จำอาชีพ นู่นนี่นั่นอีก เฮ่อ.. เรียกเสียงหัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง...สนุกตั้งแต่วินาทีแรกแล้ว... 

ต่อไปก็เป็นงานของหอสมุดดินที่จะสร้างในไม่กี่นาทีข้างหน้านี้ พวกเราจะต้องเลือกเอาเองว่าอยากไปอยู่ฐานไหนในสี่ฐานนี้คือ ๑.ย่ำดิน เพื่อทำบล็อกดินหรืออิฐบล็อกที่เรานำมาสร้างบ้านนั่นเอง ๒.ลบเหลี่ยมดินบล็อก กันไม่ให้บาดมือขณะนำไปขึ้นเป็นผนังห้อง ๓.ขนดิน งานนี้ถือต้องยกให้ชายชาตรีอาสามศอกทั้งหลายเพราะดินหนึ่งก้อนหนักเกือบสิบโล และ ๔. งานสร้าง ก็คือการก่อกำแพงและฉาบให้เป็นรูปเป็นร่าง... หลังจากนั้นอยากเปลี่ยนฐานก็ไปแตะมือกับกรรมกรในฐานนั้นเพื่อแลกงานกันค่ะ... แม่นันสังเกตเห็นพี่ภูมิและน้องภามเลือกกันใหญ่ว่าจะไปฐานไหนกัน..

 

แม่นันไม่รอช้าค่ะ งานที่ยิ่งใหญ่และหนักที่สุดสำหรับแม่นันน่าจะเป็นการลบเหลี่ยมดินบล็อก ถือเป็นงานที่เหมาะกับเชฟใหญ่อย่างแม่นัน เพราะจะต้องเกลาเหลี่ยมให้เนียนจะได้ไม่ไปบาดมือคนอื่นๆ เวลาก่อกำแพง เปรียบเสมือนการแต่งหน้าเค๊กฉันใดฉันนั้น คริคริ (ที่สำคัญคือได้นั่งทำงานนั่นเอง)..

 

ภาม (หรือฉายาคุณเซอ) .พี่ภูมิ และคุณพ่อ...แมนเต็มที่...ใจตรงกันคือขนดิน....โอ้โห..ถือเป็นงานหนักสุดเลยนะเนี่ย... แม่นันเห็นเด็กๆ ทำงานกันอย่างขะมักเขม้นแล้ว..บอกตรงๆ ว่าปลื้มค่ะ..ไม่ได้ปลื้มที่ลูกทำได้นะคะ แต่ปลื้มที่ลูกได้ทำค่ะ โดยเฉพาะงานจิตอาสาที่แม่นันหมั่นปลูกฝังกันตั้งแต่ตัวเล็กๆ ...

ฐานอื่นๆ ก็สนุกสนานไม่เบาเหมือนกัน ย่ำดินไปคุยเฮอากันไป....หากมีจิตอาสาอย่างนี้เยอะๆ โลกใบนี้คงงดงามน่าอยู่มากๆ ...

โหะโหะ..งานที่ว่าเบาเริ่มไม่เบาสำหรับแม่นันแล้วค่ะ เพราะมีดที่ใช้ทั้งคมทั้งหนัก ทำเอาแขนร้าที่เดียว...โชคดีกำลังจะหมดแรงก็ได้เวลารับประทานอาหารเที่ยง....สวรรค์ทรงโปรด..เพราะดินที่จะต้องลบเหลี่ยมยังเหลืออีกเกือบพันก้อนต่อกรรมกรสาวๆอย่างพวกเราประมาณสิบคน..แม่นันว่าตอนเราทำงานเราทำความรู้จักกันได้ลึกซึ้งมากกว่าแถมจำได้ดีกว่าตอนแนะนำอย่างเป็นทางการอีก...ก็เราคุยกันตลอด..เดี๋ยวเรื่องวัด เดี๋ยวเปลี่ยนเป็นเรื่องเดินป่า เดี๋ยวเรื่องกิน ...สารพัด...

 

ว๊าว..อาหารเที่ยงมือนี้..อร่อยที่สุด..เข้าใจแล้วว่าเวลาที่กรรมกร (จริง) เค้ากินอย่างเอร็ดอร่อยเป็นอย่างนี้นี่เอง.... แน่ะ..คุณเซอเข้ามาคว้าเป๊ปซี่ก่อนเชียว โชคดีไปเพราะคุณใช้แรงงานไปเยอะ ปกติอยู่บ้านไม่ได้แอ้มซะหร็อก..น้ำอัดลมน่ะ.. อ้อ..แม่นันไม่ลืมที่จะแจกหมูบดที่เตรียมซื้อมาห่อใหญ่ให้กับเราชาวจิตอาสาด้วยกัน... ขอบอกว่าอร่อยจริงๆ ซื้อมาจากร้านหมูหยอง หมูแผ่นที่บางรักค่ะ... มีนามบัตรอยู่ไว้ค้นมาให้ค่ะ นั่น...  อิ่มแล้วขอพักหน่อย...ว๊าวด้านหลังมีแม่น้ำด้วย ลมพัดมาปะทะหน้าสดชื่นที่สุดเลย...คุณเซอเห็นลูกเป็ดลูกไก่เป็นไม่ได้  ขอนางแบบตัวน้อยๆ ถ่ายรูปใหญ่..

พวกเราและจิตอาสาอื่นเริ่มงานกันต่อ คุณเซอเริ่มล้าจากการขนดินก็เลยขอมาช่วยงานมามี้ แต่ทำได้ก้อนเดียวก็เผ่นเพราะมีดคมมาก เดี๋ยวกลับบ้านไม่ครบห้านิ้ว... แม่นันทำต่ออีกไม่เท่าไหร่ก็ไปขอแปะมือกับชาวก่อกำแพง....เผลอแพล็บเดียวสองหนุ่มก็ตามมาสมทบ...มามี้ภูมิช่วยฉาบให้เนียน ...มามี้ก่อน้ะเดี๋ยวภามจะกดดินให้..อื้ม..น่ารักจริงๆ...  เพื่อนๆ จิตอาสาที่หัวใจพามาเหมือนพวกเราก็ทำงานกันอย่างสนุกสนาน หัวเราะทั้งเหนื่อยๆ กันตลอด เป็นภาพที่น่าประทับใจมากๆ ค่ะ

อ้าวนั่นพ่อตู่...ตักดินสำหรับฉาบมาให้ละ อืม...เวลาสลัดคราบนักกฎหมายออกมานี่ก็แมนมั้กๆ ....  แม่นันทิ้งงานไว้แป๊บนึงขอเดินไปดูบรรยากาศรอบๆ ...โห...แต่ละคนขะมักเขม้นจริงๆ โบกดิน ขนดิน..ย่ำดินกันอย่างสนุกสนาน ดินที่เคาะจากแม่แบบแล้วก็นำมาตากแดดให้แห้ง ก่อนที่จะไปให้กลุ่มแม่นันลบเหลี่ยมคมนั่นเอง....  พวกผู้ชายบึกบึนกันมาก...แม่นันเห็นทำงานกันไม่หยุด.. เห็นเด็กผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนึงแก่กว่าคุณเซอปีเดียวมากับคุณแม่ ก็ไม่หวั่นงานหนักเหมือนกัน แถมสนุกกับการย่ำดินจนเลอะเทอะไปหมด ฮ่าฮ่า..

 

เผลอแพล็บเดียวหมดเวลาซะแล้ว.... พวกเราจำเป็นต้องหยุดงานไว้เท่านี้ เพราะดินที่บล็อกไว้แห้งไม่ทันค่ะ จำเป็นต้องรอมาสร้างให้เสร็จต่อในครั้งหน้า ...หอสมุดที่พวกเราชาวจิตอาสาร่วมกันสร้างในวันนั้น..เสร็จไปประมาณห้าสิบเปอร์เซ็นต์ ถือเป็นที่น่าพอใจสำหรับงานแปดชั่วโมงกับกรรมกรที่ไม่รับเบี้ยเลี้ยงห้าสิบชีวิต....  หากไม่ติดอะไรพวกเราสี่คนพ่อแม่ลูกจะกลับมามีส่วนร่วมสร้างหอสมุดนี้ให้เสร็จค่ะ...

ล้างหน้าเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ...พวกเราเหล่าชาวจิตอาสาก็ถูกเรียกให้มาสรุปงานพร้อมบอกเล่าความประทับใจในการมาครั้งนี้ แต่ละคนพูดกันคนละนิดละหน่อยแต่เรียกความสุขได้ทุกครั้ง แม่นันดีใจที่ได้มา น้องภามบอกว่า "รู้สึกดีที่ได้ทำครับ" ส่วนพี่ภูมิบอกว่า "ผม..ชอบกลิ่นอายดินครับ..หอมดี" ฮ่าฮ่า..ธรรมชาติจริงๆ ลูกแม่นันเนี่ย...

ก่อนกลับพวกเราได้ถ่ายรูปรวมกันชาวจิตอาสาพร้อมห้องสมุดดินของเด็กเล็กๆ ที่นี่ โรงเรียนวัดสำมะกันแห่งนี้ พวกเราได้มอ่บหนังสือธรรมะและช่วยเงินเล็กๆ น้อยๆ ไว้กับโรงเรียนแห่งนี้ด้วย สาธุ สาธุค่ะ

อ้าวนั่นคุณปู่คุณย่าเด็กๆ มาได้ไงเนี่ย...พ่อตู่บอกว่าท่านสองคนมาเยี่ยมป้าชื่นแถวอยุธยาพอดี พอรู้ว่าพวกเรามาจิตอาสากันที่นี่ก็เลยขับรถมาสมทบ...เพราะคิดถึงหลานด้วย..(ขนาดเห็นกันบ่อยๆ นะเนี่ย) น่ารักที่สุดเลย....ขากลับคุณปู่พาพวกเราไปกราบย่าชื่นอีกครั้ง แม่นันจำได้ครั้งแรกที่รุ้จักย่าชื่นคือตอนท่านมางานแต่งของเราสองคน ผ่านไปสิบห้าปีเราได้กลับไปกราบท่านอีกครั้งพร้อมลูกๆ ที่สร้างความประทับใจให้แม่นันที่สุดคือป้าชื่นหรือย่าชื่นของเด็กๆ จำแม่นันได้ ในขณะที่แม่นันซะอีกก่อนไปเยี่ยมยังนึกหน้าท่านไม่ออก...แย่จริงๆ เลยแม่นันเนี่ย... 

พวกเรากลับบ้านอย่างมีความสุขถึงแม้จะเหนื่อยล้าจากการร่วมสร้างหอสมุดดินครั้งนี้....เด็กๆ บอกว่าจะกลับไปอีกครั้งค่ะ ฟังแล้วปลื้มอีกแล้ว...เรา...

 

แม่นันแอบอ่านบันทึกของคุณเซอ......”รู้สึกดีครับ”.... 

เอาบุญมาฝากทุกคนนะคะ...สวัสดีค่ะ...


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เมื่อคิดถึงกัน วันที่ : 14/05/2014 เวลา : 23.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vrfam

แม่นันเป็นโรคอะไรก็ไม่รู้ ชอบปลุกจิตสำนึกให้ลูกๆ มีจิตอาสา ตอนนี้กำลังให้พี่ภูมิอาสาอ่านหนังสือเสียงให้คนตาบอดฟังอยู่ค่ะ เริ่มอ่านได้หลายบทละ กำลังจะเข้าไปที่ศูนย์คนตาบอดเพื่อให้เค้าสอนขั้นตอนการตัดต่อ ส่งไฟล์อยู่ค่ะ หากไปได้สวยจะนำมาให้ฟังกันค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ni_gul วันที่ : 14/05/2014 เวลา : 23.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

ชื่นใจแทนเด็กๆ ทั้งที่ร่วมสร้างและ เด็กๆ ที่จะได้ใช้ ...
ความทรงจำดีๆ สำนึกรักส่วนรวมด้วยการมีส่วนร่วม ดีจังเลยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
กรมกุชะ วันที่ : 14/05/2014 เวลา : 17.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cradm

แค่เห็นก็มีความสุข การให้ การเสียสละ คุณธรรมคนไทยที่ทำให้สังคมไทยมีความสุข ขณะที่คนทำน่าจะสุขยิ่งกว่า

ความคิดเห็นที่ 5 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 14/05/2014 เวลา : 09.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

ขอปรบมือให้แม่นันและน้องเซอที่ได้เข้าร่วมกิจกรรมจิตอาสาในวันนี้

ความคิดเห็นที่ 4 แม่มดเดือนMarch ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เมื่อคิดถึงกัน วันที่ : 13/05/2014 เวลา : 21.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vrfam

ตอบคุณพิซซ่าค่ะ จริงค่ะการมีจิตอาสานี่ถือเป็นการให้ที่ดีที่สุด นอกจากคนได้รับรู้สึกดีแล้ว คนที่รู้สึกดียิ่งกว่าคือคนให้ค่ะ

คุณ Chaoying คะ คณะกำลังจะกลับไปทำให้เสร็จในวันที่ ๑ มิย.นี้ค่ะ บังเอิญเด็กๆ เริ่มเปิดเทอมแล้ว กิจกรรมทางโรงเรียนเริ่มตามมา ขอเป็นผู้ให้กำลังใจจิตอาสารุ่นต่อๆไปค่ะ แล้วจะเอาภาพที่เสร็จแล้วมาให้อนุโมทนาสาธุกันค่ะ

ป้าแม่มดของเด็กๆ ค่ะ จริงค่ะ แม่นันมักสอนเด็กๆ อยู่เสมอให้หัดเป็นผู้ให้ก่อนที่จะเป็นผู้รับ คนที่ขาดยังมีอยู่มากมายในโลกนี้ โชคดีของแม่นันที่ลูกๆ สองคนจิตใจงดงามมาก ไม่เคยเอาเปรียบ ไม่ชอบนินทา ไม่กินสัตว์ที่ถูกสั่งฆ่า เช่นหากไปร้านอาหารมามี้สั่งปลาทอดหรือปูนึ่ง เด็กๆ ก็จะถามอยู่นั่นล่ะว่ามามี้ไม่ได้สั่งตัวเป็นๆ มาทำให้เราทานใช่มั้ย แถมเวลาเดินตลาดหากเห็นแม่นันต่อราคาของละก็ เป็นโดนดุทุกที .."เค้าได้กำไรนิดเดียวมามี้ยังจะต่อเค้าอีก มามี้ไม่ต้องต่อเค้าเลย" น่าน ๕๕ ส่วนที่แม่มดถามว่าทำไมต้องทำจากดิน แล้วจะทนเหรอ จึงอยากขออธิบายจากที่เรียนรู้มาว่าการสร้างบ้านด้วยดินมีมานานแล้วค่ะ ทนและปลอดภัยไม่แพ้ปูน แถมเย็นด้วยค่ะ หากเราเข้าใจกรรมวิธีและขั้นตอนในการสร้างอย่างถูกต้อง ก็จะคงทนเชียวค่ะ แถมต้นทุนก็ถูกกว่าปูนหรืออิฐบล็อกมากมายค่ะ แม่นันคิดจะสร้างบ้านดินไว้ที่เขาค้อหลังจากเกษียณค่ะ ช่วงนี้ก็พยายามเก็บเกี่ยวความรู้การสร้างบ้านดิน พร้อมแบบต่างๆ ค่ะ จะปลูกผักสวนครัว พร้อมทั้งแบ่งปันสิ่งที่พอจะทำได้ให้แก่ชุมชนแถวนั้นด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 13/05/2014 เวลา : 11.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

แม่มดคิดเหมือนแม่นันค่ะ ลูกได้ทำนั้นสำคัญกว่าลูกทำได้
การมีส่วนร่วม ความปรารถนาที่จะให้สำคัญกว่าผลงานทางวัตถุ
ถามนิดค่ะ ทำไมต้องเป็นอาคารดินคะ จะทนทานเหรอคะ

ความคิดเห็นที่ 2 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
Chaoying วันที่ : 13/05/2014 เวลา : 06.08 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Chaoying

ปรบมือให้นักทำกิจกรรมจิตอาสาทุกท่าน ทำด้วยใจ..อะไรก็ดีไปหมด..ความสำเร็จอยู่ไม่ไกล ต้องกลับไปทำให้เสร็จนะคะ ..รอชื่นชมผลงาน..อยากเห็นห้องสมุดดินแห่งน้ำใจปั้นดิน ทุกคนน่ารักมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
พิชช่า วันที่ : 13/05/2014 เวลา : 05.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lovelearnlife

เป็นกิจกรรมที่ดีค่ะ ที่ช่วยปลูกฝังลูกหลานให้มีจิตสาธารณะ ลดความเห็นตัว
เติบโตไปได้ช่วยเหลือสังคม

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน