*/
  • หย่งศรี
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2007-03-07
  • จำนวนเรื่อง : 126
  • จำนวนผู้ชม : 400611
  • จำนวนผู้โหวต : 825
  • ส่ง msg :
  • โหวต 825 คน
<< มีนาคม 2008 >>
อา พฤ
            1
2 3 4 5 6 7 8
9 10 11 12 13 14 15
16 17 18 19 20 21 22
23 24 25 26 27 28 29
30 31          

[ Add to my favorite ] [ X ]


นึกถึงเยอรมนี แล้วคุณจะนึกถึง...?
ขาหมู, ไส้กรอก, เบียร์, ออคโทเบอร์เฟสต์
5 คน
ผู้คนไม่เป็นมิตร เฉยเมย cold
1 คน
บุนเดสลีก้า, บาเยิร์น มิวนิค, คลิ้นส์มัน
0 คน
ฮิตเลอร์, ฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ยิว
4 คน
เบนซ์, บีเอ็ม, ปอรเช่
2 คน
อื่น
1 คน

  โหวต 13 คน
วันศุกร์ ที่ 7 มีนาคม 2551
Posted by หย่งศรี , ผู้อ่าน : 2570 , 02:15:31 น.  
หมวด : ดารา/นักร้อง/คนดัง

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

วันที่ 7 มีนาคม 2551 เป็นวันที่บล็อกของ Yongchan ครบรอบหนึ่งปีเต็ม คุณหลายคนอาจจะยังไม่รู้จักว่าเธอคนนี้เป็นใคร แต่หลายคนก็อาจจะมีเธอเป็นเพื่อนบ้าน ไม่ว่าคุณจะรู้จักเธอหรือไม่ วันนี้เธอมาเปิดใจกับเราว่าหนึ่งปีที่ผ่านมา บล็อกได้เปลี่ยนแปลงตัวเธอไปอย่างไรบ้างค่ะ

Yongchan: ก่อนอื่นขอถามก่อนเลยว่า คิดได้อย่างไรคะ เรื่องการสัมภาษณ์ตัวเองเนี่ย?
Yongchan: : (หัวเราะ) คือ ต้นเรื่องเกิดมาจากว่าตัวเองมีความใฝ่ฝันว่าอยากถูกสัมภาษณ์ลงนิตยสารหรือหนังสือพิมพ์ค่ะ โดยเฉพาะพวก กรุงเทพวันอาทิตย์ พลอยแกมเพชร ดิฉัน อะไรประมาณนั้นน่ะค่ะ :D ไม่ได้จะไฮโซนะคะ แต่ชอบอ่านบทสัมภาษณ์เหล่านี้ รู้สึกว่าได้ลงทียาวมาก ซึ่งทำให้เราได้รู้จักคน(ที่ถูกสัมภาษณ์)นั้นอย่างลึกซึ้งในระดับหนึ่งทีเดียว แต่เนื่องจากตัวเองไม่ได้เป็นดารา นักร้อง ไฮโซหรือนักเขียนชื่อดังที่ไหน ถ้ารอให้คนมาสัมภาษณ์ ชาตินี้คงไม่ได้ลงแน่ๆ (หัวเราะ) ก็เลยตัดสินใจว่าสัมภาษณ์ตัวเองมันเสียเลย สิ้นเรื่องสิ้นราวกันไปค่ะ (ยิ้ม)

Yongchan: ดีค่ะ นับเป็นความกล้าบ้าบิ่นมากทีเดียว งั้นขอเริ่มด้วยคำถามมาตรฐานก่อนเลยค่ะว่า มาเป็นบล็อกเกอร์ที่โอเคเนชั่นได้อย่างไร
Yongchan: โดยการชักนำของบล็อกเกอร์ Maysayon ค่ะ ตอนแรกเธอมาชวนให้ไปเม้นท์ที่บ้านเธอ ก็เลยได้รู้ว่าเนชั่นทำบล็อกด้วย แต่ก็ไม่ได้ทำ จนกระทั่งย้ายสำมะโนครัวมาที่เยอรมนี ก็ตัดสินใจว่า เอาล่ะ ขอลองซักที

Yongchan: แล้วจริงๆ ตอนเปิดบล็อกเนี่ย มองว่าอยากให้บล็อกของตัวเองเป็นอย่างไรคะ?
Yongchan: อยากเขียนเรื่องสาระน่ารู้จากเยอรมนี อ่านสบายๆ อาจจะขำไปด้วยก็ได้ค่ะ

Yongchan: แล้วบล็อกเป็นอย่างที่ตั้งใจไหมคะ?
Yongchan: ได้ครึ่งไม่ได้ครึ่งค่ะ(หัวเราะ)  รู้ตัวเลยว่าไม่ค่อยได้เขียนอะไรเกี่ยวกับเยอรมนีแบบลึกๆ อย่างที่อยากทำซักเท่าไร หลังๆ นี่จะเน้นไปที่รูปภาพด้วยซ้ำ แต่เรื่องความฮาก็คิดว่าพอไปได้อยู่ (ยิ้ม) จริงๆ การทำบล็อกก็เหมือนเป็นการทดลองตลาดอย่างหนึ่งนะคะ เพราะว่าบางเรื่องเราคิดว่าคนน่าจะชอบ ฟีดแบ็คกลับน้อยมาก บางเรื่องเขียนธรรมด๊า ธรรมดา คนอ่านเยอะมาก  

Yongchan: คิดว่างานเขียนของตัวเองมีลักษณะเฉพาะไหมคะ?
Yongchan: (เงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบ) ก็พยายามจะให้มีนะคะ คือทุกเรื่องจะพยายามเขียนให้ขำๆ อยากให้คนอ่านเข้ามาอ่านแล้วรู้สึกสบายๆ ได้ความรู้ไปด้วย ส่วนเรื่องเครียดๆ เช่นเรื่องฝน หรือหญิงไทย ก็จะพยายามไม่ให้รันทดหรือรุนแรงมาก อยากให้อ่านแบบไม่ต้องขมวดคิ้ว แต่คิดต่อแล้วมาคุยกันน่ะค่ะ

Yongchan: ยกตัวอย่างหน่อยสิคะ
Yongchan: อย่างเอ็นทรี่ "แล้วเราจะช่วยเหลือพวกเธออย่างไรดี" ที่พี่คนไทยบางคนขายตัวมาก่อน แต่เธอเลือกที่จะไม่หันกลับไปทางนั้นอีก ในขณะที่บางคนยังขายตัวอยู่จนถึงทุกวันนี้ และก็คิดจะขายต่อไปอีก แม้จะมีลูกแล้วก็ตาม ตอนตัวเองได้ไปเจอ ไปฟัง ก็เกิดคำถามในหัวมากมายน่ะค่ะ เช่นว่าถ้าพวกเธอมีทางเลือก เธอจะทำอย่างที่เธอทำอยู่ไหม?
          ทางเลือกในที่นี้หมายถึงว่า ตั้งแต่จุดเริ่มต้นก่อนเธอจะตัดสินใจขายตัวครั้งแรกน่ะค่ะ เพราะสำหรับหลายๆ คนถ้าไปถามตอนนี้ เขาอาจจะเคยชินกับการได้เงินมาง่ายๆ แล้ว จะให้เขาเปลี่ยนมาฝึกพัฒนาแรงงานฝีมืออะไรที่ได้เงินไม่มากเท่ากับอาชีพที่เขาทำอยู่ในปัจจุบัน เขาก็คงไม่ทำค่ะ
          เรื่องนี้ใช้เวลาเรียบเรียงอยู่พอสมควร เพราะไม่อยากให้มันหนักมาก กลัวคนจะไม่อ่าน แต่ที่เซอร์ไพรส์คือ มีคนมาตอบแบบตั้งใจเยอะมาก เป็นการระดมความรู้ความคิดที่ดีมากๆ เลยค่ะ อ้อ... ที่อยากฝากไว้คือว่าโสเภณีไทยที่เยอรมันเดี๋ยวนี้ไม่มากเหมือน 20-30 ปีก่อนนะคะ ตอนนี้จะมาจากประเทศยุโรปตะวันออกเป็นส่วนมาก ข้อมูลจากองค์กรที่ช่วยเหลือผู้หญิงในเยอรมนีค่ะ

Yongchan: เท่าที่ติดตามผลงาน รู้สึกว่าจะเขียนเกี่ยวกับผู้หญิงไทยบ่อยเหมือนกัน?
Yongchan: ค่ะ คงเป็นเพราะความสนใจส่วนตัวด้วย ว่าทำไมถึงมาอยู่ที่นี่กันเยอะจัง เยอะเป็นที่สองรองจากอเมริกานะคะ และที่สำคัญเราก็เป็นหนึ่งในนั้นเหมือนกัน บางทีไปอ่านไปเจอปัญหาของคนอื่น เช่นถูกทุบตี สามีขี้เมา ไม่เอาใจใส่ ก็เป็นการคิดทบทวนตัวเองเหมือนกันว่า เอ... เราเข้าข่ายที่จะมีปัญหาหรือเปล่า แต่ถ้าทุบตีเนี่ย เราคงไปทุบเขาก่อนมากกว่า (หัวเราะ)

.

A Year in Germany

Yongchan: ทีนี้ขอถามบ้างว่าแล้วตอนนี้อยู่ที่เยอรมนีทำอะไรบ้างคะ?
Yongchan: เรียนภาษาเยอรมันเป็นหลักค่ะ ตอนนี้จะจบชั้นกลางแล้วค่ะ นอกจากนั้นก็ทำฟรีแลนซ์แปลงาน เขียนเรื่องบ้างค่ะ

Yongchan: แล้วเมื่อไหร่จะมีน้องคะ? อันนี้คุณ GPEN กับคุณ Mayjune ฝากมาค่ะ
Yongchan: นึกหน้าคนถามออกเลยนะคะเนี่ย (หัวเราะ) กะแล้วว่าต้องโดนถามเรื่องนี้แน่ๆ คำตอบคือ คงไม่ใช่เร็วๆ นี้ค่ะ

Yongchan: ทำไมล่ะคะ? ลูกคุณ Yongchan ออกมาต้องน่ารักมากๆ แน่ๆ เลยค่ะ
Yongchan: กลัวลูกได้ตาของแม่ค่ะ (หัวเราะ) อันที่จริงคือว่า เป็นคนคิดมากนะคะ... ถ้าจะมีลูกก็อยากให้พร้อมก่อน ตอนนี้เรายังพูดภาษาเยอรมันได้ไม่คล่อง ถ้าเกิดตอนท้อง หรือตอนที่มีลูกแล้ว แล้วเป็นอะไรขึ้นมา แต่อธิบายให้หมอฟังไม่ได้ คงจะไม่สะดวกค่ะ อีกอย่างคืออยากให้ฐานะการเงินเรามั่นคงกว่านี้ เราจะได้สามารถให้สิ่งที่สุดกับลูกได้ค่ะ

Yongchan: โอ้โห... คิดมากจังเลยนะคะ... แล้วมีโครงการจะกลับเมืองไทยไหมคะ?
Yongchan: กลับไปเที่ยว คงกลับทุกปีนะคะ แต่ถ้ากลับถาวร คงไม่ใช่ระยะอันใกล้นี้ แต่เรียนตรงๆ เลยว่าอยากกลับมากค่ะ คิดถึงบ้าน ไม่ใช่อยู่ที่นี่ไม่ดี แต่ไม่มีที่ไหนดีเท่าบ้านเรานะคะ

Yongchan: คุณปฏิจจชนฝากมาถามว่า ทัศนคติที่คนเยอรมัน โดยเฉพาะผู้ชาย มองผู้หญิงไทย เป็นอย่างไร แล้วคุณ Yongchan เคยถูกมองในแง่ลบบ้างไหม? รู้สึกอย่างไร  และมีวิถีทางในการแก้ไขปัญหานี้อย่างไรบ้างคะ?
Yongchan: โอ้โห... มาเป็นชุดเลยนะคะพี่ (ยิ้ม) ต้องออกตัวก่อนว่า ตั้งแต่มาอยู่ที่นี่หนึ่งปีเนี่ย นอกจากคนที่บ้านกับครูที่โรงเรียน แทบไม่ได้คุยกับคนเยอรมันเลยนะคะ ก็เลยอาจจะพูดถึงเรื่องทัศนคติของคนเยอรมันได้ไม่ถูกต้องนัก
          ถ้าให้พูดกว้างๆ คิดว่าคนที่ชื่นชมธรรมชาติ ชายหาด วัฒนธรรมของเมืองไทยมีไม่น้อย มีคนเยอรมันเยอะมากที่ไปเที่ยวเมืองไทย ไปทั้งครอบครัวและอยู่เป็นเดือนๆ และยังกลับไปทุกปี แต่แน่นอนว่าคนที่ไปเที่ยวเพื่อเซ็กซ์ก็มีไม่น้อย เพราะทราบมาจากสถานทูตไทยที่เบอร์ลินว่า คนเยอรมันส่วนมากที่มาขอวีซ่าเข้าไทย (จะอยู่เกิน 30 วัน) มักจะระบุที่พำนักในประเทศไทยว่า พัทยา คนกลุ่มนี้ก็ย่อมต้องมีภาพลักษณ์เกี่ยวกับเมืองไทยที่ต่างออกไป
          เรื่องดูถูก ส่วนตัวยังไม่เคยโดน แต่เพื่อนชาวเยอรมันคนนึง ซึ่งมีตำแหน่งเป็นรอง CEO ของบริษัท เคยเล่าว่าเขากับคู่หมั้นจะไปเที่ยวเมืองไทย เพื่อนร่วมงานถามเขาว่า นายมีคู่หมั้นอยู่แล้ว จะไปเมืองไทยทำไม? นั่นหมายความว่า แม้แต่คนในระดับสูงของสังคมก็ยังมองประเทศไทยว่าเป็นแหล่งในเรื่องนี้โดยเฉพาะ ฟังเพื่อนแล้วก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่เหมือนกันว่า มันเป็นภาพลักษณ์ในต่างประเทศจริงๆ ค่ะ
          แต่ถึงกระนั้น ถ้าเทียบกับชาติอื่นแล้ว ภาพของผู้หญิงไทยที่นี่ไม่ได้เลวร้ายมากนักนะคะ เท่าที่สังเกตดู คนเยอรมันมักจะมีทัศนคติในแง่ลบกับคนตุรกีและอาหรับมากกว่า เพราะเขาคิดว่าคนกลุ่มนี้มาอยู่ในประเทศแล้วก็ไม่ทำงาน ไม่ปรับตัวให้เข้ากับสังคม แล้วก็ออกลูกมาเยอะๆ เพื่อกินเงินสวัสดิการ ดูเหมือนว่าปัญหาคนไทยจะเป็นเรื่องส่วนน้อย ที่ไม่ค่อยเป็นที่พูดถึงในหน้าหนังสือพิมพ์ คงเป็นเพราะจำนวนคนไทยน้อยกว่ามากด้วย หลักหมื่น กับหลักล้านน่ะค่ะ

Yongchan: คุณปฏิจจชนถามต่อว่า ทำไมคุณ Yongchan ถึงเรียนภาษาเยอรมันอย่างเอาเป็นเอาตาย? จะเรียนต่อเพื่อเอาปริญญาโท อีกใบ หรือต้องการเรียนให้ถึงระดับปริญญาเอกที่ประเทศเยอรมนี? เพราะการเป็นภริยาคนเยอรมัน ไม่จำเป็นต้องใช้ภาษาถึงขนาดนั้น มิใช่หรือ?  หรือต้องการปักหลักทำงานอะไรในประเทศเยอรมนีคะ? 
Yongchan: ที่ก้มหน้าก้มตาเรียนก็เพราะว่าไม่อยากให้ใครมาดูถูกค่ะ สมมุติว่ามาอยู่ที่นี่ 3 ปีแล้วแต่ยังพูดเยอรมันไม่ได้ คนอื่นก็อาจจะดูถูกได้ว่าไม่ขวนขวาย ไม่ใส่ใจ ที่สำคัญ เราก็จะเสียความมั่นใจ ความภาคภูมิใจในตัวเองด้วย
          นอกจากนั้นในเมื่อคนที่นี่เขาก็มีทัศนคติบางอย่างกับคนต่างชาติอยู่แล้ว ถ้าเราพยายามเรียน พยายามพูดภาษาเขาให้ได้ ก็แสดงให้เห็นว่าเราไม่ได้เป็นคนแบบที่เขาคิด ยังมีคนต่างชาติอีกไม่น้อยที่พยายามปรับตัวและเรียนรู้ให้เข้ากับสังคมที่นี่ อันนี้ก็อาจจะเป็นคำตอบให้กับคำถามเมื่อกี้ที่ว่าเราจะแก้ไขเรื่องทัศนคติของคนเยอรมันได้อย่างไร คำตอบคือ เราก็ต้องทำตัวเองให้ดีค่ะ ทำให้เขาเห็นว่า มันไม่ใช่มีแต่แบบที่เขาคิด
          ส่วนเรื่องจะทำอะไรต่อนั้น ก็ยังเป็นปัญหาหนักใจอยู่ ถ้าจะเรียนต่อ คงเรียนเอกเลยค่ะ ไม่โทแล้ว เพราะมีหลายใบมากแล้ว ส่วนจะเรียนอะไรนั้น ยังคิดอยู่ค่ะ เพราะว่าเอกที่นี่ เห็นว่าโดยเฉลี่ยอยู่ที่ 5 ปี เพราะฉะนั้น ต้องรักและสนใจจริงๆ ไม่อย่างนั้นก็จะเป็นห้าปีที่ทรมานมากๆ ส่วนเรื่องงาน (ถอนหายใจเฮือกใหญ่) ยังไม่รู้เลยค่ะ ขอเรียนภาษาให้ถึงที่สุดก่อน ถ้าฟังพูดอ่านเขียนภาษาเยอรมันได้คล่อง โอกาสได้งานดีๆ น่าจะมากขึ้นค่ะ

Yongchan: คุณ Pukpik ถามว่าคุณ Yongchan อยู่ที่เยอรมนีมานานเป็นปีแล้ว อยากรู้จังที่ไหนในประเทศนี้ที่อยากไป และอยากจะแนะนำให้คนไปเยอรมันได้ไปเห็นด้วย? เพราะอะไรคะ?
Yongchan: แนะนำเบอร์ลินนะคะ เพราะว่าเป็นเมืองที่หลากหลาย ในแง่ประวัติศาสตร์ เบอร์ลินเคยถูกแบ่งเป็นตะวันออกและตะวันตก ตึกรามบ้านช่องของทั้งสองฝั่งก็จะไม่เหมือนกัน สัญญาณไฟให้คนเดินก็ไม่เหมือนกัน (น่ารักมาก) แค่เดินดูและสัมผัสบรรยากาศแบบโซเวียตเก่าก็สนุกแล้ว  ในแง่การเมือง ที่ทำงานของรัฐบาลกลางก็อยู่ที่นั่น การตัดสินใจนโยบายที่สำคัญๆ จะออกมาจากเบอร์ลิน แถมไปเดินเล่นที่อาคารรัฐสภาก็ได้ ในแง่ความเป็น metropolitan เบอร์ลินมีความหลากหลายทางวัฒนธรรมสูง มีอาร์ตแกลเลอรี่ มีโรงละคร มีบาร์ มีผับที่ฮิบๆ มากมาย เรียกว่าไปแล้วไม่มีเบื่อค่ะ ทุกวันนี้ก็อิจฉาคุณ Moneypenny อยู่ว่าเธอได้อยู่เมืองที่เจ๋งจริงๆ

.

New Kid on the "Blog" 


Yongchan: ช่วงสนทนาเกี่ยวกับบล็อกนี้ เราได้รับเกียรติจากบล็อกเกอร์ Ikkyu, Kokoyadi, PostAmorndern, คนโทใส่น้ำ, รัฐศิริ มาร่วมสนทนาด้วยนะคะ แต่ก่อนอื่นขอถามคุณ Yongchan ว่า ย้อนกลับไปนึกถึงวันแรกที่เริ่มเล่นเล่นบล็อก ตอนนั้นรู้สึกอย่างไรบ้างคะ?
Yongchan: งงค่ะ หนึ่ง ไม่รู้จักใคร ไม่รู้จะไปหาใคร
          สอง จับจุดไม่ถูกว่าคนอ่านเป็นใคร หมายถึงว่า ถ้าเราจะคุยกับพ่อแม่ก็อย่างนึง กับเพื่อนก็อย่างนึงใช่ไหมคะ พอไม่รู้ว่าคนอ่านเป็นใคร ก็เขียนไม่ออกค่ะ 
          สาม พอเล่นเป็นแล้ว ทีนี้ก็ "ติด" ค่ะ จากที่อ่านวันละสองชั่วโมง เป็นหลายชั่วโมง บางทีอ่านแต่บล็อกสองวันติดกันก็มีค่ะ ยิ่งคลิ๊กยิ่งเจอคนใหม่ๆ คลิ๊กต่อไปเรื่อยๆ จนวันนึงรู้สึกว่า โอย... นี่มันเกินความสามารถเราแล้วล่ะที่จะอ่านให้ครบทุกคน ทุกบ้านได้ มันเยอะมากเหลือเกินค่ะ

Yongchan: ติดบล็อกงอมแงมขนาดนี้ มีปฏิกิริยาจากคนรอบตัวไหมคะ?
Yongchan: ค่ะ คนข้างตัวเขาเคยพูดจริงๆ จังๆ ว่านี่... เธอต้องมีเพื่อนในโลกแห่งความเป็นจริงบ้างนะ ออกไปเจอคนข้างนอกบ้าง เขาบอกว่าเขาเป็นห่วงจริงๆ ค่ะ

Ikkyu & รัฐศิริ: ตอนนี้เล่นบล็อกมาครบปีแล้ว ได้อะไรบ้างจากการเป็นบล็อกเกอร์ครับ?
Yongchan: หลายอย่างนะคะ เช่น หนึ่ง ได้รู้ว่ามิตรภาพที่เริ่มจากทางเน็ทนั้นมีจริง ได้เพื่อนใหม่เยอะมากๆ กลับไปเมืองไทยเที่ยวที่แล้วสนุกมากๆ ค่ะ
          สอง ได้หัดคิดมากขึ้น เพราะว่าก่อนจะเขียนแต่ละเรื่องจะต้องมีการรวบรวมความคิด ร้อยเรื่อง ทำให้เราได้มีโอกาสฝึกการจัดระบบ เรียบเรียงความคิดของเรา ซึ่งเป็นประโยชน์ในชีวิตจริงด้วย
          สาม ได้ทดลองใจตัวเองและเข้าใจสัจธรรม เพราะว่าเวลาเราติดบล็อกมากๆ บางทีจะกระวนกระวาย ทำไมคนนี้ไม่มาหา รออยู่นะทำไมไม่มาซักที ทั้งๆ เพิ่งอัพบล็อกไปได้ไม่ถึงวัน หรืออาจจะแค่สองวัน ในชีวิตจริงๆ หลายคนอาจจะมีเรื่องยุ่งติดกันหลายวัน ไม่ได้เข้าเน็ท เป็นอย่างนี้บ่อยๆ จะตระหนักได้ว่าต้อง "ปล่อยวาง" ค่ะ ทุกอย่างบนโลกไซเบอร์เนี่ย... ถอดปลั๊กปุ๊บก็จบค่ะ เพราะฉะนั้น เราต้องไม่ไปยึดติดกับมันมาก

รัฐศิริ: แล้วรู้สึกว่าข้อเสีย หรือสิ่งไม่ดีจากการเล่นบล็อกคืออะไรครับ?
Yongchan: ถ้าไม่นับว่าเปลืองไฟ ไม่เป็นอันทำงานทำการอย่างอื่น และอดหลับอดนอนแล้ว (หัวเราะ) ก็คิดว่าเป็นเรื่องของการยึดติด แบบที่พูดไปเมื่อกี้นะคะ คือถ้าเราไม่ได้สำรวจความรู้สึกของตัวเอง ปล่อยให้อารมณ์พาไป เราจะมีแนวโน้มที่จะยึดติดกับบล็อกมาก เพราะบล็อกก็เหมือนกับการแสดงผลงานของเรา เป็นการแสดงอีโก้ของเรากลายๆ ถ้าไม่มีคนอ่าน เราก็อาจจะรู้สึกห่อเหี่ยว เฮิร์ท อารมณ์เสีย นี่พูดจากประสบการณ์ของตัวเองเลยนะคะ

คนโทใส่น้ำ: ป๋าอยากรู้ว่าเคยเหนื่อย เคยเฉื่อย เคยท้อแท้ เคยเซ็ง หรือคิดว่าเป็นภาระ กับการมาผูกพันอยู่กับบล็อกไหม?  ถ้าเคย แล้วใช้วิธีไหนแก้ไขความรู้สึกนี้? ได้ผลไหม?
Yongchan: อูย... เป็นบ่อยค่ะ เคยคิดว่ามีบล็อกก็เหมือนมีลูก (หัวเราะ) ช่วงแรกๆ เข้าทุกวัน ตอบทุกเม้นท์ เห่อมากๆ อัพแทบจะวันเว้นวัน ไปที่ไหน เห็นอะไรก็นึกถึงแต่บล็อก แต่พอเรียนหนักขึ้น หรือชีวิตในโลกแห่งความเป็นจริงของเรามันเริ่มยุ่งมากขึ้น ก็เริ่มรู้สึกไม่ไหวแล้ว 
           ความตื่นเต้นก็กลายเป็นเหนื่อย รู้สึกว่าเป็นภาระที่จะต้องอัพ เพราะคิดไปเองว่ามีคนรออ่านอยู่ (หัวเราะ) แล้วด้วยความที่ดีใจเมื่อมีคนมาทิ้งเม้นท์ไว้ ก็พยายามจะตอบแทนด้วยการกลับไปเยี่ยมเขาเช่นกัน แต่ตอนหลังๆ ก็ทำแบบนั้นไม่ได้แล้ว คือมันเยอะมากจริงๆ แต่เวลาเรามีจำกัด
          ก็ต้องตัดใจค่ะ ตัดได้แล้วก็รู้สึกสบาย เดี๋ยวนี้ไม่ติดเหมือนแต่ก่อนค่ะ แต่เข้ามาอ่านเรื่อยๆ วันละนิดวันละหน่อย อัพเรื่องน้อยลง แต่ก็พยายามจะทำให้ได้อาทิตย์ละครั้ง
          ส่วนช่วงที่รู้สึกว่าเบื่อ เซ็ง ท้อแท้ ก็จะไปหาอย่างอื่นทำค่ะ ปิดคอมพิวเตอร์ ออกไปฟิตเนส ไปเจอเพื่อน พอเราได้ไปเจอเรื่องอื่นๆ เจออะไรใหม่ๆ อารมณ์ก็จะดีขึ้น และมีเรื่องให้กลับมาอัพบล็อกได้ต่อ

Kokoyadi: ในความคิดของคุณ Yongchan จำเป็นหรือไม่ว่ามารยาทของบล็อกเกอร์ คือ การตอบแทน? ประมาณว่า ฉันมาเยี่ยมเธอแล้ว เธอต้องไปเยี่ยมฉัน
Yongchan:  อืมม... ข้อนี้ไม่น่าจะเรียกว่ามารยาทนะคะ น่าจะเป็นเรื่องของน้ำใจ ถ้อยทีถ้อยอาศัย มากกว่า เพราะว่าเราจะไปกะเกณฑ์ให้คนมาเยี่ยมเราได้อย่างไร อันนั้นเป็นสิทธิของเขา ซึ่งเราไม่มีสิทธิไปโกรธด้วย แต่แน่นอนว่าสำหรับหลายๆ คน การไปเยี่ยมคนอื่น ก็มีความคาดหวังว่าเขาจะกลับมาเยี่ยมเราบ้าง เพราะเราไม่ได้ดังเหมือนคุณสุทธิชัยที่ใครๆ ก็จะมาหา
          นอกจากนั้นตัวเองมองว่า การไปทิ้งเม้นท์ที่บ้านคนอื่น ก็เหมือนกับการโฆษณาว่า นี่...ฉันมีตัวตนอยู่นะจ๊ะ ว่างๆ ก็มาหากันได้นะ ซึ่งถ้าเขามาแล้ว เขาชอบงานเขียนของเรา เขาก็จะมาอีก เพราะฉะนั้น สุดท้ายแล้วมันอยู่ที่เราว่าเรานำเสนออะไร มันจะถูกจริต ถูกใจคนที่เข้ามาอ่านรึเปล่า 
          แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น เราก็ต้องกลับไปดูจุดประสงค์ของเราตอนเริ่มว่า เราเข้ามาที่นี่เพราะอะไร เราอยากจะเขียนอย่างที่อยากเขียน หรือเขียนอย่างที่คนอยากอ่าน เพราะว่าถ้าเรามัวแต่ไปยึดติดกับคนอ่าน เราก็อาจจะไม่ได้ทำให้สิ่งที่อยากทำ พูดแล้วก็เข้าตัวเอง (หัวเราะ)
 
Ikkyu: คุณ Yongchan คิดว่ากิจกรรมบล็อกเกอร์จะนำไปสู่อะไรเพื่อสังคมบ้าง?
Yongchan: ก็อาจจะเป็นการนัดรวมตัวกันไปทำกิจกรรมดีๆ อย่างที่ชาวบล็อกหลายท่านทำกันอยู่มังคะ? แต่จริงๆ แล้วการที่คนในสังคมได้มีพื้นที่แลกเปลี่ยนกัน ก็นับเป็นการพัฒนาคุณภาพของคนในสังคมเช่นกันนะคะ ทำให้คนได้คิด ได้เขียน แลกเปลี่ยนความคิดเห็น หรืออย่างน้อยก็มีพื้นที่ให้ได้ระบายความรู้สึกอัดอั้นตันใจ ซึ่งพักนี้คงเป็นกันเยอะ (ยิ้ม) ถือว่าเป็นการบำบัดไปด้วย

Kokoyadi:  คุณ Yongchan คิดว่า เนื้อหาหมวดไหนในโอเคฯ เชิดหน้าชูตาให้โอเคฯ มากที่สุด
Yongchan:  คิดว่าน่าจะเป็นการเมืองนะคะ เพราะนึกถึงชื่อเนชั่น คนก็นึกถึงข่าวมาก่อนอยู่แล้ว แต่จริงๆ ข้อเด่นของโอเคฯ ก็คือความหลากหลายด้วยน่ะค่ะ เพราะว่าเป็นที่รวมของคนเยอะมาก มีเรื่องให้อ่านไม่หวาดไม่ไหว

PostAmorndern: ในโลกอินเตอร์เนท หลายคนไม่กล้าเปิดเผยตนเอง คุณ Yongchan จะมีวิธีบอกคนเหล่านี้อย่างไร?หรือปิดบังแบบนี้ก็ดีแล้ว?
Yongchan: อันนี้คงต้องแล้วแต่ความชอบส่วนบุคคลนะคะ เพราะว่าตอนแรกตัวเองก็ไม่ได้เปิดเผย ใช้โลโก้เป็นรูปดอกไม้ กะว่าไม่ให้ใครรู้ว่าเราเป็นใคร แต่ว่าใครซักคนในบล็อกนี่แหละบอกว่าถ้าคนเห็นหน้าเรา จะรู้สึกผูกพันกับเรามากกว่า ก็เลยเปลี่ยนโลโก้ และอยู่ไปๆ มีเพื่อนมากขึ้น ได้เจอกันในโลกแห่งความเป็นจริง มันก็เหมือนเป็นเพื่อนกัน ก็ไม่ต้องปิดบัง
           จากประสบการณ์ของตัวเอง รู้สึกว่าไม่ว่าเราจะพยายามปิดบังอย่างไร ความเป็นตัวเรามันก็จะหลุดรอดออกมาผ่านจากตัวหนังสือที่นำเสนอในบล็อก หรือการตอบคอมเม้นท์อยู่ดีค่ะ คงไม่มีใครสร้างคาแรกเตอร์ในโลกอินเทอร์เน็ตได้เป็นอีกคนนึงอย่างสมบูรณ์แบบ มันต้องมีหลุดออกมาบ้าง จะมากจะน้อยแล้วแต่ความสามารถในการควบคุม แต่ยังไงเราก็คือเรา ถึงจะเป็นชื่ออื่นแต่สิ่งที่เขียน ที่ตอบก็มาจากตัวเราอ่ะค่ะ...

Yongchan: ได้ยินมาว่าคุณ Yongchan ชวนเพื่อนในชีวิตจริงมาเล่นบล็อกด้วย?
Yongchan: ค่ะ นับๆ ดู ก็เกือบสิบคนแล้วเหมือนกันนะคะ ถ้าโอเคเนชั่นมีโปรโมชั่นชวนให้เพื่อนมาสมัครสมาชิกแล้วจะได้ตังค์ คงรวยแล้วเหมือนกันนะเนี่ย (หัวเราะ)

Yongchan: ชวนคุณแม่ด้วยเหรอคะ? 
Yongchan: ค่ะ จริงๆ ต้องเรียกว่าแฝงตัวค่ะ เพราะคุณแม่ยังไม่ได้อัพซักเรื่องเลย (ยิ้ม) แต่เห็นบอกว่าเริ่มร่างไว้บ้างแล้ว ถ้าคุณแม่เริ่มเขียนจริงจัง เราคิดกันว่าจะจัดงานแถลงข่าวค่ะ (หัวเราะ) จริงๆ คุณแม่เหมือนเป็นแผนกเช็คเรตติ้ง คอยดูว่าอัพหรือยัง ถ้านานๆ ไม่อัพ คุณแม่จะทวงค่ะ บางทีก็มาบอกว่า นี่ อัพหน่อยสิ จะหลุดจากร้อยแล้วนะ (หัวเราะ)

.

Freestyle by Oknation Bloggers
Yongchan: ค่ะ ต่อไปนี้เป็นคำถามจากทางบ้าน เอ๊ย... จากชาวบล็อกคนอื่นๆ นะคะ
Sweet aspiration: Yongchan ประทับใจเอ็นทรี่ไหนของใครมากที่สุดจ๊ะ? เพราะอะไร?

Yongchan: โอ้โห... ถามอย่างนี้ ฆ่ากันอาจจะง่ายกว่านะคะ (หัวเราะ) ความประทับใจมีเยอะมากค่ะ โดยส่วนตัวจะประทับใจมากถ้าไปบ้านใครแล้ว พออ่านจบแล้วทำให้เรารู้สึกว่า โอ้โห... เรามัวแต่ไปอยู่ที่ไหนมานะ ทำไมถึงเพิ่งมาได้อ่านเรื่องของพวกเขา ที่ผ่านมา ที่รู้สึกโดนอย่างนี้จริงๆ ก็มีอยู่สามสี่บ้านค่ะ เช่น
          บ้านคุณจีเพ็น ตอนเขียนล้อมีทติ้งโอเคเนชั่นครั้งแรกกับตอนที่เขียนล้อตัวเองที่เปิดบล็อกครั้งแรกน่ะค่ะ ขำจนต้องไปนั่งไล่อ่านตั้งแต่เอ็นทรี่แรก
          บ้านคุณ Queen of Nostalgia เอ็นทรี่ Think Different อันนั้นเจ๋งมาก อ่านแล้วรู้สึกเลยว่าผู้หญิงคนนี้ไม่ธรรมดา และกดแอ๊ดเธอเป็นเพื่อนบ้านอย่างไม่ลังเลเลย
          บ้านคุณแม่หมี คนนี้เชียร์ออกนอกหน้ามาหลายทีแล้ว เพราะชอบมาก รู้สึกว่าฮาและมีสาระเป็นที่สุด คนอะไร๊ ทำเรื่องที่เป็นทุกข์ให้สนุกได้อย่างไม่น่าเชื่อ
          บ้านคุณ Beckyblooms คนนี้ก็ฮาแตกค่ะ เล่าเรื่องหนังได้เห็นภาพ และทำให้คิดตามด้วยตลอด เป็นหนึ่งในบล็อกเกอร์ที่รอคอยให้มาอัพบล็อกอยู่ตลอด
           อ่า... เขาให้เลือกแค่เอ็นทรี่เดียวใช่ไหมคะ? (หัวเราะ)

Queen of Nostalgia: ประทับใจคอมเม้นท์ไหน(ในบ้านตัวเอง)มากที่สุด
Yongchan: ตอบยากจังค่ะ ที่นึกออกเดี๋ยวนี้ก็คือคุณ PostAmordern ที่มาแลกเปลี่ยนกันในเรื่องของผู้หญิงไทย พี่เขามาตอบไว้ยาวมาก เรียกว่าตั้งใจตอบจริงๆ แต่เอ็นทรี่นั้นคอมเม้นท์ดีๆ ทั้งนั้นเลยค่ะ

Delicoco: เคยมีประเด็นที่จะเอามาเขียน แล้วต้องคิดแล้วคิดอีกก่อนจะนำเสนอบ้างมั๊ย?
Yongchan: มีค่ะ เช่นเรื่องภิกษุณี ซึ่งเป็นเรื่องที่เป็นที่ถกเถียงกันมาก หรือลงรูปสมเด็จพระเทพที่เสด็จมางานนิทรรศการที่เยอรมนีค่ะ คิดอยู่นานมาก เพราะไม่รู้ว่าเป็นการสมควรรึเปล่า ที่จะเอารูปท่านมาลง แต่เราลงด้วยความชื่นชมน่ะค่ะ ก็เลยคิดว่าไม่น่าจะเป็นอะไร
          เรื่องผู้หญิงไทยก็ต้องคิดมากค่ะ เพราะมันมีภาพพจน์บางอย่างซึ่งเวลาจะเขียนต้องใช้คำระวังมากๆ เพราะถ้าเขียนไม่ดี จะกลายเป็นการกล่าวหา และคนอ่านก็ต้องนึกว่าในใจแน่ๆ ว่า เอ๊ะ... แล้วหล่อนไม่ได้เป็นผู้หญิงไทยที่เยอรมนีเหรอ !? บางเรื่องเช่นตอนที่ได้ไปเดินซ่องที่นี่ ก็คิดอยู่นานว่าจะเขียนดีไหม จะเขียนยังไง จนบัดนี้ก็ยังไม่ได้เขียนเลยค่ะ

Fat_Kj: อะไรที่ทำให้ยืนหยัดอยู่ได้ในที่ๆ ไกลเหลือเกินจากบ้านเกิด? จัดการกับความเหงายังไง? ตอนกลับไทยต้องมีรากหญ้าไปรับป่าว?
Yongchan: อินเทอร์เน็ตและเพื่อนชาวบล็อกนี่แหละค่ะที่ช่วยให้ยืนหยัดอยู่ได้ เวลามาออนเอ็มกันเยอะๆ และมีเวลาคุยด้วยเนี่ย มีความสุขม๊าก มาก ต้องขอบคุณจริงๆ ที่อยู่เป็นเพื่อนกัน ส่วนคำถามสุดท้ายนั้นรากหญ้าไม่มีค่ะ มีแต่ร่มโพธิ์ร่มไทร คือคุณยาย คุณแม่ คุณน้าค่ะ (หัวเราะ)

Tootoomama: อยากรู้ว่าพ่อแม่เค้าเลี้ยงเธอมายังไง ถึงได้รักการเรียนรู้ขนาดนี้ (อยากได้ไว้เป็นแนวทางเลี้ยงลูกๆ เจ๊มั่งอ้ะ)
Yongchan: อ่า... อันนี้เจ๊ต้องรอไปถามแม่หนูตอนแม่มาเปิดบล็อกนะคะ (หัวเราะ) จริงๆ คิดว่าตัวเองไม่ได้รักการเรียนรู้นะคะ แต่อยากรู้อยากเห็นมากกว่า (หัวเราะ) ได้รู้แล้วรู้สึกมีความสุขค่ะ เหมือนชีวิตเติมเต็ม ได้องค์ความรู้โดยที่ไม่ต้องเสียเวลาไปลองผิดลองถูกเอง

GPEN: อยากทราบว่า season 2 ของ " I open my mind, therefore I am" ยังจะหากินกับลูกหมีอยู่หรือเปล่าครับ? 55555
Yongchan: (ตอบทันที) แน่นอนค่ะ ก็ลูกหมีมันน่ารักจริงๆ น้า เห็นแล้วก็อดจะเอามาแบ่งปันไม่ได้ ตอนนี้นอกจากที่นูเร็มเบิร์ก แล้วที่สตุ๊ตการ์ทก็มีนะคะ จะเปิดตัวเดือนเมษายนนี้ คงได้เอารูปมาฝากกันอีกแน่ๆ

PoOkPiK: อยากรู้ว่าคุณสามีเคยมาอ่านเอนทรี่ไหนมั่งป่าว? 555
Yongchan: อ่านทุกเรื่องค่ะ (หัวเราะ) จะว่าไปเขาเหมือนเป็นแฟนประจำนะคะ คืออ่านไม่ออก แต่จะคลิ๊กเข้ามาอยู่เรื่อยๆ ถ้าเห็นเรื่องใหม่ ก็จะมาบอกให้เราแปลให้ฟังว่าเขียนอะไรไปบ้าง

Miss Norah: อยากให้บล็อกเกอร์คนไหนกลับมาเขียนบล็อกมากที่สุด?
Yongchan: อยากให้คุณ PoOkPiK ที่เพิ่งถามคำถามเมื่อตะกี้นี่แหละค่ะกลับมา คิดถึงมากๆ คิดถึงคืนวันแห่งความสุขที่ได้อ่านบล็อกของเธอ เป็นคนที่สร้างสรรค์มากๆ และฮามากจริงๆ ส่วนอีกคนที่คิดถึงมากๆ คือ Maysayon ถ้าเธอยังอยู่ ป่านนี้คงเม้าท์แบรงเจลีน่า, เบ็ค-พอร์ช, เอมี่ ไวน์เฮาส์กันสนุกสนานไปแล้ว

Miss Norah: ขออีกหนึ่งคำถาม Yongchan สูงเท่าไหร่หรอ? 555
Yongchan: อ่า... จะอยากรู้ไปทำไมคะ? เอาเป็นว่าสูงพอเป็นแอร์ได้ละกันน่า... (แต่ความกว้างไม่ได้ เฮ้อ...)

Mayjune: หากได้รับตำแหน่งมิสยูนิเวอร์ส พี่Yongchan จะทำอะไรเป็นอันดับแรกคะ และจะยังเขียนบล็อกอยู่มั้ย?
Yongchan: (ทำเสียงเลียนแบบพี่ปุ๋ย) ถ้าYongchan ได้เป็นมิสยูนิเวิร์สนะฮะ จะทานข้าวต้มกุ้งกับรักเด็กฮ่ะ (หัวเราะ)
          แต่ถ้าเอาซีเรียสจริงๆ นะ สิ่งแรกที่จะทำคือจะคุยกับโดนัลด์ ทรัมป์ เจ้าของลิขสิทธิ์ Miss Universe ที่จะทำสัญญากับเราในอีกหนึ่งปีข้างหน้าว่า ขอเราทำกิจกรรมที่เกี่ยวกับรักษาสิ่งแวดล้อม ต่อต้านภาวะโลกร้อนเยอะๆ ได้ไหม เพราะว่าเรามีตำแหน่ง มีชื่อเสียงแล้ว เราน่าจะทำกิจกรรมที่มีประโยชน์ กระตุ้นให้คนมาสนใจปัญหานี้มากขึ้นค่ะ
          อย่างที่สองที่อยากทำคือ... จะหาทางเป็นนางแบบให้ได้ เพราะถ้าได้ตำแหน่งนี้ แปลว่าหุ่นเราต้องดีมากๆ แล้วแน่ๆ และคุณ eddie ก็จะได้ดีใจเสียทีที่มีสาวไทยไปบุกแคทวอล์ค (หัวเราะ)  ส่วนบล็อกเนี่ย...ก็คงจะอัพอยู่นะคะ คงเป็นรูปเกี่ยวกับว่าไปทำกิจกรรมอะไรที่ไหนมาบ้าง คิดว่าจะน่าสนใจเหมือนกัน เพราะเราก็ไม่เคยรู้กันว่าวันๆ นางงามจักรวาลเขาทำอะไรกันบ้าง
           ว่าแต่ว่า คุณพี่คงไม่ได้ตำแหน่งนี้นะคะคุณน้อง ต้องเลื่อนไปเป็น Mrs Universe แล้วล่ะ (หัวเราะ)

Sarima: ช่วยลำดับอาหารไทยที่คิดถึงที่สุดมาสักห้าอย่าง
Yongchan: โอ้โห... อันนี้ยั่วกิเลสกันชัดๆๆ ที่คิดถึงมากๆ คือ ยำปลาดุกฟู เซี่ยงไฮ้ลุยสวน แกงส้มชะอมทอด น้ำพริกมะขาม และปูผัดผงกะหรี่ค่ะ ที่ไม่ใช่อาหารไทยแต่นึกอยากมาก คือปลาดิบค่ะ แถวนี้อาหารญี่ปุ่นราคาแพงมาก และไม่อร่อยเหมือนบ้านเราด้วยค่ะ อีกอย่างคืออยากทานปลาซาบะย่างสมุนไพรตรงเยาวราชน่ะค่ะ พูดถึงแล้วก็....นะ (ทำเสียงซื้ดปาก)

ปรัชญาควาย & PostAmorndern: หากโอเคเนชั่นต้องปิดตัวลงกระทันหัน/ถ้าไม่มีบล็อกแล้วจะทำอะไร? และชีวิตจะเปลี่ยนแปลงไปจากเดิมหรือไม่? อย่างไร?
Yongchan: (หัวเราะ) ก็ยังคิดอยู่ค่ะว่าจะทำอะไรดี เพราะว่าตอนนี้มันเป็นส่วนนึงของชีวิตไปแล้ว แต่นอกจากคิดถึงบล็อกตัวเอง ก็คิดถึงบล็อกคนอื่นด้วย เพราะว่ามันจะไม่มีสิ่งละอันพันละน้อยจากชาวบล็อกให้ได้อ่านกัน บางทีอ่านแต่ข่าวก็เบื่อนะคะ... ต้องมีอะไรสนุกๆ ฮาๆ เป็นกันเองให้อ่านด้วย

Yongchan:แล้วมีอะไรที่อยากทำแล้วไม่ได้ทำอีกบ้างไหมคะ ทั้งบล็อกและชีวิตจริงเลยค่ะ
Yongchan: หนึ่ง อยากเขียนเรื่องสั้นให้คุณจีเพ็นให้เสร็จเสียที (ไม่เคยลืมจริงๆ นะ)
           สอง อยากไปซาวน่าค่ะ คือคนเยอรมันเขาแก้ผ้าในซาวน่ากันน่ะค่ะ แบบว่านอนอล่างฉ่างเลยค่ะ ไอ้เรามันก็ใจไม่กล้าพอจะไปอล่างฉ่างกับเขา ได้แต่เมียงๆ มองๆ มาเป็นปีแล้วค่ะ
           สาม อันนี้เป็นความใฝ่ฝันค่ะว่า อยากให้คุณสุทธิชัยมาเยี่ยมที่บล็อกบ้างค่ะ ถ้ามาแล้วจะกรุณาทิ้งคอมเม้นท์ไว้ก็จะเป็นพระคุณมากค่ะ

 vs.

Yongchan: ก่อนจากกันวันนี้ คุณ Yongchan อยากฝากอะไรถึงคนอ่านบ้างคะ?
Yongchan: อยากถามคนอ่านกลับว่า อะไรทำให้คุณตัดสินใจเข้ามาอ่านบล็อกนี้คะ? และอ่านเรื่องนี้จบแล้ว จะยังกลับมาอ่านอีกไหมคะ? (หัวเราะ) ขอบคุณทุกคนที่อ่านมาจนถึงบรรทัดนี้นะคะ แล้วก็ขอบคุณทุกคนที่มาเยี่ยมเยียน ดีใจที่ได้รู้จักกันค่ะ

หวังว่าคงจะถูกใจกับบทสัมภาษณ์นี้นะคะ ซึ่งทางทีมงานก็ตั้งใจผลิตกันอย่างเต็มที่ เตรียมงานนานมากเป็นอาทิตย์เลยค่ะ ขอบคุณบล็อกเกอร์ทุกท่านที่สละเวลามาถาม และถ้าท่านไหนอยากถามอะไรเพิ่มเติมก็ฝากไว้ได้เลยนะคะ ถ้าคุณ Yongchan เธอนึกคึกขึ้นมาอีก เราอาจจะได้อ่านบทสัมภาษณ์เธออีกค่ะ


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 56 (0)
ไกอาร์ วันที่ : 02/05/2008 เวลา : 16.23 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kulkomut

วันนี้ผมก็อยู่ ญี่ปุ่นมาปีแล้วครับ ภาษาเนี่ยหนักใจสุด ๆ ครับ แต่ไม่เป็นไรผมถือคาถา ทาเคชิ สู้ ๆ ครับ หะหะหะ

ความคิดเห็นที่ 55 (0)
หมีปิศาจ วันที่ : 29/03/2008 เวลา : 15.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mee104
ขอบคุณสำหรับทุกความเห็น ช่วยแนะนำมือใหม่หัดเขียนด้วยครับ

ยินดีกับ 1 ขวบของคุณหย่งด้วยนะครับ

แหม อีก 3 เดือน อยากจะเชิญคุณหย่งมาสัมภาษณ์ผมจากเยอรมันจริงๆ เลย

ครบถ้วนทุกแง่มุมของหย่งจัน จริงๆ โหวตให้นะครับ
ที่จริงมีคำถามอีก 1 คำถาม

สมมติว่า หย่งจัน ไม่ได้เข้ามาเขียนบล๊อก หย่งจันคิดว่าชีวิตของหย่งจัน
ในเยอรมัน ในรอบ 1 ปีที่ผ่านมา จะเป็นอย่างไร?

ความคิดเห็นที่ 54 (0)
aoikrub วันที่ : 21/03/2008 เวลา : 16.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pimpimol

คุณน้องค่ะนี่มันมหากาพย์หรืออะไรกันนี่
ทีนี้ขอถามต่อว่าพอมีบทสัมภาษณ์ของตัวเองแล้วรู้สึกยังไงบ้าง

ความคิดเห็นที่ 53 (0)
NPT วันที่ : 19/03/2008 เวลา : 10.25 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pisume

เช...เลยเพื่อน ช่างสามารถหา topic เด็ดมาเขียนได้ อ่านเพลินดีเหมือนกันนะแก ออกบุ๊คเมื่อไหร่อย่าลืมเชิญไปงานเปิดตัวมั่งนะ อิๆ

ความคิดเห็นที่ 52 (0)
นานาจิตตัง วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 21.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yorwor
บ้านหลังใหม่ฮะ --- >>>> http://www.oknation.net/blog/mouthshell

ฮาตั้งแต่บรรทัดแรกแล้วครับ

ถึงผมจะเข้ามาบล็อกพี่นานๆครั้ง แต่ก็ชอบอ่านเรื่องของพี่ครับ

ความคิดเห็นที่ 51 (0)
Augustman วันที่ : 11/03/2008 เวลา : 20.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Augustman
• มอบทุกสิ่ง ด้วยใจ ใสพิสุทธิ์


แวะมาทักทาย..หลังห่างหายกันค่อนข้างนาน ครับ

เป็นบทสัมภาษณ์ที่ยาว แต่น่าสนใจ ครับผม


ความคิดเห็นที่ 50 (0)
apooh วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 13.39 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

หวัดดีจ้า หย่ง-หยุ่น อ่านจบซะที หลังจากเดิมผ่านไปผ่านมาอยู่หลายรอบ
หนุกหนานมาก
ตอนอ่านนึกว่าได้อ่านสัมภาษณ์ในดิฉันเลยเพราะว่ายาวมั่กมาก 555

ความคิดเห็นที่ 49 (0)
ลูกบัว วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 03.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/HappyToFly
HappyToFly By ลูกบัว @ แอร์ฯ ไทยในสายการบินต่างชาติ...

อ่านเจอประโยคแรกแล้วขำเลยค่ะ คิดได้ไงสัมภาษณ์ตัวเอง แถมยังไม่พอตลกมากๆ เลยค่ะ ตอนที่มีวงเล็บแบบประมาณว่า
Yongchan: : (หัวเราะ)
Yongchan: (เงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบ)
น่ารักดี ชอบๆ

ปล.เดือนนี้ไม่มีไป frankfurt เลยค่ะ ได้แต่เฉียดๆ ไปแถวๆ มิวนิคปลายๆ เดือนค่ะ เสียดายจัง จริงๆ แล้วชอบ frankfurt มาก

ความคิดเห็นที่ 48 (0)
ชาลี วันที่ : 10/03/2008 เวลา : 00.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chaleejang
แผ่นดินนี้สอนให้ฉันรู้จักคุณค่าของชีวิต

น้องสาว แวะมาขอบคุณในมิตรภาพและกำลัง ด้วยบทกลอนนี้จ้ะ

http://www.oknation.net/blog/chaleeja/2008/03/10/entry-1


"พี่สาว"

ความคิดเห็นที่ 47 (0)
beckyblooms วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 21.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/beckyblooms
"Everybody Lies, Everybody Dies"

คุณหย่งคงจำได้ว่า..

เรานินทา คห.45 ไว้ว่าไงมั่ง

ความคิดเห็นที่ 46 (0)
หญิงน้อย วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 20.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lifeon
สุขสราญชีวี ชาติเรามีเสรีมานาน แต่มีแดงงงงงงใจพาลคิดรุกรานแผ่นดินแดนไทย อย่าให้มันราวี

สวัสดีหย่งจังเพื่อนรัก

เป็นโพสครบ ๑ ขวบที่น่ารักมากเพื่อน
สำหรับปอมคงไม่มีอะไรจะบอกหย่งแล้วเนอะ
เพราะส่วนใหญ่เราจะบอกหย่งทาง เอ็ม หมดแล้ว

ขอให้เพื่อนคงคุณภาพไว้เช่นนี้ตลอดไปถึง ๑๐ ขวบเลยนะ
ส่วนปอมช่วงนี้หย่งก็รู้แล้วเนอะว่า อะไรทำให้เราห่างบล็อกไป ๕๕๕๕ ความยุ่งไม่ใช่ข้ออ้างแต่ ยุ่งสุดๆเลย

ปล.มาคราวหน้ารับรองว่าสนุกกว่าครั้งที่ผ่านมา เพราะปอมเจอที่ใหม่อ่ะ เต้นละตินได้สบายเลย +๑ นะคะ


รักและคิดถึงเสมอ
หญิงน้อย ณ ภูเก็ต

ความคิดเห็นที่ 45 (0)
แม่น้องฯ วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 20.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MAENONGDD
นักการเมืองยื่นปลา พระราชายื่นเบ็ด นักการเมืองแจกแท็บเล็ต กษัตริย์แนะเคล็ดวิชา นักการเมืองห่วงอำนาจ มหาราชห่วงประชานักการเมืองสร้างสัญญา องค์เจ้าฟ้าสร้างสรรธรรม นักการเมืองหาเรื่องกิน องค์ภูมินทร์หาเรื่องทำ นักการเมืองยุให้รำฯ ในหลวงย้ำให้ทำดี นักการเมืองมักแบ่งขั้ว องค์เหนือหัวไม่แบ่งสี นักการเมืองทำสี่ปี องค์ภูมีทำทุกวัน นักการเมืองชอบแบ่งเสียง พ่อพอเพียงชอบแบ่งปัน นักการเมืองคิดสั้นสั้น องค์ราชันย์นั้นคิดยาว(ขอบคุณผู้แต่งกลอนนี้)

ยินดีด้วยจ้า ครบรอบวันเดียวกันกับคุณควีนฯเลย(ไปแอบอ่านมาแล้ว)

อ่านเม้นท์คุณเบ็คแล้วอิจฉา อยู่ไกลตั้งประเทศสารขัณฑ์ ยังได้เจอตัวเป็นๆ สัมภาษณ์หย่งกันสดๆมาแล้ว แต่กับพี่เราอยู่ไม่ไกลกันเลย แต่ยังไม่ได้เจอกันสักที แฟนพี่เขาขับรถไปทำงาน ี่ในแฟรงก์เฟิร์ตทุกวัน
พี่ว่าจะพาลูกติดรถเข้าไปเที่ยวในเมืองด้วยสักวัน เผื่อได้เจอหย่งจัง

ความคิดเห็นที่ 44 (0)
auguzzy วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 14.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/raterko
A man can be destroyed but not defeated.

ถึงไม่ได้มาอ่านทุกเรื่อง แต่ก้อมาบ่อยๆ ครับ

ไปซาวน่ามะไรกลับมาเล่าด้วยนะครับ

ชอบรูปของคุณจีเพ็นมากๆ

ความคิดเห็นที่ 43 (0)
ตุ้มจิ๋ว วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 14.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/namtan
simply9

ขอแสดงความยินดี กับ การครบรอบหนึ่งปี

สิ่งที่ทำให้ตุ้มจิ๋วรู้จักหย่ง ก็คือ TAG ไงคะ
มาปีนี้ จะมีTAG มหัศจอรอหันการันต์์ยอ (ยืมคำนี้มาจาก บล็อกแม่น้อง) อีกรึปล่าว
เอ็นทรี่นี้น่ารักมากค่ะ เชื่อว่ากว่าเพื่อนๆจะได้อ่าน หย่งคงทำการบ้านอย่างดี ..1โหวด

: )

ความคิดเห็นที่ 42 (0)
ดินดำน้ำชุ่ม วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 11.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/derreiser
เพื่อชาติ และเป็นคนดีของชาติ

Bravo!
Meine Schwester.
Alles klar.
Du bist Nummer Eins.
Eine Stimme!

ความคิดเห็นที่ 41 (0)
แม่หมี วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 10.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/mamaomme

หย่งจังจ๋า..... เป็นบทสัมภาษณ์ที่น่ารักมาก

ได้เห้นความคิด ได้เห็นตัวตนในแง่มุมต่างๆ

เรื่องซาวน่าน่ะ อยากทำก็ลองทำดูซีคะ

ให้มันรู้ไป อล่างฉ่างหรือจะอลึ่งฉึ่ง


แม่หมีเชื่อว่า ถ้าหนูหย่งมีเกล็ดหิมะตัวน้อยเมื่อไร คงจะเฉลียวฉลาดและน่ารักมากๆค่ะ

ก็คุณแม่แสนจะปราชญ์เปรื่อง เรียนภาษาเยอรมันไว้เยอะๆดีค่ะ เวลาใครมาว่าเมืองไทยคนไทยจะได้เถียงให้ขาดใจ

ชอบมากๆแม่หมีให้ 1 โหวตกะอีก

ความคิดเห็นที่ 40 (0)
แต๋งแต๋ง วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 08.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/usah
การพัฒนาประเทศเริ่มจากตนเองสู่วงกว้างคือสังคม จากบ้านเรือนสู่ชุมชน  จากชุมชนไปสู่ประเทศชาติ   จากวันนี้สู่วันหน้า เริ่มในบัดดล

ชอบคำสัมภาษณ์ทุกประเด็นครับ
แห่วงประเด็นสุดท้ายที่สัมภาษณ์ท่านผู้อ่านครับ
เพราะเช้าวันนี้วันอาทิตย์ เวลา08.25น.มีผู้เข้ามาเว็บทั้งหมด
...
จำนวนสมาชิกทั้งหมด 26979 คน จำนวนเรื่องทั้งหมด 184925 เรื่อง จำนวนสมาชิก online 64 คน
...
เหงาครับ เข้ามามีแต่คนเขียน เลยไม่อยากเขียนแล้ว เพราะเป็นเว็บที่ประหลาด คนอ่านน้อยกว่าคนเขียน เขียนแล้วต้องรีบไปเชิญขาวบ้านมาอ่าน เว้นแต่มีก๊วน จะร่วมด้วยช่วยกัน
...
จึงอยากเชิญให้คุณสุทธิชัย หยุ่น เข้ามาอ่านสถานการณ์ด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 39 (0)
ting วันที่ : 09/03/2008 เวลา : 05.49 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Germany
จงเตือนตนด้วยตนเอง สักแต่ว่าตัวตนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ดับไป เหมือนต้นไม้ออกดอกออกผล ล่วงหล่นไปเมล็ดเกิดใหม่ก็มาจากต้นไม้เดิม


แค่ติดตามผู้อุปถัมภ์ไปดูงานที่ Muensterคะ
Ich bin jetzt zu alt um zu lernen.
เป็นแม่บ้านที่เตรียมตัวเตรียมใจก่อนตาย
เพราะไม่อยากมีโรคต่างๆก่อนตาย
อย่าตกใจนะคะ ว่าทำไมต้องพูดแต่เรื่องตาย
เพราะ คนเราต้องตายทุกคน
ขอให้น้องโชคดีนะค่ะ

ความคิดเห็นที่ 38 (0)
sat11 วันที่ : 08/03/2008 เวลา : 23.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saturday11


สนุกและฮา(ยิ้มๆ)กะบทสัมภาษณ์ค่ะคุณหย่ง
น่ารักมากค่ะ

คนไม่มีลูกบ้าทำแบบนี้ไม่ได้นะคะ

ความคิดเห็นที่ 37 (0)
9ton วันที่ : 08/03/2008 เวลา : 21.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/IsAmR
(เงินทอง ของมายา ข้าวปลา คือ ของจริง)ขอทำหน้าที่ผู้ชม(อ่าน) ก็พอนะ..............

กลับมาฉลองครบรอบ 1 ปีครับ ยินดีด้วยครับ

ความคิดเห็นที่ 36 (0)
pook วันที่ : 08/03/2008 เวลา : 18.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/pook17
 Never complain. Never explain.

มีการเงียบไปครู่หนึ่งก่อนตอบด้วยอ่ะ

ความคิดเห็นที่ 35 (0)
ting วันที่ : 08/03/2008 เวลา : 16.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Germany
จงเตือนตนด้วยตนเอง สักแต่ว่าตัวตนเกิดขึ้น ตั้งอยู่ดับไป เหมือนต้นไม้ออกดอกออกผล ล่วงหล่นไปเมล็ดเกิดใหม่ก็มาจากต้นไม้เดิม


Prima.
Congratulation !!!
von Fuerth.

ความคิดเห็นที่ 34 (0)
ลูกสาวเมืองเลย วันที่ : 08/03/2008 เวลา : 15.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/molly

แล้วก็ได้อ่านเรื่องราวของคุณหย่งจันทร์สุดสวยตั้งแต่มีโลโก้แรก ๆ จนถึงโลโก้ปัจจุบันก็เห็นการเปลี่ยนแปลงของหน้าตาที่สวยขึ้น สวยขึ้น อันนี้จริง ๆ นะขอบอก วันที่เขาไปเจอกันก็ไม่ได้ไปด้วนสิตัวจริงเป็นไงค่ะคุณหย่ง

ความคิดเห็นที่ 33 (0)
ลูกสาวเมืองเลย วันที่ : 08/03/2008 เวลา : 15.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/molly

ครบ 2 ปีแล้วหรอไวจริง ๆ ก็น่ารักไงคะคุณหย่ง ไอเดียใหม่ ๆ เกิดขึ้นเยอะแยะเลย เหมือนกับชื่อบล็อกที่บอกไว้ว่า I open my mind therefore i am. ฉันเปิดใจถึงได้เป็นฉัน(หย่งจันทร์) คล้าย ๆ กับลูกสาวเมืองเลยไงคะ I think therefore i am.

ความคิดเห็นที่ 32 (0)
TaTee วันที่ : 08/03/2008 เวลา : 14.11 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/poo

ไอเดียดีมากครับ...ผมก็คิดจะสัมภาษณ์เพื่อนมาลงเหมือนกัน...แบบว่าไม่ได้ไปสัมภาษณ์จริงๆ...แต่นึกเอาเอง..แต่ยังขี้เกียจอยู่ครับ...ขอ Save...ไปอ่านทีหลังนะครับ

ป.ล.ที่เข้ามาอ่านเพราะหน้าตาดูคุ้นๆยังไงไม่รู้ครับ...แต่คงไม่รู้จักมังครับ...แต่ก็น่ารักดีครับ

ความคิดเห็นที่ 31 (0)
beckyblooms วันที่ : 08/03/2008 เวลา : 13.45 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/beckyblooms
"Everybody Lies, Everybody Dies"

ตามมาบอกว่า..

พอดีคุณแม่น้องจะส่งของรางวัลที่ทายอะไรก็ไม่ถูกมาให้..ทีนี้ถ้าฉันส่งของกลับไปให้คุณแม่น้องเขา แล้วคุณหย่งไปอ้อนวอนให้เขาช่วยส่งต่อ ไอ้ที่ฉันจะฝากให้คุณหย่งเนี่ย มันยากง่ายไงมั่งคะ.. เกรงใจคุณแม่เขา..เพราะบางทีส่งจากสารขันธ์ไปที่แต่ละเมืองของแต่ละคนง่ายกว่ารึเปล่า?

ออกแนวปรึกษาแกมบังคับคุณแม่น้องมันตรงนี้เลยเนอะ ฮ่าๆๆๆ.. คิดถึงจริงๆ.. ภาพที่คุณหย่งโซ้ยอาหารญี่ปุ่นแกล้มเรื่องเมาท์วงการบันเทิงอย่างเมามัน ยังติดตาตรึงใจฉันเสมอ

ความคิดเห็นที่ 30 (0)
fonsasami วันที่ : 08/03/2008 เวลา : 12.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/fonsasami
http://www.namfardress.com 

สวัสดีค่ะ แวะมาอ่านสนุกดีค่ะ

ถ้ากลับมาเมืองไทยอย่าลืมแวะทานปลาดิบนะคะ

อร่อยกว่าที่เยอรมันเยอะค่ะ^^

ความคิดเห็นที่ 29 (0)
beckyblooms วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 23.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/beckyblooms
"Everybody Lies, Everybody Dies"

ตอนแรกว่าจะมาแปะคำตอบที่คุณหย่งไปแปะให้ฉันตกใจเล่น.. แต่พอมาอ่านแล้วคิดว่า..เขียนใหม่ดีกว่า 555
จะได้ดูขยันขึ้นเล็กน้อย แหะๆๆ..

ชอบไอเดียสัมภาษณ์ตัวเองมากๆเลย..ครีเอทีฟสุดๆ..นี่ถ้าฉันเป็นคนเนชั่นจะเอาใจคุณหย่งด้วยการขอให้คุณสุทธิชัยถามคำถามคุณหย่งซักหน่อยแร้ว 555..

คุณหย่งเป็นคนเดียวในบล็อกนี้ที่ได้เจอกันแบบตัวเป็นๆ..
ไม่แน่ใจว่ากลับมาบอกใครในบล็อกว่า "รูปถ่ายดูแก่ว่ะ..ตัวจริงหน้าใสกิ๊ก"
แล้วผู้คนที่ได้เจอคุณหย่งพร้อมกับฉัน ก็ทึ่งในความไฮเปอร์สุดๆ เต็มไปด้วยไอ้เดียโน่นนี่มากมาย หนักไปทางทำมาหากินทั้งนั้น ฮ่าๆๆๆ.. (อันนี้พอกัน ดูหายใจทางผิวหนังนะคะพวกเรา อิๆๆ )

มีแต่คนชมว่า เป็นคนที่อยู่เมืองนอก แต่พยายามพูดไทยทั้งๆที่บางครั้ง ก็นึกคำนั้นไม่ออกจริงๆ..แต่ก็ดูพยายาม..
หมายถึงการพูดคุยนะคะ.. เพราะเรื่องเขียนน่ะ ดูรังสรรค์ถ้อยคำสำบัดสำนวนสวิงสวายอยู่แล้ว..อิๆๆ.. คนที่ชมคงไม่ค่อยเคยเจอ.. และคนที่ชม คุณหย่งอาจไม่รู้..เขาก็สถาบันมหาลัยเดียวกับคุณหย่งแหละ..แต่ฟอร์มจัด 555..

ไม่รู้สิ.. อยากให้ภูมิใจ.. ฉันไม่ค่อยชมใคร หนักไปทางชมตัวเองอ่ะ 555.. พอชมใครก็ต้องมาจากใจจริงๆ..
และนอกจากเรื่องเหล่านี้แล้ว.. เชื่อว่า ชอบอาหารญี่ปุ่น.. เพราะตามที่เห็น..ถือว่า สายแข็ง คนหนึ่งเลยทีเดียวนะค๊า อิๆๆๆ..

ยินดีที่ครบขวบปี และเป็นเกียรติที่สนุกสนานไปกับหนังที่มีสาระบ้าง ไม่มีสาระบ้างของฉันกันไปนะคะ

ความคิดเห็นที่ 28 (0)
คนโทใส่น้ำ วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 23.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/konto
It's not where you start. It's where you finish.

ส่วนคำถามสุดท้ายนั้นรากหญ้าไม่มีค่ะ มีแต่ร่มโพธิ์ร่มไทร คือคุณยาย คุณแม่ คุณน้าค่ะ

...เป็นปฏิภาณระดับนางงามจักรวาลเลยนะเนี่ย...

สุดท้าย
การสัมภาษณ์ตัวเองลงบล็อกตัวเอง
ก็ได้ความยาวกว่าหนังสือหลายเล่มที่กล่าวถึงเสียอีก

ยินดีกับขวบปีที่ล่วงผ่าน

ความคิดเห็นที่ 27 (0)
รามเทพ วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 22.29 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/SAMSEN51
รามเทวา ๓๒

เข้ามาทักทายครับ เชิญชวนไปคลายเครียดที่บล็อกครับ

ความคิดเห็นที่ 26 (0)
kokoyadi วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 22.02 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/kokoyadi
Blog me if you can!!! KoKoyadi  โกโก้...อย่าดิ

ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอสนับสนุน คห Postamorndern เผื่อให้ความฝันของ หย่ง เป็นจริง

เธอเก่งจริงๆ โยงคำถามของทุกคน แบบเนียนๆ

ยินดีด้วยครับ... สู้ๆ โตไปซีซั่นสองด้วยกันนะครับ

ความคิดเห็นที่ 25 (0)
eddie วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 21.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supermodels
http://eddiekomdie.hi5.com

ไอเดีย บรรเจิดจริงๆนะหย่ง ในที่สุด ก็ได้มีบทสัมภาษณ์ของตัวเองลงในสื่อซักทีนะ(อ่านไปหัวเราะไปเป็นช่วงๆ)
เดี๋ยวอีก 2 เดือน ก็ถึงคิวเราครบปีบ้างแล้ว จะทำอะไรดีน้า

ความคิดเห็นที่ 24 (0)
GPEN วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 21.04 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/comicbook


ในวันครบรอบวันเกิดบล็อก
อยากมาบอกว่า
" Keep Up The Good Work นะครับ "

ความคิดเห็นที่ 23 (0)
Supatrizia วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 20.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supatrizia
© Supatrizia

I'm sure that you can be MissUniverse naja :-))) ... and promise to try soon to upload my story soon naja :-)))

take good care and see you soon ...

ความคิดเห็นที่ 22 (0)
lost-in-space วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 20.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/lostinspace
เคยไหม ? ที่เดินไปยิ้มไปได้อยู่คนเดียว :)

ทราบข่าวงานครบรอบ 1 ปีวันเกิดบล็อกคุณ YongChan จาก "ท่านชายผู้อยู่หลังสมัยใหม่" ค่ะ บอกมาว่าเป็นงานฉลองวันเกิดที่ไม่ธรรมดาก็เลยเชิญมาร่วมกันทัศนา

ขอบอกว่าเป็นการฉลองวันเกิดที่ทำได้อย่างสร้างสรรค์ จรรโลงใจคนอ่านอย่างข้าพเจ้ามากเลยค่ะ ขอชมนะคะว่า"เยี่ยม" เป็นการสัมภาษณ์ที่หยิกแกมหยอกตัวเองได้น่ารักน่าชัง อ่านไปอมยิ้มไปตลอดทางในการอ่าน (มีมาอีกบ่อย ๆ นะคะ จะตามมาอ่านอีก)

ปกติก็เข้ามาอ่านที่นี่บ่อย ๆ เพียงแต่ได้แค่มาเมียง ๆ มอง ๆ อ่านทั้งเนื้อหาและคอมเม้นท์อย่างสนุกสนาน แต่วันนี้เป็นสำคัญของคุณ yongchan ทั้งทีเลยต้องขอแสดงตัวประทับรอยความทรงจำเป็นที่ระลึกไว้ในที่นี้

ปล. จำได้ว่าเคยคอมเม้นท์ครั้งแรกในเรื่องหนังสือ "ไล่ ตง จิ้น" เพราะดีใจที่มีคนชื่นชอบเหมือนกัน

ความคิดเห็นที่ 21 (0)
apooh วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 19.01 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

ลืม ..
ทำไปได้ .. สัมภาษณ์ตัวเอง

ความคิดเห็นที่ 20 (0)
apooh วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 19.00 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/bedtaled
Reduce..Re-use..Re-cycle

หย่ง-หยุ่น คะ
ไม่อ่านหรอก มาพริ้นท์ออกไปอ่าน
อ่านในนี้ปวดตา แก่แย้ว
ไว้อ่านเสร็จ ค่อยมาเม้นท์นะ

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
TheQueenofNostalgia วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 18.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saisoi
The worst is yet to come. 

ความใฝ่ฝันข้อ 3 เหมือนกันเลยอ่ะ
Happy anniversary ha

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
PostAmorndern วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 18.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/amorn

ก่อนอื่นต้องขอแสดงความยินดีกับครบรอบขวบปีของ บล๊อกเกอร์หย่งจังใน ok นีก่อนครับ

เชื่อว่า 1 ปีที่ผ่านมา มีคน-2-3 หมื่นคนที่เปิดบล๊อกที่นี่ แต่ก็ปิดบล๊อกหรือนิ่งเงียบไปก็มีเกือบหลายพันคน (ด้วยเหตุและผลของแต่ละคน)

52 สัปดาห์กับ 78 เรื่อง บอกเราอย่างน้อยว่า เจ้าของบล๊อกมีความผูกพันไม่มากก็น้อย และยังมีเรื่องราวอีกมากมาย ที่มาบอกกล่าวเล่าให้ฟังในมุมมองหญิงไทยที่ใช้ชีวิตในต่างแดน

ต้องยอมรับว่า การเขียนงานแต่ละเรื่องของหย่ง ต้องใช้เวลาในการขบคิด ทั้งประเด็นในการนำเสนอและเรียบเรียงเรื่องราว ทั้งหมด ย่อมอาศัยความอดทน ความรู้ และมุมมองในการใช้ชีวิต ซึ่งทำให้เราทั้งหลายได้อ่านงานดี ๆ จากบล๊อกนี้

เชื่อว่า ใครหลายคนอ่านเอนทรีนี้แล้ว เห็นด้วยกับเรื่องราวที่หย่งเขียน อมยิ้ม ชื่นชม และกลับมาอ่านงานเขียนของหย่งอีกซ้ำแล้วซ้ำเล่า (จนกว่า บล๊อกโอเค จะปิดตัวลงนั้นแหละ ก็แยกย้ายกันไป)

หากผมเป็นผู้บริหารโอเค แน่นอนว่า บทสัมภาษณ์ชิ้นนี้ มีคุณค่า ที่ควรนำเผยแพร่ในสิ่งพิมพ์ที่ตนดำเนินกิจการอยู่ไม่ว่าจะเป็น กรุงเทพธุรกิจ ฉบับเสาร์หรืออาทิตย์, เนชั่นสุดสัปดาห์ ฯลฯ

ยินดีกับครบรอบขวบปี และได้รู้จักครับ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
Nozz วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 15.17 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/nozzila
:A40: คืออะไร หาคำตอบได้ที่http://www.oknation.net/blog/nozzila/2008/04/25/entry-1

สัมภาษณ์ตัวเองหรอครับคุณหย่ง ขอแสดงความยินดี ที่ครบรอบ 1 ขวบครับ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
fat_kj วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 14.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/area
เพราะเรามองท้องฟ้า...ในองศาที่ต่างกัน 

คิคิ...น่ารักดีว่ะแก

อ่านซะเพลินเลย

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
mayjune วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 11.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/juney
 บ้านหลังที่ ๒ เลขที่ - - http://www.oknation.net/blog/emotions

วะฮะฮ่ะ! นึกว่าจะไม่ตอบคำถามหนู
นั่นมันความใฝ่ฝันของผู้หญิงทั้งโลกนะพี่
ที่อยากจะเป็นมิส/มิสซิสยูนิเวิร์สสสส

อยากถามเพิ่มอีกข้อ...
"พี่หย่งคิดคำตอบก่อนคำถาม หรือคิดคำถามก่อนเนี่ย"

5555 เห็นตอบคำถามตัวเองได้ลื่นไหนมาก
ทีแรกก็น่าจะบอกนะ เด๋วลงทุนนั่งสัมพลาด เอ้ย สัมภาษณ์ให้
พี่หย่งย้งจะได้ไม่เหนื่อย อิอิ

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
สนต้นที่เก้า วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 11.41 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/9th-pinetree
ขอเชิญมาเยี่ยมที่บลอกบ้างนะครับ  ยินดีต้อนรับทุกความคิดเห็น

เข้ามาอ่านต่อครับ เยี่ยมสำหรับบทสมบูรณ์ครับ
ไม่ผิดหวังจริงๆ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
slipknot วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 09.14 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/slipknot
ถึงเป็นผี...ก็เป็นผีมี..หัวใจ...นะเฟร้ยยยยยย

ได้รู้จักทุกแง่มุมของหย่งจัง....
ก็เอนทรีนี้แหละ...ขอบอกว่าอ่านได้ลื่นมากๆ
และยินดีด้วยกับขวบปี....
และสุดท้ายขาดไม่ได้...โหวต...

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
roselobster วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 08.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Memyself
 º°” ไม่มีความรักใดในโลกจะยิ่งใหญ่เท่าคนไทย รักในหลวง””°

เปิดใจ

เปิดเผย

เปิดความรู้สึกดี ๆ เข้ามา...

ยินดีด้วยค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
patijjachon วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 07.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/patijjachon
ปฏิจจชน ... คนที่ยังเป็นหนี้แผ่นดิน

อ่านเรื่องของหย่ง น่าสนใจกว่าเรื่องของ ลง ฮ่องเกี่ยม, หมอ ชาไย และนางเพ็ญ เยอะเลยละ

ขอตอบคำถามท้ายบทสัมภาษณ์ก่อน ...

อะไรทำให้มาอ่าน ... คนเรา เมื่อนับเป็นเพื่อน-เป็นพี่ มีความรู้สึกผูกพันในทางที่สร้างสรรค์กันแล้ว ... น้องมันจะเขียนอะไร หรือระบายอะไรออกมา พี่ก็ต้องตามเข้ามาดู มาอ่าน มาชื่นชมกับมัน หรือให้กำลังใจยามที่น้องมันท้อแท้ หดหู่ อยู่แล้ว เพราะพี่เข้าใจความรู้สึกคนที่ต้องจากบ้าน จากเมือง ไปอยู่แดนไกล แม้จะด้วยความเต็มใจ (ไม่ใช่ถูกขับไล่เหมือนบางคน) ก็ตาม

อ่านเรื่องนี้จบแล้ว ...
ก็คงจะอ่านเรื่องต่อไป ... คำตอบในวรรคที่สองได้อธิบายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
Supawan วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 06.07 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/supawan

สวัสดีวันศุกร๋ค่ะ ...

แวะมาทักทาย ..ขอบคุณ .. สำหรับบทความ .. ชอบบทความ และบทสัมภาษณ์ในวันนี้มากนะคะ .. ทำให้รู้จักตัวตนจริงๆของเจ้าของบล๊อกมากยิ่งขึ้น

มีความสุข..ในวันสุดท้ายของการทำงานประจำสัปดาห์นะคะ

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
เด็กชายก้อง วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 05.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jezt
หัวใจมีเหตุผลของมันเองที่สมองไม่มีวันจะเข้าใจ

ขอแปะไว้ก่อนนะครับ
(บังเอิญตอนนี้ สมาธิหลุดลอยหลังปั่นงานเสร็จ)
ไว้จะมาอ่านอีกทีด้วยความตั้งใจ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
musiclover วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 03.56 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/musiclover
Musiclover's พื้นที่เล็กๆในใจคุณ

คุณพี่ขา..
เอนทรีนี้สุดยอดครีเอทและน่ารักค่ะ ^^
ได้รู้อะไรดีๆหลายเรื่องเลยนะค้า
เด๋วก็สัมภาษณ์มาลงวิทยานิพนธ์มั่งซะนี่

ปล. มาไทยคราหน้าไปทานข้าวกันนะคะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
มิสนอราห์ วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 02.57 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/missnorah

อ่านบทสัมภาษณ์ชิ้นนี้แล้ว (แม้จะไม่ได้ลงไฟแนนเชียลไทม์ หรือออกสื่อต่างชาติ) แต่สัมผัสถึงอารมณ์คิดถึงบ้านของหย่งนะ เราพร้อมไปยืนถือป้าย และพวงมาลัย
greeting Yong come back

มาถึงสนามบินก็ยืนปกตินะ ไม่ต้องทำแบบคนนั้นนะ
เดี๋ยวเป็นปากเปื่อย ปากนกกระจอก

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
chalee วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 02.46 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

มิสนอราห์ ฮาร์ดคอ (แข็ง) เหรอคร๊า

อิฉัน ฮาร์ดคอหมูย่าง ฮ่า

มีคนสูงวัย เค้าเพิ่งตั้งฉากยานี้ให้อิชั้นค่ะ

เอิ๊ก ไม่ต้องนอนกันละเว้ย

มีใครฮาร์คออะไรอีกคร๊า

ขออภัยที่พาดพิงค่า

เด๋วมาพาดและพิงใหม่นะคร๊า




ความคิดเห็นที่ 5 (0)
มิสนอราห์ วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 02.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/missnorah

โอ่ะคืนนี้ ข้าพเจ้าฮาร์ดคอ (แข็ง) อ่านเอนทรีสายแข็งด้านความยาวทั้งนั้นเลย ไล่มาแล้วนี้ก็ราวๆลำดับที่ห้าที่หกแล้วนะ

(ยาวแต่มีอะไรให้อ่านมันเพลินล่ะ)

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
มิสนอราห์ วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 02.40 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/missnorah

ได้อ่านบทเปิดใจครบหนึ่งขวบแล้ว สนุกสนาน ครื้นเครงดีจ้ะ
เป็นเอนทรีรวมบล๊อกเกอร์ช่วยกันรุม (ถาม) ดีจัง หลายคำตอบเข้มข้น ขำ และคมคาย

ป.ล.คำถามคุณจีเพ็นนี่รังสรรค์มากเลยนะ ฮ่าๆ
แล้วจะติดตามซีซั่น 2 ต่อไปจ้า

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
chalee วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 02.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

ไอ้หย่งเว้ย

เจ๊...เมื่อยโคตร

ให้ทำไรเนี่ย

เมื่อยชะมัด มา คะ คะ ขา ขา แขน แขน เนี่ย





ความคิดเห็นที่ 2 (0)
chalee วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 02.33 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chalee
This land taught me the value of life.

คุณหย่งจังคะ
แล้วถ้าย้อนกลับไปที่จุดเริ่มต้น รู้ว่าวันนี้จะเป็นแบบที่เป็นอยู่นี้ ยังคิดจะเป็นบล็อกเกอร์อยู่มั้ยคะ


คุณหย่งจังคะ
คิดอย่างไรคะ กับการเป็นบล็อกเกอร์ที่คนไม่รู้จัก แต่เขานำเสนอเรื่องราวดี ๆ เสมอ


คุณหย่งจังคะ
คิดอย่างไรคะ กับการมีพี่สาวที่เป็นบล็อกเกอร์บ้าพลัง ทำอย่างไรก็ไม่หายค่ะ ที่เยอรมันมีหมอรักษาโรคนี้มั้ยคะ


คุณหย่งจังคะ
แล้วไม่คิดจะเล่น MV บ้างเหรอคะ...?


คุณหย่งจังคะ
คุณเล่นอะไรคะ
มึนนะคะ ต้องมาเขียนใหม่เนี่ย เล่นซ่อนหาเหรอคะ
หนีใครเหรอคะ ถึงเล่นแบบนี้
จะมีใครรู้กะคำถามนี้ไม่นี่...?





ความคิดเห็นที่ 1 (0)
Kati วันที่ : 07/03/2008 เวลา : 02.24 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/Kati1789

สวัสดีครับ

เป็นบทสัมภาษณ์ที่น่ารักมากครับ
สำหรับวาระโอกาส ครบรอบขวบปี ในโอเคเนชั่น
หมดจด และสดใส ในแต่ละมุมมองอย่างยิ่งครับ

โดยเฉพาะท่อนสัมภาษณ์
ไล่เรียงเรื่องราวได้ชัดถ้อยชัดคำ และชัดเจนมากครับ
ได้มุมมองหลายอย่าง เหมือนได้นั่งถามตัวเอง
ว่าเราเข้ามาเขียนบล็อคทำไม

ชัดเจนมากครับ

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
ชอบมุขบทสัมภาษณ์คนดัง
ชอบมากครับ ชอบมั่กมั่ก
น่ารักมากครับ

ขอบคุณมากครับ
สำหรับมุมมองงานเขียนที่น่ารัก

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน