*/
  • ยามครับ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-04-03
  • จำนวนเรื่อง : 359
  • จำนวนผู้ชม : 1219654
  • จำนวนผู้โหวต : 193
  • ส่ง msg :
  • โหวต 193 คน
วันศุกร์ ที่ 17 กุมภาพันธ์ 2555
Posted by ยามครับ , ผู้อ่าน : 3856 , 16:22:21 น.  
หมวด : ทั่วไป

พิมพ์หน้านี้
โหวต 3 คน แม่หมี , รวงข้าวล้อลม และอีก 1 คนโหวตเรื่องนี้


บางครั้ง..  ทำไมคนเราชอบโทษคนอื่นอยู่ร่ำไป แม้กระทั่งเรื่องความรัก?? 

บางครั้ง .. ทำไมคนเราเรียกร้อง เอาจากคนอื่นร่ำไป  กระทั่งเรื่องราวแห่งความรัก??

 

คำตอบอาจจะเป็นเพราะว่า “เรารักตัวเอง” มากเกินไปก็ได้ มากเกินกว่าจะ “รักคนอื่น”  เรามองว่าตัวเองต้องได้ ต้องเป็นที่หนึ่ง  คนอื่นๆ แม้กระทั่ง  “คนที่เรารัก” ก็หมดความหมาย

 

มีคนวิเคราะห์ว่า เพราะรักมาก จึงต้องทะเลาะ จึงต้องเรียกร้อง  ผมเอง หาความสัมพันธ์ของสิ่งเหล่านั้นไม่ได้ว่าเพราะอะไร แต่เท่าที่พอจะเข้าใจคือ  เพราะความยึดมั่นถือมั่นมากเกินไป ยึดมั่นว่าต้องเป็นอย่างนั้น อย่างนี้   เมื่อไม่ได้เช่นนั้นจึงต้องเรียกร้องและโวยวาย

 ผมเห็นคู่รักทะเลาะกัน  ทุ่มเถียงกันแทบเป็นแทบตาย หรือบางทีก็ต้องใช้เวลาเคลียร์ร่วม 2-3 ชั่วโมง   เขาเรียกว่า ชั่วโมงแห่งการ ”ปรับความเข้าใจ”   แต่เท่าที่สังเกต บางคู่ นานๆทะเลาะกันที แล้วก็ทำความเข้าใจกันได้  แต่ถ้าคู่ไหนทะเลาะกัน สามสี่ครั้ง ติดต่อ สุดท้ายก็ต้องเลิกรา   ทั้งๆที่เรื่องของ “เขา” และ “เธอ” เคลียร์กันลงตัวแล้ว จบแล้ว  แต่มันจบแล้วจบเลย ไม่นึกอยากกลับมารัก หรือมาสนิทชิดชอบกันได้เช่นเดิมอีก   บางคนเปรียบว่า แก้วที่ร้าว สักวันก็คงจะแตก ยากจะประสานา

สุดท้ายพอไม่ได้ตามที่ตัวเองอยากได้ จึงกลายเป็นความรู้สึก อกหัก ด้อยค่า หลายๆคนหันมาทรมานตัวเองด้วยการอดข้าวอดน้ำ  หลายคนหนักถึงขั้นประชดประชัน ทำเลวให้ดูเสียเลย  หรือบางคนก็ทำร้ายตัวเอง  บางคนกรีดเลือด บางคนกลืนน้ำยาล้างห้องน้ำ    สุดท้ายลงเอยที่ห้อง ICU

แต่ที่เจ็บปวด กลับมิใช่ “คนที่เรารัก”  แต่กลับเป็น “เราเอง” ต่างหาก   บางครั้ง สิ่งที่เราทำไปต่างๆนานา กลับทำให้ “คนที่เรารัก”  เดินจากเราไป ไม่หวนคืนมาด้วยซ้ำไป

ผมชอบเพลง ก้อนหินก้อนนั้น  ของ โรส ศิรินทิพย์  ศิลปินที่มากความสามารถ เธอสามารถแสดงเดี่ยว Unplug ได้อย่างมีเสน่ห์  สองสามสัปดาห์ก่อน ผมฟังเพลงนี้ เวอร์ชันที่ใครร้องก็จำไม่ได้ แต่ได้อารมณ์เศร้ามากๆ  ทำนองออกจะเป็น ป๊อบ ฟังสบายหู 

 เนื้อร้องที่น่าใคร่ครวญของเพลงนี้คือ

ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ได้เท่ากับเธอทำตัวของเธอเอง

ให้เธอคิดเอาเอง ว่าชีวิตของเธอเป็นของใคร

ไม่มีอะไรจะทำร้ายเธอ ถ้าเธอไม่รับมันมาใส่ใจ

ถูกเขาทำร้าย เพราะใจเธอแบกรับมันเอง

 

ปรัชญาของเพลงนี้คือ การยึดถือ ไม่ยอมปล่อยวาง  เปรียบเรื่องราวทุกข์ร้ายได้เท่ากับก้อนหินก้อนหนึ่ง  ถ้าเราหยิบมันขึ้นมาก็หนัก  ถ้าเราลองบีบมัน คนที่เจ็บก็คือเราเอง  

 และสุดท้ายจะคิดได้หรือไม่ก็ตาม ถ้าหากได้มีโอกาสไปทบทวน แล้วจะพบว่า การเรียกร้องที่มากเกินไป หรือโวยวายมากเกินกว่าเหตุ ที่เป็นเหตุให้ความสัมพันธ์ต้องจืดจางนั้น  ถ้ามองในฐานะของคนที่มีหัวจิตหัวใจแล้ว  กล้าสมมุติหรือไม่ว่า  ถ้าเราเป็นฝ่ายถูกเรียกร้องเอง เราสามารถให้เขาได้หรือไม่    หรือเรากำลังลดคุณค่าความเป็นคนที่มีหัวจิตหัวใจอิสระของเขาออกไป ให้เขากลายเป็นทาสรับใช้หรือกระทั่งใครสักคนที่เชื่อฟังเราและตามเราทุกอย่าง??  ถ้าเช่นนั้น ความรักจะมีประโยชน์อะไร

 

  

ระหว่าง “คนรัก” และเพื่อน นั้น ความรู้สึก อิสระ ย่อมแตกต่างกันอย่างน่าคิดว่าเพราะอะไร??  ระหว่างเพื่อน เราจะไม่งอน ไม่เรียกร้อง แต่เราจะมีกิจกรรมด้วยกันได้หลายอย่าง ตามความสะดวก  ผมอยากไปปั่นจักรยานรอบเมือง (ระยะทาง 50 กิโลเมตร) เหนื่อยและร้อน ถ้าผมชวนเพื่อน และเพื่อนไม่ว่าง ผมก็ได้งอน   หรือถ้าหากเพื่อนผมจะปั่นทิ้งผมไปไกลๆ ผมก็ไม่เสียใจ

 แต่ระหว่างคนรัก ผมเจอว่า หลายคู่ ทะเลาะ ทุ่มเถียงกัน ทำไมเธอไม่ไปกับฉัน  เที่ยวทะเลแค่นี้จะอะไรหนักหนา  ทำไมเธอไม่รอฉัน ทิ้งไปคนเดียว เธอมาคนเดียวหรืองัย??

 

ปล.

ผู้หญิงที่เคยเป็นคนใกล้ชิดผมคนหนึ่งบอกว่า  หัวใจผมอิสระเกินไป  ไม่รู้จะรักใครเป็นบ้างหรือเปล่า  ก็น่าจะใช้ในมุมของเธอนะครับ  แต่สำหรับผมเอง  ผมไม่ชอบก้อนหิน ไม่ว่าจะก้อนไหนๆก็ตาม และไม่ชอบถุกกดดันด้วยการที่มี คนมาถือก้อนหิน บีบน้ำตาอยู่ใกล้ๆ 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
หญิงโง่งมงาย วันที่ : 26/05/2012 เวลา : 07.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chilymylady
ก้าวไปตามตาวัน

เก็บไว้อ่าน และบอกตัวเองค่ะ ขอบคุณในข้อคิดดีๆนี้ จะนำไปใช้กำกับใจตนเอง แม้จะมีเวลาเหลืออีกไม่นานก็ตาม ชาติหน้าฟ้าใหม่ดิฉันก็ขอมีหัวใจอิสระอย่างคุณยามค่ะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ยามครับ วันที่ : 20/02/2012 เวลา : 17.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

ขอบคุณทุกคะแนนโหวต และเม้นต์ครับ

คุณยายเช้าครับ "ความสัมพันธ์ทุกความสัมพันธ์ควรมีระยะห่าง" ช่ายครับ อันนี้จริง

คุณครูรวงข้าวครับ คำว่ารักขวบปีแรกของความสัมพันธ์ กับ คำว่า "ขอบคุณที่ร่วมทางกันมา" ของคนที่ผ่านชีวิตคู่มากกว่า 30 ปี ในมุมของคนฟัง อย่างผม ความซาบซึ้งคงแตกต่างกันมากมาย เพราะ 30 ปี รอยแผล รอยร้าวย่อมเกิดขึ้นได้มากมาย ช่างน่าอิจฉาครับ ถ้าหากผมได้ยิน สามี-ภรรยาสูงวัย เอ่ยต่อกันแบบนี้

ผมชอบที่ครูว่า "ยิ่งหัวใจของอีกฝ่ายอิสระมากเท่าใด อีกฝ่ายก็จะได้รับการเคารพ การศรัทธา การเทิดทูนมากเท่านั้น"

คุณแม่หมีครับ ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
แม่หมี วันที่ : 20/02/2012 เวลา : 12.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

จริงค่ะ ไม่มีใครจะทำร้ายเราได้ นอกจากใจของเราเอง

ขอบคุณที่ทำให้เห็นแง่หนึ่งของความรัก เขียนได้ตรงดี

โหวตค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
รวงข้าวล้อลม วันที่ : 18/02/2012 เวลา : 07.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/roungkaw
กัลยาณมิตร    เป็นสิ่งหาง่ายเสมอ   แค่รู้จักคำว่า....ให้....และคำว่า...รับ 

น้องคะ เขียนได้โดนใจ ถอดหัวใจของครูมากกค่ะ ครูคิดว่า ยิ่งนานวัน ยิ่งนานวัน คนสองคนที่มาใช้ชีวิตร่วมกัน ไม่ได้ใช้ความรัก ในการใช้ชีวิตร่วมกันนะ


การไว้วางใจ การให้เกียรติ การใส่ใจดูแล การเป็นเพื่อนในทุกกรณี ซึ่งกันและกัน ประเด็นนี้ต่างหาก ที่เป็นหัวใจสำคัญ และที่สำคัญ อย่าทำให้หัวใจของใครคนใดคนหนึ่ง ถูกผูก ถูกมัด หรือุถูกเบียดเบียน อันนี้ ยิ่งดีที่สุด

ยิ่งหัวใจของอีกฝ่ายอิสระมากเท่าใด อีกฝ่ายก็จะได้รับการเคารพ การศรัทธา การเทิดทูนมากเท่านั้น

ครูเขียนคอมเมนท์ กระทู้นี้ ด้วยเจตนาที่จะสะท้อน ให้เห็นว่า คนเราอยู่ที่ เข้าใจ ใจจริง เอาใจไปรักผู้อื่น อย่างไม่มีเงื่อนไข ไม่ต้องให้ความใคร่มาจ้างคุณ คุณก็จะมีความสุขกับรักที่แท้จริงค่ะ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ยายเช้า วันที่ : 17/02/2012 เวลา : 18.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/titletete
หนังสือย่อโลกให้เล็กลง การอ่านขยายโลกให้ใหญ่ขึ้น 

ยายเช้าก็ชอบนะ-เพลงนี้

เฮ้อ พิมพ์ตกนี่มันเป็นเรื่องธรรมชาติของยายเช้าจริง ๆ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
ยายเช้า วันที่ : 17/02/2012 เวลา : 18.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/titletete
หนังสือย่อโลกให้เล็กลง การอ่านขยายโลกให้ใหญ่ขึ้น 

ความสัมพันธ์ทุกความสัมพันธ์ควรมีระยะห่าง
.
ยายเช้าก็นะ-เพลงนี้
.
ขอบคุณที่ให้เกียรติตอบ tag นะ



แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน