• เยี่ยมทองน้อย
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : yiumthongnoy@thaimail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-10-27
  • จำนวนเรื่อง : 139
  • จำนวนผู้ชม : 139438
  • ส่ง msg :
  • โหวต 89 คน
กวีแห่งหุบเขาพญาฝ่อ
สาระชีวิต วิถีท้องถิ่น
Permalink : http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy
วันศุกร์ ที่ 23 เมษายน 2553
Posted by เยี่ยมทองน้อย , ผู้อ่าน : 1641 , 06:03:13 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

รอยทางแห่งชีวิต

๒. โสกขุมปูน

          หลายปีมาแล้ว   ผมเคยเขียนสารคดีเชิงเรื่องสั้น"ดอกจานที่บ้านโสก"   ความยาว ๑๒  ตอน  ลงตีพิมพ์ที่เนชั่นสุดสัปดาห์  ทั้งนี้ก็ด้วยความมากมีน้ำใจของท่านบอกอใหญ่-บัณฑิต  จันทศรีคำ  หรือ  แคน  สาริกา  ของเพื่อนๆนั่นเอง

          สำหรับชื่อเรื่องนั้นได้มาจากชื่อรายการโทรทัศน์"ทุ่งแสงตะวัน"ของคุณนก นิรมล ซึ่งเคยมาถ่ายทำสารคดีที่บ้านโสกขุมปูนเมื่อหลายปีก่อน

          ครั้งหนึ่ง  ผมเคยขึ้นไปขอค่าเรื่องที่เคยตีพิมพ์ที่"มติมหาราษฎร์" บนตึกชั้น  ๙  หลังสถานีรถไฟสามเสนใน  ถ้าจำไม่ผิด  ได้เห็นสภาพชีวิตของคณะกองบรรณาธิการหุงหาอาหารกินเอง  เมื่อผมบอกพวกเขาว่าจะมาขอค่าเรื่อง  พวกเขาก็ชี้ให้เห็นสภาพความเป็นจริงของชีวิตนักหนังสือพิมพ์  เสรี  ทัศนศิลป์และคำเมือง  เอกอ้อย  ก็เคยได้มาเห็นสภาพชีวิตเหล่านี้  เสรีบอกผมว่านก  นิรมล  ก็เคยทำงานอยู่ที่นี่

          ออกนอกเรื่องไปเยอะก็เพื่อการทุ้งทาวหาองค์ประกอบเพื่ออธิบายความเป็นมาและเป็นไปแบบว่าผมไม่ได้โม้...นั่นแหละครับ

           โสกขุมปูน  ในวันนี้  ต่างจากอดีดเมื่อหลายปีก่อน  และแตกต่างอย่างมากกับสมัยผมเป็นเด็กชายตัวแหล่ๆเทียววิ่งเล่นบนถนนดินทรายในยามค่ำแลงลง  ซึ่งจริงๆมันก็ต้องเปลี่ยนอยู่แล้วแหละ   เพราะผมอายุขึ้นนำด้วยเลข ๕  มันก็เป็นเรื่องธรรมดาของชีวิต  ใช่ไหมครับ

         เวลาเปลี่ยนไป  ผู้คนก็เปลี่ยนแปลง  โสกขุมปูนในยุคการเปลี่ยนแปลงก้าวข้ามจากชุมชนพอเพียงไปสู่ชุมชนทุนนิยมเสรีเรียบร้อยแล้ว   แท้จริง  นี่คือการเปลี่ยนผ่าน  จากบ้านเรือนไม้เป็นตึก   จากรั้วไม้ไผ่กลายเป็นรั้วคอนกรีต  การออกแบบบ้านที่มีเพียงรูประตูเข้าออก  กลายเป็นมนุษย์เผ่าพันธุ์รู  อาศัยอยู่ในรู  สภาพชีวิตล้วนแปลกหน้า  ไม่ต่างจากสังคมเมือง

         ผู้ใหญ่มั่น  สามสี  ครูภูมิปัญญาไทยได้เกษียณไปหลายปีแล้ว   หมดยุคผู้ใหญ่มั่นชุมชนบ้านโสกของผมก็แตกเป็นเสี่ยงๆ   ด้วยขั้วการเมืองที่หลากหลาย   ใครๆก็อยากวัดรอยเท้า  ประเภทว่ากูไม่กลัวมึงอย่างนั้นแหละ  

          คณะกรรมการโรงสีชุมชนผลัดเปลี่ยนคนหนุ่มสาวรุ่นใหม่เข้ามาดำเนินการ   ผู้ใหญ่บ้านก็ได้คนใหม่ที่ไม่ใช่สายผู้ใหญ่มั่น  วัดก็เปลี่ยนเจ้าอาวาสที่เข้ากันได้ดีกับผู้ใหญ่บ้าน  จริงๆแล้ว  ผู้ใหญ่บ้านคนใหม่  สมัยหนุ่มก็เคยซ้อมมวยกับผมในทุ่งนาวังโก  

         เมื่อกาลเวลาเปลี่ยนไป   ตำแหน่งหน้าที่ก็สามารถเปลี่ยนคนได้เหมือนกัน   ผมเองก็เปลี่ยน  เปลี่ยนไปตามวิถี   หากทว่าความรู้สึกดีๆเมื่อครั้งอดีดก็ยังมีอยู่  เราไม่อาจย้อนอดีดให้กลับมาได้  เหมือนสายน้ำไม่ไหลกลับนั่นแหละ

         ปะหน้าสมชัย  คำเพราะ  หรือคำร้อย  ระวี  ทนายหนุ่มเขาบอกว่ากำลังเลี้ยงลูก  เขาเป็นเด็กรุ่นน้องที่เดินตามรอยกันมาเมื่อสมัยทำกิจกรรมอยู่ในกลุ่มลำน้ำมูล   ผมได้แต่ทายทักไปตามประสาคนเคยรู้จักกัน

       วงเดือน  ทองเจียว  พาลูกเมียมาแวะยามถามข่าว   เขาเพิ่งพาลูกเมียตะลอนทัวร์จากเมืองลาว   วงเดือนเป็นเพื่อนที่คบกันมานาน   จากครูหนุ่มขับมอเตอร์ไซค์  บัดนี้ขับฟอร์จูนเนอร์แล้ว   ผมยังขับอีขาวคันเก่า    เหมียนเดิม  

         "บักมน  ลูกเคนโจร"  บิ๊กนปช.ประจำหมู่บ้านเพิ่งนำธงโค่นอำมาติย์   และยุบสภามาติดไว้โคนเสาหน้าบ้าน   อดีดมันเป็นเด็กเลี้ยงควายอยู่กลางทุ่งนาวังโก   หลายปีซีซาด  ไม่เคยเอื้อนเอ่ยวาทะทางการเมือง   ไม่รู้ว่ามันไปอยู่กับพวกนปช.ได้อย่างไร

         ผมรู้สึกแปลกดีเหมือนกัน   กลุ่มคนที่เคยไล่ล่าผมในอดีดสมัยทำงานเคลื่อนไหวในหมู่บ้าน   กาลเวลานี้   พวกเขากลับมาอยู่กับนปช.  โค่นอำมาติย์และยุบสภา 

         มันคงจะคล้ายผมเมื่อสมัยอดีด   ตอนเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงทางการเมือง  ๑๔  ตุลาคม   พวกเราพากันหลงใหลประชาธิปไตยและแนวคิดสังคมนิยม   เพื่อนบางคนร้องตะโกนเชิดชูประธานเหมา   เรียกว่าเป็นซ้ายไร้เดียงสามากกว่า  

         ในขณะที่กลุ่มนปช.ในปัจจุบันเคยเป็นอส.ในชุดคุ้มครองของหมู่บ้าน   และก็ต่อสู้กับพวกผมมาตลอด  จนกระทั่งเกิดวิกฤตศรัทธา  ต่างคนต่างไป   อยู่ๆผมก็ได้เป็นครูจนชาวบ้านที่เคยต่อต้านงึดและงวยงงว่าแต่ก่อนมันเป็นคอมฯแล้วมันมาเป็นครูได้อย่างไร  ฮา

(ภาพสุดท้ายนี้   ย้อนอดีดเมื่อคราวเป็นนักศึกษาวิทยาลัยครูอุบลฯ  ผมกิ๊กมาจากบล็อกท่านเจนอักษราฯ  เข้าใจว่าท่านศน.หนุ่มนำภาพมาจากหนังสือ"ศิลปินครูบ้านป่า  สลา  คุณวุฒิ"  ภาพนี้เป็นภาพการแสดงของวงกระดานชนวน  หน้าตึกวิทยาศาสตร์  แถวหน้า   ผมเป็นนักร้องนำ  คู่กับจิมมี่-นักศึกษาหญิงเอกพัฒนาสังคม   คม  ทัพแสง  เล่นกีตาร์   ทวีศัก   เวฬุวนารักษ์  เล่นเบส  แถวหลังมีอดุลย์  ย่าพรหม   นภา   พิมพ์สระ   ไพรัช  ทำเสียงประกอบ)        

หมายเหตุ

         รูปภาพประกอบเรื่องเล่านี้ได้จากบล๊อกของท่านเจน  อักษราพิจารณ์   และรูปภาพบ้านโสกจากการหาในอินเทอร์เน็ต  ผมไม่มีฝีมือด้านถ่ายภาพและการทำโปรแกรมภาพ  ขออภัยด้วย  และขอขอบคุณทุกท่านที่มีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

       





อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
เช่นนั้นเอง วันที่ : 30/04/2010 เวลา : 17.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kbd
ความเพียรเป็นกิจที่ต้องทำวันนี้, ใครจะรู้ความตาย แม้พรุ่งนี้

สารจากสำนักกระท่อมลายสือ - ซับแดง
http://www.oknation.net/blog/kbd/2010/04/30/entry-1

Spirit of KBD / KBD-1 [The Messenger]

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
ฮอยล้อ วันที่ : 29/04/2010 เวลา : 09.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hoylaws

กระจ่างแจ้งครับอ้าย อยู่ในกระแสการเมืองแบบหลูโตนพี่น้องป้องปายซุมแซงเซื้อ มารับความรู้อีกวาระหนึ่ง
ตอนนี้กะอยู่ในถ้ำอันมิดชิดแนจั๊กน่อย ในฐานนะที่พอขีด-เขียนกวีได้บ้าง การก้มหน้าลงทำงานอย่างซื่อสัตย์ต่อจิตวิญญาณภายในก็คือการรับใช้มวลชน ผมไปนั่งเบิ่งเพิ่นลงแขกเกี่ยวข้าวที่ทุ่งนากุดชุมวันนั้นแล้วออนซอนเถิงขนาดออนซอนแฮง

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 29/04/2010 เวลา : 05.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

ตอนที่อยู่บ้านโสกของผม ได้คุยกับน้องเคบีดีเกี่ยวกับโครงการห้องสมุดของหนูเรื่องเชิญชวนท่านพี่มาเป็นประธาน และให้กำลังใจน้องนุ่งที่มีความคิดสร้างสรรค์เพื่อเด็กๆในชนบท พอดีภารกิจแห่งชีวิตเกี่ยวกับลูกชายค่อนข้างจะหนักหน่อย เลยมิกล้ารบกวนท่านพี่ใหญ่ แต่ยังรำลึกถึงเสมอ

ท่านฮอยล้อ-พ่อค้าผลไม้เมืองหนองบัวลำภูและนักเขียนหนุ่มแห่งช่อการะเกดครับ
ประเด็นทางการเมืองในยุคสมัยหลังป่าแตกจนกระทั่งหลังพฤษภาทมิฬจวบจนกระทั่งยุคเหลืองแดงทั้งแผ่นดิน ล้วนยึดโยงอยู่กับการหาความลงตัวของสังคมไทย นักวิชาการมองว่าเป็นช่วงยุคเปลี่ยนผ่าน ซ้ายคำภีร์บอกว่าต้องสามัคคีทุนนิยมไปโค่นศักดินา ซ้ายอกหักต้องตามกระแสโลกด้วยการเกาะทุนทักษิณ ซ้ายรักความเป็นธรรมพอหอมปากหอมคอ ชนชั้นกลางและกลวงบอกว่าไม่เอาทั้งเหลืองและแดง เอาพออยู่ได้ ขวาตกขอบ ขวากลางๆ ขวาเอียงซ้ายนิดหน่อย ต้องแดงไพร่ แดงรากหญ้า แดงกลางๆ แดงแบบลงแดงทั้งแผ่นดินต้องโค่นอำมาติย์อย่างเดียว เพราะเชื่อมั่นในฐานเสียงเหนือและอีสาน ยุบสภาเมื่อไหร่ได้รัฐบาลไพร่แน่นอน
ถามว่าความคลี่คลายที่เคยพูดคุยกันอยู่ที่ไหน
ในความคิดแบบสามัญของผมที่เคยวิเคราะห์สังคมไทยมาตลอดรู้สึกมึนพะยะค่ะ มึนเพราะมันผสมปนเปไปหมด ซ้ายกลายเป็นขวา ขวากลายเป็นซ้าย กลางยังเหมียนเดิมแต่เอียงซ้ายนิดหน่อย หรือว่านี่คือการคลี่คลาย คลี่คลายคือไม่ยึดมั่นในหลักคิดเดิมๆ ผมว่าคลี่คลายและกลายเป็นอื่น ทางมึงทางกูและทางมันนั่นแหละ
สีแดงก็คลางแคงใจ แต่รากหญ้านี้เสพติดบริโภคนิยมแบบทักษิณแน่นอน ประชาธิปไตยแบบกินได้ เสพได้ โกงได้
สีเหลืองกลับเชื่อในระบอบเก่าชูอำมาติย์
สีกลางๆก็เอียงเหลืองนิดๆแต่ก็ไม่เชื่อทั้งหมด
สีอะไรแบบเราๆต้องการพื้นที่ทุกภาคส่วน แบบว่าหลากหลายมุมอง เชื่อในคุณค่าของความเป็นคน ไม่เอาความรุนแรง แต่ต้องยอมรับการมีอยู่ของเหลือง แดง น้ำเงิน หลากสี หลากความคิด เป็นประชาธิปไตยที่ทุกคนต้องมีส่วนร่วมและมีพื้นที่ปลอดภัยสำหรับหลักคิด ผมว่าผมคลี่คลายเช่นนี้ คุณว่าไหม?

น้องเคบีดีที่รักยิ่ง
หยิงสาวกับชายหนุ่มคือความงดงามของชีวิต
สำหรับผมกับหญิงสาวคือเพื่อนพ้องน้องพี่ ผมเป็นคนมีหัวใจมนุษยธรรมครับ รักผู้หญิงทุกคนที่น่ารัก รวมทั้งคุณนารีด้วย พี่รองกับหญิงสาวมักอยู่คู่กันเสมอ รวมทั้งน้องนารีด้วยใช่ไหม ผู้ชายผู้หญิงปรากฏตัวคู่กันหาใช่เพื่ออย่างว่าเสมอไปดอก เพราะฉะนั้นพี่เสือและน้องเสืออย่าได้อิจฉาครูเยี่ยมเลย เพราะครูเยี่ยมหมดประจำเดือนแล้ววววครับ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
เช่นนั้นเอง วันที่ : 28/04/2010 เวลา : 11.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kbd
ความเพียรเป็นกิจที่ต้องทำวันนี้, ใครจะรู้ความตาย แม้พรุ่งนี้

ท่านพี่รองที่เคารพรัก

น้องเล็กเพิ่งมีโอกาสได้เข้ามาละเลียดท่องเวปบล็อก เนื่องจากชีวิตชุลมุนอยู่กับงานและการเดินทางไกล...

"สภามันทำอะไรผิดจึงต้องยุบ" เสียงใหญ่ๆ จากใครคนหนึ่งที่เราเรียกว่าพี่ใหญ่ ถามขึ้น

"มันไม่ควรจะยุบ แต่มันควรจะทุบทิ้งทั้งระบบ แล้วเริ่มกันใหม่" น้องเล็กตอบไปอย่างนั้น...

พี่รองสบายดีนะคะ ระหว่างที่น้องเล็กยังคิดอะไรไม่ออก ชวนพี่รองไปฟังเพลงเล่นๆ ที่บล็อกน้องไปพรางๆ ก่อนค่ะ พี่รองกับหญิงสาวมักอยู่คู่กันเสมอนะคะ เป็นเหตุให้ครูเสือบางท่านอิจฉา...

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ฮอยล้อ วันที่ : 28/04/2010 เวลา : 08.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hoylaws

ปี๒๕๒๗ ที่กรุงเทพฯผมส่งเรื่องสั้นชื่อ สีเสื้อ
ไปที่นิตยสารถนนหนังสือแต่ไม่ผ่าน
ยาวมาฮอดยุคโลกไซเบอร์ยังมาเกี่ยวข้องกับสีอีกแหมะ
อ้ายมีเซียงสีหือว่าเอื้อยสมเพิ่นกะเป็นคนคือกันกับเฮา
คุณค่าของชีวิตต่างกันตรงไหนน้อ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ฮอยล้อ วันที่ : 28/04/2010 เวลา : 08.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/hoylaws

อ้ายหลายปีก่อนเฮายังเว้ากันเรื่องคลี่คลายในแง่สังคมการเมืองอยู่เลย
ยอมรับว่าผมไม่เท่าทันสังคมมากนัก
เ้ราว่าคนนั้นคนโน้นไม่ยอมคลี่คลาย
ไม่รู้เหมือนกันว่าบัดเดี๋ยวนี้ผมคลี่คลายตัวเองจากความสับสนทางการเมืองมากมายปานใด

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
สมคิด_สิงสง วันที่ : 28/04/2010 เวลา : 07.32 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kongsongfang

แวมายามครูเยี่ยม สองวันก่อนพี่สรจรไปที่มอหินขาว ขึ้นไปยืนบนผาหางนาค มองดูทัศนียภาพโดยรอบ ๓๖๐ องศา รู้สึกกำลังยืนอยู่บนโลกร้างในยุคไดโนเสา ถ้าตรงนั้นในอดีต ๑๗๕ ล้านปีมันคือนครกลางหาว แผ่นดินที่นั่นมันคงอุดมสมบูรณ์มาก แต่สภาพวันนี้ อบจ.ชัยภูมิตัดถนนลาดยางนำเราไปดูความหายนะบนโลกที่เป็นไปด้วยน้ำมือมนุษย์

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 28/04/2010 เวลา : 05.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

ขอบคุณ-จ่าจินต์คนขยันที่มาเยี่ยมยามพร้อมดอกไม้แห่งความดีงาม คงสบายดีเช่นเดียวกันนะครับ สำหรับหนังสือของท่าน ผมกำลังลูบคลำอยู่ครับ

คุณดอกก้านเหลืองครับ
ประเด็ณที่คุณรับฟังมาจากเมืองลาวก็เป็นข้อคิดสะกิดใจพวกเฮาคนฝั่งขวา จะเป็นลาวอีสานหรือลาวอื่นๆถ้ายังติดอยู่กับเรื่องราวประวัติศาสตร์ในอดีดก็ก้าวข้ามไม่พ้นจากความเป็นคนอีสาน เหมือนอย่างท่านได้เมียไทภาคกลาง ว่ากันตามจริงกลุ่มคนภาคกลางก็สืบสาแหรกจากคนลาวอยู่ดี ถ้าคิดตามประวัติศาสตร์ที่ชาวลาวถูกกวาดต้อนมาอยู่ตามลุ่มน้ำเจ้าพระยา และนี่คือการก่อเกิดเพลงสาวสวนแตงยังไงล่ะท่าน วิธีคิดแบบก้าวข้ามพรมแดนแห่งความเป็นลาว จึงทำให้ได้เมียคนไทภาคกลาง หรือคนไทภาคกลางได้เมียลาว เพราะตำหมากหุงกับแจ่วปลาแดกมันแซบนัว ขนาดพวกยุโรปมันยังหลงเสน่ห์ลาวเลย ประสาอะไรกับคนไท แดงจะเอาคืนไทก็เพราะก้าวไม่พ้นลาวทักษิณนี่แหละ

คุณปุ๊กขอนแก่นศิษย์ร่วมสำนักอาจารย์คม ทัพแสง
วงเดือน ทองเจียว นักเขียนหนุ่มเจ้าของนิยายลูกช่างแกะสลัก เคยกล่าวกับผมว่า ถ้าพูดตามความจริง คม ทัพแสง กวีแห่งเลิงนกทาและคำเขื่อนแก้ว มีฝีมือมากกว่าครูสลา คุณวุฒิเป็นไหน หมายถึงประเด็นความคิดอันลึกซึ้ง แต่คม ทัพแสงก้าวไม่พ้นครูสลา ก็เพราะการจัดการกับตัวเองและความเป็นศิลปินที่แท้ ว่ากันตามจริง ความเหลวของชีวิตก็มีองค์ประกอบหลายอย่าง แต่ถ้าหากมองอย่างเป็นธรรม ใครๆก็มีวิถีของตัวเอง รวมทั้งคม ทัพแสงด้วย หวังว่าคุณปุ๊ขอนแก่นจะก้าวข้ามครูทั้งสองท่านนะครับ

คุณฟ้าฯที่รัก
ธรรมะคือธรรมชาติ มนุษย์ทุกคนมี รัก โลภ โกรธ หลง อันเป็นวิถีพื้นฐานของคน เพียงแต่ใครจะจัดการมันได้อย่างลงตัว เหล่านี้คือกิเลสและตัณหา ใครบารมีแก่กล้าก็สามารถจัดการมันลงอย่างราบคาบ เป็นอย่างที่เราเป็น ซื่อสัตย์กับตัวเอง ไม่ต้องเสแสร้งแกล้งทำ แต่ทว่าสังคมมนุษย์มิได้เปิดทุกส่วนให้เรา มนุษย์เราจึงต้องอำพรางตัวตน พื้นที่ของมนุษย์ในสังคมมนุษย์จึงเป็นเพียงฉากหนึ่งของชีวิตเท่านั้น รวมทั้งการเป็นนักเขียน นักเทศนา นักธรรมดาของคุณฟ้าฯที่รักด้วยใช่ไหมเอ๋ย...

คุณดอกเตอร์หวดที่นับถือยิ่ง
ว่ากันว่าคุณคือมูราคามิแห่งไทยแลนด์แดนฮิฮิ นักรักผู้ยิ่งใหญ่ ชีวิตนี้ช่างร่ำรวยความรักจริงๆสมกับท่านเป็นมนุษย์ที่แท้ ข้าน้อยยังต้องเรียนรู้อีกนาน การลงทะเบียนเรียนเรื่องเหล่านี้ ข้าน้อยเพิ่งอยู่อนุบาลเท่านั้นเอง บ้านโสกฯในมุมมองของท่านยังคงงามอยู่ใช่ไหม มีมีความสุขเมื่อได้เดินเท้าไปยังทุ่งนา ผมไปตามรอยทางของชีวิตเมื่อวัยเด็กๆนะครับ

อาจารย์เจนฯครับ
งานเขียนของอาจารย์อยู่ในระดับมาสเตอร์พีซ ผมว่าฝีมืออาจารย์นี่ไม่เป็นรองใคร ดีใจที่อาจารย์สัญจรผ่านบ้านโสกฯ แต่ผมเข้าใจว่าอาจารย์นั่งรถทัวร์ผ่านบ้านโสกน้ำขาวมากกว่าบ้านโสกขุมปูน บ้านโสกของผมและบ้านนาโส่ของอาจารย์ประวุฒิอยู่ในซอกหลืบของท้องทุ่งนาและป่าดอนปู่ตาครับ ไกลห่างจากความเจริญทุกภาคส่วนของสังคม ฮา สมัยที่ผมเดินตามอาจารย์เยี่ยมยอด ผมมีโอกาสพบกับอาจารย์ประวุฒิอยู่เหมือนกัน ตอนนั้นอาจารย์ประวุฒิกลับคืนเมืองแล้ว ท่านเดินทางมาที่บ้านนาโส่ แต่ผมก็ได้แต่เฝ้ามองดูอดีดกรรมการกลางพคท.นะครับ ส่วนหนังสือของลูกสาวท่านเขียน"เด็กหญิงหมวกดาวแดง" ผมก็อ่านแล้ว พยาบาลที่ดูแลคุณหนูก็คือพี่ฝน-ฉวีวรรณ สิงสงนั่นแหละ รวมทั้งพี่คำย้อยด้วย เฮ้อประวัติศาสตร์คือเรื่องราวของคนชรา ฮา

ท่านเสือยอด-กุมารส่วยที่รักยิ่ง
เรื่องราวของคนชราตามประสาคนโหยหาความหลัง เป็นความงดงามที่เราสามารถสืบค้นจากภายในของเราเอง หล่อเลี้ยงจิตวิญญาณเอาไว้ บางคนบอกว่าผมฟูมฟาย ไม่โตสักที ท่าจะจริง เพราะก็ไม่โตอย่างที่เขาว่านั่นแหละครับ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
เสือยอด วันที่ : 26/04/2010 เวลา : 13.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/weerasud

สวัสดีชายชราผู้โหยหายุคสมัยซึ่งผ่านพ้นไปแล้ว

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
เจนอักษราพิจารณ์ วันที่ : 26/04/2010 เวลา : 02.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/numsunjon

คุณครูครับ

ผมเพิ่งผ่านโสกขุมปูนเมื่อเร็ว ๆ นี้
แต่ไม่มีโอกาสเข้าไปสัมผัสกับบรรยากาศจริง ๆ
เพียงแต่บันทึกภาพบนรถขณะวิ่งบนถนน
คลับคล้ายคลับคล้ายว่ามีตลาดนัดโคกระบือด้วย
หากเป็นหนังไทยอาจมีชื่อคล้าย ๆ กับ ชุมทางเขาชุมทอง
ป้อมปืนตราพระยา อะไรทำนองนั้น
หรือหากเป็นนิยายของ ยอด เดชา ก็น่าจะเป็น
"โสกขุมปุนเดือด" หรือ "พยัคฆ์ร้ายจากโสกขุมปูน"
หรือจะให้สนุกสนานก็น่าจะเป็น "มนต์รักโสกขุมปูน"
ก็ยังได้ครับ

จำได้ว่า "ดอกจานที่บ้านโสก" เคยอ่านหลายปีที่เนชั่นสุดฯ
รวมทั้งงานเขียนชุดดีเจวิทยุชุมนุมทีคุณครูเขียนก็เข้าท่าดี


วันที่ไปงานประชุมสโมสรนักเขียนอีสานที่ซับแดง
มีเพื่อนนักเขียนคนหนึ่งซื้อหนังสือแนะนำให้ซื้อหนังสือ
"หลัง 6 ตุลาฯ" ไว้อ่านเป็นหนังสือที่น่าสนใจเล่มหนึ่ง
เนื้อหาตอนหนึ่งกล่าวถึงคุณประวุฒิ ศรีมันตะ
ชาวตำบลนาน้ำใส กุดชุม ยโสธร
เคยศึกษาต่อที่คณะอักษรศาสตร์
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย รุ่นน้องของจิตร ภูมิศักดิ์
จนถูกจับในปี 2501 พร้อมกับจิตร ภูมิศักดิ์ ไขแสง สุกใส ทองใบ ทองเปาด์ อุดม ศรีสุวรรณ
คุณครูเคยได้พูดคุยหรือมีเรื่องราวของท่านมั๊ยครับ
ทราบว่าลูกสาวของท่านก็เขียนหนังสือเช่นเดียวกัน

วันก่อนผมไปงานศิลปหัตถกรรมที่เมืองทองธานี
มีโอกาสไปที่ห้องสมุดธรรมศาสตร์และที่ศิลปากร
ห้องสมุดทั้งสองแห่งทันสมัยมากมีห้องใต้ดินทั้งสองแห่ง
โดยเฉพาะที่ธรรมศาสตร์หอสมุด "ปรีดี พนมยงค์"
นั้นเรียกว่าเจาะชั้นใต้ดินเป็นห้องสมุดที่ทันสมัยมาก
ผมเรียกว่า "ขุมปัญญาใต้ผืนดิน" มีให้ค้นหากันที่นี้

ผมค้นพบหนังสือประวัติของท่านฉัตร บุณยศิริชัย
เจ้าของนามปากกา "ศักดิ์ สุริยา" โดยความร่วมมือ
ของเจ้าหน้าที่ห้องสมุดได้ช่วยสืบค้นให้ครับ
มีเรื่องสั้นที่ท่านใช้นามปากกาว่า "จารึก ชมพูพล"
ตีพิมพ์ด้วยมีชื่อว่า "ฝากไว้ในสยาม" เนื้อหานั้นช่างเหมาะกับสถานการณ์บ้านเมืองในยุคปัจจุบันมาก
ผมคิดว่าน่าจะเป็นเรื่องสั้นที่พี่ปราโมทย์ ในจิต ตามหา
ผมได้สำเนาไว้ทั้งเล่มเพื่อประโยชน์ต่อไป

ผมเพิ่งกลับจากนครศรีธรรมราชเรียกว่านั่งมาราธอน
จาก 9 โมงเช้ามาถึงสายใต้ใหม่ 2 ทุ่มครึ่ง
แล้วนั่งรถต่อถึงเมืองริมโขงราว 7 โมงเช้า
ประทับใจการเดินทางมากคือการเลี้ยงอาหาร
ของบริษัทเดินรถนั้นจัดอาหารขึ้นโต๊ะอย่างดีเลย
มีอาหารหลายอย่างให้รับประทาน
ที่ขาดได้ก็คือผักหลายชนิด
หนึ่งในจำนวนนั้นยังมี "ส้มผักเสี้ยน" บ้านเฮาด้วย
เบาะข้าง ๆ ผมท่านเป็นพระภิกษุจากเชียรใหญ่
นครศรีธรรมราช มาศึกษาที่กรุงเทพฯ
ระหว่างทางท่านจดบันทึกประจำวันไปด้วย

ขอให้มีสุขภาพแข็งแรง
ร่ำรวยในกิจการครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
เยี่ยมทองน้อย วันที่ : 24/04/2010 เวลา : 06.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yiumthongnoy

ผมกลับมาแล้วครับ เพื่อนพ้องน้องพี่ที่รักและเคารพยิ่ง ผมใช้บ้านโสกโมเดลก็ด้วยความเป็นอัตลักษณ์ของตัวเอง ชุมชนโสกขุมปูนนั้น จะว่าไปแล้วก็เป็นการก่อเกิดและเป็นรอยต่อของนักอุดมคติ เพราะหลังจากเกิดวิกฤตศรัทธา สงครามประชาชนยุติลงเมื่อปี ๒๕๒๕ องค์กรเอกชนเริ่มเข้ามาสู่ชุมชนบ้านโสก และชาวบ้านเริ่มหันมาพึ่งพาตนเอง จนพัฒนาเป็นชมรมรักษ์ธรรมชาติ และโรงสีชุมชน การก่อเกิดของชุมชนบ้านโสกขุมปูน ไนระยะแรกๆได้รับความดูหมิ่นถิ่นแคลนจากซ้ายอกหัก ขณะที่ขวาตกขอบก็ยังไม่เลิกราวิพากษ์ว่าเป็นรูปแบบใหม่ของพวกคอมฯ ทุกครั้งที่กลับคืนสู่บ้านโสกฯ ผมมักจะถูกไถ่ถามเรื่องเหล่านี้ จึงได้คิดเลียนแบบโมเดลอาจสามารถของนายกเทวดาทักษิณ "โสกขุมปูนโมเดล" ทำให้ได้อรรถรสแบบบ้านๆดีเหมือนกัน หรือถ้าจะขยับให้ดูดีหน่อยก็น่าจะเป็น"กุดชุมโมเดล"ก็น่าจะดีไม่น้อย เพราะช่วงนี้ เห็นท่านพี่อุดร ทองน้อย ประยงค์ มูลสาร และพีรพันธุ์ พาลุสุข ย่ำเดินอยู่แถวนี้บ่อยๆ
ขอบคุณเพื่อนมิตรทุกท่านที่มาเยี่ยมยาม ชีวิตมันนิ่ง ผมก็เลยหาเรื่องมาเขียนเชื่อมโยงตรงนั้นตรงนี้ เรียกว่าชอบแส่หาเรื่องให้เขาด่าเล่น ด่าแล้วไฟจะได้ติด ไฟแห่งชีวิต นั่นแหละครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ครูหวด วันที่ : 24/04/2010 เวลา : 03.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sangkom

ดีใจที่กลับมาพบกันอีกครั้งหนึ่ง (ฮา)
โสกขุมปูนพัฒนาแล้ว หมู่บ้าน ๆ เทียบกับแถวบ้านท่านไม่ได้เลยนะผมว่า

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ปุ๊กขอนแก่น วันที่ : 23/04/2010 เวลา : 18.18 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konkhonkaen

เรื่องเล่าจากรอยทางแห่งชีวิตของรุ่นครูมีแต่เรื่องน่าสนใจเน๊าะครับ

ว่างๆอาจารย์ช่วยเล่าเรื่องสมัยกลุ่มวรรณกรรมลุ่มน้ำมูลให้ฟังบ้างนะครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
ฟ้าใสเมียสุวิทย์ วันที่ : 23/04/2010 เวลา : 11.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fhasi

จะสังคมนิยมหรือทุนนิยม หัวโจกก้รวยเละๆ กันอยู่ดีชาวบ้านที่ไปเย้วๆ อย่าไปหวังรวยกับเขาเลยไม่มีทางหรอก อย่างไรความจนก็กระจายความรวยก็กระจุกอยู่ดีนั่นแหละ ไม่ว่าเราจะเดินไปตามรอยทางอะไรก็แล้วแต่ เพราะจิตใจมนุษย์มีความเห็นแก่ตัวติดมาแต่เกิด สุดท้ายการแบ่งปันก็ไม่เคยเกิด

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
ดอกก้านเหลือง วันที่ : 23/04/2010 เวลา : 07.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/U-Thong

อ่านแล้วได้รับอรรถรสครับ มองเห็นภาพในอดีต เห็นรอยทางของผู้คน ในการข้ามโขงไปเยี่ยมเมืองลาวที่สะหวันนะเขตนั้น ผมขอขยายความหน่อย เพราะเรื่องราวที่แอบได้ยินได้ฟังมาจากฝั่งโน้นมันเกี่ยวข้องกับเมืองไทยตรง ๆ หลังจากลงรถบัสระหว่างประเทศแล้วผมว่าจ้างรถสามล้อเครื่องไปเที่ยวพระธาตุอิงฮัง - วัดชัยพูมิ-ตลาดปลอดภาษีและเที่ยวชมย่านเมืองเก่าสะหวันนะเขต ดูร่องรอยตึกรามบ้านช่องสมัยตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศส ผมชอบเดินแทรกเข้าไปในกลุ่มชาวลาว รวมทั้งไปนั่งฟังชาวบ้านเขาคุยกันที่ร้านค้าขายของชำ และที่วัดในเวลาเขาไปทำบุญ รายการสนทนาของคนลาวเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ทางการเมืองของไทยในขณะนี้ ตอนนั้นเป็นวันที่ 11 เมษายนข่าวเหตุการณ์เลือดของคืนวันที่ 10 เมษายนยังกระหึ่มอยู่หน้าจอทีวีและเป็นที่สนใจของชาวลาวด้วย คำพูดที่ผมได้ยิน(ไม่ต่างจากสำเนียงอีสาน)ทำเอาผมแทบหัวใจหยุดเต้น เขาคุยกันว่า "ถึงคราวบางกอกฮ้าง เพราะว่าชาวบางกอกผิดคำสาบานมานานแล้ว"
เท็จจริงอย่างไรหรือเป็นเพียงความเชื่อก็แล้วแต่ดุลยพินิจของแต่ละคน ในตอนนั้นผมยืนนิ่งอยู่กับที่แทบไม่เชื่อเลยว่า สิ่งที่ชาวลาวเขาคุยกันนั้นมันตรงกันกับสาระทางประวัติศาสตร์ที่มีการจารึกไว้จริง ๆ แล้วผมก็ถามตัวเองว่า ความวิตกกังวลนั้นมีอยู่ก็จริง แต่แท้จริงแล้ว...เราเป็นชาวบางกอกหรือไม่...คำถามนี้กลายเป็นโจทย์และพลันนั้นทำให้ผมนึกถึงคำพูดของพี่ท่านสมคิด สิงสงที่ชอบพูดว่า "ผมไม่ใช่คนอีสาน"
เอาละ พวกเราเป็นส่วนหนึ่งของการเปลี่ยนแปลง ซึ่งเป็นรอยทางทั้งด้านบวกและด้านลบ...นี่แหละรสชาติของชีวิต

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 23/04/2010 เวลา : 07.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด..@


สบายดีนะครับผม...
เอาดอกไม้มาไหว้ควันหลง..
สงกรานต์..
ช้าไปไปหนอ..

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน

<< เมษายน 2010 >>
อา พฤ
        1 2 3
4 5 6 7 8 9 10
11 12 13 14 15 16 17
18 19 20 21 22 23 24
25 26 27 28 29 30  



[ Add to my favorite ] [ X ]