• วรรณ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-04-28
  • จำนวนเรื่อง : 1237
  • จำนวนผู้ชม : 634346
  • ส่ง msg :
  • โหวต 761 คน
วรรณ วริญญา
"กวิคาถา นมา เสยโย " กวีคือที่รวมแห่งคาถาทั้งหลาย
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/wunwarinya07
วันศุกร์ ที่ 1 พฤษภาคม 2563
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 298 , 10:52:33 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

“แค่ชั่วคราว”   คงเป็นแค่ภาระขณะหนึ่ง หากศรัทธาแห่งคิดถึงติดตรึงอยู่ แม้จะนานเพียงใดใครจะรู้ ได้แต่ดูวันผ่านตามกาลลอย   ด้วยระยะแห่งหนตัวตนห่าง ไม่อาจไปอยู่ข้างให้ใช้สอย แต่ระยะแห่งใจว่างไว้คอย ไม่ลดน้อยลงเลยเหมือนเคยนั้น   ในหลับใหลคืนเยือนยังเหมือนก่อน เสียงสะท้อนพร่ำพร้อมในอ้อมฝัน ราวกับเราโอบใจอยู่ใกล้กัน เชื่อสิว่าสัมพันธ์ไม่ผันแปร   คงเป็นแค่ชั่วคราวไม่ยาวนัก ศรัทธ....

อ่านต่อ

วันจันทร์ ที่ 20 เมษายน 2563
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 274 , 19:26:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

“หยุดยั้งมอง”   เห็นแสงแดดแผดผลาญบนลานพื้น ขณะยืนนิ่งดูอยู่ในบ้าน ระหว่างวันร้อนรนเกินทนทาน รอแสงร้อนผ่อนผ่านถิ่นย่านเนา     ร้อนยังลดลงเลยก็เคยรู้ ชีวิตอยู่เป็นไปใครบอกเล่า เหมือนแสงแดดแผดร้อนยังผ่อนเบา ยามเย็นเข้าข่มตะวันพระจันทร์เยือน     ในสายแดดส่องทางสว่างเห็น ในทุกข์เข็ญยังดีเพราะมีเพื่อน ในร้างเร้นลวงหลอกคำบอกเตือน ในโลกจริงโลกเสมือน เหมือนๆ กัน     หันหลัง....

อ่านต่อ

วันศุกร์ ที่ 10 เมษายน 2563
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 250 , 15:27:10 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

  แด่ “จอห์น ไพร์น” ด้วยศรัทธาและอาวรณ์   นาฏกรรมโศกร้าวแล้วคราวนี้ โลกหยุดหมุนทันทีที่ยินข่าว เหมือนฟากฟ้าปล่อยร่วงซึ่งดวงดาว เคยพร่างพราวกลายกลับดับแสงลา   บทกวีในบทเพลงบรรเลงอยู่ แต่ครั้งนี้หดหู่ไม่รู้ว่า อีกเมื่อไหร่จะพ้นผ่านกาลเวลา หยดน้ำตาจะเหือดหายมลายเลือน   โรคแรงร้ายพรากผู้เป็นที่รัก ล้มแล้วหลักพ่ายเพลียดุจเสียเพื่อน ไฟแห่งฝันวัยเยาว์เคยเหย้าเยือน ยังตราเตือนตร....

อ่านต่อ

วันพุธ ที่ 1 เมษายน 2563
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 305 , 09:10:25 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

“เราต่างมีเกาะร้างอยู่กลางใจ” เราอาจเดินทางมาจากที่อื่นผ่านวันคืนเปลี่ยนแปลงต่างแห่งหนในท่ามกลางเป็นอยู่ของผู้คนแปลกตัวตนปนปลอมหรือพร้อมใจ เพื่อจะมาชั่วคราวเพียงเท่านั้นตามกำหนดแสนสั้นและหวั่นไหวปราศจากที่มา, ที่ไปและมิอาจคว้าใดได้ติดมือ คล้ายว่าเคยหยัดยืนแล้วลื่นล้มหลงชื่นชมสถานที่ไม่มีชื่อในโรงเรือนโทรมทรุดแม้ขุดรื้อจะยึดถืออย่างไรเมื่อไม่มี จึงมองเห็นเกาะร้างอยู่ทางนั้นเพื่อสักวันค....

อ่านต่อ

วันอังคาร ที่ 31 มีนาคม 2563
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 376 , 15:13:27 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

  "ดวงตาเธองดงามเหมือนความเศร้า"   ดวงตาเธองดงามเหมือนความเศร้าบทกวีบทเก่า​เขาคนหนึ่งในห้วงแห่งร้าวรานที่หวานซึ้งปลดปล่อยรอยคิดถึงรำพึงรำพัน   ดื่มด่ำรสลำพังกาลครั้งก่อนเสียงสะท้อนคร่ำครวญยังชวนฝันหลับตามองเหม่อไปมีใครกันข้างนอกนั้นริบรี่ไม่มีอะไร   สัมผัสความว่างเปล่าของเงาหม่นมิอาจเห็นตัวตนเขาคนไหนนึกถึงแต่ดวงตาแสนอาลัยงดงามในเศร้าโยงแห่งโมงยาม   "ดวงตาเธองดงามเหมือนความเศร้า"เรื่องบ....

อ่านต่อ

วันอาทิตย์ ที่ 11 สิงหาคม 2556
Posted by วรรณ , ผู้อ่าน : 1088 , 07:54:54 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 1 คน

"รับรู้"   รับรู้แต่เริ่มแรกสื่อแทรกฝัง มองเห็นหวังรองเรืองเติมเรื่องต่อ สิ่งที่เคยใฝ่ฝันนับวันรอ จนได้พบเพียงพอเกี่ยวก่อใจ   จึงเป็นสิ่งงดงามความเฉิดฉัน ดุจตะวันฉานฉายประกายใส รักประทับรับขวัญสู่วันวัย อบอุ่นในรู้สึกล่วงลึกนาน   สิ่งแสนดีประทานสืบสานส่ง รสสัมพันธ์ซื่อตรงยังคงหวาน วินาทีเคลื่อนไหวไม่อันตรธาน สถิตมั่นดวงมานวิญญาณเดียว   ส่งของขวัญจากจิตลิขิตมอบ รักประกอบอยู่ตลอดโอบ....

อ่านต่อ


/207
<< พฤศจิกายน 2020 >>
อา พฤ
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30          



[ Add to my favorite ] [ X ]