*/
  • wansuk
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : wansuk_june@yahoo.co.th
  • วันที่สร้าง : 2007-09-19
  • จำนวนเรื่อง : 188
  • จำนวนผู้ชม : 493584
  • จำนวนผู้โหวต : 369
  • ส่ง msg :
  • โหวต 369 คน
เขาหลวง1-เมย.56

ปีนภู ดูนก ชมไพร -เขาหลวง1

View All
<< กุมภาพันธ์ 2013 >>
อา พฤ
          1 2
3 4 5 6 7 8 9
10 11 12 13 14 15 16
17 18 19 20 21 22 23
24 25 26 27 28    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2556
Posted by wansuk , ผู้อ่าน : 2185 , 22:07:05 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 12 คน แม่หมี , khunphai และอีก 10 คนโหวตเรื่องนี้

          ฝนแรกของฤดูโปรยปราย ลมแรงพัดหลังคามุงจากเปิดเป็นระยะ ละอองฝนพร่างพรม พ่อ แม่ น้องสองคน นอนเรียงหลับสบายอยู่ในมุ้ง ฉันลุกขึ้นจุดตะเกียง ตรงเข้าครัวเตรียมหุงข้าว โชคดีที่เก็บฟืนเข้ามาไว้ข้างเตาแต่กลางวัน ไม่เช่นนั้นคงเปียกหมดแล้ว ขี้ไต้ยังพอมีเป็นเชื้อไฟอยู่บ้าง ข้าวเก่าในโอ่งใบเล็กเหลืออยู่ไม่มาก หมดนี่แล้วเราก็จะได้กินข้าวใหม่หอมนุ่มของปีนี้กันละนะ ปลากระบอกเค็มของแม่ แผ่หลาไข่เต็มท้องอยู่ในกระด้ง ทอดกรอบๆ กับแกงหอยจุ๊บแจงที่เหลือจากมื้อเย็นเท่านี้ก็อร่อยแล้ว ตำน้ำพริกกะปิอีกสักถ้วย ผักกระเฉด ผักบุ้ง ที่ก้นสระยังมีให้เก็บอีกมากมาย

         อยู่ในความแห้งแล้งมากว่าสามเดือน เช้าวันนี้ รอบกายดูสดชื่นเป็นพิเศษจากหยาดฝน ทุ่งนาเขียวขจีด้วยหญ้าอ่อนเพียงชั่วข้ามคืน กลิ่นดินหอมฟุ้ง ต้นไม้ ใบไม้ร่าเริง เมื่อฝุ่นละอองหนาเตอะถูกชะล้างออกไป

ขอบคุณภาพจาก
www.pg.in.th/photo/view/930099

         ดอกไม้สีชมพูขลิบขาวร่วงหล่นอยู่เต็มท้องนา 5 กลีบบานเบ่งเต็มที่ ราวกับกังหันสีสวย ปลายกลีบม้วนน้อยๆ หยดน้ำเกาะพราว กลิ่นอ่อนๆ หอมอย่างดอกไม้บ้านทุ่ง ฉันบรรจงร้อยเข้ากับก้านมะพร้าวจนเต็ม ได้พวงมาลัยสวยงามมาคล้องคอ แล้วก็นึกไปว่าตัวเองคือนางลำหับเดินเฉิดฉายอยู่บนคันนา

 

ฉันเงยหน้าคอตั้งบ่ามองปู่เหียง

         เพิ่งจะทำบุญส่ง (บุญกลางบ้าน) ไปเมื่อหลังสงกรานต์ ประเพณีที่สืบทอดกันมาช้านาน เป็นงานบุญในจุดสำคัญหรือศูนย์รวมของหมู่บ้าน โดยไม่ใช่ที่วัด หรือที่บ้านใคร เชื่อว่าเป็นการอุทิศส่วนกุศลให้เจ้ากรรมนายเวร เจ้าที่เจ้าทาง ปู่ย่า ตายายผู้ล่วงลับ รวมถึง สัมภเวสีอื่นๆ เพื่อที่จะช่วยคุ้มครองให้คนในหมู่บ้านอยู่เย็นเป็นสุข มีสวดมนต์เย็น ฟังเทศน์ ฟังธรรมก่อน พอรุ่งเช้าวันใหม่ทุกบ้านก็จะหิ้วปิ่นโตบรรจุข้าว กับข้าว ขนม ผลไม้ มาตักบาตร ภาชนะสุดท้ายสำหรับรองรับอาหารที่เหลืออยู่ ภาษาพื้นบ้านเรียกว่า "คุเหล่" หรือกาบหมาก นำมาทำเป็นกระทงอันใหญ่ พอตักบาตรเสร็จ ผู้อาวุโสนำธูปเทียน ดอกไม้ มาวางบน "คุเหล่" ยกมือพนมพึมพรำอยู่พักใหญ่ จากนั้นจะเป็นหน้าที่ของพวกเราเด็กๆ ต้องนำ "คุเหล่" ที่เต็มด้วยอาหารไปลอยในคลอง นี่คงสื่อถึงการเผื่อแผ่ ให้สรรพสัตว์ในธรรมชาติได้อิ่มหนำสำราญไปด้วย

         งานบุญส่งของหมู่บ้านนี้จะหมุนเวียนกันไป ตั้งแต่บริเวณเกาะสนวน(ทุ่งด้านเหนือ), มะกอก 4 ต้นกลางถนน, ต้นมะม่วงคันใหญ่ และที่ตรงนี้ . . . ที่ปู่เหียงผู้เฒ่าประจำหมู่บ้านดำรงอยู่ อยู่มานานกว่าร้อยห้าสิบปี

"เกิดมาก็เห็นแล้ว" ย่าอายุเกือบ 90 บอกว่าอย่างนั้น

ปู่เหียงสูงใหญ่ แข็งแรง แผ่กิ่งก้านอย่างสง่า เป็นที่พักพิงของกาฝาก กล้วยไม้ดอกงาม มีรังนก มีรังผึ้ง

เป็นที่พึ่งทางใจของคนทั้งหมู่บ้าน เสมือนญาติผู้ใหญ่คนหนึ่ง

 

         ปู่เหียงทิ้งดอกสีชมพูมาให้ร้อยมาลัย พอหมดดอกก็จะเป็นลูกสีแดงเพลิงเต็มต้น มีปีกสองข้าง เมื่อแห้งได้ที่ จะปลิดขั้วหมุนติ้วๆ ลงมานับสิบ นับร้อยให้เราไล่จับ หรือไม่ก็หอบโยนเล่นปล่อยให้บินไปตามสายลม เป็นบ้านยามเล่นขอข้าวขอแกง รากใหญ่ที่โผล่พ้นพื้นดินเป็นที่ซ่อนแอบ แล้วซุกตัวหลับเมื่อเหนื่อยหมดแรง

          แดดแรงยามบ่าย ... ใต้ร่มเงาที่ทอดยาว ย่าโรยข้าวใหม่ในสายลม ข้าวลีบ เศษฟาง เศษหญ้าลอยละลิ่วออกไป ทิ้งเมล็ดข้าวเปลือกสีทองไว้เบื้องล่าง

ขอบคุณภาพจาก BG ชบาตานี

 

ฉันยิ้มให้กับภาพชีวิตที่งดงาม

ใต้ร่มเงาของปู่เหียง

นานมาแล้ว นานเหลือเกิน

 

แต่....วันนี้

 

หดหู่ เศร้าใจ อาลัย กับภาพตรงหน้า

 

ปู่เหียงเคยทิ้งใบนอกฤดู ต่างคิดว่าไม่รอดแล้ว จู่ๆปู่ก็แตกใบอ่อน ให้ทุกคนโล่งใจ

สองสามปีก่อนปู่ถูกฟ้าผ่า ไฟไหม้ไปกว่าครึ่ง หลังจากนั้นปู่ก็แย่ลงเรื่อยๆ ไม่แข็งแรงเหมือนก่อน

กระทั่งเมื่อต้นเดือนกุมภาพันธ์ ที่ผ่านมา ... ปู่ล้มลง

แม้จะเสื่อมตามกาล แต่ปู่เหียงยังคงทรนง สง่างาม

เราได้แต่หวังว่าปู่จะเกิดใหม่อีกครั้งจากลำต้นเดิม

แ ต ก กิ่ ง แ ต ก ก้ า น  ให้ลูกหลานได้ชื่นใจ  เ ถิ ด น ะ ปู่

 

 

 เดี่ยวขลุ่ย - คำหวาน

 

มะกอก 4 ต้น     ตายจากไปก่อนปู่เหียง นับยี่สิบปี

                          พร้อมๆกับการหายไปของประเพณีบุญส่ง (บุญกลางบ้าน)

มะม่วงคันใหญ่   ผู้เฒ่ามีชีวิตยืนยาว แต่นับวันลูกหลานจะหลงลืม คนรุ่นใหม่ไม่รู้จัก


ลูกยาง...... “เครื่องร่อน” ของเล่นวัยเยาว์ : ชบาตานี 

 



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
chailasalle วันที่ : 07/03/2013 เวลา : 01.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chailasalle

ต้นไม้คือ บันทึกความทรงจำแบบสมุดเล่มเขืองๆ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
แม่หมี วันที่ : 06/03/2013 เวลา : 23.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

อ่านแล้วเศร้า....

การพรากจากของรัก สิ่งที่เคยผูกพันกันมานาน ย่อมเป็นทุกข์

ถ้าปู่เหียงพูดได้ คงมีเรื่องเล่ามากมาย.....

เสียดายที่ปู่เหียงจากไป แต่นั่นเพราะกาลเวลา แต่ถ้าด้วยฝีมือมนุษย์ต้องเศร้าใจกว่านี้

หวังว่า ลูกหลานของปู่เหียงยังคงยืนต้นอย่างสง่าแทนปู่เหียงนะคะ

ความคิดเห็นที่ 13 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
khunphai วันที่ : 03/03/2013 เวลา : 22.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunphai
<<<.ตัวคนเดียว สะพายเป้ แบกกล้อง ท่องเที่ยวไป...ตามใจเรา>>>

ไม่ได้เห็นดอกยางมานานแล้วละคะ
เคยเล่นสมัยเด็กๆนะคะ

ความคิดเห็นที่ 12 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
กรมกุชะ วันที่ : 03/03/2013 เวลา : 17.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cradm

มาร่วมไว้อาลัยปู่
เหตุเพราะอายุขัย...ค่อยยังชั่วครับ !

ความคิดเห็นที่ 11 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สำรวจฟ้า วันที่ : 01/03/2013 เวลา : 21.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/PeeThong

สมัยนี้ไม่มีโอกาสที่จะเห็นลูกยางที่ร่อนลงจากต้นแล้ว

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
wansuk วันที่ : 01/03/2013 เวลา : 09.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

ความคิดเห็นที่ 9 : เพลงกระบี่ฯ

ที่ๆเคยมีชีวิต ปัจจุบันรกร้าง ปู่ล้มลงอย่างโดดเดี่ยว กลับไปเห็นแล้วเสียดาย คิดถึงความสุขเมื่อเยาว์วัยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 : อะหนึ่ง

ที่บ้านวันศุกร์ก็เป็นบ้านเกาะเหมือนกันนะ มีคลองล้อมรอบ (ตอนนี้กลายเป็นคู) ชื่อว่าบ้านเกาะขวาง อ.ท่าใหม่ จ.จันทบุรี .... อยากฟังเรื่องต้นมะขามใหญ่ริมเลบ้างค่ะ อะหนึ่ง ต้องเล่าได้สนุกแน่ๆ

ความคิดเห็นที่ 7 : เหล่าซือสุวรรณา

ขอบคุณมากค่ะเหล่าซือ

ความคิดเห็นที่ 6 : tengpong

ค่ะความจริงของธรรมชาติไม่มีอะไรยั่งยืน

ความคิดเห็นที่ 5 : ผีเสื้อพเนจร

ชีวิตจริงวัยเด็ก ตอนนั้นยังไม่มีไฟฟ้า ใช้เตาฟืน แม่ทำปลากระบอกเค็มขาย ดีใจที่ได้ผ่านช่วงชีวิตแบบนี้มา ก่อนที่จะมาถึงยุคไฮเทคโนโลยีแบบนี้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 4 : กำหนัน

อยู่กับพวกเรามานาน ปู่คงอยากไปสวรรค์แล้วละคะ

ความคิดเห็นที่ 9 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เพลงกระบี่ฯ วันที่ : 28/02/2013 เวลา : 19.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/plaengkrabi
http://www.oknation.net/blog/krabinoi   **BE GENTLE WITH THE EARTH**

เศร้าเลยคะ

ความคิดเห็นที่ 8 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
อะหนึ่ง วันที่ : 28/02/2013 เวลา : 19.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mindhand
  อะหนึ่ง    คิ ด เ ขี ย น...พ อ สั ง เ ข ป  

ต้นไม้ใหญ่ที่ผูกพัน กับชุมชน
เป็นสนามเด็กเล่น ของเราเมื่อวัยเด็ก
หากล้มหายตายจากไป ตามอายุวงรอบปี ใจคงเศร้าน้อย
แต่หากถูกตัดรากถอนโคนไป ด้วยมือคน ใจต้องเศร้ามากกก

อ่านเรื่องปู่เหียง คิดถึงต้นมะขามใหญ่ริมเล ที่บ้านเกาะ
ถูกตัดรากถอนโคน โดย อบต. เพราะต้องสร้างถนนคอนกรีต

ความคิดเห็นที่ 7 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
เหล่าซือสุวรรณา วันที่ : 28/02/2013 เวลา : 18.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chineseclub
泰汉语与文化比较  张碧云博客

เรียบเรียงได้ดีมากๆ ค่ะ อ่านแล้วให้อารมณ์เศร้าค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
tengpong วันที่ : 28/02/2013 เวลา : 14.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tengpong

ธรรมชาติ เป็นจริงเสมอ

ความคิดเห็นที่ 5 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 28/02/2013 เวลา : 12.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

เหมือนได้ อ่าน เรื่องสั้น ชั้นดี เลยครับ

ความคิดเห็นที่ 4 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
กำหนัน วันที่ : 28/02/2013 เวลา : 11.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saiyai21

สวัสดีครับน้องสาว พี่บ่าวอ่านอย่างอินในอารมย์เลยครับ อนาถจริงเลยนะครับปู่เหียงถูกสายฟ้าฟาด อีกหนึ่งกำลังใจนะครับ

ความคิดเห็นที่ 3 BlueHill , กำหนัน ถูกใจสิ่งนี้ (2)
wansuk วันที่ : 28/02/2013 เวลา : 10.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

สวัสดีค่ะพี่ชาลี พี่สุ่ย

ป่านนี้ ... ปู่เหียงคงนั่งคุยกับย่าวิลโลล์ของโพคาฮอนทัส อยู่นะคะ

ความคิดเห็นที่ 2 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
feng_shui วันที่ : 28/02/2013 เวลา : 08.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui


ความคิดเห็นที่ 1 wansuk ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 28/02/2013 เวลา : 08.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

อ่านท่วงทำนองเศร้าเช่นนี้แล้วนึกถึง โพคาฮอนทัสกับต้นไม้่ของเธอ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน