• เยี่ยมทองน้อย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : yiumthongnoy@thaimail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-10-27
  • จำนวนเรื่อง : 139
  • จำนวนผู้ชม : 139662
  • ส่ง msg :
  • โหวต 89 คน
กวีแห่งหุบเขาพญาฝ่อ
สาระชีวิต วิถีท้องถิ่น
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy
วันศุกร์ ที่ 11 ธันวาคม 2552
Posted by เยี่ยมทองน้อย , ผู้อ่าน : 1380 , 05:07:45 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ตามรอยเพื่อน

๗. ร้านขายยาตราหวดฮ้าง--สังคม  เภสัชมาลา

        "นักเขียนที่มีความซื่อสัตย์ต่ออารมณ์  ความรู้สึกของตัวเองมากที่สุด  คือสังคม  เภสัชมาลา  หรือบักหวด  หรือมหาหวด  นักเขียนหนุ่ม  ว่าที่ครูเชี่ยวชาญ  หรือครูคศ.๔  แห่งโรงเรียนบ้านโสกรัง  อำเภอหนองบัวแดง  จังหวัดชัยภูมิ  ผู้มีลีลาชีวิตที่โลดโผด   และโลดแล่นบนถนนสายวรรณกรรมมาอย่างยาวนาน"

        โปรยหัวเรื่องโพสต์นี้เพื่อเรียกน้ำย่อยเพื่อนพ้องน้องพี่นักเขียนแห่งแผ่นดินที่ราบสูง  และนักอ่านบนถนนสายโอเคเนชั่นบล็อกที่รักทุกคนนะครับ

        ช่วงที่ผมไปนอนเล่นอยู่กับวงเดือน  ทองเจียว ที่โรงเรียนบ้านชาดศาลา  ตำบลนาสะไมย์  อำเภอเมืองยโสธร  นั้น  เขาเคยเล่าเรื่องราวของนักเขียนหนุ่มแห่งหุบเขาหนองบัวแดง  นามว่าสังคม  เภสัชมาลา  ว่า...บักสังคม  มันอาศัยอยู่กับแม่ยาย   ห้องเขียนหนังสือของมันต่อเทิบไปจากบ้านแม่ยาย   เวลานั้น   มันกำลังบรรเลงเรื่องสั้นด้วยเครื่องพิมพ์ดีดบราเธอร์   เสียงระรัวของเครื่องพิมพ์ดีด  ทำให้แม่ยายถึงกับสำลักคำหมาก  ฮ่วย  มันบ่เฮ็ดบ่ส่างอีหยังตี๊  บักลูกเขยมหานี่แม่ะ"

      นั่นคือน้ำเสียงเล่าเรื่องราวของนักเขียนหนุ่มเจ้าของนามสกุลร้านขายยาสามัญประจำบ้าน  จากปากคำของนักเขียนหนุ่มแห่งบ้านนาสะไมย์  เจ้าของนวนิยายขนาดสั้น  "ช่างสลักไม้"   วงเดือน  ทองเจียว  เพื่อนร่วมสำนักแห่งวัดศรีนวล  เมืองขอนแก่น

      ภาพชีวิตในวัยเด็กของสังคม  เภสัชมาลา   ถูกเรียงร้อยให้เริงร่าอยู่ในนวนิยาย "หวดฮ้าง"  ซึ่งเป็นนวนิยายที่ส่งเข้าประกวดรางวัล  รวี   โดมพระจันทร์  และได้รับความชื่นชมจากอาจารย์นักวิจารณ์วรรณกรรมท่านหนึ่งว่าเขียนได้ดี   หากทว่ามีข้อตำหนิคือภาคสองของเรื่อง   ซึ่งไม่น่าเพิ่มเติมเข้ามา  ทำให้เรื่องอ่อนด้อยคุณภาพลงไปมากทีเดียว   แต่โดยส่วนตัว  ถือว่านวนิยายเรื่องนี้เขียนได้ดี"

     แคน  สาริกา  เพื่อนมิตรจากผู้จัดการเซกชั่นปริทรรศน์ในอดีด   นำข่าวดีมาเยี่ยมยามถึงหุบเขาหนองบัวแดง   ทำให้สังคม  เภสัชมาลาตัดสินตัดภาคสองของนวนิยายเรื่องนี้ทิ้งไป   คงเหลือแต่ภาคแรก  ซึ่งฉายชัดให้เห็นวิถีชีวิตในวัยเยาว์ของบักหวด  ก่อนที่จะส่งไปให้สำนักพิมพ์ดอกหญ้าพิจารณารวมเล่มในเวลาต่อมา

      นวนิยายเรื่องหวดฮ้างนี้   ตอนแรกบรรณาธิการคนไทยภาคกลางไม่เข้าใจชื่อเรื่อง  คำว่าฮ้าง  น่าจะเป็นร้างมากกว่า   จึงตั้งชื่อเรื่องนี้ใหม่ว่า...หวดร้างข้าว"   ฟังแล้วก็ชัดเจนดี  คือเข้าใจว่าเป็นภาชนะของชาวอีสานที่ใช้นึ่งข้าว  แต่ไม่มีข้าวอยู่ในหวดนั้น

      ในความรู้สึกของคนเขียนหนังสือที่เป็นคนลาวอีสาน  ฟังแล้วก็อยากหัว  เพราะชื่อเรียกขานที่บรรณาธิการคนไทยตั้งให้นั้น  มันเป็นสำเนียงของพวกคนลาวกระแดะ  พูดลาวปนไทย   แต่ถึงที่สุดแล้ว  บรรณาธิการก็ยอมรับในชื่อ หวดฮ้าง  ตามคำยืนยันของผู้เขียน

       ว่ากันตามจริง  ฝีมือการเขียนหนังสือของสังคม  เภสัชมาลา  มีอยู่อย่างเต็มเปี่ยม  ฟอน   ฝ้าฟาง หรือวีระ  สุดสังข์  เคยกล่าวว่า...นักเขียนอีสานในรุ่นพวกเรา   คนที่มีโอกาสคว้ารางวัลซีไรท์มาครอบครองก็มีเขาเพียงคนเดียว  และคนคนนี้ก็คือบักสังคม  เจ้าของนามสกุลร้านขายยาสามัญประจำบ้านนั่นเอง"

       หน้าเรื่องสั้นของหนังสือพิมพ์มติชนสุดสัปดาห์   เคยแนะนำนักเขียนรุ่นใหม่ที่น่าจับตามอง  จากเรื่องสั้น--วันที่พ่อกลับมา   ว่ากันว่าสังคม  เภสัชมาลา  กล้าที่จะนำภาษาถิ่นลาวอีสานมาใส่ลงไปในงานเขียนของเขา   ซึ่งภาษาถิ่นนับเป็นเสน่ห์อีกอย่างหนึ่งที่ช่วยให้งานเขียนของสังคม  เภสัชมาลา  มีความน่ารักน่าชัง  และน่าอ่าน   ซึ่งในเวลาต่อมา  ครูสลา   คุณวุฒิ  ก็ได้นำคำภาษาถิ่นอีสาน   หรือนำคำลาวมาใส่ในบทเพลงของตัวเอง   จนทำให้เพลงหลายๆเพลงของครูสลาโดนใจพี่น้องลาวและพี่น้องไทยอย่างไม่เคยมีมาก่อน

       นี่คือสงครามทางวัฒนธรรมที่คนลาวฝั่งขวาตีกินเรียบวัฒนธรรมลุ่มน้ำเจ้าพระยา  จนเกิดกระแสต่อต้านเพลงลูกทุ่งที่เขียนขึ้นมาของนักแต่งเพลงบ้านนอก  จากนักแต่งเพลงเขตลุ่มน้ำเจ้าพระยา  ซึ่งเรื่องนี้ก็ไปว่ากันเองก็แล้วกัน

       งานเขียนของสังคม  เภสัชมาลา   กลายเป็นเอกลักษณ์ที่โดดเด่นจากการนำเอาภาษาถิ่นมาใส่ไว้ในงานเขียนหนังสือ  ซึ่งก็ไม่แพ้งานเขียนของลุงคำพูน  บุญทวี   ผู้เดินทางมาก่อน   หรือนักเขียนจากภาคเหนืออย่างมาลา  คำจันทร์  ก็เคยนำเอาคำภาษาถิ่นมาใส่ไว้ในงานเขียนเช่นเดียวกัน

       หากทว่าในความโดดเด่นก็มักจะมีความอ่อนด้อยเสมอ 

       อ่อนด้อยอย่างไร   มาว่าต่อในโพสต์หน้านะครับ  ผมเองคาดว่าเรื่องนี้น่าจะขยายยาวๆอาจมีหลายภาคก็เป็นได้   ถ้าหากแฟนๆสนใจใคร่รู้  แม่นบ่





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
นางละเวง วันที่ : 27/12/2009 เวลา : 22.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/NangLaweng
http://www.oknation.net/blog/LawengDiary  เรือนหลังที่สอง                         http://www.oknation.net/blog/LawengBook  เรือนหลังที่สาม

มารออ่านเรื่องราวของครูหวดค่ะ

มาเพิ่มเติมอุปนิสัยของครูหวด เด่นที่สุดคงเป็นยิ้มเก่ง อารมณ์ขัน ใจดีค่ะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
พราวนภา วันที่ : 18/12/2009 เวลา : 00.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yui

..

ได้รู้เรื่องของครูหวดเพิ่มขึ้นอีกค่ะพ่อครู..

"ช่างสลักไม้" ของ วงเดือน ทองเจียว รู้สึกว่าจะเคยอ่านค่ะ..






ความคิดเห็นที่ 11 (0)
อณูทิพย์ธารทอง วันที่ : 16/12/2009 เวลา : 06.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Anutip

..อ่านหวดฮ้างยังไม่ทันจบดี ก็หายเสียก่อนเนื่องจากเปิดมุมหนังสือในห้องเรียนอยากให้นักเรียนได้เสพวรรรกรรมคุณภาพตามมุมมองของตนบ้าง สุดท้ายไม่รู้ใครหยิบไป อารมณ์ค้างอยู่จนทุกวันนี้..ปีหนึ่งหนังสือวรรณกรรมหายหลายเล่มครับ..พี่สังคม เป็นผู้ใหญ่ใจดี สมกับเป็นมหาจริง ๆ อย่างที่ตาตุ๊กว่าไว้ ช่วงไปลาว ปี 37 ได้คุยกับพี่สังคม ร้านขายยานี่แหละมากกว่าคนอื่นครับ

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 16/12/2009 เวลา : 05.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

ขอบคุณอาจารย์มากครับ ในวันที่อาจารย์เจน อักษราพิจารย์เตร็ดเตร่อยู่แถวเมืองอุบลฯ ผมทราบว่านกแสงตะวันก็ไปประชุมงานพัฒนาบุคลากรที่โรงแรมสุนีย์ แกรนด์ ช่วงวันที่ ๘-๙ ธันวาคม ถ้าท่านอาจารย์มองดูท้องฟ้าก็จะได้พบนกแสงตะวันบินอยู่แถวนั้นแหละ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
เจนอักษราพิจารณ์ วันที่ : 16/12/2009 เวลา : 03.05 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/numsunjon

สวัสดีครับ คุณครู

ผมฝากบทความไปให้คุณครูแล้วนะครับ

ดีใจมากครับที่ได้อ่านเรื่องราวของคนวรรณกรรมอีสาน
ผมมีงานเขียนของครูสังคม เภสัชมาลาอยู่เกือบทุกเล่ม
อ่านแล้วบางครั้งก็เหมือนว่าชีวิตนี้ไร้ทางออกจริง ๆ
ทั้งที่ความเรื่องจริงและนวนิยายหรือเรื่องสั้นมิแตกต่างกัน
ในฐานะที่อยู่ในแวดวงการศึกษาบางครั้งผมก็มีความรู้สึก
เช่นเดียวกันกับของครูสังคมจากเนชั่นนั่นแหละครับ
ได้อ่านข้อเขียนล่าสุดเรื่องความหนาวในท้องทุ่งนั่นแหละ
เข้ากับบรรยากาศท้องทุ่งอีสานในช่วงนี้จริง ๆ ครับ

กาลเวลาได้พลัดพรากสิ่งที่เราศรัทธาเสมอมา
ขณะเดียวกันกาลเวลาทำให้เราได้พบกับสิ่งดี ๆ เสมอ
แม้ว่าบางครั้งเราอาจมิได้คาดหวังมาก่อน
เช่นเดียวกันกับการที่ได้พบกับพี่ ๆ เพื่อน ๆ
ในแวดวงและมีรสนิยมในแนวเดียวกัน
คือความสุขที่ยังคงพอหาได้ในยุคสมัยนี้
ถึงแม้ว่าจะอยู่ในแวดวงแคบ ๆ
แต่ก็ยังคงศรัทธาบนเส้นทางสายนี้

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 14/12/2009 เวลา : 20.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

ผมดีใจที่คุณกลับมาเยี่ยมยามบ้านกวีหุบเขาพญาฝ่อ(ครูเยี่ยม ทองน้อย) อีกครั้ง หลังจากไปใช้ชีวิตอยู่บ้านป่าผาภูนานถึง ๙ วัน และดีใจยิ่งๆขึ้นเมื่อทราบว่าคุณพ่อคุณแม่และญาติมิตรอยู่ดีมีแฮง สำบายดีกันทุกคน คุณเล่นไวโอลินได้ นับว่าเยี่ยมมาก การได้มองดูดวงตะวันยามเย็นทำให้เราคิดอะไรได้หลายอย่าง ยิ่งการเป็นคนหนุ่มสาวร่วมสมัยแล้ว ผมนั้นโหยหามันอย่างยิ่งเลย หากทว่า ชีวิตจริงๆต้องเดินไปข้างหน้า วันนี้คือวันนี้ พรุ่งนี้ก็เป็นอื่น วิตเคลื่อนผ่านมาและผ่านไป จากเด็กสาวชาวป่า อาศัยอยู่ตามบ้านนอกคอกนา จรจากลามาเมืองหลวง สู้ชีวิตปีนป่ายเจดีย์การศึกษา มาเหยียบยืนบนแผ่นดินอื่น แดนดินแห่งสรวงสวรรค์ เป็นนักพัฒนาซอฟแวร์ เอ่อชีวิตเป็นเช่นนั้นเอง
ผมเองก็ชอบมองดวงตะวันยามเย็น มันให้ความรู้ได้หลายอย่าง โหยหา หมองเศร้า และคิดถึงบ้านเดิมๆของเรา สมัยบรรจุเป็นครูสอนอยู่อำเภอเดชอุดม ไม่มีไฟฟ้า ก่อนตะวันตกดิน ผมแอบมองมายังเมื่องยโสธร ครุ่นคิดอะไรไปตามประสาครูหนุ่มบ้านนอก หยิบกีตาร์กระป๋อง มาเกาเส้นสายครวญเพลงค่ำลงของน้าหวอง คืนรัง ไกลตาไกลตีน เลยมาถึงวันเวลาของน้าหมู ตรงเส้นขอบฟ้านี่ก็ชอบมากๆ เพลงเพื่อชีวิตกับคนหนุ่มสาวแสวงหาเข้ากันได้ดีนัก ตกกลางคืนกวีหลายบทรินร่ายออกมาจากห้วงใจ เรื่องสั้นกลิ่นฟางและปีกนก สัญญาหน้าดอกจาน พบกันที่ขอบฟ้า ผมเองก็เขียนขึ้นจากบรรยากาศเช่นนี้แหละ คุณเช่นนั้นเองไม่ลองเขียนกวี เรื่องสั้น วรรณกรรมเยาชนบ้างหรือ ผมว่าฉากชีวิตแถวบ้านคุณ น่าจะดีกว่าโก๊ะจ๋าป่านะโก๊ะ แน่เลย บทกวีหลายๆชิ้นที่ผมเขียนก็ได้มาจากบรรยากาศที่คุณเล่ามานั่นแหละครับ คุณยายยังสาว ฮา.

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
เช่นนั้นเอง วันที่ : 14/12/2009 เวลา : 10.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kbd
ความเพียรเป็นกิจที่ต้องทำวันนี้, ใครจะรู้ความตาย แม้พรุ่งนี้

กลับมาจากบ้านป่า(แล้งๆ)แล้วค่ะ ครูเยี่ยม

9 วันเต็มๆ ที่กลับไปอยู่บ้าน ถึงแม้ว่าจะดูประหลาด และแปลกหน้าไปบ้าง แต่ทุกคนในบ้านก็พยายามปรับตัวเข้าหากัน พ่อกับแม่ แก่ชราลงมากจนรู้สึกใจหาย หลานๆ เติบโตขึ้น บางคนก็แต่งงานมีครอบครัวและมีลูกแล้ว ลูกของหลานมาเรียกเราว่า 'ยาย' แรกๆ ก็เขิน แต่พอเรียกบ่อยๆ เข้า ความน่ารักน่าเอ็นดูของเด็กๆ ก็ทำให้ยอมรับความเป็นคุณยายของตัวเองได้ เป็นคุณยายยังสาวค่ะ.. แฮะๆๆ

กลับมาอ่านตอนจบของลุงฟอน และเรื่องราวของผองเพื่อนท่านอื่นๆ ของครูเยี่ยม หลานสาวชาวกะเหรี่ยงผู้หลงใหลในแผ่นดินที่ราบสูง ไม่ค่อยเข้าใจภาษาถิ่นเท่าไหร่ แต่ก็อ่านไปยิ้มไป 'หวดฮ้าง'... เหมือนมอเตอร์ไซด์ฮ้าง หรือเปล่าคะ...

ระหว่างกลับไปอยู่ที่บ้านทุ่ง ช่วงเย็นๆ มีโอกาสได้นั่งมองพระอาทิตย์ตกดิน ... เกิดแรงบันดาลใจ คว้าไวโอลินมาเล่นเพลง 'คิดถึงบ้าน' ของน้าหมู พงษ์เทพ กระโดนชำนาญ

จากมานานคิดถึงจังเลย
หอมเจ้าเอยละอองท้องถิ่น
อยากกลับไปแนบซบไอดิน
บ้านรำพึงคิดถึงเสมอ

อัสดงอาทิตย์กล่าวลา
คืบคลานมาคือคิดถึงเธอ
คืนเหน็บหนาวอีกแล้วซิเออ
บ้านรำพึงคิดถึงไม่สร่าง

กี่ร้อน กี่หนาว
กี่หมื่นร้าวราน
ไม่เคยสะท้าน ทุกเส้นทาง
สู้ทน สร้างฝัน ถึงวันรุ่งราง
จะแบกไปถม ความทุกข์ระทม

ไม่จำเป็น ดอกคำสัญญา
รั้วชายคา ที่แสนรื่นรมย์
ผ่านผุพัง เซซังทรุดโทรม
จะกลับไป เอาใจซ่อมแซม


-- นอกเรื่องไปหน่อย แต่ระหว่างที่เล่นเพลงนี้ รู้สึกคิดถึงลุงฟอน ครูเยี่ยม ลุงหวด น้าตาตุ๊ก และอีกหลายๆ ท่าน แต่ทุกๆ ท่านที่เอ่ยนามมานี้ ไม่เคยเห็นตัวเป็นๆ เลย เห็นเพียงตัวอักษรที่เคลื่อนไหวได้ดั่งมีชีวิต บนหนังสือบ้าง บนบล็อกบ้าง เท่านั้นเองค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 13/12/2009 เวลา : 05.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

ขอบคุณคุณนกแสงตะวันที่ตามอ่านอย่างใกล้ชิด
ขอบคุณตาตุ๊ก-วัฒนา ธรรมกูร กวีหนุ่มเมืองมหาสารคาม ผมพบเจอคุณวัฒนาครั้งแรกที่งานชุมนุมช่างวรรณกรรม-ช่อการะเกดที่มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ไม่ทราบว่าปีไหน แต่ทราบว่าเขาเป็นคนพิจารณาเรื่องสั้นและบทกวีของนิตยสารเนชั่นสุดสัปดาห์ เรื่องสั้นและบทกวีของผมหลายเรื่องหลายชิ้นของผมผ่านการพิจารณาตีพิมพ์ในหน้านิตยสารแห่งนี้ ว่ากันว่าคนหนุ่มรุ่นพวกเขาเป็นคนหนุ่มที่มาต่อยอดนักคิด นักเขียนคนหนุ่มสาวหลังเหตุการณ์พฤษภาทมิฬ ๒๕๓๕ ขบวนการคนหนุ่มสาวยุคนี้ เติบโตมาพร้อมกับขบวนการโลกาภิวัฒน์ เป็นยุคเติบโตของสื่อมวลชนอย่างแท้จริงก่อนที่จะเริ่มต้นเข้าสู่ค่ายของสื่อ และสื่อทางเลือกในเวลาต่อมา

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
tatuk วันที่ : 12/12/2009 เวลา : 13.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tatuk
เรานี่แหละ ผู้ปกป้องชาติและราชบัลลังก์! 

ผมอยากเพิ่มเติมในส่วนของ "อุปนิสัยใจคอ" ขอ
อ้ายหวดครับ
เท่าที่ผมรู้จักและพยายามมักคุ้นด้วย
อ้ายหวดเป็นคนลาวคักๆ เอ๋า ก็เป็นลาวอยู่แล้วเนาะ
ลาวในความหมายของผมก็คือ เป็นคนมักม่วนอารมณ์ดี...
เว้านัวหัวม่วน (ทำท่าญ้านเมีย) บ่เป็นตาฮ้ายกะผู้ใด๋
ในฐานะที่ผมเป็นรุ่นน้องนะครับ
อ้ายหวดเป็นผู้ใหญ่ใจดีที่น่าเคารพนับถือเป็นอย่างยิ่ง

เอาล่ะ ขอเพิ่มแค่นี้ก่อน เดี๋ยวอ้ายหวดสิได้ใจ...(ฮา)



ความคิดเห็นที่ 4 (0)
นกแสงตะวัน วันที่ : 12/12/2009 เวลา : 06.30 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/arunprapa
ส่วนเสี้ยวชีวิตที่เหลืออยู่

ตามอ่านอย่างใกล้ชิดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ชะเอง วันที่ : 11/12/2009 เวลา : 07.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chawala
chawala

สวัสดียามเช้าครับ.

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
จักรวาล วันที่ : 11/12/2009 เวลา : 07.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sawitkhaenkhan

ตอนที่ผมอ่านฮวดฮ้าง มีอยู่ตอนหนึ่งที่จำไม่ลืมคือ..

ตอนนั้นตัวละครที่เป็นหญิงจะเดินทางข้ามทุ่ง และหาคนไปส่ง แต่ดันร้องเป็นหมอลำว่า..มาบัดนี้ซิเดินไปโด้งโด่ง ไผซิเมือส่งน้องพอม้มท้งนา ม้มท้งนี้ซิให้อ้ายสองที คั่นพี่ซายแอวดีสี่ทีกะยังได่..สี่ทีกะยังได่...

..................................

ม่วนหลายอ่านแล้วเป็นรองแค่ลูกอีสานของคุณพ่อคำพูน และคำอ้าย ของยงค์ ยโสธร แค่นั้นแหละ

...

สบายดีครับพี่เยี่ยม

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 11/12/2009 เวลา : 05.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

ถึงเพื่อนนักเขียนชาอีสานและนักเขียนทั่วประเทศ ตลอดจนนักอ่านที่ติดตามงานเขียนของสังคม เภสัชมาลา กรุณาเข้ามาเพิ่มเติมข้อมูลและเรื่องราวของเขาได้นะครับ เป็นการเติมสีสันความเป็นคนเขียนหนังสือของเขาและวงการวรรณกรรมโอเคเนชั่นบล็อกจะได้สนุกสนานครื้นเครง เป็นการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ เพิ่มเติมสีสันวงการวรรรกรรมไทยให้คึกคัก ตามนโยบายวาระแห่งการอ่านหนังสือแห่งชาติ เชิญมาร่วมงานนี้ด้วยหัวใจอันเริงร่านะครับ.

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< ธันวาคม 2009 >>
อา พฤ
    1 2 3 4 5
6 7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18 19
20 21 22 23 24 25 26
27 28 29 30 31    



[ Add to my favorite ] [ X ]