• พลายพัทลุง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-05-08
  • จำนวนเรื่อง : 11
  • จำนวนผู้ชม : 84379
  • จำนวนผู้โหวต : 38
  • ส่ง msg :
  • โหวต 38 คน
-------------- ดูดดื่ม ------------

ผลงานเพลงของ มาแซ ซุน แซง แซว

View All
<< กรกฎาคม 2007 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31        

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันอังคาร ที่ 3 กรกฎาคม 2550
Posted by พลายพัทลุง , ผู้อ่าน : 17060 , 00:25:43 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

++++++++

---------------------------------------

-------------------------------------

 กนกพงศ์ สงสมพันธุ์  “นักเขียนรางวัลซีไรท์ ปี 2539”

: อุดมการณ์บนเส้นทางวรรณกรรม

 

ประวัติชีวิต

เกิดเมื่อ 9 กุมภาพันธ์ 2509 ที่บ้านจันนา อ.ควนขนุน จ.พัทลุง เป็นบุตรของนายวณิช นางยุพา สงสมพันธุ์ เรียนที่วัดไทรโกบ อ.ควนขนุน จนจบ ป.4 แล้วจึงไปเรียนต่อที่โรงเรียนวัดพิกุลทอง อ.เมืองพัทลุง จนจบ ป.7 จากนั้นศึกษาต่อระดับมัธยมศึกษาที่ โรงเรียนพัทลุง อ.เมืองพัทลุง จนจบ ม. 6 เอนทรานซ์เข้าเรียนต่อได้ที่คณะวิทยาการจัดการ (เอกคอมพิวเตอร์ธุรกิจ) มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ เรียนอยู่ระยะหนึ่งและสอบเข้าศึกษาในคณะเดิม(เอกรัฐประศาสนศาสตร์)อยู่ 3 ปี จึงตัดสินใจออกจากมหาวิทยาลัยเพื่อเขียนหนังสือ

ใฝ่ฝันอยากเป็นกวี-นักเขียนมาตั้งแต่วัยเยาว์ ด้วยเติบโตมาจากกองหนังสือของพ่อวนิช สงสมพันธุ์ ในบ้านมีหนังสือมากมายให้เลือกอ่าน เช่น ชัยพฤกษ์,วิทยาศาสตร์-มหัศจรรย์,วิทยาสาร,ขวัญเรือน เป็นต้น ไปจนถึงนวนิยายยอดนิยมยุคนั้น อย่างเช่น "ร้อยป่า" ของ อรชร พันธุ์บางกอก แม้กระทั่งแนวกุ๊กกิ๊ก "นิยายรักนักศึกษา" ของ "ศุภักษร" ตลอดจนนวนิยายเพื่อประชาชนอย่างเช่น "ฟ้าบ่กั้น" ของ ลาว คำหอม, "ปีศาจ" ของ เสนีย์ เสาวพงศ์, "จนกว่าเราจะพบกันอีก" ของ "ศรีบูรพา", "ตึกกรอสส์" ของ "อ.อุดากร" เป็นต้น

โดยเฉพาะหนังสือ 3 เล่มที่ทำให้อยากเขียนบทกวี คือ "ก่อนไปสู่ภูเขา" ของ สถาพร ศรีสัจจัง, "ทางเลือกเมื่อฟ้าหม่น" ของ คมสัน พงษ์สุธรรม และ "ในอ้อมกอดของภูผา" รวมบทกวีและเรื่องสั้นของ สำราญ รอดเพชร

          แต่นั่นก็ยังไม่สำคัญเท่ากับหนังสือ "ถนนนักเขียน" อัตชีวประวัตินักเขียนชาวอเมริกัน เออร์สกิน คอลด์เวลล์ ที่ทำให้หัวใจของเด็กหนุ่มร้อนรุ่ม และไปใช้ชีวิตเขียนหนังสือเงียบ ๆ ในป่าเขาอย่างคอลด์เวลล์ในที่สุด

          กนกพงศ์ไปฝึกเขียนหนังสืออยู่กับ ธัช ธาดา นักเขียน-กวีในกลุ่มนาคร ทุกวันแต่เช้าตรู่ นักเขียนหนุ่มจะตรึงตัวเองอยู่กับโต๊ะเขียนหนังสือฝึกฝนการเขียนไปจรดค่ำทุกวัน ๆ ตามแบบอย่างคอลด์เวลล์ โดยมีพี่ ๆ เช่น สมใจ สมคิด, อัตถากร บำรุง และ เกษม จันดำ คอยช่วยวิพากษ์วิจารณ์ในตอนเช้าของอีกวัน  

          นักเขียนฝึกหัดจะนั่งฟังคำวิจารณ์อย่างใจจดจ่อและเคร่งเครียด ด้วยรู้ดีว่า เขาจะไม่ได้รับการประนีประนอมจากพี่ ๆ แม้แต่น้อยนิด ซ้ำกลับถูกโบยตีอย่างหนักหน่วงด้วยคำวิจารณ์อย่างตรงไปตรงมา 

กนกพงศ์ให้สัมภาษณ์นิตยสาร "ไฮ-คลาส" ว่า ช่วงฝึกเขียนนั้นเขียนทิ้ง ๆ ทุกวัน แล้วแต่ว่าจะฝึกลักษณะไหน "อย่างเช่นว่าถ้าฝึกบรรยายฉาก ผมจะตั้งประเด็นขึ้นมา แล้วก็ฝึกบรรยายฉากไป แล้วก็ทิ้ง ฝึกภาษาเขียนภาษาให้มันสวย ฝึกตัวละครก็สร้างตัวละครขึ้นมาแล้วบรรยายตัวละคร ฝึกการวางพล็อตเรื่องผมก็จะสร้างพลอตขึ้นมา"

นักเขียนหนุ่มฝึกเขียนอย่างมุ่งมั่นนับร้อยชิ้น ก่อนจะลงมือเขียนเรื่องสั้นอย่างจริง ๆ จัง ๆ ในปีต่อมา และเริ่มส่งตามนิตยสารต่าง ๆ 

ระหว่างปี 2531-2533 กนกพงศ์เป็นเจ้าของสถิตินักเขียนผู้มีเรื่องสั้นตีพิมพ์ในหน้านิตยสารมากสุด ทั้งยังเป็นนักเขียนที่สร้างปรากฎการณ์ให้วงวรรณกรรมไทยด้วยเรื่องสั้นที่มีขนาดยาวกว่า "ขนบ" ทั่วไป เหนือไปกว่านั้น ยังได้รับประดับ "ช่อการะเกด" จาก "บ.ก.เครางาม" สุชาติ สวัสดิ์ศรี ถึง 2 ปีซ้อน จากเรื่องสั้น "สะพานขาด" ปี 2532 และ "โลกใบเล็กของซัลมาน" ในปี 2533  

เมื่อเริ่มมีชื่อเสียงทางเรื่องสั้น กนกพงศ์เข้าทำงานกับสำนักพิมพ์เคล็ดไทย ทำตั้งแต่จัดอาร์ตเวิร์คและบรรณาธิการ 2 ปีให้หลังก็ลาออก เพราะเห็นว่าถูกงานประจำดูดกลืนความคิดและเวลาในการเขียนหนังสือไปเสียหมด จึงหวนคืนสู่อ้อมกอดภูเขาอีกครั้ง   

กนกพงศ์ เกิดและเติบโตขึ้นมาในยุคที่มีความขัดแย้งทางการเมืองในพื้นที่ภาคใต้ โดยเฉพาะแถบเทือกเขาบรรทัดอันเป็นถิ่นกำเนิด เป็นความขัดแย้งระหว่างกองกำลังของรัฐกับกองทัพปลดแอกประชาชนแห่งประเทศไทย (ทปท.) ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย (พคท.) เป็นความขัดแย้งอย่างรุนแรง จากการปราบปรามแบบเหวี่ยงแห และ มาตรการในการกำจัดแบบตัดรากถอนโคนและการทารุณกรรมของฝ่ายรัฐบาลที่เรียกว่า "ถังแดง" และการตัดใบหูของศพเพื่อแลกกับเงินรางวัลของกองกำลังพลเรือน ตำรวจ ทหาร ที่เกิดขึ้นเพื่อปราบปรามผู้ที่มีความเห็นขัดแย้งกับรัฐหรือเจ้าหน้าที่ของรัฐโดยเฉพาะ ก่อนที่จะมีนโยบายการเมืองนำการทหารตามคำสั่งนายกรัฐมนตรี ที่ 66/2523 สมัยพลเอกเปรม ติณสูลานนท ์เป็นนายกรัฐมนตรี

เรื่องราวเหล่านี้จึงปรากฏอยู่ในงานเขียนของเขา โดยเฉพาะเรื่องสั้น "สะพานขาด" และ "บ้านเกิด" เป็นต้น

          นอกจากนั้นยังมีเรื่อง "ยามเช้า" และ "ในห้วงน้ำกว้าง" เป็นต้น ผลงานด้านกวีบทแรก "ความจริงที่เป็นไป" ตีพิมพ์ใน"สยามใหม่" ขณะเรียนชั้นมัธยมต้น พ.ศ.2523 ขณะเรียนชั้นมัธยมปลาย พ.ศ.2527 เป็นสมาชิกยุคก่อตั้งของ "กลุ่มนาคร" กลุ่มทำงานด้านศิลปะวรรณกรรมอันสำคัญของภาคใต้สำหรับผลงานเรื่องสั้นเรื่องแรกได้แก่ "ดุจตะวันอันเจิดจ้า" ตีพิมพ์ในมติชนสุดสัปดาห์ เมื่อปี 2527 จากนั้นมีเรื่องสั้นตีพิมพ์ตามหน้านิตยสารสม่ำเสมอในฐานะนักเขียนที่มาแรงที่สุดในยุคนั้น 

          ปี 2532 ออกหนังสือเล่มแรกรวมบทกวี "ป่าน้ำค้าง" กับสำนักพิมพ์นาคร ซึ่งกนกพงศ์บอกว่าเป็นงานเขียนตามกระแสช่วงนั้น

ปี 2534 ออกรวมเรื่องสั้นชุดแรก "สะพานขาด" และ "คนใบเลี้ยงเดี่ยว" รวมเรื่องสั้นชุดที่ 2 ในปี 2535 ในนามสำนักพิมพ์นกสีเหลือง เกือบทุกเรื่องในสองเล่มนี้เกิดขึ้นในช่วงฝึกหัดเขียนอยู่กับธัช ธาดา

ปี 2536 ชื่อ กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ดังกระฉ่อนไปทั้งวงการ หลัง "มือมืด" ส่งรวมเรื่องสั้นทั้งสองเล่มของเขาเข้าประกวด "ซีไรต์" และกนกพงศ์ประกาศถอน จนได้ชื่อเป็น "นักเขียนขบถ" และ "เด็กก้าวร้าว"

          ประเด็นร้อนนี้ กนกพงศ์ให้สัมภาษณ์ในนิตยสาร "ไรเตอร์" ฉบับส.ค.2536 ชนิดดับเครื่องชนว่า ไม่เคยปฏิเสธ "ซีไรต์"!

"ผมพร้อมจะส่งก็ต่อเมื่อผมรู้สึกว่างานของผมดีหรือมีค่าพอที่จะคู่ควรกับรางวัล อย่างน้อยก็อยู่ในขั้นที่ไม่ทำให้รางวัลตกต่ำลง และผมมี "ใจ" ที่จะส่ง"

สำหรับทำเนียบเรื่องสั้นซีไรต์ในปี 2536 นั้น ผู้ที่ได้รับรางวัล คือ "ศิลา โคมฉาย" จากรวมเรื่องสั้น "ครอบครัวกลางถนน" 

ในปี 2539 ซีไรต์เวียนกลับมาถึงรอบเรื่องสั้น กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ก็ถูกจับตาอีกครั้ง เมื่อสำนักพิมพ์นาครส่งรวมเรื่องสั้นชุดที่ 3 "แผ่นดินอื่น" ของเขาเข้าประกวดและคว้ารางวัล "ซีไรต์" ไปในที่สุด

          หลังจากได้รับรางวัลใหญ่สุดของประเทศ กนกพงศ์รับไม้เป็นบรรณาธิการนิตยสาร "ไรเตอร์" ต่อจากเพื่อนนักเขียนหนุ่ม ขจรฤทธิ์ รักษา โดยที่ยังใช้ชีวิตเขียนหนังสือในหมู่บ้านเชิงเขาหลวง อ.พรหมคีรี จ.นครศรีธรรมราช

          ในช่วงนี้ กนกพงศ์มีผลงานออกมา 3 เล่ม คือ ความเรียงเชิงบันทึกทัศนะ "บันทึกจากหุบเขาฝนโปรยไพร" (2544) และเรื่องเล่าเชิงบันทึกทัศนะ "ยามเช้าของชีวิต (บันทึกจากหุบเขาฝนโปรยไพร ขบวน 2)" (2546) และรวมเรื่องสั้นชุดที่ 4 "โลกหมุนรอบตัวเอง" (2548) 

หลังที่รวมเรื่องสั้นชุดที่ 4 “โลกหมุนรอบตัวเอง” พิมพ์ครั้งแรกในเดือนตุลาคม ปี 2548 อีกเกือบ 4 เดือนหลังจากนั้น พิษไข้หวัดใหญ่ก็พรากกนกพงศ์ไปจากโลกวรรณกรรมในเช้าวันมาฆบูชา 13 กุมภาพันธ์ 2548

          หลังเริ่มต้นชีวิตในวัย 40 ได้เพียง 4 วัน

 

ผลงานเขียนรวมเล่ม 

ปี 2531 มีผลงานร่วมเล่มลำดับแรก เป็นรวมบทกวีนิพนธ์แนว สตรีม ออฟ คอนเซียเนส 

          ในชื่อ "ป่าน้ำค้าง" โดย สำนักพิมพ์นาคร

ปี 2532 รวมเรื่องสั้นชุดแรก "สะพานขาด" โดย สำนักพิมพ์นกสีเหลือง

ปี 2535 รวมเรื่องสั้นชุดที่ 2 "คนใบเลี้ยงเดี่ยว" โดย สำนักพิมพ์นกสีเหลือง

ปี 2539 รวมเรื่องสั้นชุดที่ 3 "แผ่นดินอื่น" โดย สำนักพิมพ์นาคร

ปี 2544 ความเรียงเชิงบันทึกทัศนะ  “บันทึกจากหุบเขาฝนโปรยไพร” 

          โดย สำนักพิมพ์นาคร

ปี 2546 เรื่องเล่าเชิงบันทึกทัศนะ  “ยามเช้าของชีวิต” โดย สำนักพิมพ์นาคร

ปี 2548 รวมเรื่องสั้นชุดที่ 4   “โลกหมุนรอบตัวเอง”  โดย สำนักพิมพ์นาคร

ปี 2549 กวีนิพนธ์เล่มที่ 2  “ในหุบเขา”  โดย สำนักพิมพ์นาคร

          รวมเรื่องสั้นชุดที่ 5  “รอบบ้านทั้งสี่ทิศ”  โดย สำนักพิมพ์นาคร

          รวมเรื่องสั้นชุดที่ 6  “นิทานประเทศ”  โดย สำนักพิมพ์นาคร

ผลงานที่ได้รับรางวัล

/-เรื่องสั้นเรื่อง "สะพานขาด" ได้รับรางวัล “เรื่องสั้นช่อการะเกด”

  จากนิตยสาร “ช่อการะเกด” โดยบรรณาธิการ สุชาติ สวัสดิ์ศรี ในปี พ.ศ.2532

  และได้รับการคัดเลือกแปลเป็นภาษาญี่ปุ่น ปี พ.ศ. 2533

/- หนังสือรวมเรื่องสั้นชุดแรก "สะพานขาด"

   ได้รับรางวัลงานสัปดาห์หนังสือแห่งชาติ ปี 2535

/- เรื่องสั้น "โลกใบเล็กของซัลมาน" ได้รับรางวัล “เรื่องสั้นช่อการะเกด”

   อีกครั้งในปี 2539

/- หนังสือรวมเรื่องสั้นชุดที่ 3 "แผ่นดินอื่น" ได้รับ “รางวัลซีไรท์ในปี 2539”

 

อุดมการณ์บนเส้นทางวรรณกรรม   

          จัดตั้งสำนักพิมพ์ “นกสีเหลือง” ร่วมกับเพื่อนนักเขียนหนุ่ม จัดพิมพ์งานวรรณกรรมทั้งในและต่างประเทศ

          เป็นบรรณาธิการ และจัดทำ “ไรเตอร์” นิตยสารวรรณกรรม สำหรับคนวรรณกรรมร่วมสมัย สืบช่วงต่อจาก “ขจรฤทธิ์ รักษา”  เพื่อนรักผู้ก่อตั้งนิตยสารไรเตอร์

          ร่วมสร้างสรรค์งานวัฒนธรรมพื้นถิ่นด้านบทเพลงกับเพื่อนๆ กลุ่มดนตรี เช่น วงสะพาน กลุ่มใต้สวรรค์ เป็นต้น  ผลงานเพลงที่ได้รับการกล่าวขวัญ คือเพลง “คนเลว” ที่มาลีฮวนน่า นำไปขับร้อง

          ชักชวนรวมหัวกับนักเขียนในหัวเมืองภาคใต้ทำกิจกรรมภายใต้ชื่อ “ก๊วนปาตี้”

          ริเริ่มและจัดทำ “ราหูอมจันทร์” นิตยสารเรื่องสั้นวรรณกรรม ราย 4 เดือน  เป็นบรรณาธิการ และเขียนคำนำเสร็จ หนังสือยังไม่ทันได้ตีพิมพ์  แต่ต้องมาเสียชีวิตอำลาไปเสียก่อน เพื่อนๆ ในคณะ ”ก๊วนปาตี้”  และพี่น้องนาคร จึงได้ร่วมกันสานต่องานในนาม “คณะกรรมการกองทุน กนกพงศ์ สงสมพันธุ์” จนสำเร็จมาแล้วรวม 3 ฉบับ โดยเล่มแรกในชื่อปกว่า “กีตาร์ที่หายไป”  เล่มที่ 2 “พระพุทธเจ้า..มีไหม”  และเล่มที่ 3 “วันปลดปล่อยผีเสื้อ” 

บางส่วนของคำนำของกนกพงศ์ สงสมพันธุ์

ในรวมเรื่องสั้น "โลกหมุนรอบตัวเอง"

"หาใช่สิ่งใดอื่น

ศรัทธาต่างหาก คือปัจจัยสำคัญสุดที่ทำให้ชีวิตดำรงอยู่และอยู่อย่างเป็นชีวิต

น่าดีใจแค่ไหน ที่วันนี้เรายังมีศรัทธา

ศรัทธาต่อการเขียน อันส่งผลโดยตรงสู่ศรัทธาต่อการมีชีวิต

6 ปีก็แล้ว 7 ปีก็แล้ว... นับแต่ "แผ่นดินอื่น"

เรายังไม่มีรวมเรื่องสั้นเล่มใหม่ออกไปสู่ผู้อ่านเลย

สายตาภายนอก คงมองเห็นเป็นว่าเราเหลวไหล

ใช่หรือไม่?.. ช่างมันเถอะ! เอ่ยอ้างคำใดออกไป รังแต่จะเป็นข้อแก้ตัว

นั่นหาใช่ประเด็นสำคัญหรือจำเป็นเลย

ในเมื่อสิ่งสำคัญที่สุด คือการที่เราได้ตระหนักอย่างยิ่งว่า เรายังคงมีชีวิตอยู่

ใช่... เรายังคงเขียน เราจึงยังคงมีชีวิตอยู่"

กถาคำนึงถึงเพื่อนเขียนข้าว..กนกพงศ์

กุมภาพันธุ์ กุมภาพันธุ์ กุมภาพันธุ์ ปีนี้- 2549

เพิ่งได้รู้ข่าวว่าเพื่อน- ลูกพี่วรรณกรรม

ของกลุ่มเขียนข้าวของพวกเรา

ได้ล้มร่าง สิ้นลมไปแล้ว,- 3 วัน

ฉันเพิ่งรู้ข่าวจากรุ่นน้องขณะเร่งร่ำกับการเรียน,-

มีนาคม, เสร็จสรรพจากกาละแห่งการศึกษา

ฉันนั่งรำลึกถึงเพื่อน- ไข่พงศ์,

ภาพเปลผ้าที่ฉันใส่ไว้ในสเปซนี้-

ก่อนการจากของกนกพงศ์,

ฉันยังรำลึกถึงเขา- ศิลปินนอนเปล,

เกือบ 4 ปี เขาปั้นแผ่นดินอื่น,

ฉันเขียนถามข่าวถึงเขา

และรวมเรื่องสั้น แผ่นดินอื่น

ว่าเมื่อไร จะออกตั้งแผง,

ไม่กี่เดื่อน รวมเรื่องสั้นชุด แผ่นดินอื่น ก็ปรากฎ,

พร้อมการได้ข่าวว่าตนเอง ได้รับรางวัลซีไรท์

เขาถามถึงและอยากพบ กลุ่มเขียนข้าว

พี่เจน สงสมพันธุ์ พี่ชายของเขา

ก็มารับพวกเรา ไปพบที่ทุ่งหลวงรังสิต...

* โลกหมุนรอบตัวเอง ยามเช้าของชีวิต

ณ หุบเขาฝนโปรยไพร แผ่นดินอื่น

คนใบเลี้ยงเดี่ยว, สะพานขาด

ป่าน้ำค้าง- - คืนสู่แผ่นดิน *

ป่าน้ำค้างยอดเขาหลวง หยาดดอกดวงยามฟ้าหว่าง

สะพานขาดทอดข้ามทาง ชีวิตว้างคนใบเลี้ยงเดี่ยว

แผ่นดินอื่น ณ หุบเขาฝนโปรยไพร

ร้อยดวงใจในทางเปลี่ยว

ชีวิตย่อมขับเคี่ยว

แม้ประเดี๋ยวก็เนิ่นนาน..

โอ้...ยามเช้าของชีวิต โลกหมุนรอบตัวเอง

*

*

เรียงข้อมูลจาก : ความรำลึก เมืองลุงดอทคอม และ

รู้ไปหมด – น้าชาติ ประชาชื่น/ มติชน


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 29
พันธกานท์ วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 20.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panthakant
สวนอักษร : ธารคำท่ามกลางยุคสมัยฯ  "พันธกานท์ ตฤณราษฎร์" 

(0)
ครับ
มาคารวาลัยกนกพงศ์ สงสมพันธ์ อีกที
ความคิดเห็นที่ 28
เพียงลมพัดผ่าน วันที่ : 10/11/2007 เวลา : 20.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daija
navy

(0)

หลับตาเถิดหลับฝัน
ชิดนิรันดร์ในพระเจ้า
ป่าน้ำค้างช่างเหน็บหนาว
จนกว่าเราจะพบกัน
ความคิดเห็นที่ 27
ทรายรุ้ง วันที่ : 27/08/2007 เวลา : 16.22 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kartai
เกาะกูด science : กลุ่มเขียนข้าว http://www.oknation.net/blog/scienceteachวิทยาศาสตร์ในโรงเรียน เนื้อหาวิชาวิทยาศาสตร์ระดับประถมศึกษาปีที่ 1 - 6

(0)
ไม่ค่อยจารู้เรื่องนักกวีนักหรอกค่ะ..ว่าแต่เป็นศิษย์พี่ศิษย์น้องกันกับท่านทวดดาวหรือเปล่าค่ะ....
ความคิดเห็นที่ 26
พลายพัทลุง วันที่ : 20/08/2007 เวลา : 05.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suphakara
 วัจนะกวีอิสระ:ถ้อยคำ เรื่องราวและนิยาย/กลุ่มเขียนข้าว   : http://www.oknation.net/blog/writerdao     นักเขียนของโลกฯ        >เพิงเพลงบ้านจันทร์ดาว http://www.oknation.net/blog/waraninstar

(0)
เชิญฟัง "เคียงเดือน" ใน "เพิงเพลงบ้านจันทร์ดาว"
คำเพลง คำชีวิตเพื่อเธอ
ในวันครบรอบปีแห่งชีวิตคนงามของผม- จันทร์วารี ครับ
http://www.oknation.net/blog/waraninstar
ความคิดเห็นที่ 25
chronomist วันที่ : 15/08/2007 เวลา : 18.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/prompzy

(0)
อาลัยรักถึงกวีศรีพัทลุง

ผลงานของกนกพงศ์เป็นเพชรน้ำงามของ
วงการวรรณกรรมไทย

นักเขียนรุ่นหลังๆ ควรศึกษาและไขว่คว้า
ที่จะเรียนรู้จากสิ่งดีๆที่กนกพงศ์
ทุ่มเทเพื่องานเชียนที่เขารัก
ความคิดเห็นที่ 24
ราตรีวีนัส วันที่ : 15/08/2007 เวลา : 18.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lightdevill
ความสุขทางใจหาได้ด้วยการทำดี :กลุ่มเขียนข้าว

(0)
ฝันอยากเป็นนักเขียนปัจจุบันกำลังวิ่งล่าความฝันอยู่ คุณๆล่ะ มีฝันกันเล่าสู่มามั่งเน้อ
ความคิดเห็นที่ 23
เพียงลมพัดผ่าน วันที่ : 12/08/2007 เวลา : 13.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daija
navy

(0)
หลับตาเถิดหลับฝัน ให้ฝันนั้นลอยไป ลอยไปสู่โค้งฝัน ขอฝันถึงความดี.... จนกว่าเราจะพบกันค่ะ พี่หนก
ความคิดเห็นที่ 22
พลายพัทลุง วันที่ : 03/08/2007 เวลา : 20.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suphakara
 วัจนะกวีอิสระ:ถ้อยคำ เรื่องราวและนิยาย/กลุ่มเขียนข้าว   : http://www.oknation.net/blog/writerdao     นักเขียนของโลกฯ        >เพิงเพลงบ้านจันทร์ดาว http://www.oknation.net/blog/waraninstar

(0)
เชิญฟัง "จันทร์วารี คนงามของผม" อ่านบทกวี "มาตา : แม่ของลูก" ครับ
http://www.oknation.net/blog/suphakara/2007/08/02/entry-1

เพลงเรือกล่อมจันทร์ : ณ สมัย โอเคเนฯ
http://www.oknation.net/blog/suphakara/2007/07/20/entry-1
ความคิดเห็นที่ 21
นายไขเคว็ดบ้านโคกหม้อ วันที่ : 30/07/2007 เวลา : 21.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khokmaw
ตำบลชายคลอง บ้านโคกหม้อ : พันธะชีวา นยะสหคาม (Community Life)

(0)
ขอเชิญมิตรรักนักเขียนหรือผู้สนใจต่ออายุสมาชิก/สมัครสมาชิกจุลสารคลื่นวรรณกรรม ปีละ 6 ฉบับ อัตราค่าสมาชิก 200 บาท(ค่าหนังสือ 180 บาม ค่าจัดส่ง 20 บาท)

ซึ่งสามารถสมัครและโอนเงินค่าสมัครได้ ดังนี้

1.โอนเงินเข้าบัญชี น.ส.พรทิพย์ รามสูตร ธนาคารกสิกรไทย สาขาทุ่งสง เลขที่ 126-2-33521-2 เมื่อวันที่.....เดือน.......พ.ศ........

2.ส่งธนาณัติหรือตั๋วแลกเงินไปรษณีย์ สั่งจ่ายในนาม น.ส.พรทิพย์ รามสูตร ตู้ปณ.96 ปณจ.ทุ่งสง จ.นครศรีธรรมราช 80110

http://www.oknation.net/blog/panthakant/2007/07/30/entry-1
ความคิดเห็นที่ 20
พันธกานท์ วันที่ : 29/07/2007 เวลา : 21.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panthakant
สวนอักษร : ธารคำท่ามกลางยุคสมัยฯ  "พันธกานท์ ตฤณราษฎร์" 

(0)
คารวาลัย..
"หนก"
ความคิดเห็นที่ 19
พลายพัทลุง วันที่ : 24/07/2007 เวลา : 19.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suphakara
 วัจนะกวีอิสระ:ถ้อยคำ เรื่องราวและนิยาย/กลุ่มเขียนข้าว   : http://www.oknation.net/blog/writerdao     นักเขียนของโลกฯ        >เพิงเพลงบ้านจันทร์ดาว http://www.oknation.net/blog/waraninstar

(0)
ระรื่น เสียง ระเริงคำ คิดถึง
ระลึกคะนึงในคะเน
ณ เธอ..

รัก คิดถึงนักหนา
ใคร ฤา จะรู้ว่าเรารัก
เท่าเรารู้ว่าเรารัก
คิดถึง
ห่วง
หวง
...

เพิงเพลง ; ผู้หญิง เพลง ความรัก และความว่างเปล่า
woman_music_love_and_the_emptiness


http://www.oknation.net/blog/waraninstar
------------------------------------------------


ร่วมคิดถึง สาวมหาชัย สาวบ้านดาวเรือง
http://www.oknation.net/blog/skylove/2007/07/17/entry-1
ความคิดเห็นที่ 18
พลายพัทลุง วันที่ : 23/07/2007 เวลา : 09.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suphakara
 วัจนะกวีอิสระ:ถ้อยคำ เรื่องราวและนิยาย/กลุ่มเขียนข้าว   : http://www.oknation.net/blog/writerdao     นักเขียนของโลกฯ        >เพิงเพลงบ้านจันทร์ดาว http://www.oknation.net/blog/waraninstar

(0)
เคี่ยว โคมคำ/ ครับท่านเส คิดถึงไข่พงศ์ครับ
daxter/ ครับ ช่วยกันทำดี
ฅนผ่านทาง/ ตามร้านหนังสือพอมีครับพี่แพะ เสิบหาแล หนุ่มแดนสยาม/ ดังน่ะ สถานีวิทยุ นี้ งุงุ หนับหนุนๆ ให้ยังเบี้ยบริหารงานไปยาวไกลผ้ม

ขอบคุณมาเยือนอ่านครับ
ความคิดเห็นที่ 17
หนุ่มแดนสยาม วันที่ : 16/07/2007 เวลา : 17.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/munee
อย่าลืมดีเจคนนี้นะครับ บ่าวนุ้ย @@DJ วิทยุชุมชน คนท้องถิ่น เมืองจตุคามรามเทพ : กลุ่มเขียนข้าว

(0)
เพลงดังแดนสยาม บทเพลงแห่งสถานีวิทยุชุมชน - FM 106.50 MHz

หลวงพงศ์ ตามพรลิ้งค์/ ทำนองและคำร้อง

หนุ่มหน้ามนคนของชุมชน จัดสรรค์ให้ทุกท่านมีความสุขไปกับเสียงเพลง
http://www.oknation.net/blog/munee/2007/07/16/entry-1
ความคิดเห็นที่ 16
ฅนผ่านทาง วันที่ : 12/07/2007 เวลา : 23.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konphantang
ร่างไร้วิญญาณของคุณน้าผ่องพรรณนอนสงบนิ่งอยู่ในโลงศพหน้าเตาเผา หากไม่มีบรรยากาศของพิธีการแห่งความโศกเศร้า ก็คงไม่ต่างกับภาพการนอนหลับของผู้หญิงวัยเกษียณที่ยังมีเค้าความสวยให้เห็น..

(0)
หนังสือของอ.สถาพร นี่หายากนะ
ความคิดเห็นที่ 15
daxter วันที่ : 10/07/2007 เวลา : 18.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/daxter
ไม่ว่าคุณจะเริ่มต้นไม่ดี  หรือเริ่มต้นสายเกินไป อย่าสิ้นหวังกับสิ่งที่รออยู่ข้างหน้า ในอนาคตของคุณ..เจย์เอลเลียต

(0)
เกิดมาเพื่อเขียน...........เพียงอย่างเดียว..... มั่นคงดั่งไม้ใหญ่ไม่วูบไหวกับไฟมาร..............
mY world…..เพียง3นาที กับคนทำดีเพื่อสังคม?
http://www.oknation.net/blog/daxter/2007/07/10/entry-1
ความคิดเห็นที่ 14
เคี่ยว โคมคำ วันที่ : 07/07/2007 เวลา : 21.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kaveethas
ศิลปศาสตร์ทางถ้อยคำทำให้รู้จักกวีนิพนธ์ - กวีนิพนธ์ทำให้รู้จักโลกใหม่ที่บอดใบ้ในสามัญสำนึก

(0)
แวะมาเยือนครับ / อ่านแล้วคิดถึงกนกพงศ์
ความคิดเห็นที่ 13
พลายพัทลุง วันที่ : 05/07/2007 เวลา : 18.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suphakara
 วัจนะกวีอิสระ:ถ้อยคำ เรื่องราวและนิยาย/กลุ่มเขียนข้าว   : http://www.oknation.net/blog/writerdao     นักเขียนของโลกฯ        >เพิงเพลงบ้านจันทร์ดาว http://www.oknation.net/blog/waraninstar

(0)
ฅนผ่านทาง ฯะ บอกแล้วหนิ พายเรือไปตามคลองนางเรียน ออกเล ก้าถ่ากันแระ งิงิ

Boonjerm ฯะ งุงุ น้องเจิมจ๋า คิดถึ้งๆค่ะ ไปเซ้อมาอ่านน่ะ ได้ชัดเจน งิงิ

ไอ้ปลง ฯะ เณรเหอ สาธุ

วรรณ ฯะ ครับ ไข่พงศ์ สบายแล้ว

yai2333 ฯะ หนับหนุน ราหู กันน่ะครับ

น้องจ๋า ฯะ ม้ายต้องดายของแล้ว หนกทำงานไว้ให้โลกพร้อมแล้ว

ขอบคุณทุกท่านมาเยือนอ่านครับ
ความคิดเห็นที่ 12
น้องจ๋า วันที่ : 05/07/2007 เวลา : 17.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nongjar
อย่าแวะทักนะ....เดี๋ยวจะหลงรัก..น้องจ๋า

(0)
เคยอ่านเหมือนกันค่ะ
น่าเสียดาย ที่ชีวิตท่านไม่ยาวนัก
ความคิดเห็นที่ 11
yai2333 วันที่ : 05/07/2007 เวลา : 17.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yai2333
..Everything can do... If you done..

(0)
มาขอรำลึกด้วยครับ..พี่บ่าวดาว




...
ความคิดเห็นที่ 10
วรรณ วันที่ : 05/07/2007 เวลา : 16.36 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wunwarinya07
"ความดีที่ตะกั่ว ร่ำรวยที่รื่นรมย์"

(0)
คนดีมีฝีมือเช่นนี้สวรรค์จึงรีบมารับเอาท่านไป
Good die young

ความคิดเห็นที่ 9
ไอ้ปลง วันที่ : 05/07/2007 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iplong
ชีวิตไม่หนักหนาอะไร ต้นไม้ที่รากลึกย่อมไม่กลัวพายุคุกคามในคืนค่ำ เติบโตอย่างเงียบๆ ไร้ซึ่งชื่อเสียงเรียงนาม มั่นใจในสภาพดาดสามัญ เปี่ยมด้วยรักและไร้แรงเสียดทาน เขมานันทะ

(0)
มาอนุโมทนา
ความคิดเห็นที่ 8
Boonjerm วันที่ : 05/07/2007 เวลา : 01.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Boonjerm
Boonjerm's Army

(0)
พี่ต่างดาว ....คิดถึงบุญเจิมหม้ายยยยย หุหุ

เจิมคิดว่ายังไม่เคยอ่านหนังสือของเขาคนนี้นะ แต่ชื่อคุ้นหูจังเลยอ่ะ หรือเคยอ่านแล้วหว่า ???
ความคิดเห็นที่ 7
ฅนผ่านทาง วันที่ : 05/07/2007 เวลา : 01.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konphantang
ร่างไร้วิญญาณของคุณน้าผ่องพรรณนอนสงบนิ่งอยู่ในโลงศพหน้าเตาเผา หากไม่มีบรรยากาศของพิธีการแห่งความโศกเศร้า ก็คงไม่ต่างกับภาพการนอนหลับของผู้หญิงวัยเกษียณที่ยังมีเค้าความสวยให้เห็น..

(0)
หยบมาอยู่นี่กะไม่บอก
-----------------------
บาวหนกคนบ้านเรา
"เลว" มาลีฮวนน่า
ความคิดเห็นที่ 6
พลายพัทลุง วันที่ : 05/07/2007 เวลา : 01.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/suphakara
 วัจนะกวีอิสระ:ถ้อยคำ เรื่องราวและนิยาย/กลุ่มเขียนข้าว   : http://www.oknation.net/blog/writerdao     นักเขียนของโลกฯ        >เพิงเพลงบ้านจันทร์ดาว http://www.oknation.net/blog/waraninstar

(0)
น้องลันลา/ ช่วยหนับหนุน "ราหูอมจันทร์" ตะ น้องสาว
เขียนเรื่องส่งไปมั่งก้าได้จ้า

โฟล์คเหน่อ / นายขี้เมา / เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ /ส่งเรื่องสั้นไปร่วม ราหูยังครับ

จันทร์วารี / สร้างฝันนักเขียนใหม่ เขียนๆ เรื่องสั้นส่งไปราหู เลยครับ เป็นกำลังใจอย่างสุดเลย น่ะยาย
ความคิดเห็นที่ 5
จันทร์วารี วันที่ : 04/07/2007 เวลา : 23.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/waranin
คือ..จันทร์วารี  : สวัสดี.. ม่านหมอกและหยาดน้ำค้าง/กลุ่มเขียนข้าว

(0)
คาราวะค่ะ

จันทร์วารี/กลุ่มเขียนข้าว
ความคิดเห็นที่ 4
เกริกบุระวนะวงศ์วรวิวัฒน์ วันที่ : 04/07/2007 เวลา : 22.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/cottonhut
 เธอเคยไหมฟังเสียงในใจร่ำร้อง  ถ้วนทั่วทุกท่วงทำนองของถ้อยคำ 

(0)
คารวะอีกซีกหนึ่งของจิตวิญญาณฉัน
กนกพงศ์ สงสมพันธุ์ ในวันที่ลับไป

http://www.oknation.net/blog/cottonhut/2007/05/31/entry-7
ความคิดเห็นที่ 3
นายขี้เมา วันที่ : 03/07/2007 เวลา : 00.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tham
"นายขี้เมา"

(0)
รำลึก

..........................

นายขี้เมา/กลุ่มเขียนข้าว
ความคิดเห็นที่ 2
โฟล์คเหน่อ วันที่ : 03/07/2007 เวลา : 00.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/folkner
..เขียนเพลง เขียนกวี ชีวิตนักดนตรีบ้านนอก..

(0)
คารวะอาลัย ดวงวิญญาณ...
นักเขียนหนุ่มตลอดกาล...พี่หนก..
ความคิดเห็นที่ 1
LunLa วันที่ : 03/07/2007 เวลา : 00.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lunla
: Fa Me  SinG a SonG :

(0)
เป็นนักเขียนที่ควรจะได้รับการสนับสนุของคนอ่านมากว่านี้นะค่ะ รางวัลหลายอย่างการันตรี

อีกมุมหนึ่งของเสธแดง พล.ต.ขัตติยะ
http://www.oknation.net/blog/lunla/2007/07/02/entry-2
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน