*/
  • สายลมที่ผ่านมา
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-10-06
  • จำนวนเรื่อง : 1251
  • จำนวนผู้ชม : 2380376
  • จำนวนผู้โหวต : 542
  • ส่ง msg :
  • โหวต 542 คน
<< มีนาคม 2011 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันพุธ ที่ 2 มีนาคม 2554
Posted by สายลมที่ผ่านมา , ผู้อ่าน : 2509 , 16:58:38 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 5 คน เฒ่าไผ่เขียว , สอนสุพรรณ และอีก 3 คนโหวตเรื่องนี้

อยู่บ้านว่าง ๆ ไม่รู้จะทำอะไรเลยออกไปเฉิดฉายอยู่นอกบ้าน ไอ้ครั้นออกมาแล้วก็ไม่รู้จะไปไหน ตามประสาคนติดบ้านติดช่อง เลยเอาหนะไปหาหมอแล้วเลยไปหาอะไรกินดีกว่า นั่งรถทรหดอดทนมาจนถึง MBK (มาบุญครองนั้นหละ)

ลงรถปุฝั่งตรงข้ามกับสนามกีฬา หันซ้ายหันขวาเจอหอศิลปกรุงเทพ ด้วยความขี้เกียจเดินขึ้นบันไดข้ามถนน แหง่ะไปเห็นหอศิลปกรุงเทพ กะจะขออาศัยบันไดเลื่อนข้ามไป MBK แต่แล้วก็เปลียนใจ เอาหนะ ไหน ๆ ก็มีเวลาและลองเดินไปดูหน่อยดีกว่าว่าวันนี้ข้างในจัดแสดงอะไร

นิทรรศการศิลปะวันนี้มีหลากหลายมากมาย เพราะเป็นเทศกาลสัมพันธุ์ไทย-ฝรั่งเศส ทั้งภาพเกี่ยวกับแฟชั่น ทั้งการแสดงศิลปะอื่น ๆ เดินขึ้นบันไดเลื่อนไปเรือยเปื่อยจนไปเจอกับห้องที่ปกติจะเป็นร้านขายของต่าง ๆ ที่นิยมอยู่ตอนนี้ก็เป็นร้านขายเครื่องดื่มและขนม

ห้องนี้ต่างจากห้องที่ขายของต่าง ๆ เหล่านั้น ภายในห้องกลับตั้งเรียงรายไปด้วยโต๊ะเก้าอี้ จัดให้เป็นชั้นเรียน หลังจากเดินเข้าไปอ่านใบประกาศด้านหน้าจึงทำให้กล้าเดินเข้าไป เพราะห้องดังกล่าวเป็นห้องจัดแสดงผลงานศิลปะของคุณสุธี คุณาวิชยานนท์ และคุณพร้อมธรรม วรวุฒิ

ไม่ต้องถามหรอกค่ะ ไม่รู้จักทั้งสองคนเป็นการส่วนตัวแน่ ชื่อก็เพิ่งจะเคยได้ยินนี่หละค่ะ แต่ด้วยควาที่อ่านข้อความด้านหน้าที่เขียนได้ถูกใจเลยเดินเข้าไปดู

ข้อความที่ว่าเขียนไว้ดังนี้ค่ะ

ภาระแห่งการร่ำเ(ลี)ยน (The Classroom)
นิทรรศการ โดย สุธี คุณาวิชยานนท์ และพร้อมธรรม วรวุฒิ

บางที "ห้องเรียน" อาจจะเป็นที่ที่ไม่เคยมีใครอยากอยู่ที่นั่นเลย แต่จนแลวจนรอด เราก็ได้สลักความเป็นตัวตนไว้ที่ "ตำแหน่ง" ที่นั่งของเรา และได้ร่วมกันทำข้อสอบที่เรามักคิดไปว่าถูกบังคับให้ทำ หากเราเชื่อในการมีอยู่ของความนึกคิดของเราเอง การเลือกนั้นก็น่าจะเป็นอัตวิสัย (subjective) แต่ "การเลือก" กลับกลายเป็นสภาวะที่ทำให้ "สิทธิที่จะไม่เลือก" กลายเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้ เช่นเดียวกับข้อสอบปรนัยที่เราเคยทำกันในห้องเรียน

"ห้องเรียน" จึงเปรียบเปรยถึงสภาวะของการเมืองได้อย่างไม่ต้องสงสัย การแบ่งพรรคแบ่งพวก การเข้าหาอำนาจ การผลักตัวเองออกจากอำนาจ การต่อต้าน การเชื่อฟัง การแข่งขัน และการทุจริต ฯลฯ เกิดขึ้นพร้อม ๆ กันภายในห้องเรียน เราทุกคน ต่างล้วนเคยนั่งอยู่ที่นั่น และต่างรู้บทบาทหน้าที่ของตนเอง

การศึกษาจึงไม่ได้เกี่ยวข้องกับการเรียนรู้ความเป็นจริง แต่กลับแสงดให้เห็นพี่นที่ที่ "ความรู้" ได้สร้างตัวตนของเราขึ้นมา การศึกษาเป็นระบบที่ทำให้เราต้องสมยอมต่อการสร้าง "ความทรงจำ" ที่ประกอบด้วย "เกมส์ของการเลือก" ที่ไม่ได้สร้างตัวเลือกจริง ๆ และเกมส์ของความจริง ที่สามารถลบแล้วเขียนใหม่อีกกี่ครั้งก็ได้

แม้นการศึกษาจะไม่ใช่แบบจำลองสังคมที่สมบูรณ์เสียทีเดียว แต่ "ห้องเรียน" ก็ได้แสดงให้เห็นถึง ภาพจำลองของสังคมที่ทำให้เชื่อว่าเรากำลังร่วมกันเดินทางไปสู่ "สังคมสมบรูณ์แบบ" และนั่นคือเหตุผลที่ทำให้เราได้มาอยู่ ณ ที่นี่ด้วยกัน

ภายในห้องจัดนิทรรศการนอกจากจะมีโต๊ะเก้าอี้แบบที่เด็กนักเรียนใช้เรียนเขียนอ่านแล้ว ก็ยังมีภาพของเด็กนักเรียนติดอยู่ทั้งสองฟากของห้องเรียนราวกับเฟอร์นิเจอร์

นอกจากนี้ยังมีกระดานดำที่เขียนข้อความที่สลักเอาไว้บนโต๊ะเรียนด้วย

ข้อความที่สลักเอาไว้ตามโต๊ะเรียน

ศิลปินไทยช่วยให้มนุษย์หลุดพ้นด้วยศิลปะที่ยกระดับจิตวิญญาณ

และข้อความที่ขัดแย้งกัน

ศิลปินคือสัตว์โลกที่ยังเวียนว่ายตายเกิดในบ่วงกรรมทางโลก

ศิลปินไทยช่วยสร้างความปรองดองให้ประเทศชาติด้วยการไม่สร้างงานศิลปะที่ตั้งคำถามยาก ๆ

และข้อความที่ขัดแย้งกัน

ศิลปินคือผู้มีปัญญาในการตั้งทุกคำถามที่ล้ำลึกกว่าชาวบ้าน

ศิลปินไทยปกปักรักษาโลก ด้วยการไม่สร้างศิลปะขยะ

และข้อความที่ขัดแย้งกัน

ศิลปินต้องสร้างงานโดยหลุดพ้นจากภาระหน้าที่ทางสังคม

ประเทศไทยเป็นหนี้ศิลปินเพราะศิลปินไทยช่วยรักษาความสงบเรียบร้อยของบ้านเมือง
ด้วยการสร้างศิลปะที่ปลอดการเมือง

และข้อความที่ขัดแย้งกัน

ศิลปินไม่ได้บริสุทธิผุดผ่องจนหนีพ้นการเมืองไปได้

ศิลปินไทยช่วยชาติด้วยการสร้างงานศิลปะที่ สวย ฉลาด อินเตอร์ ถูกศิลธรรม
และอนุรักษ์ความเป็นไทย

และข้อความที่ขัดแย้งกัน

ศิลปินของโลกต้องทำลายพันธนาการทางประวัติศาสตร์และเชื้อชาติ

ศิลปินไทยมีหน้าที่ทำนุบำรุงพุทธศาสนา
ด้วยการไม่สร้างศิลปที่วิจารณ์คำสอนพระสงฆ์และเถรสมาคม

และข้อความที่ขัดแย้งกัน

ศิลปินทำหน้าที่กระชากหน้ากากที่ดัดจริตจอมปลอม
เพื่อเผยโฉมหน้าชั่วร้ายที่ใคร ๆ ยอมปล่อยให้มันผ่าน ๆ  กันไป

หลาย ๆ คนเข้ามาเพื่อศึกษาแนวคิดของศิลปินที่จัดงานนิทรรศการ แต่หลาย ๆ คนก็เข้ามาเพียงเพื่อหาฉากในการถ่ายรูป ซึ่งก็ช่วยไม่ได้ต่างคนต่างความคิด เช่นเดียวกับศิลปินทั้งหลายนั้นหละ

บนกระดานดำแสดงถึงข้อความทั้งหมดที่ถูกสลักลงบนโต๊ะเรียน ราวกับว่าสิ่งต่าง ๆ เหล่านี้คือคำสอนที่ได้ถูกฝังลงในความทรงจที่ถูกสมยอมให้สร้างขึ้น

ไม่รู้ว่าใครจะได้สิ่งใดจากนิทรรศการนี้บ้างแต่อย่างน้อยที่สุด ฉันก็ได้รู้ว่าฉันยังมีมุมมองและแนวร่วมเพิ่มขึ้นจากนิทรรศการครั้งนี้



อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
เฒ่าไผ่เขียว วันที่ : 03/03/2011 เวลา : 09.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/okokbaby

โอะโอ้...ต้องพาลูกๆ ไปป่วนงานสะแว้ววว
สวัสดีครับ..ศิลเปรอะ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
BlueHill วันที่ : 03/03/2011 เวลา : 09.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ศิลปินคือสัตว์โลกที่ยังเวียนว่ายตายเกิดในบ่วงกรรมทางโลก

เห็นด้่วยเป็นที่สุดครับ

แต่จนถึงบัดนี้ ผมยังไม่ทราบว่า ศิลปิืนคืออะไร
ดาราบางคนเล่นหนัง 2-3 เรื่อง ก็เรียกกันว่าศิลปินแล้ว

พวกนี้ ไม่น่าจะใช้คำว่า ศิลปินนะครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
JoyGangster วันที่ : 03/03/2011 เวลา : 09.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/gangster-1
Photo Blog...สากกระเบือยันเรือรบ, I Love เมืองไทย I Like Korea, เรื่องกินเรื่องเที่ยวเรื่องเดียวกัน...

เห็นโต๊ะนักเรียนแล้วนึกถึงตอนเป็นนักเรียนประถม...

โต๊ะแบบนี้เลย.....

............................
ชอบระโยคนี้จัง...
"ศิลปินคือผู้มีปัญญาในการตั้งทุกคำถามที่ล้ำลึกกว่าชาวบ้าน"

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
สอนสุพรรณ วันที่ : 03/03/2011 เวลา : 05.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaen


ชอบแนวความคิดของงานชุดนี้จังเลยครับ...

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ที่ทำการคณะผู้ก่อการดี วันที่ : 02/03/2011 เวลา : 17.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/witita
...ต้นไม้ที่แข็งแรง ก็ย่อมมากจากรากที่ฝังแน่นในพื้นดินประเทศชาติที่เข้มแข็ง ก็ย่อมมาจากวัฒนธรรมที่แข็งแรงด้วย... (โหมโรง)


http://www.oknation.net/blog/witita/2011/02/23/entry-2

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน