*/
  • เมื่อคิดถึงกัน
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : nanthinee.bizz@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2009-08-07
  • จำนวนเรื่อง : 196
  • จำนวนผู้ชม : 614927
  • จำนวนผู้โหวต : 149
  • ส่ง msg :
  • โหวต 149 คน
ออกสู่ท้องทะเลด้วยตนเอง

พี่ภูมิกับครั้งแรกของการบังคับเรือใบเพื่อออกสู่ท้องทะเลด้วยตนเอง

View All
<< ตุลาคม 2014 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันเสาร์ ที่ 25 ตุลาคม 2557
Posted by เมื่อคิดถึงกัน , ผู้อ่าน : 1703 , 23:59:30 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน แม่หมี , Cat@ และอีก 2 คนโหวตเรื่องนี้

เผลอแผล็บเดียว..ค่ายเรือใบเมื่อปีที่แล้วที่ทำเอาพ่อแม่ของเด็กๆ ใจหายใจคว่ำ..ก็ผ่านพ้นไปอย่างสวยงามทั้งค่าย beginner และ advance.. เด็กๆ ผ่านประสบการณ์การเรียนรู้มาอย่างโชกโชน...เจอพายุบ้าง..เรือคว่ำบ้าง..ก็ไม่ได้ทำให้เด็กๆ รู้สึกท้อ หากแต่ทำให้พวกเค้าแกร่งขึ้น... ได้เรียนรู้การอยู่รอดด้วยตัวเอง และการทำงานเป็นทีมได้อย่างสมบูรณ์ น้องภามหรือคุณเซอรวมทั้งเพื่อนๆ ในห้องต่างได้รับวุฒิบัตรเรือใบกันมาอย่างเต็มภาคภูมิ...

ก่อนจะมาแข่งซีรี่ย์เก็บคะแนนครั้งนี้ คุณเซอและเพื่อนๆ ต้องผ่านสนามจริงมาหลายสนามแล้ว..ไม่ว่าจะเป็นหัวหินรีกัตตา การแข่งขันใวันเด็ก และในสนามโอเชียน..ซึ่งการแข่งในสนามเหล่านั้น แม่นันไม่ได้มองถึงลำดับที่ในการแข่งขันของลูก ว่าลูกจะต้องได้ที่เท่านั้นเท่านี้... เพราะมันคือเรื่องหลังสุดที่คิดจะทำ...  หากแต่แม่นันมองในเรื่องการเล่นเป็น อยู่เป็น การอยู่ในกฎกติกา ความมีวินัย และความรับผิดชอบในตัวเองของคุณเซอมากกว่า เพราะถ้าลูกมีสิ่งเหล่านี้อยู่ในตัว ไม่ว่าจะไปอยู่กับใคร ที่ไหน..แม่นันก็สบายใจ.. ซึ่งคุณเซอก็ทำเอาแม่นันและทุกคนประทับใจมาก... อย่างที่บอกลำดับที่..เป็นเรื่องหลังสุด ซึ่งแม่นันแอบเช็คดูใบคะแนนก็อยู่เกือบหลังสุดจริงๆ คือที่ยี่สิบกว่าจากเรือกว่าสามสิบลำ ฮาฮา..

เหมือนทุกครั้งก่อนการเดินทาง..คุณเซอจัดการแพ็คของใช้จำเป็นที่จะต้องนำติดตัวไปตลอดการแข่งขันด้วยตนเอง เค้าจะเรียงลำดับการจัด แยกถุงของใช้ที่เข้ากันได้ แล้วก็จัดการเขียนชื่อเพื่อจะได้หยิบใช้งานได้ง่ายขึ้น ไม้แขวนเอย ถุงนอนนุ่นนี่นั่น...  แม่นันมีหน้าจิบกาแฟ..ใช้หางตาตรวจเช็คความเรียบร้อยให้ก่อนลงกระเป๋าเท่านั้นเอง.. ของจะเยอะแค่ไหนกระเป๋าเดินทางใบน้อยก็เอาอยู่ทุกครั้ง..๕๕ ถึงกับทุ่มสุดตัวทุกครั้งก่อนการเดินทาง....

คุณเซอกับเพื่อนๆ เดินทางไปพร้อมครูตั้งแต่วันศุกร์เพื่อเตรียมความพร้อม...และลงทะเลจริงในเวลาต่อมา...ซึ่งก็ต้องขึ้นอยู่กับลม..ฝนด้วยว่าเป็นใจมากน้อยแค่ไหน... แม่นันกับผู้ปกครองคนอื่นๆ จะไปรับลูกในวันอาทิตย์ ส่วนมากก็จะเดินทางกันแต่เช้าเพื่อดูลูกๆ แข่งซักรอบนึงก่อนเดินทางกลับ...  ไปถึงก็เห็นคุณเซอและเพื่อนๆ นั่งทานข้าว..หลังจากนั้นก็จัดการเตรียมตัวลงทะเลกัน...ทาซันบล็อก แว่นกันแดด เสื้อชูชีพ เด็กๆ ดูแลตัวเองได้อย่างทะมัดทแมง...เท่ห์จริงๆ...ถุงทะเลใบเขื่องนี่ใช้คุ้มมากๆ เปรียบเสมือนกระเป๋าโดเรมอนเลยทีเดียว..เพียงแต่ถ้าทำของหายไม่สามารถเรียกกลับมาได้เท่านั้นเอง... แม่นันชอบคุณเซอตรงที่เค้ารู้หน้าที่ว่ากำลังทำอะไรอยู่...เวลาไหนที่พ่อแม่สมควรเข้าหาหรือไม่... ยิ่งในเวลาแข่งอย่างนี้แม่นันอย่าได้แหยมเข้าใกล้เพื่อจะไปจูจุ๊บเค้าเชียว...มีโดนเอ็ดด้วยการทำเสียงกระซิบแบบเข้มๆ และมองด้วยหางตา (เหมือนใครหว่า)  “มามี้..มามี้..อย่าเพิ่ง..ไว้แข่งเสร็จก่อนดีกว่า”  แต่เมื่อเสร็จภารกิจแล้ว..มามี้คนนี้ไม่ต้องเดินไปหาหรอก..คุณเซอกระโจนเข้าใส่เอง... น่ารักที่สุด... รู้สึกว่านับวันลูกจะโตขึ้นพร้อมร่างกายและความคิดจริงๆ...

 เมื่อได้เวลาลงสนาม...ภาพเด็กๆ ลากเรือตัวเองลงทะเลพร้อมจัดการใส่หางเสือ เมื่อได้จังหวะดีๆ พวกเค้าก็จะกระโดดขึ้นเรือด้วยท่าคลาสสิคเฉพาะตัว ซึ่งเป็นภาพที่ชินตาของพ่อแม่ผู้ปกครองมากๆ ...   การแข่งซีรี่ย์ครั้งนี้คุณเซอได้ใบเรือเลขที่ ๑๓ ทำเอาแม่นันสยองในใจนิดๆ ว่า..ศุกร์ ๑๓ ฝันหวานรึเปล่า...แต่มองในแง่บวกเองว่ามันคือ ..สุขสิบสามต่างหากล่ะ...

 โน่นค่ะ...ค่อยๆ พาเรือของตัวเองออกไปแล้วค่ะ.. มีคุณปู่คุณย่าและพี่ภูมิมาให้กำลังใจทุกครั้ง..ครั้งนี้ก็เช่นกัน..คุณปู่คุณย่ามานั่งขอบสนามผลัดกันส่องดูจนหลานแล่นไปไกลลับตา...พ่อตู่ก็สามารถถ่ายรูปได้ทุกขณะจิตจริงๆ ..ทำให้มีภาพสวยๆ เก็บไว้ดูตลอดเวลา...  เด็กๆ รู้กฎกติกา...ทุกคนนำเรือไปยังจุดสตาร์ทอย่างอดทน...เพราะจุดสตาร์ทในน้ำกับบนบกนี่ช่างแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง....ทำเอาแม่นันปวดลูกกะตาและงงมาจนทุกวันนี้...จะต้องถามผู้รู้ทุกครั้งว่าจุดสตาร์ทอยู่ตรงไหน..จะรู้ได้ยังไงว่าครบรอบรึยัง..ทุ่นอยู่ไหนคะ ..อ้อมซ้ายหรืออ้อมขวา แล้วจะรู้ได้ยังไงว่าอ้อมกี่รอบแล้วคะ และอีกสิบๆ คำถามที่ยิงซ้ำไปซ้ำมาทุกครั้ง...ใครนั่งข้างๆ จะรู้ดีว่า...เบื่อ...๕๕

เด็กๆ แข่งกันหลายรอบมากค่ะ แม่นันนับเป็นชั่วโมงค่ะ เพราะนับรอบกับเค้าไม่เป็น ที่แน่ๆ ผ่านไปแล้วหลายชั่วโมง...ก็ไม่เห็นมีทีท่าว่าจะกลับฝั่ง...

อย่างที่เกริ่นไว้..เรื่องลำดับที่ ในการแข่งขันของลูกเป็นเรื่องสุดท้ายถ้าจะต้องทำ...และแล้ว..สุขสิบสามของแม่นันก็ทำเซอร์ไพร์ซจนได้..เมื่อพ่อเล็ก (ผู้ปกครองน้องนินารุ่นพี่ที่ลอยลำได้รางวัลไปหลายครั้งแล้ว) นั่งส่องกล้องดูการแข่งขันของลูกสาวตัวเอง ในขณะที่แม่นันนั่งจิบกาแฟอยู่ข้างๆ (กล้องตัวเองก็มี แต่กลายเป็นที่ทับกระดาษซะงั้น) กระซิบแบบดังๆ ว่า “แม่นัน...แม่นัน...เรือภามกำลังเข้าเป็นลำที่สองนะ...เลขใบที่ ๑๓ ใช่มั้ยครับ”  ..แน่ะ..ทำเอาแม่นันหูผึ่ง..คุณเซอเนี่ยน้ะเข้าเป็นลำที่สอง...เป็นไปได้ไงเนี่ย ไหนๆ กล้องอยู่ไหนเนี่ย...ขอส่องให้ชื่นใจหน่อย... “ว๊าย..จริงๆ ด้วย...เก่งจริงๆ ลูกมามี้” ทีนี้จะทำไงดีล่ะ... กล้องของแม่นันก็จะไม่เป็นที่ทับกระดาษอีกต่อไป เพราะแม่นันแนบติดลูกกะตาตลอดการแข่งขันน่ะซี... แต่ก็ยังไม่หายข้องใจว่าเอ๊ะ..จากที่เกือบโหล่..ไฉนเด้งมาอยู่ที่ต้นๆ ได้...แต่คิดอีกที..โอย..ยังเหลืออีกตั้งสามอาทิตย์ นี่เพิ่งจะอาทิตย์แรกกว่าจะรวมคะแนนไปมาคงไม่พ้นขอบๆ กระดาษล่างอีกล่ะ...น่ะ.ดูถูกคุณเซอมือกลองลูกตัวเองซะงั้น....

แต่พอนั่งส่องกล้อง..อมยิ้มไปเรื่อยๆ ปัญญาก็เกิด...จากการที่ลูกและเพื่อนๆ ได้ฝึกได้ซ้อมอย่างเข้มข้นตลอดสองค่ายรวมเบ็ดเสร็จเกือบสามสิบวัน แถมยังไปลงแข่งสนามจริงที่ผ่านๆ มาอีกตั้งหลายสนาม...คุณเซอคงได้เรียนรู้อะไรมากมายกลางทะเล..ที่แน่ๆ แม่นันว่าเค้าได้เรียนรู้เรื่องความอดทน..อดกลั้นกับตนเอง ที่ต้องอยู่กลางทะเลครั้งนึงเป็นเวลาหลายๆ ชั่วโมงอดทนกับลม..ฝน..เรียนรู้ทิศทางลมที่ไม่ได้มาทางเดียวตลอดการแข่งขัน ภาวะอากาศแต่ละสนาม แต่ละเดือนการแข่งขันก็ยิ่งแตกต่าง.. ที่สำคัญการมีวินัย..อยู่ในกฎ อยู่ในกติกาสำคัญที่สุด..เพราะตลอดการแข่งขันในสนามทะเลพวกเค้าคือหัวเรือใหญ่...คุณครูหรือนายทหารใดๆ ก็ไม่สามารถแนะนำ หรือถูกเรือเค้าได้..  แม่นันเห็นคุณเซอแล่นใบอย่างคล่องแคล่วแล้วก็รู้สึกเบาใจ...บางครั้งดูเหมือนเรือเอียงๆ จะล่ม...ใจก็หวั่นไหว..แต่ดูไปดูมาเค้าเองเป็นคนทำให้เรือเอียง ก็เวลาแท็กซ์เวลาไจซ์เรือมันต้องมีมูฟเม้นท์อะไรประมาณนั้น แม่นันจำพี่ภูมิเล่าให้ฟังสมัยนั้นน่ะ...ไม่งั้นเสียชื่อแม่นักกีฬาเรือใบหมด อิอิ...

จากที่นั่งเม้าท์มอยในร้านกาแฟ.ชิลล์ๆ..เดี๋ยวก็ยกกล้องขึ้นส่องบ้าง เดี๋ยวก็ไปนั่งขอบสนามบ้าง...แกล้งถามคนนั้นคนนี้ไปเรื่อย...เด็กๆ เป็นไงกันบ้างคะ..คุณเซอสุดหล่อของแม่นันอยู่ตรงไหนแล้ว...แน่ะ...ลำดับที่กลายเป็นสิ่งเร้าใจสำหรับแม่นันไปซะแล้ว...

นั่นไง..เรือลำน้อยใหญ่เริ่มทยอยกลับเข้าฝั่งแล้ว...คุณเซอเบอร์ ๑๓ ก็กำลังกลับมาเช่นกัน...แม่นันไม่รอช้าค่ะ...ขอไปใกล้ชิดลูกซะหน่อย.... เด็กๆ น่ารักกันทุกคน...เมื่อนำเรือกลับเข้าฝั่ง ทุกคนรู้หน้าที่ว่าต้องจัดการกับเรือตัวเองอย่างไร ช่วยกันลากช่วยกันจูง ใครขึ้นมาก่อนก็ลงไปช่วยเพื่อนในน้ำ...ลากเทรลเลอร์กลับมาให้ เมื่อขึ้นบกแล้วก็ล้างทำความสะอาดใบเรือ ล้างเรือไป..อาบน้ำให้ตัวเองไป...ทุกอย่างดูเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับเด็กแม้แต่การลากเรือ ขยับเรือ...แม่นันช่วยภามลากเรือกลับเข้าสนามเก็บเรือ ระยะทางแค่ประมาณสองร้อยเมตรก็รู้สึกเจ็บมือไปหมด...นี่ล่ะนร๊าเค้าเรียก..สังขาร..ไม่เที่ยง...

ระหว่างพักคุณเซอก็เล่าให้ฟังถึงบรรยากาศในการแข่งขัน..เรือขำขันบ้าง..เช่นเทคนิคการลงไปทำธุระส่วนตัวในท้องทะเล..เรื่องตื่นเต้นในการกู้เรือบ้าง...ภามบอกว่าในการแข่งรอบนึง..เรือภามคว่ำ..แต่รีบกู้ขึ้นมาได้...เพราะอยู่ระหว่างแข่งต้องช่วยเหลือตัวเองให้มากและเร็วที่สุด...แม่นันรีบถามกลับด้วยความกังวลว่า...”ระหว่างกู้เรือ..ภามเกร็งเท้ารึเปล่าลูก เกิดเป็นตะคริวขึ้นมาแย่เลยน้ะ...ถ้าหากอาการปวดขากลับมาต้องรีบเป่านกหวีดเรียกครูนะลูก..ไม่ต้องกังวัลเรื่องการแข่งขัน” ภามรีบตอบว่า “ไม่..ไม่มามี๊..ภามรู้..ภามไม่ได้เกร็งเท้าเลย”... ทำให้แม่นันโล่งอกไปที...

ผ่านไปจนอาทิตย์สุดท้ายของการแข่งขัน...โอ้โห...อาทิตย์นี้นอกจากคุณเซอจะเซอร์ไพร์ซทุกคนด้วยการทำคะแนนรวมดีแล้ว ...เพื่อนซี้..เจเจกับพี่นัทและน้องจีจี้..รวมทั้งพ่อเล็ก ที่ไม่ได้เจอกันเป็นปีก็มาเซอร์ไพร์สแบบไม่ได้ตั้งใจซะงั้น... เด็กๆ บอกว่าป่าป๊าพามาเที่ยวทะเล..และเห็นว่ามีการแข่งขันเรือใบจึงพามาเดินเล่น..ไม่รู้หรอกว่าเป็นรุ่นภามเพื่อนซี้พอดี...เด็กๆ เห็นภามกำลังเตรียมเรือก็ดีใจกันใหญ่ รีบเข้ามาช่วยเข็นเรือลงทะเล... ปรากฏว่าเรือคุณเซอมีแฟนคลับเยอะที่สุด ขนาบซ้ายขนาบขวา ฮาฮา..

เด็กก็คือเด็กว่ามั้ยคะ...สดใสน่ารัก...ไร้เดียงสา... ไม่น่าเชื่อเลยว่าตัวเล็กตัวน้อยเหล่านี้..ยามแล่นใบเค้าทำหน้าที่ได้สมเป็นนักกีฬามากๆ .....ยามได้พักผ่อนหลังจากเหนื่อยล้ากันมาตลอดวัน...มองไม่ออกเลยว่าพวกเค้าได้ผ่านอุปสรรคอะไรในสนามทะเลมานักต่อนักแล้ว.... เล่นกันอย่างสนุกสนาน....เห็นพวกเค้ามีความสุข..พวกเราพ่อแม่ก็ชื่นใจที่สุดค่ะ...

ผลคะแนนออกมาอย่างเป็นทางการแล้วค่ะ...๑๘ รอบของซีรี่ย์การแข่งขันตลอดสามอาทิตย์ แม่นันดูไม่เป็นหรอก..ต้องให้ภามอธิบายให้ฟัง..เอาเป็นว่าอธิบายยังไงก็งงอยู่ดี..ดูคะแนน overall ละกัน นั่นไงรวมคะแนนเสียจากน้อยสุดไปหามากสุด คุณเซออยู่ลำดับที่ ๔ ว๊าว..สุดยอดจริงๆ...สามลำดับแรกปล่อยให้เป็นของเจ้าถิ่นเด็กสัตหีบไป...คุณเซอและเพื่อนๆ ทำได้สุดยอดจริงๆ ..ลำดับที่เท่าไหร่ไม่สำคัญหรอกลูก เพราะพวกคุณอยู่ลำดับที่หนึ่งในใจพ่อแม่ทุกการแข่งขันอยู่แล้ว....

 

จบการแข่งขัน...เด็กๆ ได้รับของรางวัลของที่ระลึกกันทุกคน .ร็อคเกอร์น้อยของแม่นันได้เสื้อแจ๊คเก็ตของช่อง ๓ เป็นรางวัลที่ ๔ ก็ปลื้มซะ...ภามบอกว่าเวลาอยู่ในสนามแข่งไม่ได้คิดจะแข่งกับใครเลย...เพียงแต่พยายามควบคุมเรือตัวเองให้ดีและทำเวลาให้ดีขึ้นเรื่อยๆ.มากกว่า... นี่ล่ะคำตอบที่มามี้อยากฟังเป็นที่สุด...แข่งกับตัวเองก่อนที่คิดจะไปแข่งกับคนอื่น..

สิ้นสุดการแข่งขันซีรี่ย์อย่างราบรื่น... ภามได้เข้าชมรมเรือใบโดยอัตโนมัติเพราะอยู่ในลำดับ ๑-๕  ซึ่งหมายถึงจะต้องมาซ้อมและเตรียมตัวหากมีการแข่งขันรอบหน้า และมีเพื่อนๆ ภามอีกจำนวนไม่น้อยที่ขอเข้าชมรมด้วยความสมัครใจ..แสดงถึงความรักในกีฬาเรือใบเข้าอย่างจัง.... จากเด็กตัวน้อยเมื่อครั้งเริ่มค่าย beginner ..บางคนออกทะเลก็ร้องไห้..กลับถึงฝั่งแล้วก็ยังร้องไห้... แต่พอถึง ณ จุดนี้..ความอ่อนแอถูกคลื่นซัดออกไปหมด..กลายเป็นความแข็งแกร่งเข้ามาแทนที่... แม่นันเชื่ออย่างเต็มที่ว่า...เด็กๆ ได้ฝ่าฟันอุปสรรคในท้องทะเล..อดทน..อดกลั้น..ต่อสู้กับใจของตัวเองมาได้ขนาดนี้...อุปสรรคใดๆ ที่จะผ่านเข้ามาอีกในหนทางข้างหน้า..คงไม่สามารถทลายความตั้งใจของพวกเค้าไปได้ค่ะ...

 

ปิดท้ายด้วยความรับผิดชอบแม้ยามหมดภารกิจที่ทะเลแล้วค่ะ....รับไว้เลี้ยงซักคนมั้ยคะ...



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เมื่อคิดถึงกัน วันที่ : 28/10/2014 เวลา : 09.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vrfam

ตอบแม่หมี..แม่นันเลี้ยงให้เค้าดูแลตัวเองให้ได้ค่ะ เท่านั้นก็ไตตาลับแล้ว ๕๕ คิดว่าแม่หมีก็คิดเหมือนกันนะคะ ตอนเป็นเด็กเราก็คิดว่าอะไรนักหนานร๊า เราโตแล้วยังห่วงเราเหมือนเด็กๆ แต่พอถึงคิวตัวเอง ห่วงยิ่งกว่าห่วงอีกเน๊อะ

๕๕ ทำไมเหมือนแม่นันเลย แม่นันก็ช๊อบผช.เซอๆ แต่กลับได้พ่อตู่ที่ไม่เซอ แต่ใจดี๊ใจดี สุขุมลุ่มลึกทำเอาหัวใจเราไปอยู่ตาตุ่มได้เหมือนกัน อิอิ

กระซิบเหมือนกันแม่หมี คุณเซอมือกลองประจำรร. แฟนคลับตัวเล็กตัวน้อยยันแม่ครัวในรร. กรี๊ดกรี๊ด เวลาคุณเซอร็อคทีแม่ครัวทิ้งตะหลิวมาเต้นหน้าเวทีซะงั้น ไว้จะลงคลิปให้ดูคะ น่ารักดี แถมมีเด็กอินเตอร์มาติดทำให้หัวใจคุณเซอไม่อยู่กับเนื้อกับตัวไปพักนึง ๕๕ แค่คิดแม่มานก็เต้นแล้วค่ะ สงสัยต้องใช้ม๊อบวางไว้หน้ากระไดให้สาวๆ เช็ดด้วย...

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
แม่หมี วันที่ : 28/10/2014 เวลา : 09.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

คุณเซอเก่งมาก ดูแลตัวเองและทำหน้าที่ได้ครบถ้วน

เก่งๆแบบนี้ น่าภูมิใจแทนคุณแม่

ชื่นชมแม่นันที่เลี้ยงลูกได้ดี

เขาแล่นเรือใบผ่านคลื่นลูกแล้วลูกเล่า ลูกใหญ่ลูกเล๊ก แต่ก็ประคองจนสำเร็จ

อุปสรรคที่จะผ่านเข้ามาในชีวิค คุณเซอผ่านได้ตลอดแน่นอน

แม่นัน กระซิบนิด แม่หมีสาวๆก็ชอบหนุ่มเซอๆ หล่อแบบคุณเซอนี่กระชากใจสาวๆ

เตรียมเช็ดกระไดบ้านได้เลย สาวๆสมัยนี้เขาบุกจนเราตั้งตัวไม่ทัน

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
Cat@ วันที่ : 28/10/2014 เวลา : 04.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/catadler
อีกบ้าน ธรรมะ กับชีวิตhttp://www.oknation.net/blog/Akanittha

เก่งจัง

ความคิดเห็นที่ 3 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 27/10/2014 เวลา : 16.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ตัวแค่เนี้ย เก่งจริงๆเลยครับ

ความคิดเห็นที่ 2 แม่มดเดือนMarch ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เมื่อคิดถึงกัน วันที่ : 26/10/2014 เวลา : 23.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vrfam

อ้าวป้ามดของคุณเซอ...ไหงอยากได้มามี้เค้าล่ะคะ ๕๕ อยู่ใกล้ๆจะทำไปเสริฟให้ทุกวันเลย

คุณเซอเค้าปกติจะเจ้าความคิด (แฝงความกลัว) โดยเฉพาะเลข ๑๓ แต่งวดนี้กลับเฉยๆ ไม่พูดไม่ซักอะไรซักคำ คงคิดสาระตะแล้วว่าไม่พูดดีกว่า... มีแต่รบเร้าว่าเมื่อไหร่จะถึงวันฮาโลวีนซักที ภามอยากแต่งเป็นผี..๕๕ แม่นันก็เลยจะจัดปาร์ตี้ให้เค้าและเพื่อนๆ ในศุกร์ที่จะถึงนี้ ได้เป็นผีสมใจกันล่ะ

คุณเซอเป็นเด็กสมาธิดีมากๆ ค่ะ มีเหตุมีผล เป็นผุ้ใหญ่เกินตัว บางครั้งคอยเตือนนู่นนี่นั่นทำยังกับมามี้เป็นเด็กแน่ะ เค้าไม่ขี้อิจฉา มีแต่จะเคืองถ้าใครไม่สนับสนุนหรือให้โอกาสคนด้อยกว่าเราค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 เมื่อคิดถึงกัน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่มดเดือนMarch วันที่ : 26/10/2014 เวลา : 10.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/March

รับไว้เลี้ยงซักคนมั้ยคะ...
อยากได้หม่าม้ามากกว่า ป้าแม่มดขี้เกียจทำอาหารให้ตัวเองกินเต็มที
อ่านเรื่องเบอร์ ๑๓ แล้วนึกถึง รถบัสของคณะรัฐมนตรีเยอรมัน Chancellor Helmut Kohl นายกรัฐมนตรีเยอรมันผู้ซึ่งสามารถรวมเยอรมันตะวันออกและตะวันตกให้กลับมาเป็นประเทศเดียวกันได้จะนั่งเก้าอี้เบอร์ ๑๓ เสมอเวลาที่เดินทางไปไหนกันเป็นหมู่คณะ พี่ว่าท่านมีความคิดที่เข้มแข็งและจิตใจที่อ่อนโยนเป็นอย่างยิ่ง คุณเซอของป้าก็คงไม่หวั่นต่อความเชื่อใดๆที่ไม่มีเหตุผลเช่นกัน
คุณเซอคิดเหมือนป้าแม่มดอีกเรื่องหนึ่งนะคะ เวลาทำงาน ไม่ต้องคิดถึงใครทั้งนั้น แข่งขันกับตัวเองอย่างเดียวพอ ถ้าเราทำดีที่สุดแล้ว เราจะได้ที่เท่าไร ใครจะได้ที่เท่าไร เราก็คือผู้ชนะแล้วล่ะค่ะ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน