*/
  • สายลมที่ผ่านมา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-10-06
  • จำนวนเรื่อง : 1289
  • จำนวนผู้ชม : 2458390
  • จำนวนผู้โหวต : 543
  • ส่ง msg :
  • โหวต 543 คน
<< พฤศจิกายน 2010 >>
อา พฤ
  1 2 3 4 5 6
7 8 9 10 11 12 13
14 15 16 17 18 19 20
21 22 23 24 25 26 27
28 29 30        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันศุกร์ ที่ 5 พฤศจิกายน 2553
Posted by สายลมที่ผ่านมา , ผู้อ่าน : 2609 , 17:37:48 น.  
หมวด : นักข่าวอาสา

พิมพ์หน้านี้
โหวต 6 คน BlueHill , ฟ้าน่าน และอีก 4 คนโหวตเรื่องนี้

ข้าวต้มมัดที่ Blogger สิริปตี เอามาฝากคณะผู้มาเยือน

ช้าวันพุธที่ 3 ตื่นเช้าอย่างไม่เคยตื่นมาก่อน รีบจัดของอย่างไว เพราะเมื่อคืนฟิวส์ขาดเพราะนอนดึกเพื่อเคลียร์งานให้พร้อมจะเดินทางในเช้าวันนี้ และมีอาการเป็นไข้เล็กน้อย แต่เมื่อดูแล้วอาการไม่หนักถึงกับเป็นภาระใครแน่นอน

หอบผ้าผ่อนใส่กระเป๋าที่ยังไม่ได้เคลียร์มา 3 สัปดาห์เพราะต้องออกพื้นที่ต่างจังหวัดตลอดจนไม่มีเวลาเคลียร์กระเป๋า (อ้างไปงั้นหละจริง ๆ แล้วขี้เกียจ)เดินย่ำน้ำมาขึ้นสะพานหนีน้ำที่เขาเตรียมเอาไว้ให้

หน่วยวิจัยรากศัพท์ข้าวต้มมัด

อ้าวเฮ้ย !!! ใครยกสะพานตรูไปไหนวะ ทั้งน้ำทั้งโคลนหนาเป็นนิ้ว เอาไงดีหละ มองไปมองมาโอ้ย !!! พวกกำลังซ่อมสะพานที่ต้องมาซ่อมกันแต่เช้าน่ะไม่ใช่อะไร เพราะตอนเช้าน้ำมันลง ยังไม่ท่วมก็ต้องรีบทำ นังป้าไม่กล้าก้าวลงเพราะกางเกงผูกขาไม่อยากพกพาโคลนกรุงเทพฯ ไปแลกเปลียนที่บุรีรัมย์ด้วย กว่าจะหาไม่มาพาดเดินต่อไปได้ กินเวลาโขอยู่

แหงะดูนาฬิกาตายหละ มันจะทันนัดท่าน บก. มั้ยนี่ รถเลี้ยวจากเพชรบุรีขึ้นทางด่วนโทรทันที "คุณพรี่ขรารอน้องด้วย กำลัง on the way" ก้าวลงจากรถแท็กซี่ลากกระเป๋าก้าวลงบันได จ๊ะเอ๋ Blogger มะอึกกำลังขนน้ำใส่รถกะบะ แหง่ะไปอีกหน่อยอ้าวนั้น Blogger ป้ารุ Blogger มะยง Blogger ครูทิพย์ และ Blogger คมฉาน ตะวันฉาย กำลังช่วยกันขนข้าวขนของขึ้นรถ

ถนนทางเข้าหมู่บ้าน อรพิม

ช่วยยกของเสร็จรายงานตัวเรียบร้อย บก.ถามกินข้าวหรือยัง ถ้ายังไปจัดการเลยตลาดอยู่ข้างตึกนี่เอง  กำลังจะส่งหมูทอดเข้าปาก โทรศัพท์ทั้งสั่นทั้งดังจนกาแฟชั่นในมือกระฉอก เสียงตามสายเร่งเร้ามาแต่ไกล

ตายหะ !!! ช้าอีกแล้วตรู กระซวกหมูทอดชิ้นสุดท้ายเข้าปาก วิ่งไปเคี้ยวไปจนถึงที่ ๆ จอดรถร่วมกันไว้  เสียง บก. แว่ว ๆ มาว่าให้ขึ้นรถ คันไหนก็ไม่รู้วิ่งไปตามมือที่ชี้ กระโดดแว๊บขึ้นไปนั่งได้ เริ่มหันมองสมาชิกภายในรถ

ถนนภายในหมู่บ้านน้ำยังคงท่วมขัง

ด้านหลังเป็น Blogger ครูทิพย์สุดสวยประจำหมู่บ้าน OK Nation ด้านข้าง (คนขับ) นึกในใจ "ใครวะ ?" ไม่รู้หละก็เขาให้ขึ้นมานั่งคันนี้ ถามกันไปถามกันมาก็ได้ความว่า เป็นเพื่อนท่าน บก. ชื่อพี่สุนีย์ อาสามาขับรถให้พวกเราได้ไปทำตัวให้เป็นประโยชน์กันบ้างในสถานการณ์แบบนี้

เมื่อขึ้นรถได้เราและ Blogger ครูทิพย์จึงรวบรวมเงินเพื่อสำรองเป็นค่าน้ำมันให้กับพี่สุนีย์ แต่พี่สุนีย์บอกกับพวกเราว่า ไม่เป็นไร ค่าน้ำมันในการเดินทางไปแจกของให้แก่ผู้ประสบภัยในครั้งนี้ทางเนชั่นจะเป็นผู้จ่ายให้  กรี๊ดดดดดดดดด ดีใจ ^^

บรรยากาศที่เราเห็นตลอดเส้นทาง น้ำท่วมทุ่งนาชาวบ้าน

พี่สุนีย์ขับรถพาเราไปตามเส้นทางสายมิตรภาพ และก็น่าที่จะเป็นเส้นทาง "สายมิตรภาพ" จริง ๆ ทั้งรูปธรรมและนามธรรม เพราะเส้นทางสายนี้จะนำพาเราไปพบปะพูดคุยและรับฟังชาวบ้านผู้ประสบภัย ถึงแม้นว่าเราจะช่วยอะไรพวกเขาไม่ได้มาก แต่อย่างน้อยเราก็จะทำให้ได้ดีที่สุดเท่า ๆ ที่เราจะทำได้ในขณะนั้น และถึงแม้นว่ามิตรภาพดังกล่าวจะไม่คงทน แต่อย่างน้อยที่สุดมิตรภาพเล็ก ๆ ก็ได้เกิดขึ้นแล้วบนรถกะบะโฟร์วิวยกสูงที่พวกเราได้รับน้ำใจให้โดยสารร่วมทางมา

ข้าวของต่าง ๆ ที่ถูกน้ำท่วมเสียหายไหลมารวมกันอยู่ในแอ่งน้ำ

ถึงแม้จะมีรถโฟร์วิวยกล้อสูงคันงามเป็นของตัวเอง พี่สุนีย์ก็ใช่ว่าจะเป็นคนร่ำรวยอะไร เธออาศัยวิชาชีพทำงานด้วยการ "สอนว่ายน้ำ" ประจำสระว่ายน้ำแห่งหนึ่งในย่านบางนา การที่เธอเสียสละร่วมเดินทางมาขับรถ (ของเธอ) ให้กับพวกเราได้นั่งและบรรทุกข้าวของต่าง ๆ ไปช่วยเหลือผู้ประสบภัยด้วยตัวเองนั้น ย่อมทำให้รายได้จากการสอนว่ายน้ำของเธอขาดหายไป แต่เธอก็ยังยิ้มแย้มพูดคุยด้วยความเป็นมิตรตลอดการเดินทาง แม้ว่าเธอจะเพิ่งฟื้นจากอาการไข้ เธอก็พยายามขับรถไปจนถึงที่หมายแห่งแรก "นครราชสีมา"

ป้ายหมู่บ้านอรพิม ซึ่งถูกน้ำกัดเซาะจนชาวบ้านต้องช่วยยกมาเก็บไว้บนเนินดินหน้าหมู่บ้าน

พวกเรานัด Blogger พื้นที่นครราชสีมา อันได้แก่ Blogger สิริปตี  และ Blogger แมวเหมียว นอกจากนี้ยังมี Blogger เสี่ยวไทบ้าน ซึ่งเป็นเจ้าของพื้นที่ที่บุรีรัมย์อีกท่านหนึ่งเอาไว้ที่ปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่ง และก็ได้รับการต้อนรับจากเจ้าบ้านอย่างดี ไม่ว่าจะเป็น "ข้าวต้มมัด" ของคุณยายข้างบ้านของ Blogger สิริปตีที่เธอไปเหมามากว่า 100 มัด แล้วมาบ่นว่า "ตายหละ นี่ชั้นไปสร้างภาระให้คุณยายหรือเปล่าเนี่ย" กร๊ากกกกกป่านนี้คุณยายนิ้วซ้นไปแล้ว บาปแน่ ๆ เธอเอ้ย อิอิอิ

หลังจากทักทายปราศัยกันเป็นที่เรียบร้อย สิ้นเสียงหันไปดูเอ...สาว ๆ เขาหายไปไหนกันหมด ที่ไหนได้แอบหนีกันเข้าไปในรถโมบายที่ครั้งแรกคิดว่าเป็นรถของ Blogger ท่านใดท่านหนึ่งเพราะเห็นแต่ละคนเข้าไปดูกันแถมถ่ายรูปภายในกันอย่างสนุกสนาน แต่เมื่อขึ้นรถมา Blogger ครูทิพย์กลับบอกว่า

บรรดาความช่วยเหลือที่ได้รับการรวบรวมมาแจกจ่าย

"รถใครก็ไม่ทราบค่ะ เขาจอดเอาไว้เราก็เลยขอเข้าไปดู เขาก็ให้ดูให้ถ่ายภาพ ยังบอกเลยว่าถ้าสนใจติดต่อขอเช่าได้ในราคาวันละ 4,000 บาท" น๊านนนน ถ้ารู้ว่าไม่ใช่ของ Blogger เราจะวิ่งไปดูด้วยแล้ว ไม่นอนใจกะว่าจะไปดูที่หลังหร๊อกกก อิอิอิ

พี่สุนีย์ยังคงพาเราวิ่งไปวิ่งมาบนถนนอยู่หลายเพลา แบบไม่รู้จุดมุ่งหมายว่าเราจะไปที่ไหนกัน พอหันมาถาม ไอ้คนนั่งข้าง (ฉันไง) ที่นั่งมาด้วย ก็ได้รับคำตอบแบบเดียวกันคือ "ไม่รู้เหมือนกันหวะพี่" เขาชวนมาก็มา (ใจง่ายไปมั้ยแก) อยากมา อยากทำประโยชน์อะไรให้คนที่เดือดร้อนบ้างก็เลยมา เขาจะพาไปที่ไหนยังไม่รู้เลย รู้แต่ว่าบุรีรัมย์ กับโคราชนี่หละ คุยกันไปคุยกันมาอ้าวตาย(หะ) หละ รถคันหน้าหายไปไหนฟระ สงสัยเขาเลี้ยวแน่เลยพี่ เลี้ยวเลย ๆ ว่าแล้วพี่สุนีย์ก็เลี้ยวซ้ายแว๊บบบเข้าให้

เมื่อพวกเราได้มาถึงบ้านช่องอู่ หมู่บ้านอรพิม ก็ได้รับการต้อนรับอย่างดีจากบรรดา อบต. และชาวบ้าน เขาคงนึกว่า Blogger ครูทิพย์เป็นคุณนายผู้ว่าฯ อิอิอิ

อ้าวตายหะ นี่มัน สน.นี่หว่า และที่สำคัญมันวนกันทางเก่า เอายังไงกันหละนี้ ครูทิพย์เลยบอกว่า "งั้นเราแวะหัวมุมกินข้าวกันก่อนมั้ยค่ะ แล้วโทรให้พวกเขาแวะมารับเรา" ถึงจะรู้ว่าครูทิพย์พูดเลย แต่ก็เริ่มรู้แล้วว่าเพื่อนร่วมทางของเราเธอเริ่มจะหิวเสียแล้วสิ ด้วยความที่ออกกันมาแต่เช้า ป่านฉะนี้อาหารเช้าที่สำรองมาในกระเพาะคงพร่องไปมากแล้ว เลยตัดสินใจโทรหา บก. เจ้าเก่า พอได้ฟังว่าเราเลี้ยวแว๊บเข้าใน สน. เท่านั้นหละ บก. ถึงกับเอ่ยปากถามเลยว่า

"เลี้ยวเข้าไปทำไมใน สน." วะฮะฮ่า แต่คำตอบทีได้กลับมาคือ

"ก็หลงไงพี่ถึงได้เลี้ยวเข้ามา" ฮะฮะฮ่า หลงทางแล้วยังทำเปรี้ยวอีก เดี๋ยวเขาก็ทิ้งไว้ที่ สน. นี่ซะหร๊อก เห้อ เห้อ เห้อ

กว่าที่เราจะตามคณะเจอก็เล่นหลงกันเสียหายรอบ จนในที่สุดเวลาที่ Blogger ครูทิพย์รอคอยก็มาถึง "กินข้าว" เราแวะกันที่ร้านเต๊กกอก๋วยเตี๋ยวปลา เมื่อทุกคนพร้อมหน้าก็เริ่มโซ้ยกันหละ !!!

หลังอาหารจึงได้รู้ว่ามื้อนี้ Blogger เสี่ยวไทบ้าน เป็นเจ้ามือเลี้ยงตอนรับในฐานะเจ้าบ้าน ก็ต้องขอขอบคุณมา ณ โอกาสนี้อีกครั้งหนึ่ง และหลังอาหารมื้อนั้น เราจึงได้เริ่มลงพื้นที่แจกของให้แก่ผู้ประสบอุทกภัยเป็นที่แรกนั่นคือ พื้นที่ในจังหวัดนครราชสีมา ซึ่งได้รับการประสานงานจาก Blogger แมวเหมียวคนชอบเที่ยวของเรานี่เอง ชุมชนบ้านช่องอู่ เป็นชุมชนแรกที่เราเข้ามา

ท.ทหารช่วยการแบกขนอย่างไม่มีบ่นซักคำ

สถานที่แจกของ ๆ เราคือที่หมู่บ้าน อรพิม ซึ่งประสบปัญหาน้ำท่วมขังอยู่นับเดือน ถึงในขณะที่พวกเราเข้าไปเยี่ยมชมก็ยังเห็นสภาพพิ้นที่ถนนบ้านช่องต่าง ๆ ยังคงมีน้ำท่วมขังอยู่บ้าง เราขนถ่ายสิ่งของเพื่อมอบให้กับ อบต. เป็นผู้ไปดำเนินการแจกจ่ายให้กับชาวบ้านที่ได้รับความเดือดร้อน โดยได้รับการช่วยเหลือจากเหล่าบรรดาทหารหาญ จากจังหวัดทหารบกบุรีรัมย์และหน่วยบัญชาการป้องกันภัยทางอากาศกองทัพบก (ปตอ.พัน ๒) มาช่วยขนย้ายลำเลียงข้าวของที่เราขนมาอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

บรรดา Blogger ที่เตรียมตัวรอการกล่าวต้อนรับจากเจ้าบ้าน

เราออกจากบ้านช่องอู่บ้านเส้นทางที่ดูเหมือนจะมีแต่น้ำกับน้ำ ภาพยอดข้าวที่จมอยู่ใต้น้ำรอการเน่าเปื่อยผุพังมีให้เห็นอยู่แทบจะเกือบสองข้างทาง หยาดเหงือและแรงงานของชาวนาดูราวกับจะศูนย์ปล่าวจริง ๆ ในปีนี้ อย่าว่าแต่กำไรแม้นแต่ทุนก็ยังจะไม่เหลือ เพียงเงินช่วยเหลือจากภาครัฐเพียงน้อยนิดแต่ก็ยังดีกว่าไม่มีไม่ได้อะไรเลย เรายังคงขับรถกันมาเรื่อย ๆ และก็หลงทางเป็นระยะ ๆ เรื่อย ๆ ถึงแม้นจะพยายามเปลียนจากการโดยสารรถพี่สุนีย์ไปอาศัยรถ Blogger สิริปตีแล้วก็ตาม ในที่สุดเราก็เดินทางมาจนถึงจุดหมายปลายทางที่สอง

ออกเดินทางสู่หมู่บ้านที่ต้องการความช่วยเหลือต่อไป

"บ้านโนนไฮ" แห่งนี้เป็นที่ ๆ ฉันประทับใจมากเหลือเกิน นอกจากจะประทับใจแล้วยังสร้างความตกใจ (แต่ไม่แสดงออก)ให้กับฉันครั้งแล้วครั้งเล่า เริ่มจากที่ต้องจอดรถไว้ที่หน้าวัด เพราะเส้นทางที่เข้าไปนั้นเต็มไปด้วยน้ำที่มีระดับสูงกว่าท้องรถเก๋งของ Blogger สิริปตี มาก ทำให้เราต้องเปลียนจากรถเก๋งคันงาม มาเป็นรถบรรทุกทหารที่คุ้นเคย นอกจากฉัน Blogger สิริปตี และตี๋น้อยแล้ว ยังมี Blogger แมวเหมียวและผู้ติดตามของตามติดขึ้นมาอาศัยรถทหารด้วย ด้วยเหตุผลที่ว่า อยากลองนั่งดูสักหน (ระวังเห้อ อาจจะได้นั่งอีกหลาย ๆ หนเหมือนฉันก็ได้)

นี่แค่ทางเข้าต้องไปอีกไกล

หน้าวัดน้ำไหลค่อนข้างแรง

จากบนรถทหารเรามองเห็นรถท่าน บก. ที่เป็นรถโฟร์วิวยกสูงขับลุยน้ำมาแต่ไกล ขนาดรถท่าน บก. เองยังดูจะต่ำเตี้ยเรี่ยดินไปเลยเมื่อเทียบกับระดับน้ำ และเมื่อลงจากรถฉันก็ต้องตกใจอีกครั้งหนึ่งเมื่อเห็นชาวบ้านรุ่นย่า รุ่นยาย มานั่งรอราวกับรับการมาเยือนของผู้หลักผู้ใหญ่เจ้ากระทรวงใดก็ไม่ปาน

(บน) สภาพรถโฟร์วิวของท่าน บก. ผ่าน้ำเข้าไป
(ซ้ายล่าง) โรงเรียนอนุบาลที่ถูกน้ำท่วม
(ขวาล่าง) เริงร่าท้าน้ำท่วม พี่สุนีย์ (เสื้อแดง) กับ Blogger ครูทิพย์

ฝ่าน้ำเข้ามา ไม่สูงทำไม่ได้นะเนี่ย

เล่นซะเสียศูนย์ทำอะไรไม่ถูกต้องแถไปนั่งอยู่ข้าง ๆ ยายที่นั่งอยู่ริมถนนท้ายรถคอนเทนเนอร์ แก้เก้อด้วยการถามยายว่าน้ำท่วมบ้านยายนานหรือยัง (ไม่น่าถามนะเนีย)ยายก็น่ารักพูดคุยให้ฟัง ทั้ง ๆ ที่เราก็รู้ว่าคงไม่อยากจะพูดถึงความย่อยยับจากภัยธรรมชาติครั้งนี้ซักเท่าไหร่ พูดไปยกมือไหว้ไปปะหลก ๆ จนต้องบอกยายเลิกไหว้ได้แล้ว (อายุสั้นจนกุ๊ดกู๋แล้ว)แกก็ไม่ยอม จนต้องขอตัวเดินมาอีกฟากหนึ่งแทน

ดูกันชัด ๆ ข้าง ๆ คนขับ Blogger มะอึก

บ้านที่ราวกลับอาศัยอยู่บนเกาะกลางทะเล

ยายอีกคนหนึ่งที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามแกยิ้มแย้มแจ่มใส เล่าให้ฟังว่าบ้านแกน้ำท่วมมานานเพราะความที่อยู่ในที่ลุ่มกว่าชาวบ้าน จนป่านนี้น้ำก็ยังคงท่วมสูงถึงเอวอยู่เลย ตอนที่เอาขนมปัง ABC ไปให้หลังจากที่แจกถุงยังชีพของเนชั่นแล้ว แกลุกขึ้นมากอดขอบอกขอบใจอยู่หลายรอบ จนทำอะไรไม่ถูก (เอาไงดีวะ)

ต้องย่ำน้ำเข้า ย่ำน้ำออก

เวิ้งว้างไปหมด

ถึงจะบอกว่าของที่เอามาให้นี่ไม่ได้ซื้อมาเอง แต่เป็นการรวบรวมน้ำใจจากทางกรุงเทพฯ และผู้มีจิตศรัทธาหลากหลาย จึงได้มีกำลังเอามาส่งให้ แกก็ไม่ฟังยังคงยืนกอดกันอยู่นั่นก็เลยยืนให้แกกอดอยู่พักหนึ่งพอแกคลายกอดแล้วจึงต้องเดินหลบออกมา

ศาลาประชาคม

ชาวบ้านมานั่งรอพวกเรา เหมือนรับคณะเจ้านาย

ดูแล้วคงจะมีแต่เด็ก ๆ ที่ดูมีความสุขมากกว่าใครในวินาทีนี้ เพราะพวกเขาต่างรีบวิ่งหัวเราะเล่นหัวกันมาตลอดทางระหว่างมารับแจกขนมจากพวกเรา ฉันพยายามใช้ภาษาให้เหมือนเจ้าของพื้นที่ด้วยพยายามที่จะสร้างความเป็นกันเองให้แก่ชาวบ้านและพวกเรา แต่เด็ก ๆ บางคนก็มองฉันด้วยความงุนงงสงสัย จน Blogger สิริปตี ทักว่า

"เอ็งพูดอีสานหรือเหนือวะ"

ยายมานั่งรออยู่นานพอควร พอไปถึงก็ยกมือไหว้ประหลก ๆ เล่าเรื่องน้ำท่วมให้ฟัง

ท. ทหารอดทน รอสั่งการ

ฉันเลยตอบไปว่า "กรูก็มั่ว ๆ ไปงั้นหละ สร้างความคุ้นเคย แฮะ ๆ"

กว่าที่เราจะแจกของกันจนหมดโควต้าของบ้านโนนไฮ กว่าที่จะเอ่ยคำร่ำลาจากกัน ภาพต่าง ๆ ที่ฉันได้เห็น ณ ที่นี่ทำให้ฉันรู้ว่าพวกเราที่อยู่ที่กรุงเทพฯ ไม่ว่าจะมีน้ำท่วมมากน้อย แค่ไหนก็ตาม ยังดูจะมีความหวัง และสามารถช่วยตัวเองได้มากกว่าพวกเขาที่ต้องผจญภัยแล้ง อุทกภัย วาตะภัย และในเวลาอันใกล้นี้ยังมีภัยหนาว กับความช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ จากพวกเรา

เตรียมพร้อมกับเขาเหมือนกัน

กล่าวต้อนรับผู้มาเยือน

ถึงแม้นจะไม่มาก ก็สามารถสร้างความสุขให้แก่พวกเขาได้ ถึงแม้นจะไม่มีอะไรมาแจก แต่เราเชื่อว่า แค่คำพูดถามสารทุกข์สุขดิบให้พวกเขาได้ระบาย คำอวยพร หรือกำลังใจเล็ก ๆ ที่มอบให้ ก็ทำให้พวกเขามีความสุขและรู้สึกว่า "พวกเขาไม่ได้เดียวดายบนโลก ไม่ได้สู้อยู่เพียงลำพัง" เท่านั้นพวกเขาก็อุ่นใจแล้ว

มาซะเต็มยศเลย

ชาวบ้านที่เดือดร้อนมารอรับ

หากเราสามารถแบ่งปันให้เขาได้เพียงสักน้อย ที่จะไม่ทำให้ชีวิตของพวกเราลำบาก ก็อยากให้ช่วยกันแบ่งปัน สภาพที่ได้เห็นมันบรรยายออกมาเป็นคำพูดถูกจริง ๆ บอกได้เพียงว่าการที่ได้มาช่วย มาเยี่ยม มาหา เอาสิ่งของและกำลังใจมาให้ แค่นั้น ก็รู้สึก "อิ่มใจเหลือเกินแล้ว"

เริ่มแจกของที่นำมามอบให้

ใช่แต่เพียงเราจะเป็นผู้ให้ แต่ในขณะเดียวกันเราเองก็เป็นผู้รับด้วยเช่นกัน วิกฤตครั้งนี้อาจจะเป็นโอกาสอันดีที่จะทำให้เราเติมเต็มบางส่วนของชีวิต เห็นค่าของชีวิตมากขึ้น มากกว่าที่เราจะหายใจทิ้งไปวัน ๆ และทำชีวิตหล่นหายไปในเมืองใหญ่อย่างที่เคยเคย...

ยายได้รับของ ได้รับขนมถึงกลับลุกขึ้นมากอดขอบอกขอบใจ เล่นซะทำอะไรไม่ถูกเลย

คุณลุงคนนี้ต้องนุ่งสโหร่งลุยน้ำออกจากบ้านมารับของ

(ซ้าย) คนงามไม่กล้ายิ้มเพราะเหงือกจ๋าฟันลาก่อน
(ขวา) มองแบบงง ๆ พูดไรเนี่ย

ชาวบ้านยิ้มชื่น ถึงของจะไม่มากแต่ก็น้ำใจเต็ม ๆ

เตรียมตัวออกจากพื้นที่เพื่อเดินทางต่อไป

ต้องฝ่ากระแสน้ำที่ดูเหมือนจะสูงและแรงขึ้นกลับมาทางเดิม

หน้าวัดเทพารมย์ตอนเข้าไปน้ำมัยไม่มากเท่านี้

วัดขนาดได้จากรถคอนเทรนเนอร์

ชาวบ้านที่กำลังเดินเข้าหมู่บ้านด้วยความลำบาก

อ่านเรืองต่อไป "คลิ๊ก" ที่นี่

บ้านหายโศก และบ้านพลับ

เสี่ยวไทบ้าน วัดอิสาณ และบ้านแดงใหญ่

 

บ้านบุ่งเบา และบ้านวังปลัด

กู่สวนแตง....สุดท้ายที่โนนเยือง



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
BlueHill วันที่ : 07/11/2010 เวลา : 10.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

สายลมเก่งจริง ๆ ครับ
ทั้งช่วยยกของ แข็งแรงไม่แพ้ชายอกสามศอก

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
ย่าดา วันที่ : 06/11/2010 เวลา : 14.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/dada
วิญญานอิสระโบยบิ http://www.oknation.net/blog/freesoultofly

ประทับใจและสนุกสนานมากจ๊ะ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
แม่หมี วันที่ : 06/11/2010 เวลา : 09.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

น้ำเอยน้ำใจ....

ชื่นชมมากๆค่ะ

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
ป้ารุ วันที่ : 06/11/2010 เวลา : 08.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paaru

ได้เห็นสาว ๆบึกบึนเข้มแข็งแล้วเป็นปลื้มมากค่ะ
ป้ารุคิดเหมือน อ.หน่อง (คห.18)ว่าไปคราวนี้ได้เห็นรอยยิ้มแสดงว่ากำลังใจของผู้ประสบภัยยังยอดเยี่ยม
ทำให้ตัวป้ารุเองเกิดกำลังใจที่อยากทำอะไรอย่างนี้อีกมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
ชบาตานี วันที่ : 06/11/2010 เวลา : 06.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chabatani

ขอชื่นชมในความเสียสละของทุกๆท่าน............

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
JoyGangster วันที่ : 06/11/2010 เวลา : 01.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gangster-1
Photo Blog...สากกระเบือยันเรือรบ, I Love เมืองไทย I Like Korea, เรื่องกินเรื่องเที่ยวเรื่องเดียวกัน...

ยังไปมา...ฮาตลอดนะ...สายลม

....

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
Canไทเมือง วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 23.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/canthai

หนักหนาสาหัสจริง ๆ ขอชื่นชมคนใจบุญทุกท่านครับ

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
my-name-is-gee วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 22.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gee-diary

รออ่านเอ็นทรี่นี้จากน้องสายลมอยู่ค่ะ
เล่าได้จุใจคนรอ...มากๆเลย
ขอปรบมือให้น้องสาวจอมบู๊ ค่ะ
เอ๊ะ !! ไม่ใช่สิ !!! ต้องบอกว่า...
ขอปรบมือให้ "น้องสาวจอมพลัง" สิเนอะ !!


ความคิดเห็นที่ 22 (0)
ครูทิพย์ วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 22.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Tip2
Every minute is precious if every minute I have you. ทุกนาทีจะมีค่า หากทุกเวลาฉันมีเธอ 

ยอดเยี่ยมจริงๆ...เล่าเรื่องได้มันส์มาก...

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ราบที่๑๑ วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 22.06 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/craneoperator
 ดอกไม้หลายหลากสีที่ OKNation

ขอบคุณทุกท่านครับ

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
มะยง วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 21.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/paphat
นานนานมาที ตามเรื่องตามราว

.
สายลมแข็งขัน ตั้งใจ พี่ชื่นชมนะจ๊ะ
.

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
คนช่างเล่า วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 21.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nukpan
คนช่างเล่า....และเล่า เรื่องประวัติศาสตร์ ในอดีตที่ผ่านมา เพื่อเสริมสร้างจริยธรรมคุณธรรม

อ้าวไปด้วยเหร่อ
เห็นจากบ้าครูไม่แน่ใจ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
สิริปตี วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 21.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/siripatee
You are what you eat.You are what you write.

ไปคราวนี้ คิดว่าเราเป็นผู้รับมากกว่า รับความสุขจากรอยยิ้มของพี่น้องที่ประสบอุทกภัย มีความสุขจะนอนเกินเวลาเลยล่ะ

ว่าแต่แว่ บ้านตัวเองน่ะ น้ำลงอะยัง
ไปถ่ายรูปกะเขาตอนไหนอ่ะ
รู้งี้ ไม่เหาะเอาหมวกไปคืนร๊อก

ปล.ได้ทองคำที่ส่งมาให้แล้ว สภาพเรียบร้อย 90% อิอิ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ลุงวอ วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 21.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/welder


ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ฟ้าน่าน วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 20.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/NamnanFanan

ขอบคุณครับ ที่นำข่าวดีมาให้ชื่นชมน้ำใจชาวโอเคโหวตเป้นกำลังใจนะครับ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
แมวเหมียว วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 20.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wassanok

มาอีกรอบค่ะ เมื่อกี้ลืมกดโหวตคร้า

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
แมวเหมียว วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 20.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wassanok

น้องสายลมนี่ยกของก็เก่ง ถ่ายรูปก็เยี่ยม เล่าเรื่องก็สนุก มาปรบมือให้ดังๆๆๆๆๆๆเลย

ขอ copy รูปพี่หน่อยนะ ธรรมชาติดีจัง แต่ลงโทษไปนึดดดดนึงเอง คริ คริ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 20.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


ต้องขอบคุณอย่างเตี้ยค่ะ ถึงจะถูก

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 20.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


ขอบคุณเช่นกันค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 20.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


ขอบคุณค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 20.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


อะ ไม่อยากจะบอก พัดไปยันบุรีรัมย์โน้น

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
สาวอิสานอินเตอร์ วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 19.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/spj
เฮียมนี้เป็นดั่งดวงดอกไม้     บานอยู่กลางดงฝนบ่ตกลงโฮย                     สิหล่นขุคาต้น

ขอบคุณอย่างสูงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
พญาไฟสีเทา วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 18.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/andamanwatch
...ศูนย์ข่าว Thai Open News...  http://www.thaiopennews.com

ชื่นชมในน้ำใจของเพื่อนสมาชิก OK Nation ครับ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 18.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

เล่าได้เห็นภาพเลยครับ
ขอบคุณนะครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
NN1234 วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 18.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nn1234

ส่งกำลังมาช่วยคนทำบุญ และคนทำงานครับ...

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
พิมญดา วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 18.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimyda
แม่ญิง^_^ชอบฝัน...อันเสรี..ดนตรีกังวานผ่านศิลป์อักษร..


ความคิดเห็นที่ 4 (0)
มะอึก วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 18.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

โหวตครับโหวต...
โหวตให้กับสาวสายลมฯผู้เข้มแข็ง......

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
สายลมที่ผ่านมา วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 18.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/swongviggit
“เพียงสัจจะ ชนะได้” (Truth alone triumphs.)  


กรรมกรเก่าก็งี้อ่ะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ภาษาไทย วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 17.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/snowy


มาโหวตให้กับ คุณสายลมฯ ผู้ใจดีค่ะ
ครั้งนี้สายลมพัดไปซับน้ำตาถึงโคราชเชียว
บรรยายได้สนุกสนาน อารมณ์ขันเหมือนเดิมเลย
ชอบจัง

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
หนึ่งมิตรชิดใกล้ วันที่ : 05/11/2010 เวลา : 17.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/skylove
นิราศรักหน้าถ้ำ : ร่ายโคลงร่ำเมรัยอาลัยรัก / กลุ่มเขียนข้าว 

เจ้าของบ้านนี้แข็งแรง ช่วยยกของฮึดมาก
ประทับใจครับ

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน