• วรรณ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-04-28
  • จำนวนเรื่อง : 1234
  • จำนวนผู้ชม : 615628
  • ส่ง msg :
  • โหวต 761 คน
วรรณ วริญญา
"กวิคาถา นมา เสยโย " กวีคือที่รวมแห่งคาถาทั้งหลาย
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/wunwarinya07
วันพุธ ที่ 1 เมษายน 2563
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 170 , 09:10:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

“เราต่างมีเกาะร้างอยู่กลางใจ” เราอาจเดินทางมาจากที่อื่นผ่านวันคืนเปลี่ยนแปลงต่างแห่งหนในท่ามกลางเป็นอยู่ของผู้คนแปลกตัวตนปนปลอมหรือพร้อมใจ เพื่อจะมาชั่วคราวเพียงเท่านั้นตามกำหนดแสนสั้นและหวั่นไหวปราศจากที่มา, ที่ไปและมิอาจคว้าใดได้ติดมือ คล้ายว่าเคยหยัดยืนแล้วลื่นล้มหลงชื่นชมสถานที่ไม่มีชื่อในโรงเรือนโทรมทรุดแม้ขุดรื้อจะยึดถืออย่างไรเมื่อไม่มี จึงมองเห็นเกาะร้างอยู่ทางนั้นเพื่อสักวันค....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 31 มีนาคม 2563
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 225 , 15:13:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  "ดวงตาเธองดงามเหมือนความเศร้า"   ดวงตาเธองดงามเหมือนความเศร้าบทกวีบทเก่า​เขาคนหนึ่งในห้วงแห่งร้าวรานที่หวานซึ้งปลดปล่อยรอยคิดถึงรำพึงรำพัน   ดื่มด่ำรสลำพังกาลครั้งก่อนเสียงสะท้อนคร่ำครวญยังชวนฝันหลับตามองเหม่อไปมีใครกันข้างนอกนั้นริบรี่ไม่มีอะไร   สัมผัสความว่างเปล่าของเงาหม่นมิอาจเห็นตัวตนเขาคนไหนนึกถึงแต่ดวงตาแสนอาลัยงดงามในเศร้าโยงแห่งโมงยาม   "ดวงตาเธองดงามเหมือนความเศร้า"เรื่องบ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 11 สิงหาคม 2556
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 1011 , 07:54:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

"รับรู้"   รับรู้แต่เริ่มแรกสื่อแทรกฝัง มองเห็นหวังรองเรืองเติมเรื่องต่อ สิ่งที่เคยใฝ่ฝันนับวันรอ จนได้พบเพียงพอเกี่ยวก่อใจ   จึงเป็นสิ่งงดงามความเฉิดฉัน ดุจตะวันฉานฉายประกายใส รักประทับรับขวัญสู่วันวัย อบอุ่นในรู้สึกล่วงลึกนาน   สิ่งแสนดีประทานสืบสานส่ง รสสัมพันธ์ซื่อตรงยังคงหวาน วินาทีเคลื่อนไหวไม่อันตรธาน สถิตมั่นดวงมานวิญญาณเดียว   ส่งของขวัญจากจิตลิขิตมอบ รักประกอบอยู่ตลอดโอบ....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 17 กรกฎาคม 2556
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 3584 , 08:06:55 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน

  “บทกวีในสายฝน”   ม่านฝนครึ้มคลุมฟ้าเวลานี้ มองแล้วเขียนบทกวียามมีฝน ละอองอวลอายคำชื่นฉ่ำวน ความง่ายงามดาลดลดั่งมนต์ใจ   สิ้นซับซ้อนยานยืดจนชืดช้า จวบฝนซารอยคำยังร่ำไหล จารรู้สึกล่วงลึกสำนึกใน แทรกสายฝนส่งไปฝากใครเคียง   เหมือนยินคำพร่ำเอ่ยเฉลยว่า เสน่หาฝนพรำส่งน้ำเสียง รินหล่นสู่ดวงใจไหลลำเลียง บทกวีหล่อเลี้ยงพร้อมเพรียงรัก   หยาดหยดพรมพื้นหญ้าพฤกษาทั่ว กลั่นกรองตัว....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 14 กรกฎาคม 2556
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 1571 , 19:00:36 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 4 คน

  "เพียงแค่หนึ่งคนเดียวนี้เท่านั้น"   เมื่อชีวิตเดินทางถึงจุดหนึ่ง และรู้ซึ้งซึ่งสิ่งหวังปรารถนา ห้วงแห่งการคิดถึงที่ผ่านมา ใฝ่ฝันหาเพียงเธอทุกนาที   จึงยอมรับกับตัวเองอย่างแน่นหนัก ว่านี่คือความรักอันคงที่ เพียงหนึ่งเดียวเท่านั้นในชีวี ไม่อยากมีผู้ใดใครอีกแล้ว   วันสุดท้ายของฉันคือวันนี้ จึงไม่มีวันอื่นยืนเรียงแถว ปัจจุบันซื่อตรงเป็นทางแนว ไม่เคยแน่วแน่ใจเท่านี้เลย   แค่เท่านั้นเพี....

อ่านต่อ

วันเสาร์ ที่ 13 กรกฎาคม 2556
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 873 , 23:13:29 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  “อย่าปล่อยไว้”   ก็เหมือนกันกับหญ้าที่รกเรื้อ หากปล่อยไว้เป็นเชื้อคงเหลือขอ ตัดมันออกเสียบ้างอย่ารั้งรอ หรือจะก่อเก็บไว้ทำร้ายกัน   สิ่งบางสิ่งเล็กน้อยหากปล่อยไว้ ก็เหมือนเชื้อฟอนไฟเผาไหม้นั่น อาจลุกลามผลาญเผาเข้าสักวัน หนึ่งน้ำมันหยดหยอดถึงวอดวาย   จึงรักยาวให้บั่นสั้นให้ต่อ โบราณสอนนั้นหนอก่อความหมาย ถนอมความดีไว้ไม่กลับกลาย อย่าให้สายเสียก่อนจึงร้อนรน   รับฟังคำที....

อ่านต่อ


/206
<< เมษายน 2020 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30    



[ Add to my favorite ] [ X ]