• สายลมสีขาว
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • วันที่สร้าง : 2009-06-25
  • จำนวนเรื่อง : 31
  • จำนวนผู้ชม : 66460
  • จำนวนผู้โหวต : 33
  • ส่ง msg :
  • โหวต 33 คน
<< กรกฎาคม 2009 >>
อา พฤ
      1 2 3 4
5 6 7 8 9 10 11
12 13 14 15 16 17 18
19 20 21 22 23 24 25
26 27 28 29 30 31  

[ Add to my favorite ] [ X ]


วันจันทร์ ที่ 20 กรกฎาคม 2552
Posted by สายลมสีขาว , ผู้อ่าน : 4634 , 20:48:47 น.  
หมวด : วรรณกรรม/กาพย์กลอน

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ย้อนกาลสู่ครั้งก่อน                      จะพาจรแดนวิเศษ
มีสาวเยาวเรศ                            งามสวยเฉดเช่นนางฟ้า
เมืองนี้มีกษัตริย์                          สุดนิทัศแสนปรีชา
เป็นดังยมนา                              ที่หล่อเลี้ยงเหล่าชาวเมือง
ท่านนั้นมีธิดา                             เอกหนึ่งนาโสภาเรื่อง
เพราะงามจนเกิดเรื่อง                หลังมารดานั้นสิ้นลม
อันพ่อสโนไวท์                           เปล่าเปลี่ยวใจสุดระทม
ความทุกข์พาเศร้าตรม               พาขื่นขมอนาถใจ
เมื่อกาลเกิดผันเปลี่ยน                 สาวชั้นเซียนหน้าสวยใส
งดงามยิ่งกว่าใคร                     จนครองใจองค์ราชันย์
หลายปีถัดผ่านไป                      สโนไวท์สวยเร็วพลัน
สวยขึ้นทุกๆวัน                         แม่เลี้ยงนั้นเกิดอิจฉา
วันหนึ่งฟ้าดลใจ                       นางมุ่งไปกระจกหา
เริ่มโตคำวาจา                          ใครงามเลิศในแดนดิน
อันเราก็อยากบอก                      ไม่อยากหลอกท่านยุพิณ
ท่านงามกว่านาริน                     แต่ยังมีงามยิ่งกว่า
นางคือสโนไวท์                        ที่ท่านใช้ทุกทิวา
เร่งรีบวางแผนฆ่า                     ขจัดมารพวกโสภี
จึงจ้างนายพรานใหญ่               ชำนาญไพรในตรงนี้
ไปฆ่านางนารี                          ผลาญชีวีควักหัวใจ
นำมาให้ข้ารู้                            ให้ข้าดูในเร็วไว
แล้วข้าประทานให้                   ในความดีที่มีมา
พรานใหญ่รับบัญชา                 จึงลวงมาในกลางป่า
เจ้าหญิงจึงถามว่า                    พาเรามาต้องสิ่งใด
พรานใคร่จึงตอบกลับ              โค้งคำนับขอหัวใจ
สโนไวท์บอกให้                       ซึ้งน้ำใจคุณธรรม
อันเราไม่คิดฆ่า                        ทำตามว่าแม่มดดำ
ความผิดนี้มหันต์                     ขอเพียงท่านจงหนีไป
เจ้าหญิงวิ่งเข้าป่า                    หลงทางมาพฤกษาใหญ่
พบเจอบ้านไม้ใคร                    แต่เล็กไปน่ารักดี
เร่งรีบเปิดประตู                       เข้าไปดูบ้านน้อยนี้
ของทุกชิ้นนั้นมี                       ขนาดเล็กทั้งหมดเลย
นางรีบวิ่งเข้าทำ                      ความสะอาดดังเช่นเคย
สัตว์ป่า วิ่งมาเชย                      เหมือนไม่เคยเห็นคนมา
หลังจากเก็บกวาดเสร็จ             งานเบ็ดเตล็ดก็เหนื่อยล้า
ขอหลับสักหน่อยนา                  คงไม่ว่าอะไรกัน
คนแคระเดินกลับบ้าน               มองถ้วยชามงามวาวมัน
ผิดกันกับทุกวัน                        ข้างบนนั้นมีใครมา
ว่าแล้วก็เริ่มย่อง                       ช่วยกันมองเจ็ดคู่ตา
ลองเปิดประตูมา                      นั่นใครหว่านอนบนเตียง
โอ้นั่นนางคือใคร                      เพราะเหตุใดใยนอนเรียง
นางคงเหนื่อยจนเดี้ยง              เลยนอนเรียงเจ็ดเตียงเรา
ดูนั่นเธอตัวใหญ่                      อย่าเสี่ยงใยไว้ใจเขา
รีบจับนางไปเผา                      เร่งรีบเข้าเลยดีไหม
เสียงคุยทำนางตื่น                   ใช่ใครอื่นคนแคระไง
พูดแจ้วเสียงใสใส                   กวาดมองไปน่ารักจัง
ดูสินางตื่นเลย                         อีกแล้ว เฮ้อ...พอใจยัง
แต่นางคล้ายชาววัง                 จะว่าไปก็สวยดี
ขอถามเจ้าชื่อใด                       เหตุอะไรจึงมานี่
จงตอบมาเดี๋ยวนี้                     ไม่งั้นมีเจ็บตัวกัน
นามเราสโนไวท์                     โดนพรานใหญ่ไล่โรมรัน
เบื้องหลังความจริงนั้น            แม่เลี้ยงเราเป็นตัวการ
ได้โปรดให้เราอยู่                   ให้เราดูแลงานบ้าน
จะอยู่ไม่เนิ่นนาน                    สักประมาณระยะหนึ่ง


คนแคระสุมหัวกัน                 ว่าไงนั้นตรองคะนึง
 ว่าแล้วจ้องกันขึง                  ชายตามองตรองอีกที
จะอยู่ก็อยู่ไป                         แต่เงื่อนไขมันต้องมี
ช่วยเราทำงานซี่                   งานบ้านมีมากถมไป
ทางด้านฝ่ายแม่มด               เศร้าสลดลงทันใด
คิดแผนแก้แค้นไว                 แอปเปิ้ลไงอร่อยดี
กลับมาด้านเจ้าหญิง              ผู้เพริศพริ้งประเสริฐศรี
ทำงานสร้างไมตรี                สร้างสุขีแด่ทุกคน
ทั้งกวาดและเช็ดถู                 แลมองดูอลวน
ถ้วยชามมีมากล้น                  แต่จะสนไปทำไม
เล่นเพลงบรรเลงมา              ให้หรรษาสนุกไป
ทำงานทั้งน้อยใหญ่              ด้วยสุขใจในไพรสัณฑ์
เหล่าสัตว์ในพนา                  พาพวกมารื่นเริงกัน
งานบ้านก็จะพลัน                 แล้วเสร็จทันสนธยา
คนแคระก็กลับบ้าน               เห็นอาหารต่างวิ่งมา
รีบวิ่งดิ่งเข้าหา                    ตักขึ้นมาแล้วชิมดู
รสชาติแสนอร่อย                สมที่คอยทำงานอยู่
แล้วมองคนทำดู                  เจ้าหญิงรู้ยิ้มส่งไป
เช้ามาอีกวันหนึ่ง                  คนแคระพึงทำงานไกล
สั่งเสียสโนไวท์                     อย่าไว้ใจใครอื่นนา
นางรู้พูดรับขาน                   จะปิดบานประตูสา
ไม่ให้ใครอื่นนา                    เข้ามาบ้านของพวกเรา
คนแคระเดินจากไป              นางรีบไซร้ทำงานเข้า
เริ่มทำตั้งแต่เช้า                    ตั้งแต่คนแคระจากไป
ทางด้านแม่มดร้าย                จำแลงกายจนสูงวัย
แล้วแกล้งเดินไม่ไหว             ล้มพับไปให้เธอดู
พอนางเห็นยายล้ม                 รีบเงยก้มเปิดประตู
แล้วช่วยประครองอยู่             แล้วถามดูยายเป็นไร
ยายตอบแค่เป็นลม                 ยายเลยล้มอยู่นี่ไง
แล้วได้หนูช่วยไว้                    สินน้ำใจยายใคร่มี


แอปเปิ้ลสีแดงสด                  น่าลิ้มรสลองชิมดี
สาวน้อยลองชิมซี่                  รสชาติดีอย่าบอกใคร
เจ้าหญิงได้แต่มอง                 ไม่กล้าลองผลไม้
เพราะเป็นของอื่นใคร             มิกล้าใคร่รับประทาน
หนูเอ๋ยชิมนิดหน่อย               อย่าได้คอยเดี๋ยวรสหาร
รสดีกว่าใดปาน                     อาจไม่ทานอาจเสียใจ
ได้ยินที่กล่าวนั้น                    องค์หญิงพลันรีบลองไว
แต่แล้วก็ล้มไป                       เพราะพิษไซร้แอปเปิ้ลมี
พอดีคนแคระกลับ                 เห็นยายลับวิ่งหรี่ๆ
แล้วมองดูอีกที                      สโนไวท์ล้มลงไป
เมื่อเห็นเช่นดังนั้น                  ใจประดังประทุไว
ด้วยแค้นอาฆาตนัยน์             วิ่งตามไซร้แม่มดเลว
ยายแก่จำแลงกลับ                 วิ่งหนีลับถึงผาเหว
ฟ้ามือไฟขึ้นเปลว                  จนสายน้ำหลั่งนภา
ความโกรธอัสนี                    เกรี้ยวกราดนี้ปลิดชีวา
ด้วยหน้าเหวภูผา                  ด้านหลังนาคนแคระไง
ฟ้าผ่าเคียงนางร้าย                ตกเหวตายสิ้นทีไป
แก้แค้นสมดังใจ                     ด้วยมั่นหมายนัยน์นานา
เสร็จสิ้นชีพแม่มด                  เศร้าสลดสุดรักษา
สุดที่จะเยียวยา                      ชีพชีวาเจ้าหญิงไป
ได้แต่สร้างโลงแก้ว                เมื่อเสร็จแล้วเก็บร่างไว้
แลเก็บร่างหญิงไป                 สโนไวท์ไซร้นิทรา
หยาดน้ำเอ่อท่วมท้น               แสนระทมใดจะหา
คล้ายฟ้าทลายมา                   ไม่มีท่าจะหยุดเลย
ก็ใจแตกสลาย                        โดนทำลายจนระเหย
มันเจ็บสุดกลืนเกย                  กว่าใดเปรยเคยเทียบเทียม
แต่แล้วไม่คาดฝัน                   จะมีวันที่หวังเปรี่ยม
เจ้าชายสุดยอดเยี่ยม               ขี่ม้าขาวเข้าพนา
พบเจอสโนไวท์                     พร้อมทั้งไซร้คนแคระนา
เอ่ยพูดทั้งน้ำตา                     นางโสภานั้นสิ้นใจ
ได้ยินเช่นดังนั้น                     ความเศร้าพลัดถาโถมใส่
ขอเปิดโลงได้มั้ย                   รีบเปิดให้ในทันที
เจ้าชายชิดเชยชม                  ก้มหน้าลงชมโสภี
จากนั้นจุมพิตซี่                     แล้วโชคดีก็มีมา
ไออุ่นกระทบหน้า                 รู้แล้วว่านางฟื้นมา
โห่ร้องดังก้องฟ้า                  ด้วยน้ำตาความดีใจ
เจ้าชายเชิญเจ้าหญิง             ให้พักพิงในวังใหญ่
คนแคระถามว่าไง                 แล้วแต่ใจเจ้าหญิงนา
องค์หญิงตริตรองคิด            เพกพินิจพยักหน้า
ข้าขอกลับวังวา                     เอาเป็นว่าแล้วเจอกัน
อำลากันเสร็จสิ้น                   น้ำตารินอย่างสุขสันต์
แล้วค่อยพบเจอกัน                หวังวาดฝันสักวันนึง...

แต่งเมื่อตอน ม.ต้น ลองอ่านดูเล่นๆนะ (ใช้เวลาแต่งประมาณ 3 วัน) ^^"
ฝากด้วยนะคะ ^_^


อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 8
สายลมสีขาว วันที่ : 25/07/2009 เวลา : 21.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/zerory
ไม่มีใครรู้อะไรทั้งสิ้น

(0)
คุณซำมะแจะ
ขอบคุณคะ
-----------------------------------------------------------
คุณsinglemom99
-เหอๆ ของหนูที่แต่งออกมาเนี่ย ก็ตรงกับตอนที่ไข้หวัดนกระบาดเหมือนกันคะ เพียงแต่ ตอนนั้นยังอ่อนหัด เลยแต่ไปตามเนื้อเรื่อง ไม่ได้ไปแต่งให้แหวกแนวแบบปัจจุบันน่ะคะ ^^"
ความคิดเห็นที่ 7
singlemom99 วันที่ : 25/07/2009 เวลา : 20.35 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/MotherandSon

(0)
แต่งกลอนเก่งตั้งแต่เด็กๆนะคะ
แต่ง "สโนไวท์2009" ไว้เมื่อเร็วๆนี้
กลายเป็นนางร้ายไปเลยค่ะ
มาเกิดยุคนี้ แม่เลี้ยงต้องถูบ้าน อิอิ
ความคิดเห็นที่ 6
ซำมะแจะ วันที่ : 23/07/2009 เวลา : 22.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/keepitup

(0)
ยอดเยี่ยมเลยค่ะ
ความคิดเห็นที่ 5
สายลมสีขาว วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 21.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/zerory
ไม่มีใครรู้อะไรทั้งสิ้น

(0)
คุณกันตวีโร
ขอบคุณค่า แต่ไม่ต้องคาราวะแล้วก็ยกให้เป็นอัจฉริยะน้อยหรอกคะ เพราะตอนนั้นก็แต่ไปเรื่อยๆ ได้หน่อยนึงก็ให้เพื่อนอ่านและคอยบอกว่าตรงไหนไม่ดีอ่าคะ
แรกๆเพื่อนๆก็อ่านนะคะ แต่พอหลังๆก็ไม่ค่อยมีใครยอมอ่านแล้วล่ะคะ เพื่อนๆเขาบอกว่ามันเยอะ ขี้เกียจอ่าน ตอนจบของหนูก็เลยค่อนข้างจะดูห้วนๆ ไม่พริ้วเท่าไรน่ะคะ ^_^
ความคิดเห็นที่ 4
กันตวีโร วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 21.37 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tomnon
คิดดี เขียนดี ชีวีมีสุข

(0)
สวัสดีครับ
ผลงาน ม.ต้น ยอดเยี่ยมเลย ตอน ม.ต้น ขอคาราวะจากใจ หลานเก่งมากๆ ยอดเยี่ยม

อัจฉริยะ กวึน้อย

ความคิดเห็นที่ 3
สายลมสีขาว วันที่ : 20/07/2009 เวลา : 22.03 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/zerory
ไม่มีใครรู้อะไรทั้งสิ้น

(0)
คุณvinzent
-ขอบคุณมากคะ ^^
---------------------------------------------
คุณเฉาก๊วยแดง
- ก็แต่งได้เรื่อยๆน่ะคะ ตอน ม.ต้นเวลาว่างก็เยอะพอควรน่ะคะ แต่พอ ม.ปลายแล้วก็ต้องอ่านหนังสือเตรียมสอบซะส่วนใหญ่น่ะคะ เลยไม่ค่อยมีเวลาน่ะคะ ^_^"
ความคิดเห็นที่ 2
vinzent วันที่ : 20/07/2009 เวลา : 21.19 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/vinzent

(0)
เยี่ยม
ความคิดเห็นที่ 1
เฉาก๊วยแดง วันที่ : 20/07/2009 เวลา : 21.09 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/imsilly
I'm Always Happy ^^

(0)
เพราะจัง
ทำได้ไงเนี่ย
ขอคาราวะ
แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน