*/
  • ยามครับ
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-04-03
  • จำนวนเรื่อง : 359
  • จำนวนผู้ชม : 1132296
  • จำนวนผู้โหวต : 188
  • ส่ง msg :
  • โหวต 188 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 31 กรกฎาคม 2557
Posted by ยามครับ , ผู้อ่าน : 6585 , 14:14:57 น.  
หมวด : ศิลปะ/วัฒนธรรม

พิมพ์หน้านี้
โหวต 24 คน opads , ดงละดอน และอีก 20 คนโหวตเรื่องนี้

 บทนำ   

ราวบ่ายสี่โมงวันเสาร์  ฝนกลางฤดูกระหน่ำ กลบเสียงน้ำไหลเซาะลำรางที่ขุดลึกแต่แคบๆ ขนานไปกับนาข้าว ลำรางนี้ขุดเชื่อมต่อมาจากสระน้ำขนาดใหญ่ที่รัฐขุดให้เกษตรกรใช้

ข้อความจากไลน์ ภรรยาของเพื่อน ฝากบอกให้ไปเยี่ยมเพื่อน ที่ป่วยไข้ด้วยอาการไข้จากหนี้บัตรเครดิต แม้ว่าจะทำใจเป็นกลางว่าช่วยอะไรไม่ได้ แต่ก็ยังมีคำถามค้างว่า เกิดอะไรขึ้นกับวันเวลาที่ผ่านมาในชีวิตของคนรุ่นเรา

ภาพ นาข้าวเพิ่งดำนาเสร็จ ต้นข้าวตั้งแถวเป็นระเบียบแต่ยังไม่ทันตั้งต้นดี

 ราวๆ เกือบ 20ปีก่อน ผมผละจากงานลงข่ายดักปลาในหนองน้ำไปหาบ้านเพื่อนเพื่อทำธุระ แต่พบว่า เพื่อนกำลังไถนาอยู่กลางทุ่ง

วันนี้ ผมหยิบสมาร์ทโฟนมาถ่ายภาพนาข้าวที่เพิ่งดำเสร็จ ภาพนี้สามารถส่งผ่าน social network ไปได้ทุกที่

ผมควรส่งภาพนี้ให้เพื่อนผมดู??

เฟสบุ๊ค   กลุ่ม รวมพลคนกินปลา  สมาชิกหลายแชร์ภาพอาหารจากปลา ก  ภาพขณะกำลังจับปลา ตลอดจนการทำอาหาร   เป็นหลักฐานว่า คนไทยยังสามารถใช้ชีวิตโดยพึ่งพาธรรมชาติและวัฒนธรรมดั้งเดิมอยู่ แม้ว่าอาจจะไม่ง่ายนัก

 

เพจ รวมพลคนกินปลา เป็นเสี้ยวเล็กๆ บนโลกของเฟสบุ๊ค  ที่มีทุกเรื่องราว ทุกสังคม ทุกรูปแบบการดำรงชีวิต  อาหาร เเสื้อผ้า เครื่องแต่งกาย การตกแต่งคอนโด อาหารเสริมเพื่อสุขภาพ นวัตกรรมการเงิน  เทคโนโลยี การศึกษา จำลองโลกเสมือนจริง 

 

ผมผละออกไปจากโลกออนไลน์ จากเฟสบุ๊ค, OKNation , โลกออนไลน์ก็เหมือนโทรทัศน์ เพียงเราปิดสวิทช์ ก็ไม่มีภาพปรากฎบนหน้าจอ

 

บ่ายสี่โมงวันเสาร์  ฝนซาเม็ด ผมถ่ายภาพด้วยสมาร์ทโฟน กลิ่นดินเน่าจากผืนนาลอยเข้าปะทะจมูก  ลูกชาวนาทุกคนคุ้ยเคยกับกลิ่นนี้ดี เป็นกลิ่นที่ฟ้องว่าเพิ่งจากท้องนามาไม่นาน ต้องใช้เวลาพักใหญ่ทีเดียว กว่าจะล้างออกหมด

 

ภาค 1 หาปลา

 

ภาพ ตุ้ม เครื่องมือดักปลาทางภาคอีสาน

“ไอ้หนู คลุมหมวกเสียบ้าง เดี๋ยวป่วย”  ผมจำเสียงเตือนของยายได้แม่นยำ ในวันฝนตกพรำ เราต่างนั่งบนโคกริมหนองน้ำ  ตกปลาคนละมุม

ภาพ สมาชิกของ รวมพลคนกินปลา ดรุณี แน่นพิมาย  แชร์ภาพ ปลาที่จับได้จากการวางลอบ

 ปลาตัวแรกๆในชีวิตคือ ปลาซิว ปลาหมอ ก่อนจะได้ปลาตัวใหญ่ขึ้น ตามปริมาณความอดทนที่เพิ่มขึ้นตามช่วงอายุวัยเด็ก

สมัยเด็กๆ  หน้าบ้านยายเป็นท้องทุ่ง ที่เจ้าของทิ้งร้างไม่ได้ทำนามาหลายปี พอหน้าฝนทีไร น้ำท่วมทุ่ง มันจึงกลายเป็นสนามโรงเรียนสอนชีวิตบ้านทุ่งให้ผม โดยมียายเป็นทั้งครูใหญ่และครูน้อยไปพร้อมๆกัน

เด็กบ้านทุ่งทุกคน  วิถีชีวิต การกินอยู่ กินข้าวกินปลาแต่เริ่มหย่านม การจดจำและสัญชาติญาณการมีชีวิตรอด  ทำให้ จำรสชาติอาหารได้โดยไม่ต้องมาท่องหรือเรียนกันในห้อง  ความจำเป็นในการรู้เพื่อการดำรงชีวิต ตกอย่างไรจะได้ตัว จับอย่างไร เงี่ยงจะไม่ตำ หรือเอาไปทำอะไรกินถึงจะอร่อยลิ้น

ภาพ สระน้ำธรรมชาติ อดีต เป็นแหล่งที่อยู่อาศัยของปลาน้ำจืดหลายชนิด แต่ปัจจุบันลดจำนวนลง เพราะถูกจับมากขึ้น

นึกแล้ว ต้องเปรียบเทียบว่า การจะมีชีวิตรอด ชีวิตต้องมีการเรียนรู้ มีแรงผลักดันหลายอย่างเป็นปัจจัย

แรงผลักดันของปู่ ย่า ตา ยาย ผมว่า เป็นเพราะ ความรักอยากเห็นชีวิตเล็กๆ เติบโตขึ้น โดยสามารถเอาตัวรอด เลี้ยงชีวิตได้ สืบทอดวงศ์ตระกูล

ภาพ ท้องนา สนามฝึกใช้ชีวิตกลางแจ้งในวัยเด็ก

ในขณะที่ธรรมชาติ มอบคุณสมบัติพิเศษให้เด็กทุกคน  ความกระหายอยากออกไปสัมผัสชีวิตกลางแจ้ง ไม่รู้จักเจ็บ จักเหนื่อย หรือท้อแท้ มีพฤติกรรมการเลียนแบบ ชอบความท้าทาย และมีสัญชาติญาณดิ้นรนเพื่อมีชีวิตรอด เด็กผู้ชายทุกคน มีสัญชาตญาณของนักล่า และคุณสมบัติที่พัฒนาได้ คือ สุนทรีย์ภาพ  การสร้างสรรค์ การคิดวิเคราะห์ ศิลปะหัตกรรม

ภาพ ตุ้ม จะวางตั้ง งาจะสานให้เหมือนโพรง เวลาเอาดักปลา จะดักทางน้ำไหล

 

 

 

 

 

 

 

ถ้าหากไม่มีปู่ ย่า ตายาย เด็กๆคงต้องเรี่ยนรู้แบบลองผิดลองถูก แต่พอมีคนรุ่นเก่า เรียนรู้ และทำไว้แล้ว เป็นภูมิปัญญาในการมีชีวิต เด็กๆ จึงถูกสอนให้ทำตาม

เด็กทุกคน โตขึ้นก็ไม่ต่างจากลูกนก หัดบิน  ผมออกภาคสนาม ไปพร้อมกับอาวุธเบ็ดธง สนามรบคือ นาข้าวหลายบิ้ง เด็กบ้านอื่นก็ออกมาในแบบเดียวกัน  

ต่อมา ยายก็สอนวิชา แห อวน ลอบ รวมถึงเครื่องมือจับชนิดอื่น ผมประสบความสำเร็จบ้าง ล้มเหลวบ้าง 

ในชนบท สมัยก่อนๆ แทบทุกบ้านจะต้องมีอุปกรณ์หาปลาไม่อย่างใดก็อย่างหนึ่ง หรือหลายอย่าง นิสัยของปลาน้ำจืดเป็นอย่างไร ล้วนดูได้จากอุปกรณ์ดักปลา

ภาพ ไซ  งานหัตกรรม ฝีมือที่คนรุ่นใหม่ หาคนทำเป็นยากมาก

ไซ เป็นอุปกรณ์ดักปลาที่ต้องอาศัยการวางตามแนวน้ำไหล  ซึ่งน้ำจะช่วยพัดตะกอน ใบไม้ ให้ปลาเล็กมากินตะกอน ตะไคร่ สัตว์น้ำเล็กๆ  ปลาใหญ่ก็จะตามมากินปลาเล็ก อีกนิสัยของปลาคือ ชอบเข้าตามซอกไม้ พงหญ้า  งาของไซก็ทำเลียนแบบธรรมชาติ ไม้ไผ่ที่แช่น้ำไว้ก่อนจะเอาทำไซ ทำให้ทนทาน และน้ำไหลผ่านได้ อากาศภายในไซถ่ายเทสะดวก ผลก็คือ ปลาที่เข้าไซจะไม่ตาย

ภาพ ร่องน้ำที่เปิดถ่ายน้ำระหว่างคันนา พอน้ำไหล ปลาก็มา ลอบ ไซ มักจะใช้ตามช่องเหล่านี้

ทางน้ำไหล บิ้งนา ท้องร่อง ล้วนแล้วแต่มีปลาล่าเหยื่อวิ่งขึ้นลงตามกระแสน้ำ  โดยเฉพาะตอนกลางคืน

ภาพ ลอบ  เครื่ื่องมือดักปลาที่ลงแรงเฉพาะเวลาไปดัก กับ ไปกู้เท่านั้น

ลอบ เป็นเครื่องมือดักปลาอีกอย่างหนึ่งที่เป็นที่นิยมมาก  ผมคลับคล้ายคลับคลาว่า  ลอบจะดักปลาได้หลากหลายกว่าไซ

การดักลอบหรือไซ จะเอาไปวางขวางทางน้ำไหลเฉยๆไม่ได้ ต้องมีการพราง ตกแต่งให้เหมือนแหล่งซ่อนตัว หรือแหล่งหากินตามธรรมชาติของปลาด้วย โดยส่วนใหญ่ริดกิ่งไม้พร้อมใบมาสาน สระ ตกแต่ง พร้อมกับตั้งความหวังไว้ด้วยว่า จะถูกใจปลา  พากันมาเข้าลอบ เข้าไซหลายๆครั้ง ไม่ได้แต่ปลาอย่างเดียว งูก็ได้ด้วย ครั้งหนึ่งผมได้งูสามเหลี่ยมสีเหลือง แต่เหม็นเขียว อกสั่น ขวัญหายไปหลายวัน 

ภาพ งาของลอบ วางได้หลายมุม หลายวิธี ต้องดูนิสัยและทางเดินของปลา

ไซและลอบ เป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ต้องใช้เวลานับเดือนกว่าจะเสร็จ ถ้าหากได้เห็นวิธีการทำแล้วจะทึ่งครับ ภาษาชาวบ้านเรียก  การถักลอบ หรือการสานลอบ เพราะกระบวนการนั้นเกี่ยวข้องกับการถัก และการสาน  ไม้ไผ่ที่จะสานลอบ ต้องแก่พอดี เหลาให้พอดี และเท่าๆกัน ทุกซี่  มือของคนเหลาจะต้องเที่ยงตรง ได้ซี่ไม้ไผ่เท่ากันๆ แล้วเอาไปแช่น้ำให้ทนต่อมอด รา หลังจากนั้น จึงเอามาสาน โดยควั่นเชือกชนิดทนพิเศษ ด้วยเงื่อนที่แน่นหนาเฉพาะตัว พอเสร็จแล้วขึ้นเป็นลูก ส่วนจะบิดไม้ไผ่ ดัดรูปนั้น ต้องเรียนกันอีกคั้น และสุดท้ายคือ งาของไซ หรือลอบ เป็นสุดยอดกลยุทธ์ ต้องทั้งสวย และใช้งานได้  เป็นงานฝีมือที่เอาไว้อวดฝีไม้ลายมือกันได้

 

ผมเชื่อว่า เด็กต่างจังหวัดที่โตขึ้นในยุคผม ไม่ได้สูญเสียทักษะของการหาปลา เพียงแต่เราถูกความสะดวกสบาย ทำให้เคยชิน และเข้าใจว่า เพียงมีเงินก็สามารถซื้ออะไรก็ตามที่เราต้องการกิน ต้องการใช้

ไม่แน่ว่า ถ้าหากผมโพสต์ภาพตัวเองกำลังแบกตุ้มดักปลาเข้าท้องนา ใครหลายคนอาจจะโพสต์ภาพกำลังกำลังมีความสุขกับอาหารญี่ปุ่นจานโปรดในห้างกลางเมือง

นักการตลาดบอกว่า ความต้องการของลูกค้าไม่สิ้นสุด โจทย์คือ จะตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างไร บ้านหลังใหญ่ในเมืองที่พร้อมความสะดวกสบายครบครัน เป็นหลักฐานยืนยันว่าความคิดของนักการตลาดถูกต้อง

 ภาค 2 หุงหา

กลิ่นหอมข้าวนึ่งในหวดบนเตาถ่าน   ไอน้ำลอยฉุยฉาย เป็นสีขุ่น ก่อนระเหยหายไปในอากาศ

ผมขอดเกล็ดปลาช่อน เตรียมทำแกงส้ม  น้ำพริกแกง น้ำตาลปึก มะขามเปียก น้ำปลา ผักบุ้งสดๆ  ผมเช็ดมือด้วยผ้า ก่อนหยิบสมาร์ทโฟนมาถ่ายภาพวัตถุดิบในการปรุงอาหารไว้

ผมเห็นสมาชิก รวมพลคนกินปลา  ในเฟสบุ๊ค หลายๆครั้ง ทำให้ผมนึกถึงวิวัฒนาการ ของอาหาร ไม่ว่าจะเป็น กะพงผัดเปรี้ยวหวาน ต้มยำแบบครบเครื่อง ใส่ผัก เครื่องปรุงมากชนิด  ปลาราดพริก หรือฉู่ฉี่แบบครบเครื่อง  อาหารเหล่านี้ ถูกปรุงรสชาติ และพัฒนาให้มีความสมบูรณ์ ทั้งคุณค่าทางอาหาร และหน้าตาที่ดูงามตา  ใครที่ชอบอาหารไทยเห็นแล้ว ต้องนึกอยากกินขึ้นมาทันที

 

 

ทั้งนี้เพราะส่วนประกอบในการปรุงอาหาร ตั้งแต่ เชื้อเพลิง ภาชนะในการปรุง กลวิธีในการปรุง ตลอดจนเครื่องปรุงต่างๆ มีความก้าวหน้ากว่าเดิมมาก  แต่ถ้าหากปราศจากความเข้าใจพื้นฐานของการปรุงอาหาร คนรุ่นใหม่ก็อาจจะไม่สามารถปรุงอาหารได้สมบูรณ์พร้อม

 

 

 

 ภาพ สมาชิก เพจรวมพลคนกินปลา Pawat Bhudsamrit แชร์ภาพอาหารเที่ยง

 

2 น้ำ และ 1 ดิน   ที่คนรุ่นใหม่ อาจจะฟังแล้วไม่คุ้นเคย  คือ น้ำขี้เถ้าและน้ำซาวข้าว และ ดินหม้อ

ขี้เถ้า คือ ผงสีขาวนวล หรือออกไปทางสีเหลือง เกิดจากการเผาไหม้ของถ่าน

น้ำซาวข้าวคือ น้ำที่เกิดจากการล้าง ทำความสะอาดข้าวสาร ก่อนนำไปหุง

ดินก็คือ ดินหม้อ  เขม่าจากยางไม้ ฟืนที่ก่อไฟหุงข้าว

เด็กๆ บ้านนอก ทุกคน คุ้นเคยกับ  เตาถ่าน  ซึ่งจะทำด้วยดินเหนียว ขึ้นรูป  เอาเข้าเตาอบเพื่อให้ทนทาน ไม่แตกง่าย เจาะช่องด้านล่างเพื่อเอาขี้เถ้าออก  และตรงกลางทรงกระบอก ลักษณะเป็นรวงผึ้ง เพื่อวางถ่าน ถ้าหากแตก ก็หาซื้อเปลี่ยนได้ การก่อไฟด้วยถ่านเป็นพื้นฐานในการทำอาหาร

ถ่านไม้สีดำ เป็นความมหัศจรรย์ของการแปรรูป  ยายเป็นคนสอนวิธีการเผาถ่านให้ เราทำง่ายๆ ขุดหลุมลึกเป็นสี่เหลี่ยมผืนผ้า แล้วเอาไม้ที่เลื่อยให้ขนาดเท่ากับความยาวของหลุม ลงไปเรียง ก่อไฟบนไม้เชื้อฟืน แล้วเรียงไม้เรื่อยๆให้พูนกอง แล้วเอาหญ้าสด ใบไม้ มาคลุม ก่อนจะปิดด้วยสังกะสี ไฟจะลุกไหม้ฟืน ไล่ยางไม้ และอากาศ ควรควบคุมอากาศให้เหมาะสมจะทำให้ไม้กลายเป็นถ่านได้พอดี เมื่อคะเนว่าไม้กลายเป็นถ่านหมดแล้ว จึงเอาดินกลบ ไม่ให้อากาศเข้า ไฟก็จะดับ ไม้จะแปรรูปเป็นถ่านสีดำ

ถ่านไม้ก็คือ ไม้ที่ถูกไล่ความชื้น ไล่น้ำ เผายางไม้ ซึ่งเป็นตัวก่อให้เกิดควันไฟ ออกไปหมด แล้วก็รีบดับไฟให้เหลือถ่าน ซึ่งมีคุณสมบัติ จุดติดไฟเร็ว  และลุกทั่วทั้งก้อนถ่าน แต่ถ่านไม้แต่ละชนิดก็มีคุณภาพแตกต่างกัน   และคุณภาพ ความร้อน ของถ่านก็ยังแตกต่างจากแก๊สหุงต้ม 

เกิดและเติบโตในชนบท กลิ่นที่หลายคนจะจำติดจมูกคือ กลิ่นหอมไอข้าวสุกจากหม้อข้าว ยามเช้าอากาศเย็น ควันไฟลอยจาก บ้านโน้น บ้านนี้  และถ้าใครอยู่ในครัวก็จะได้กลิ่นไอข้าวสุก จำรสจืดสนิทของน้ำข้าว     ในช่วงหน้าฝน ถ้าเช้าไหนมีปลาดุก ปลาหลด ซึ่งเป็นปลาไม่มีเกล็ดนำมาย่างบนเตาไฟ จะได้กลิ่นผสมระหว่างเนื้อปลาที่ย่างไฟ กับน้ำในตัวปลาที่ไหลลงราดบนถ่านร้อนๆ  ดังฉี่ๆ เป็นระยะๆ

การปรุงอาหารด้วยเตาถ่าน ยากต่อการควบคุมไฟเบา แรง จึงต้องทำอาหารง่ายๆ ไม่ซับซ้อน  แกงส้ม น้ำข้น  ต้มยำน้ำข้น  เพราะแม้ว่าจะมีเวลา แต่ก็ไม่สามารถประณีตบรรจง ต้มทิ้งน้ำ ต้ม 2 ครั้ง  อีกทั้งมีด พร้า ก็ไม่ได้ถูกออกแบบให้มีรูปทรงเฉพาะ เหมาะสำหรับแล่เนื้อหรือหั่น อาหาร

ผมนึกเล่นๆ ถ้าผมอยากโพสต์ภาพชุดแกงส้มปลาช่อนผักบุ้งที่ผมเตรียม เพื่อแชร์ให้เพื่อนทางเฟสบุ๊ค

แต่ภาพนั้นก็คงเป็นเพียงภาพธรรมดาๆ เพื่อนอาจจะสนใจเมนูเนื้อลูกมะพร้าว ย่างบนถ่านธรรมชาติ  หรือบางทีมูลค่าของเตาถ่าน อาจจะเทียบไม่ได้กับชุดบิวท์อินห้องครัวราคารวมเครื่องครัวทั้งหมดร่วมแสนบาท (แต่นานๆ ถูกใช้งานทีหนึ่ง)

เมนูอาหารสมัยใหม่ มีเครื่องมือในการทำที่ทันสมัย เช่น เนื้อ นำไปเคี่ยวกะทิ ก่อนนำมาแกงส้ม เนื้อไก่ นำไปต้มน้ำให้สุก ก่อนนำมาแกงเขียวหวาน การทอดปลาแบบ โรยเกลือกับพริกไทยบนเนื้อปลา เพื่อเพิ่มรสชาติ โอชารส

 

ภาค 3  บทสรุป ประสานรัก

หลายคนที่ผมรู้จัก อาจจะคุ้นเคยกับการสั่งฟาสต์ฟู๊ดหรือไปนั่งร้านอาหารตามสั่ง แล้วก็เลือกสั่งอาหาร ซึ่งหลายเมนูทั้งชื่อ และหน้าตา บอกได้ว่า วิจิตรพิสดาร  แกงส้มผักรวมกุ้งสด ยำปลากะพงสามรส ยำกรอบสามสหาย  แต่ผมเลือกเดินตลาด ซื้อปลาสด สั่งให้แม่ค้าช่วยทำปลาให้ หาซื้อผัก เครื่องปรุง และนำกลับมาปรุงกินที่บ้าน วิถีชีวิตเราแตกต่างกัน   มุมมองในเรื่องกับข้าวและอาหารการกินแตกต่างกัน รวมไปถึงเรื่องของวิถีการดำเนินชีวิตด้วย

ในอดีต วันที่จับปลาช่อนไม่ได้ ถ้ามีปลาดุก เราก็กินปลาดุก หรือไม่มีปลา เราก็งมหอยขมมาทำกับข้าว เก็บผัก เก็บยอดไม้ที่กินได้และขึ้นอยู่ในป่าสาธารณะ ไม่มีเจ้าของ มาทำอาหาร

นึกไม่ออกว่า หากปราศจากการประสานความรัก ระหว่างปู่ ย่า ตา ยาย หรือพ่อแม่ แล้วคนรุ่นลูก หลาน จะมีแนวทางในการดำเนินชีวิตอย่างไ

เด็กวัย 3-4 ขวบมักจะติดปู่ ย่า ตา ยาย เป็นพิเศษ ส่วนหนึ่งเป็นเพราะ ปู่ ย่า ตา ยาย เอาใจ มีขนมให้กิน อีกส่วนหนึ่ง ปู่ ย่า ตา ยาย ก็ถือโอกาสนี้สอนวิถีให้ เด็กๆก็มีนิสัยลอกเลียนแบบอยู่แล้ว

ภาพ ยายในวัย 85 ปี รดน้ำดำหัว ขอพรวันสงกรานต์ ปี 2557

 

 

 

 

 

 

 

เปรียบเทียบกับปัจจุบัน เด็กอายุ 2-3 ขวบ พ่อแม่ก็รีบส่งไปโรงเรียน  มีนมให้กิน โรงเรียนเตรียมอาหารให้ และสอนวิชาการผสานกับการเล่นให้เกิดความคิดสร้างสรรค์ แต่สิ่งเหล่านั้น ก็คงให้ผลแตกต่างไปจากการสอนเรื่องการใช้ชีวิต 

เทคโนโลยีและการเปลี่ยนแปลงวิถีการดำเนินชีวิต กลายเป็นอุปสรรค ทำให้ไม่สามารถประสานรักได้ วันที่เด็กๆเล่นเกมส์บนแท็บเล็ต ยายก็ได้แต่เฝ้ามองโดยไม่รู้ว่าจะเล่นด้วยอย่างไร  ครั้นจะพาหลานออกไปเล่นดินทราย พ่อแม่ก็จะบอกว่า อย่าพาไป เดี่ยวติดเชื้อโรค

ภาพท้องนา แกงส้ม  บางส่วนเก็บไว้ในสมาร์ทโฟน บางส่วนผมเลือกเผยแพร่บน OKNation แห่งนี้  บนโลกออนไลน์ที่เสมือนโลกจริง  

ผมไม่ได้ส่งภาพไปให้เพื่อน และไม่ได้คุยเรื่องวิถีชีวิตแต่อย่างไร  ผมคิดว่า เราโต เราเข้าใจ และเราสามารถเลือกทางเดินของเราเองได้ ใครเลือกผิดหรือเลือกถูก ก็ยากที่อีกฝ่ายจะไปตัดสินใจ หรือมีอิทธพลอยู่เหนือ ยายสอน โดยปฏิบัติให้ผมเห็นเสมอๆว่า อย่าไปยุ่งเรื่องของคนอื่นจนเกินงาม เขาอาจจะหมางใจเอาได้  ยายไม่เคยว่าคนอื่น ไม่เคยนินทาว่าร้าย ยายสอนผมให้ตกปลา แต่ยายก็พาผมไปทำบุญที่วัด

 

ขอขอบคุณ

พิพิธภัณฑ์ ภูมิปัญญาท้องถิ่น-ชาวบ้าน วัดหนามแดง  จังหวัดฉะเชิงเทรา

เฟสบุ๊คเพจ รวมพลคนกินปลา

 


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 35 ดงละดอน ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ยามครับ วันที่ : 06/08/2014 เวลา : 09.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห 31 พี่เชพดง

เพียงแต่เดินเข้าไปในท้องได้ ลมหอบกลิ่นมาปะจมูก ก็นึกถึงความทรงจำครั้งเด็กทันใดครับ

ภาษาเพลงลูกทุ่งเขาว่า กลิ่นโคลน สาบควาย เจ้ากลิ่นโคลนนี่แหละ มันติดในใจมายากจะลืม

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
ยามครับ วันที่ : 06/08/2014 เวลา : 09.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห 30 บก ชาลี

เอนทรี่นี้ ถ้าไม่มีภาพสุดท้ายนี้ จะขาดรสชาติ "ประสานรัก" ไปเลยทีเดียว จึงขอนำภาพส่วนตัวมาผสมเรื่องด้วย

ระยะหลังเวลามีกิจกรรม รดน้ำดำหัว อะไรแบบนี้ ผมมักถ่ายภาพไว้ วันก่อนมีโอกาสดูย้อนหลัง เทียบกับปีก่อน ปีนี้ ยายผมแก่ลงมากทีเดียว

วันสงกรานต์ที่ผ่านมา ยายนอนแหมบ เพราะป่วยตั้งแต่ตรุษจีน ลุกมานั่งให้ลูกหลาน ล้างเท้า แสดงมุทิตาจิต หลังจากนั้นไม่กี่วัน ผลการตรวจชิ้นเนื้อ ว่าเป็นมะเร็งลำไส้ใหญ่ ระยะที่หมอช่วยอะไรไม่ได้ ตอนนี้ก็ดูแลตามอาการไปครับ

เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นเรื่องธรรมดา ธรรมชาติของโลก เพียงแต่เมื่ออยู่ ก็ดูแลกันไปตามความเหมาะสม

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
ยามครับ วันที่ : 06/08/2014 เวลา : 09.47 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห 29 คุณปวิภา
คนสมัยก่อน มีเวลาก็ทำในสิ่งที่ "ใช้งาน" ได้จริง แม้กระทั่ง งานยามว่าง เช่น สานชะลอม รวมไปถึง งานหยุมหยิม ตากพริกแห้ง ทำน้ำปลา หมักหัวไชเท้า เอามาทำไชโป้ว ดองหน่อไม้

ผิดไปจากคนสมัยนี้ พอว่าง ก็ ไลน์ เฟซ ท่องเน็ตไปเรื่อยๆ เพราะว่า อะไรๆที่อยากได้ ก็มีขายหมดแล้ว หรือบางทีเราก็ขี้เกียจกว่าคนรุ่นก่อน

นี้เป็นความคิดเห็นของผมคนเดียวนะครับ

ผมว่า เรายังสามารถประยุกต์ภูมิรู้ของคนรุ่นเก่าได้ครับ

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
ยามครับ วันที่ : 06/08/2014 เวลา : 09.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห 28 คุณพี่ ni_gul

หอยขม สมัยก่อนนั้น หาง่ายมากท้ังในนา ในหนอง และบึงที่น้ำไม่ลึกมากเกินไป ผมสังเกตว่าชอบอยู่กับโคลนเป็นพิเศษ
เวลาทำหอย จะต้องเอามีดสับก้นหอย หอยขมเป็นหอยฝาเดียว ไม่สับก้นจะดูดไม่ออก เมนูโปรดของผมคือ แกงกะทิสับปะรดครับ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
ดงละดอน วันที่ : 05/08/2014 เวลา : 19.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yaya2508

.....กลิ่นดินเน่าจากผืนนาลอยเข้าปะทะจมูก....

....ตามข้อความด้านบน ผมไม่ได้กลิ่นมานานมากแล้ว
แต่มันยังคงติดอยู่ในส่วนลึกของจิตใจมิเสื่อมคลาย

ความคิดเห็นที่ 30 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
BlueHill วันที่ : 05/08/2014 เวลา : 14.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/charlee
นักดูนก

ภาพสุดท้ายซึ้งใจมากๆครับคุณยาม

ความคิดเห็นที่ 29 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ปวิภา วันที่ : 02/08/2014 เวลา : 05.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pavipa
ปวิภา วัฒนวราสิน...@ บูชาคนดี...ไว้เชิดชู...แผ่นดินไทย @ 

...คุณค่าล้วนๆ เลยนะคะ...

ความคิดเห็นที่ 28 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ni_gul วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 22.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc
"ทุกคนก็มีจิตใจที่จะรักกัน ทุกคนมีจิตใจที่จะช่วยกันทำอะไรต่างๆ โดยที่เป็นสิ่งที่เป็นมงคล ไม่ทะเลาะกัน. แค่นี้ก็พอ ขอแค่นี้" พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช (๔ ธ.ค. ๒๕๓๗) สาธุ! คนไทยทำได้แล้วค่ะ - สมานมหัศจรรย์ | ๐สมาน มือไทยเทศทั้ง_โลกา, สมาน มิตรใส่ใจพา_ช่วยได้, สมาน แผลใส่ยาทา_ยังชั่ว, สมาน ชาติเสียสละไซร้_เพื่อเกื้อมหัศจรรย์ http://oknation.nationtv.tv/blog/mettapc/2018/07/17/entry-2 

...
๐ หอยขมต้มตะไคร้............ใบมะกรูด
จิ้มกับน้ำจิ้มดูด..................จูบจ้วบ
ไม้กลัดจิกถึงตูด................ลากออก กินแฮ
ตามถนัดกัดกร้วบกร้วบ......นึกน้ำลายสอ ฯ
..
นิกุล, ๓๐ ก.ค. ๒๕๕๗

ความคิดเห็นที่ 27 cancer , ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 15.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 


มาเพิ่มอีกเล็กน้อย

ท่านใด เยี่ยมชม แล้ว คิดว่าอยากเป็นกำลังใจให้ยามครับ เล่าเรื่องโบราณๆ โปรดโหวตเรื่องด้วยครับ ฮี่ ฮี่ ขอคะแนนกันดื้อๆ ยายรู้ ตีตายแน่ ยายไม่ชอบให้ขอพร่ำเพรื่อครับ แต่ถ้าหากใครมาช่วยเรา หรือทำอะไรให้เรา ให้รีบขอบคุณ หรือตอบแทนเขา

เล่าต่ออีกนิด

คห 14 คุณ cancer ขอบคุณครับ ที่พูดถึง ขนม

ขอแนบอีกรูป เรื่องทำขนม เชื่อมความสามัคคี ผู้หญิง มือละเอียด ยายให้ไปช่วยนวด ปั้นแป้ง ทำบัวลอย ผู้ชาย มีแรง ไปเอามะพร้าวมาปอกเปลือกสัก 6 ลูก จะคั้นน้ำกะทิ ลูกไหนมีจาว เจาะกินเล่นอร่อย เคี้ยวฟ่ามๆ กรุ่บๆ แต่เนื้อน้อย เพราะเลี้ยงจาวใหญ่ ส่วนลูกไหน ไม่มีจาว แก่กำลังดี ก็ปอกเปลือก แล้วต่อยให้แตกเป็น 2 ซีก เอาไปขูด กระต่ายนอนแอบอยู่ข้างฝา ในครัวโน่น

เอาไปทำไรตั้ง 6 ลูก ยายบอกว่า เดี๋ยวจะทำห่อหมกด้วย

งานขูดมะพร้าวน่าเบื่อนะครับ ปวดหลังด้วย แต่ผมแอบกินมะพร้าวขูดหน้าแรกๆ ประจำ หวานดี ผู้หญิงปั้นแป้ง กินได้ซะเมื่อไร เรากินทั้งเนื้อ น้ำ และจาวมะพร้าว

พอขูดเสร็จ ยายบอก เอาไปล้างแล้วก็เก็บไว้ข้างฝาครัวที่เดิมด้วย วางเกะกะ เดี๋ยวใครเตะเข้าเป็นแผลเหวอะหวะ ถือโอกาสสอนระเบีียบหลานๆไปในตัว

ความคิดเห็นที่ 26 cancer , ni_gul ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 15.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 


คห 14 คุณ cancer

ข้าวหมาก เป็น ของขาย ขนมที่ยาย ทำแล้ว เอาไปฝากร้านค้าในหมู่บ้านขายครับ ยายจะนึ่งข้าวเหนียว ข้าวเหนียวสุกใหม่ๆ ผมชอบกินข้าวเหนี่ยวเปล่า ยายแบ่งไว้นิดหนึ่ง ที่เหลือยายจะเอาไปล้างน้ำ เอายางออก แล้วผึ่งแดดให้แห้ง หลังจากนั้น จะคลุกกับแป้งข้าวหมาย ซึ่งมีขายเป็นเม็ดๆ เสร็จแล้ว ห่อ ทิ้งไว้ให้ยีสต์ทำงาน เปลี่ยนแป็งเป็นน้ำตาล และ แอลกอฮอล์

ข้าวหมาก น่าจะเพี้ยมาจาก ข้าวหมัก กระมังครับ เพราะต้องหมักทิ้งไว้ 2-3 วัน โดยเฉพาะหน้าหนาว จะเป็นเร็ว

พูดถึงขนม แล้วต้องนึกถึง โม่ ขนมไทยๆ เช่น บัวลอย ขนมครก ตะโก้ ลอดช่อง ปลากริม เปียกปูน ขนมชั้น บ้าบิ่น ต้องโม่แป้งทั้งนั้น

ขนมบัวลอย ขนมครก เวลาทำ ต้องให้ลูกหลานมาช่วยปั้น ช่วยแคะ ถ้าหากทำมากๆ เหลือกิน ก็เอาไปทำบุญ ได้ทั้งความสามัคคี ประสานรักในครอบครัว ได้ทั้งบุญ

งานโม่แป้งเป็นงานที่ต้องใจเย็นๆครับ จะโม่เร็ว เดี๋ยวแป้งไม่ละเอียด ข้าวเหนียวจะแช่น้ำไว้ พอจะโม่ก็ตักน้ำทั้งน้ำทั้งข้าวใส่ลงไป เพื่อให้น้ำช่วยละลายให้แป้งลงกะละมังที่เอามาแล้ว แล้วก็เอาไปนวดให้หมาดน้ำ หรือบางทีก็เอาไปกวนให้น้ำงวดแห้งลงไปอีก

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 14.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห 12 แม่หมี

ขอบคุณมากครับ

คห 13 คุณวรรณสุข
ภาษายายผม แบบนั้น เรียกว่า ทำบาปไม่ขึ้นครับ หมายถึง ยายผมจะชมครับว่า ดีแล้ว ไม่บาปกรรม

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 14.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห 11 คุณ wansuk
ผมว่าแกงส้ม เป็นอีกแกงหนึ่งที่ กลิ่นออกหอม เฉพาะตัวเมื่อใช้เตาถ่าน ขึ้นกับว่า ใส่ผักอะไร ปลาอะไร กลิ่นไม่เหมือนกัน หอมอ่อนๆ

การกู้เบ็ด กู้ลอบ กู้ข่าย เวลาเช้าๆ เป็นเวลาแห่งความตื้นเต้น เหมือนเปิดกล่องของขวัญ โดยเฉพาะในวันที่ไปวางเบ็ด ไปดักปลาเอง และกลางคืนฝนตกลงมาห่าใหญ่ จะลุ้นเป็นพิเศษ

จำได้ว่า หนองน้ำหน้าบ้าน ครั้งผมยังเพิ่งออกสนามใหม่ มีเบ็ดธงไปแค่ 3 คัน ตอนเช้าไปกู้ เจอ 2 คัน อีกคันหาย ก็พยายามหาจนเจอ ปรากฎว่า ติดปลาช่อนตัวขนาดใหญ่ และปลาช่อนนี้ ไม่ได้กินไส้เดือน แต่มากินปลาหมอที่ติดเบ็ดอยู่ก่อนแล้ว

อีกวิชาหนึ่งที่โบราณและคนรุ่นใหม่ไม่ค่อยเห็นทำแล้ว ก็คือ วิชาหยกเบ็ด ล่อเบ็ด หรือฉากเบ็ด กลางคืน ที่ปลาช่อน ปลาเนื้ออ่อน ชอบออกหากินผิวน้ำ การล่อปลาช่อนคือ เอาเขียด กบบัว เกี่ยวแล้วก็ลากผิวน้ำ ให้เหมือนกบเขียด กระโดด

ความคิดเห็นที่ 23 ณัฐรดา ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 14.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห.10 พี่ณัฐรดา
ผมไม่เคยดำนาเลยครับ เกี่ยวข้าวก็ไม่เคย แต่ว่าเคยได้ยินว่า งานหนัก มีสนามให้ลองครับ แต่กลัวเหนื่อยเลยไม่ได้ลงสนาม เห็นภาพเลยครับ ดำแล้ว “ลอย” นี่คงเป็นที่มาของชื่อ “ดำนา” กระมังครับ

เร็วๆ นี้ บน FB เพื่อนผมโชว์ภาพการดำนา เขาบอกว่า หัวแม่โป้ไม่ดำเท่าไร แต่เขาทำนาข้าวเพียง 1 ไร่ ครับ ทำไว้กินเอง แถมยังใช้แรงคนไถนาด้วย น่าทึ่งดีครับ

ความคิดเห็นที่ 22 สมชัย ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 12.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห.9 พี่สมชัย

ขอบคุณมากครับ ผมพยายามมองให้รอบด้านครับ ปัจจุบัน เวลาผมเห็นใครตกปลา หาปลากิน ผมว่าวิถิชีวิตปกติ ถ้าเขาดักลอบ มาขาย ผมก็ซื้อ แต่ถ้าหาก เห็นใครเบื่อปลา ระเบิดปลา เห็นอวนรุน อวนลาก ผมรู้สึกว่า อันนั้นผิด เพราะเขาเบียดเบียนมากเกินรับได้ ทำลายธรรมชาติและเห็นแก่ตัวเกินไป

ส่วนเรื่องยายกับหลาน คนละรุ่น เด็กติดเกมส์ ผมว่าปัญหาใหญ่ครับ คงหาคนแก้ยาก คือ เด็กๆ มีพลังเหลือเฟือ ถ้าขังเขาไว้ในบ้าน มันก็จะออกในแนวเล่นเกมส์ครับ ถ้าหาก ปล่อยให้เขามีอิสระ เขาจะไปเรียนรู้โลกกว้าง

เสาร์ที่ผ่านมา ผมปั่นจักรยานไปโรงเรียนชนบท เห็น เด็กชาย 4-5 คน หนังสะติ๊ก คนละอัน กำลังเล่นกันอยู่ นั่นแหละครับ เด็กๆ เขากำลังเรียนรู้ ความสัมพันธ์กับเพื่อน กับสิ่งแวดล้อม

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 12.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห.7 พี่คนปทุม

ขอบคุณมากครับ ทีแรกว่าจะแค่สรุป เรื่องประสานรัก แต่ถ้าหากขาดภาพนั้น ผมว่ามันเหมือนขาดอะไร จริงๆแล้ว ที่บ้านก็ทำแบบนี้มาหลายปีครับ ไม่ใช่แค่รักษาธรรมเนียม แต่ทำด้วยใจจริงๆ ยายรักผมเหมือนลูกครับ


คห 8. คุณ Feng_Sui
ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 20 ชายสามหยด , รินรู้ดี ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 12.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห.6 ชายสามหยด

ปลาไหลที่นานๆเห็นตัวเป็นๆ ตามท้องนา แต่เจอ ไซ เจอ รัน เข้าไป เอาไส้ไก่เน่าๆ ห่อไว้ในไซ เดี๋ยวได้ตัว

ปลาช่อน โผงฮุบน้ำ สุ่ม ลอบ ไซ แห เอาตัวกินยาก.. เจอเขียดเป็นๆ หรือปลาหมึกแห้งย่าง เกี่ยวเบ็ดธง เสร็จครับ

การจับปลาแต่ละอย่าง มีเทคนิคแตกต่างกันไป รวมถึงการ “จับตัวปลา” แต่ละอย่างด้วย เงี่ยง ครีบ เกล็ด จะบาด ตำมือได้ แต่เด็กๆก็เรียนรู้ด้วยความสนุกครับ

ความคิดเห็นที่ 19 รินรู้ดี ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 12.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห.5 คุณรินรู้ดี (เรียกเต็มยศ)

เดือนที่ผ่านมา ผมไม่ได้เข้าเฟ้สบุ้ค เข้า OkNation เท่าไร ส่วนหนึ่ง เพราะมันออกไปต่างจังหวัด ทำสวน ปั่นจักรยาน เดินตลาดครับ

ผมเกลียดงูดิน ตัวสีดำๆน่ะครับ ไม่รู้ชื่อจริงคืออะไรนะ สีดำปิดปี๋เลย อีกอย่างที่เกลียดคือ ปลิง วิดบ่อ วิดหนองทีไร กลัวแต่ก็ไปครับ

ไปเดินท้องไร่ ท้องนา ก็ได้อีกบรรยากาศนะครับ ไม่ได้ตกปลา ก็เก็บผัก เก็บผลไม้ มากินครับ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 12.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห.4 พี่ลูกเสือหมายเลข 9

หายากหน่อยครับ ที่ 4 เจเนอเรชั่นขึ้นไป จะอยู่ร่วมกัน แต่ 3 ยังพอหาได้ สังคมไทยกลายเป็นครอบครัวเดี่ยวมากขึ้น 3 เจเนอเรชั่น ก็ยังมีช่วงว่าง ทำให้ ประสานรักไม่แนบสนิท พบได้บ่อย

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 12.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห.3 คุณสุกรวดี

งานจักสานเครื่องมือจับปลา เป็นงานประณีตและละเอียด สมัยเด็กๆ ผมก็ไม่เข้าใจหรอกครับ เห็นเขาสานๆกัน ดูไม่ได้คิดอะไร ไปโรงเรียนชั้นประถม ครูให้เอาก้านมะพร้าว ใบมะพร้าวไปสานปลา ก็ทำตามไป

มาคิดอีกที วิชาที่เราควรฝึกอย่างแท้จริงก็คือ การฝึกจักสานกับ มืออาชีพ เหล่านั้นล่ะครับ แต่ก็สายไปแล้ว เด็กๆรุ่นใหม่ มีหลายคนที่ผม(ช่างกล้า) ไปแนะนำว่า ฝึกเถอะ งานฝีมือรุ่นเก่า รับรองติดตัวไปถึงโต แต่ไม่มีใครฟังครับ

ปลาน้ำจืด ยังเป็นอาหารที่ผมมักจะซื้อประจำครับ เดี๋ยวนี้ไม่ได้หาเองแล้ว ข้อแก้ตัว คือ ไม่มีเวลา สาเหตุที่แท้จริงคือ ขาดทักษะในการหา หาปลาไม่ค่อยได้

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 12.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

คห.2 คุณกล้วยไม้ปลายปากกาสีน้ำพู่กัน

เตาถ่าน หลงเหลือไว้ใช้กันหลายบ้าน เพราะยังมีอาหารอีกหลายอย่างที่ ทำด้วยเตาถ่านแล้วรสชาติอร่อยกว่าครับ
-ปิ้งปลา ปลาเผา หมึก-กุ้งย่าง
-พวกหมูย่าง เนื้อย่าง แบบย่างเกาหลี นั่งกันเพลินๆหน้าบ้านวันหยุด สังสรรค์เป็นครอบครัว
-ต้มเค็มปลา ต้มพะโล้ ที่ต้องการไฟเบาๆ แต่เคี่ยวนานๆ
อาหารหลายอย่าง ทำด้วยเตาถ่านแล้วให้กลิ่นโบราณนะครับ เอาไว้ผมจะเขียนถึงเตาถ่านสักเรื่องดีกว่า ถ้าพูดเดี๋ยวยาวไป

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ยามครับ วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 12.21 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yamkrub
สารพันเรื่องราวชักชวนให้ทุกท่านน้อมนำปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและธรรมะ มาประยุกต์ใช้ 

ขอบคุณทุกโหวต และคอมเม้นต์ ที่ให้กำลังใจครับ

คห.1 คุณฝายชะลอน้ำ
จริงๆผมเขียนไว้ 8 หน้า A4 ครับ แต่อ่านแล้วเหมือนเรื่องโบราณ เยิ่นเย้อ เลยตัดลงไปมากพอควรเลย หวังให้กระชับ เพราะเรื่องยาวๆ เกรงว่าคนไม่อ่านครับ ;-) ขอบคุณครับ

ความคิดเห็นที่ 14 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
cancer วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 11.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ION

มาถึงภาพสุดท้าย คิดถึงช่วงสงกรานต์ที่หลานๆไปร่วมอาบน้้ำพ่อเฒ่า - แม่เฒ่า โป - ย่า กัน แม่เฒ่าจะทำแป้งข้าวหมากไว้รอ น้าๆ ก็ไปหาปลาสดๆมาเลี้ยงหลาน บดแป้งข้าวเหนียวไว้ให้หลานๆที่มาช่วยกันปั้น ขนมบัวลอย แดดร่มลมตกก็เล่นเกมส์สนุกสนานกัน ร้องเพลง มีเต้นลาวกระทบไม้ด้วยสนุกมาก
ทำให้หลานๆรักใคร่ปรองดองกัน จนถึงเดี๋ยวนี้

ขอบคุณมากค่ะที่ทำให้คิดถึงความหลังที่มีความสุข

ความคิดเห็นที่ 13 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
วรรณสุข from mobile วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 10.54 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/outofstep

ตอนเด็กๆ ไปบ้านอาม่าที่นครปฐม ตกปลาหมอได้ 1 ตัว ค่ะ ใช้เบ็ดไม้ไผ่ เหนื่อเป็นใบไม้ เป็นปลาเดียวในชีวิตที่จับได้ค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
แม่หมี วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 10.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

เป็นของรักของหวงที่ให้ความหมาย ให้ความผูกพันทางจิตใจ

เตานั่น...แม่หมีดูภาพแล้วคิดถึงแม่

ความคิดเห็นที่ 11 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
wansuk วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 10.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wansuk

เรื่องนี้ประสานรัก ประสานความรู้สึกได้ดีจังค่ะ

ทำให้นึกถึงเด็กผู้หญิงถือคันเบ็ดเดินโทงตามคันนา

นึกถึงผู้เฒ่าไปวางไซในร่องน้ำ เช้ามาเด็กหญิงก็ตามไปลุ้นว่าจะได้ปลาหรือเปล่า

คิดถึงครัวเมื่อครั้งยังใช้ไม้ฟืน ใช้ถ่าน

คิดถึงแกงส้มกาบเผือก ใส่ปลาหมอนาตัวโตๆ

อบอุ่นค่ะ

ความคิดเห็นที่ 10 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ณัฐรดา วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 09.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nadrda
ถ้า "เรา" ไม่พึงมี  "ของเรา" จักมีมาแต่ไหน

เห็นนาข้าวแล้วนึกถึงตอนเด็กๆค่ะ

ปีนึง พ่ออยากทำนาเอง จะได้สอนลูกๆทำนาด้วย ตอนดำนาก็ให้ลูกๆไปช่วยกันปักดำ แต่ความที่เด็กๆแรงกดไม่ค่อยมีค่ะ พอเอานิ้วหัวแม่โป้งกดดินเพื่อนำทางให้ต้นกล้าฝังลงนากันไม่เท่าไหร่ ก็เจ็บนิ้วกัน เลยให้ใช้ไม้ปลายแหลมปักนำให้เป็นหลุมเล็กๆก่อน แล้วค่อยใช้หัวแม่โป้งนำต้นกล้าในอุ้งมือลงหลุมตาม

ทำเสร็จก็ดีใจค่ะ คิดว่าเราดำนากันเป็นแล้ว แต่พอไปดูอีกทีตอนรุ่งเช้า ปรากฏ ต้นข้าวลอยเต็มนาเลยค่ะ

ยังกะสระบัวยายกุดยังไงยังงั้น

ความคิดเห็นที่ 9 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สมชัย วันที่ : 01/08/2014 เวลา : 08.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/political1

เกิดเป็นเด็กชายที่อยู่กับนากับสวน ไม่ทำบาปเป็นไปได้ยาก แต่นั่นคือวิถีชีวิต ผมชอบประโยคนี้ครับ
"ยายสอนผมให้ตกปลา แต่ยายก็พาผมไปทำบุญที่วัด"

"วันที่เด็กๆเล่นเกมส์บนแท็บเล็ต ยายก็ได้แต่เฝ้ามองโดยไม่รู้ว่าจะเล่นด้วยอย่างไร ครั้นจะพาหลานออกไปเล่นดินทราย พ่อแม่ก็จะบอกว่า อย่าพาไป เดี่ยวติดเชื้อโรค"
โดนใจจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 8 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
feng_shui วันที่ : 31/07/2014 เวลา : 23.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/buzz
feng_shui

สุดยอด

ความคิดเห็นที่ 7 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
คนปทุมรักสุขภาพและครอบครัว วันที่ : 31/07/2014 เวลา : 22.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jarinasa

บทสรุป ภาค3 ดูแล้วซึ้งจริงๆ เลยครับคุณยาม

ความคิดเห็นที่ 6 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ชายสามหยด วันที่ : 31/07/2014 เวลา : 20.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chartsiam
เรื่องเล่าธรรมด๊า...ธรรมดา ของผู้ชายธรรมดา

อุปกรณ์หาปลา สมัยก่อน ได้เรียนรู้นิสัยของปลาแต่ละชนิดจริงๆครับ ว่าใช้อย่างไหนจะไปดักปลาอะไร เมื่อตอนเด็กๆ ผมก็เคยออกหาปลาด้วยการใช้อุปกรณืเหล่านี้ครับพี่ยาม

ความคิดเห็นที่ 5 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
รินรู้ดี วันที่ : 31/07/2014 เวลา : 17.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rinrudee



ว้าย เอนทรีนี้ พี่คล้าว น้องทองกวาว เลยนะคะ คุณยาม

ทำให้ คิดถึงท้องทุ่ง คิดถึงร่องสวน

คิดถึงการทำบาปของตัวเอง วิดบ่อ จับปลา วางตาข่าย

แต่ดันได้งูเหลือมสิงห์ 555

เป็นความทรงจำที่มีความสุขจริงๆนะคะ คุณยาม

ในยุคที่อยากตกปลา อยากทำเกษตร อยากทำฟาร์ม

ต้องเฝ้าแต่หน้าจอ

ความคิดเห็นที่ 4 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
ลูกเสือหมายเลข9 วันที่ : 31/07/2014 เวลา : 16.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chai
<<==แวะไปทัก..แล้วคุณจะรักหนุ่มคนนี้

บ้านไหนมีคน 3 หรือ 4 เจเนอเรชั่นอยู่ด้วยกัน อบอุ่นครับ
ซึ่งไม่ค่อยเห็นในเมือง

ความคิดเห็นที่ 3 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
สุกรวดี วันที่ : 31/07/2014 เวลา : 15.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/rojanar

เพียงเห็นภาพปลาหลด+ปลาตะเพียน
ก็หยุดพิจารณา ยังกับว่าไม่เคยเห็น แต่ตรงกันข้ามทันชวนให้ระลึก
ถึงความเป็นอยู่ช่วงวัยเด็ก ซึ่งเกิดในครอบครัว"ประมง"
ภาพเครื่องจักสานอุปกรณ์จับสัตว์ ก็คุ้นเคยเพราะมีแม่เป็นช่างจักสาน
พ่อก็สาน เครื่องมือเหล่านี้ได้เอง ดีใจที่ได้เห็นค่ะ


ความคิดเห็นที่ 2 ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (1)
กล้วยไม้ปลายปากกาสีน้ำพู่กัน วันที่ : 31/07/2014 เวลา : 14.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/iamnoonidnoi

เตาถ่านที่บ้านก็มีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 ลูกเสือหมายเลข9 , ยามครับ ถูกใจสิ่งนี้ (2)
ฝายชะลอน้ำ วันที่ : 31/07/2014 เวลา : 14.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/slowlylife

แหะๆ...กำลังอ่านเพลินจบซะงั้น...แม่ผมมักจะพูดอยู่เสมอ....ไม่มีอะไรสวยไปกว่า...ภาพรวงข้าวสีทอง...ชอบครับผมเองก็ชอบกินปลาจากในนา...สมัยเด็กวิ่งไล่จับตามรอยรถไถ...คิดถึงบรรยากาศเช่นนั้นมากเลยครับ....

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน