• วาดวลี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : wadwalee@hotmail.com
  • วันที่สร้าง : 2008-09-03
  • จำนวนเรื่อง : 33
  • จำนวนผู้ชม : 42884
  • ส่ง msg :
  • โหวต 41 คน
หัวใจผีเสื้อ
ส่วนหนึ่งของกาลเวลาและเงาความคิด
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/wadwalee
วันศุกร์ ที่ 31 ตุลาคม 2551
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 1765 , 09:27:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ผีเสื้อไร้เดียงสาตัวเดิมมีวิถีเสแสร้งอันแยบยลในห้วงจินตนาการหรือมันหลอกพวกเรา?ด้วยการขยับปีกสองสามครั้งอยู่ใกล้กับดอกไม้งามสองสามดอกก็เชื่อแล้ว ว่าโลกแสนจะสวยงาม๒.ใครบางคนหยอดเมล็ดพันธุ์ดอกไม้ไว้บนหลุมศพเขาอยากให้มันเติบโตปกคลุมความอัปลักษณ์แห่งการเข่นฆ่าและอยากให้เราเชื่อว่าการตาย - เป็นความสวยงามหนึ่ง๓.คนข้างบ้านจากฉันไปแล้วเวลาเดียวกันกับที่ตะวันขึ้นเช้าตรู่ที่นกกาออกเดินทางเสียงข่าวในวิทยุถูกปิ....

อ่านต่อ

วันพฤหัสบดี ที่ 23 ตุลาคม 2551
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 992 , 09:08:49 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

แค่จุมพิต..โลกทั้งโลกก็เปลี่ยน เส้นผมมีความรู้สึกกระดูกข้อมือ ..ฝ่าเท้า..มีความรู้สึกหัวใจ...มีความรู้สึก ในห้องสี่เหลี่ยมและความรักสี่เหลี่ยมฉันเปิดตาทะลุเพดานออกไป..แต่ก็ไม่ใช่ความหวัง ฉันแอบปลูกต้นไม้ไว้ใต้โต๊ะเล็กๆ ของเธอและฉันรู้ดี หากมันเติบโตเกินไปห้องของเธอจะคับแคบลง ต้นไม้เลี้ยงไม่ยากนักแต่ความรัก..เลี้ยงยากกว่าตราบใดที่มีข้อจำกัดฉันก็..จะไม่หวังอะไรเลย มากไปกว่าการจุมพิตครั้งเดียว... ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 22 ตุลาคม 2551
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 978 , 12:18:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ช้าๆฟ้าค่อยๆ ปิดฝนตกหนักพรูหล่นเหมือนคนกำลังโมโหร้องไห้ช้าๆ ฟ้ากำลังปิดได้กลิ่นดินกำจายภูเขาถูกปิดตายม่านไขมุกเทสาด เหมือนรั้วเมืองช้าๆความรู้สึกครุ่นคิดจิตวิญญาณทำงานเธอ ฉัน - ฉัน เธออดีต ปัจจุบันเราเหมือน?หรือต่างกัน?ช้าๆน้ำตาของเธอทรมานหัวใจบางอย่างฉันก็ควบคุมไม่ได้เหมือนสายฝนเหมือนสายฝน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 18 ตุลาคม 2551
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 1138 , 10:37:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ฉันไม่สามารถพิสูจน์อะไรได้เลยจากความเงียบที่เธอใช้แทนคำตอบปล่อยให้ฉันรู้จักเธอจากคนอื่นก็เหมือนอ่านหนังสือที่หายไปครึ่งเล่ม๒.ไม่ยุติธรรมเลยดอกไม้ที่เราเคยปลูกด้วยกันเธอเปลี่ยนดินเป็นทรายในกระถางแล้วปล่อยให้ฉันเพียรรดน้ำ๓.ฉันคิดถึงนัยน์ตาของเธอความกล้าหาญที่สงบเงียบลงเธอเช็ดน้ำตาตัวเองด้วยหนามกุหลาบเพื่อให้ฉันเจ็บปวดกับรอยแผลเป็นเหล่านั้น๔.หรือเราไม่เคยรู้จักกันไม่มีอะไรสลักสำคัญในทางผ่านของสายลม ?ก....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 15 ตุลาคม 2551
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 1097 , 09:22:03 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.ขอบฟ้านี้ห่มคลุมด้วยเมฆฝนหันหน้าไปทางใต้ ที่หนึ่งที่ไกลจากกันมีเธออยู่ตรงนั้นกับกาลเวลาส่วนตัวของเราพิจารณาในความคิดถึงไหลเลื้อยรอบวน ในทรวงอกสิ่งที่เราไม่เคยรู้มาก่อนคือวันที่เราบังเอิญได้เจอกันและวันที่เราจะต้องจากกัน                                            ๒.สายฝนกำลังตกถ้วยกาแฟกลับมาว่างเปล่าอีกครั้งรอยสีน้ำตาลทิ้งตะกอนเหมือนขอบภาพในรูปถ่ายเก่าๆฉันรังเกียจการจากลาแต่ตระหนักแล้ว ถึงการเปลี่ยน....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 11 ตุลาคม 2551
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 1063 , 10:08:08 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.หัวเราะกับความแยบยลของชีวิตที่บางครั้งตกหลุมพรางความหยาบกระด้างเมื่อรู้สึกได้กับความละเอียดอ่อนก็เห็นค่าจนไม่อยากจะสูญเสีย๒.นกตัวหนึ่งอ่อนแอและโง่เขลาที่บินกลับรังตอนฝนกำลังตกยอมให้ปีกเปียกและไม่มีกำลังดีกว่านั่งมองสายฝนเฉยๆแล้วคิดถึงบ้าน๓.ดอกไม้ดอกหนึ่งมีชีวิตแต่พูดไม่ได้มีความรู้สึกแต่ไม่อาจร้องเพลงเติบโตและซ่อนความสุขเป็นปริศนา๔.แม้ชีวิตเราไม่เกี่ยวข้องกันแต่ฉันก็ขอบคุณถึงการอยู่ร่วมเวลาฝนตกและอ....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 ตุลาคม 2551
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 1110 , 12:51:15 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ผีเสื้อติฉินดอกไม้ ว่ามีน้ำหวานน้อยเกินไปทั้งที่ไม่ได้เป็นคนปลูกชาวสวนลุกมาพรวนดินเผลอเคืองขุ่นแมลงหิวโหยแม่บ้านบ่นกับเม็ดฝนที่ทำให้น้ำยาปรับผ้านุ่มไร้ความหมายนิมิตกลายเป็นความโศกเมื่อล็อตเตอรี่ไม่ตรงกับที่ตีความมาเก้าอี้นายกไม่สง่างามเพียงพอคนเดินขึ้นลงเผลอโกรธบันไดภาพยนตร์แม้ตั้งใจบิดเบือนแต่นักวิจารณ์กลับบอกว่าเข้าใจทะเลดูถูกเม็ดฝนอย่าริอ่านว่าจะเปลี่ยนฤดูกาลเราอยู่ในโลกที่แสนคลุมเครือและเรียกร้อง....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 8 ตุลาคม 2551
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 1170 , 11:28:56 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

หรือจิตใจที่คับแคบชิงชังไหลไปกองรวมกันหมดแล้วการมองโลกด้านเดียวอันเปราะบางกลับเป็นหนทางเพื่อความมั่นคงวิธีสมเพชผู้ไม่รู้ทำให้เราลืมดูความขลาดเขลาของตัวเองทะเลเป็นสีแดงเรายังคิดว่าเป็นสีฟ้าสายลมเปื้อนน้ำตายังคิดว่าเป็นแถลงการณ์ปลอบโยนน้ำในใจที่ข้นขุ่นหลอกให้ปลาหลงทางชีวิตเหมือนไร้ความหมายทั้งที่ต่อสู้เพื่อให้มีชีวิตหรืออุดมคติไม่มีกระจกเงาต่างเห็นตัวเองจากแรงสะท้อนกลับความเศร้าทะลักแม่น้ำหรือไม่นานก็ร....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 5 ตุลาคม 2551
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 982 , 10:52:35 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

เหมือนฝนไหลผ่าน จากธารภูเขาและเปลี่ยนเป็นดาว มากมายหลายพันระยิบพราวพร่าง สวยอยู่อย่างนั้นเลื้อยไหลรำพัน เคลื่อนไหวข้างในคือรอยยิ้มเธอ ที่เผลอเจือจุนเป็นแดดที่อุ่น เป็นลมที่ใสแม้มีช่องว่าง ระยะทางไกลฉันเห็นความหมาย อยู่ในสายตาเหมือนมีดอกไม้ หลายร้อยพันดอกที่โลกบ่งบอก ให้เรารู้ว่าในผืนดินกว้าง สุดทางสายตาความปรารถนา นั้นยังผลิบานเอื้อมมือไปใกล้ ให้เราสัมผัสยามดาวแจ่มชัด และเดินทางผ่านรู้สึก -รักเธอ- ช่....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 4 ตุลาคม 2551
Posted by วาดวลี , ผู้อ่าน : 985 , 09:49:50 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

๑.สายลมพัดใบไม้เงาแดดไหว เคลื่อนบนผืนดินแมวพเนจรเดินไปตามทางแคบค่ำนี้ดวงตะวันฝันถึงใคร ยามลับลงดิน๒.ปลาว่ายอยู่ในอ่างน้ำไม่มีความทรงจำสำหรับการชิงชังความเหงาคล้ายซ่อนตัวอยู่ในแดดบ่ายความคิดถึงไหลเอื่อยปนกับสายฝน๓.อย่างช้า-ช้ากาลเวลาตั้งคำถามการรอคอยเป็นเรื่องงดงาม หรือเป็นเรื่องเศร้า๔.ต้นไม้ต้นเดิมยังยืนอยู่ตรงนั้นบนผืนดินสาธารณะรกร้างส่วนฉันก็ยังคงอยู่ตรงนี้โอบกอดจินตนาการและพิจารณาความรักให้ลึกที่ส....

อ่านต่อ


/4
<< ตุลาคม 2019 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]