*/
  • คนเล่าเพลง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : yuth111@gmail.com
  • วันที่สร้าง : 2007-09-28
  • จำนวนเรื่อง : 171
  • จำนวนผู้ชม : 464841
  • จำนวนผู้โหวต : 195
  • ส่ง msg :
  • โหวต 195 คน
คนเหงาสาวโรงงาน

อีกหนึ่งเพลงที่เสถียร ทำมือเล่นให้ฟังสด

View All
<< ธันวาคม 2010 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


เรื่องนี้เป็นไง
แจ๋วจริง
6 คน
พอไหว
2 คน
ไม่ได้เรื่อง
1 คน

  โหวต 9 คน
วันพฤหัสบดี ที่ 9 ธันวาคม 2553
Posted by คนเล่าเพลง , ผู้อ่าน : 14098 , 00:59:56 น.  
หมวด : ดนตรี

พิมพ์หน้านี้
โหวต 2 คน ไอริน , มะอึก โหวตเรื่องนี้

 

อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ไอริน วันที่ : 22/12/2010 เวลา : 08.55 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/irinhome

เสียงกาเหว่า เหว่า แว่วขับขาน
สองตัวประสานเสียง กู่ก้อง
สับสำเนียงเรียกขานประสานร้อง
น่าอิจฉา กาเหว่าอยู่ ..มีคู่ใจ...
แม้อยู่ไกล ปีไหนๆ ก็คิดถึง
เฝ้ารำพึง ห่วงใย ยามหน้าหนาว
ผ้าพันคอกับเสื้อ อยู่ใช่ไหม..
แทนห่วงใย ยามหนาวคิดถึงกัน..
ถึงหนาวนี้ แม้จะไม่มีน้อง คอยกู่ก้อง
ดังกาเหว่าที่ร้องแว่ววิเวกในไพรสันต์
แม้ไม่มีเสียงน้องคอยจำนรร
เฝ้ารำพันว่าคิดถึงและห่วงใย
แต่เพียงอยาก..ให้พี่ได้รู้ไว้
ว่าในใจนี่มีแต่.. เฝ้าคำนึงหา.
แม้อยู่ไกล แสนไกล เหลือคณา
อีกไม่นาน น้องจะกลับไปบ้านเรา..


ความคิดเห็นที่ 9 (0)
ไอริน วันที่ : 12/12/2010 เวลา : 15.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/irinhome

สวัดดีคะ..คุงลุง

สาวข้างบ้านฝากความคิดถึงแอบมาฟังเพลง..
รีบไปเจิมให้หมาดี้หน่อยเร็วๆๆๆๆๆ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
น้ำใส วันที่ : 10/12/2010 เวลา : 18.10 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/chayada
 

คนเล่าเพลงตัวจริงเลยนะนั่น

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ไพฑูรย์ธัญญา วันที่ : 09/12/2010 เวลา : 19.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/phaitoon

ฟังแล้วนึกถึงบ้านครับ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
คนเล่าเพลง วันที่ : 09/12/2010 เวลา : 13.44 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yuth111
ฉกเพลงมาเล่า

ขอบคุณท่านมะอึก สำหรับข้อมูลครับ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
คนเล่าเพลง วันที่ : 09/12/2010 เวลา : 13.42 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/yuth111
ฉกเพลงมาเล่า

กลอนเพลงบอก ที่ว่าเป็นเพลงบอก หายากจริงๆ ครับ...
แม้กระทั่งเสีียงเพลงบอกสร้อย ที่ผมเอามานี่ก็เป็นกลอนหนังตะลุงครับ ไม่ใช่กลอนเพลงบอก....

ส่วนเพลงบอกรอดหลอนั้น ผมเชื่อว่าคงหาเสียงฟังยากเต็มที..
เนื่องจากสมัยนั้นเทคโนโลยี่ทางการบันทึกเสียงของคนพื้นบ้านคงทำได้ลำบากพอควร...
อีกท่านที่เป็นคู่แข่งทางกลอนของเพลงบอกรอดหลอดคือ เพลงบอกปานบอด(บ้านดอน) และเพลงบอกรุ่ง

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
มะอึก วันที่ : 09/12/2010 เวลา : 07.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

ความคิดเห็นที่ 3
ท่านแมวหน้าโรงหนังลุง
.
.
ฟังกาหลอได้ที่นี่ครับ
1.http://www.youtube.com/watch?v=YrwFU8y-I8s

2.http://www.youtube.com/watch?v=L_E0jaTLQNM&feature=related

3.http://www.youtube.com/watch?v=VtYXL6-Pvww&NR=1

4. http://www.youtube.com/watch?v=1y_khjRUMlE&NR=1

.
.
ผมได้ฟังกาหลอครั้งสุดท้ายสมัยเป็นเด็กวัด
งานศพพ่อท่านคล้ายวัดสวนขันครับ น่าจะปี 13-14 นั่นแหละครับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
แมวหน้าโรงหนังลุง วันที่ : 09/12/2010 เวลา : 06.43 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/sriudom

ขอบคุณครับ สำหรับข้อมูลดี ๆ

อยากฟัง"กาหลอ" พอมีบ้างไหมครับ

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
มะอึก วันที่ : 09/12/2010 เวลา : 06.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom


ศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (การแสดงพื้นบ้าน-เพลงบอก) พ.ศ.๒๕๓๘
.
.
เพลงบอกสร้อย เสียงเสนาะ เกิดเมื่อปีพุทธศักราช ๒๔๖๘ ที่อำเภอเชียรใหญ่ จังหวัดนครศรีธรรมราช ปัจจุบันอายุ ๗๕ ปี

จบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ จากโรงเรียนเบญจมราชูทิศ จังหวัดนครศรีธรรมราช

เพลงบอกสร้อยมีความสนใจ และเริ่มหัดเพลงบอกเป็นครั้งแรกเมื่ออายุ ๑๗ ปี โดยได้ไปเป็นศิษย์ของเพลงบอกปาน ป. ชี้ช้างซึ่งมีฉายว่า "ปานบอด"

เพลงบอกสร้อยได้ฝึกฝนอย่างเอาจริงเอาจัง จนเกิดความชำนาญและยึดเป็นอาชีพตั้งแต่นั้นมาจนถึงปัจจุบันนี้ นับเป็นเวลาถึงเกือบ ๖๐ ปีแล้ว

ตลอดระยะเวลาดังกล่าว เพลงบอกสร้อยออกตระเวณว่าเพลงบอกอย่างสม่ำเสมอจนเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลายไปทั่วภาคใต้ ทั้งยังได้เคยเดินทางมาแสดงที่กรุงเทพมหานครและประเทศมาเลเซียด้วย


เพลงบอกสร้อย เป็นผู้ที่มีความตั้งใจในการทำงานเป็นอย่างยิ่ง
ทุกครั้งที่จะออกแสดง ท่านจะเตรียมตัวค้นคว้าหาความรู้และข้อมูลเกี่ยวกับเรื่องที่จะแสดงเป็นอย่างดีจึงทำให้ผลงานของท่านมีคุณค่าสูง
ทั้งท่านยังมีลีลาและชั้นเชิงเป็นเยี่ยม ทำให้เป็นที่ถูกใจของผู้ชมและผู้ฟังเสมอ

จุดเด่นประการสำคัญที่ทำให้เพลงบอกสร้อยมีความโดดเด่นเป็นพิเศษคือความสามารถในการสร้างผลงาน ประเภท "มุขปาถะ" อันเป็นการแต่งบทและบอกเพลงด้วยตัวของท่านเอง ซึ่งท่านได้สร้างผลงานเอาไว้มากมายนับไม่ถ้วน

แต่เป็นที่น่าเสียดายว่า ผลงานจำนวนมากของท่านไม่ได้รับการบันทึกเอาไว้ มาในระยะหลัง เมื่อเทคโนโลยีการบันทึกเสียงแพร่หลาย ผลงานของท่านจึงได้รับการบันทึกเผยแพร่โดยทั่วไป


นอกจากการรับงานว่าเพลงบอกในงานประเภทต่างๆ เช่น งานบวช งานศพ งานเทศกาลรื่นเริงทั่วไปอันเป็นงานที่มีรายได้เลี้ยงชีพแล้ว
ท่านยังได้ช่วยเหลืองานบุญงานกุศล ตลอดจนงานสาธารณประโยชน์ต่างๆ ที่มีผู้มาขอความร่วมมืออยู่เสมอ

ทั้งยังมีส่วนสำคัญในการอนุรักษ์และเผยแพร่ศิลปะวัฒนธรรมพื้นบ้านแขนงนี้ ให้ยังคงเป็นที่นิยมแพร่หลายอยู่ได้

บทบาทสำคัญในการนี้ของเพลงบอกสร้อย คือ การถ่ายทอดฝึกฝนผู้ที่สนใจและมีแววเพื่อให้สืบสอดศิลปะเพลงบอกนี้ต่อไป จนมีลูกศิษย์ลูกหาที่มีฝีมือและชื่อเสียงเป็นที่รู้จักเป็นอย่างดี

เช่น เพลงบอกสุรินทร์ เสียงเสนาะ
เพลงบอกเลื้อง เสียงเสนาะ
เพลงบอกเผ้ง เสียงเสนาะ
และเพลงบอกนิกรเสียงเสนาะ ซึ่งเป็นบุตรชายของท่านเองเป็นต้น


เพลงบอกสร้อย เสียงเสนาะได้รับรางวัลจากการประชันการว่าเพลงบอกและเกียรติคุณ จากการบำเพ็ญคุณประโยชน์หลายประการอาทิ

-ได้รับรางวัลจากนายธานินทร์ กรัยวิเชียร นายกรัฐมนตรี ในโอกาสชนะเลิศการประชันว่าเพลงบอก ที่จังหวัดสงขลา เมื่อปีพุทธศักราช ๒๕๒๐

-ได้รับโล่เกียรติคุณในการชนะเลิศแข่งขันการว่าเพลงบอกในงานแห่พระและทอดผ้าป่า ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๒๐ จากจังหวัดสงขลา

-ได้รับโล่เกียรติคุณในการชนะเลิศแข่งขันการว่าเพลงบอกในงานเทศกาลเดือนสิบ ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๓๒ จากจังหวัดนครศรีธรรมราช

-ได้รับการยกย่องให้เป็นผู้มีผลงานดีเด่นทางด้านวัฒนธรรม สาขากีฬาและนันทนาการ ประจำปีพุทธศักราช ๒๕๓๔ จากสำนักงานคณะกรรมการวัฒนธรรมแห่งชาติ


เพลงบอกสร้อย ดำแจ่ม หรือที่ชาวบ้านเรียกกันอย่างติดปากว่า เพลงบอกสร้อย เสียงเสนาะ ได้รับการยกย่องให้เป็นศิลปินแห่งชาติ สาขาศิลปะการแสดง (การแสดงพื้นบ้าน-เพลงบอก) เมื่อปีพุทธศักราช ๒๕๓๘

นับเป็นศิลปินเพลงบอกท่านแรกที่ได้รับเกียรติยศอันสำคัญยิ่งนี้

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
มะอึก วันที่ : 09/12/2010 เวลา : 05.50 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/panakom

เพลงบอก..เป็นเรื่องที่อยากบอก
ไม่หลอนหลอก...ให้ไหลหลง
.
เมื่อฟังเพลงบอกสร้อยแล้ว...
อยากฟังบทของ เพลงบอก.."รอดหลอ"...บ้าง
.
.
สวัสดีครับท่าน....

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน