แม่หมี

Back Sign in

รายละเอียด

        ชื่อเอ็นทรี่น่ากลั๊ววว...แต่ความจริงแล้วมันเป็นเรื่องที่น่ายินดีมากกว่า ลูกพี่ลูกน้องของพ่อหมีเขาแต่งงานค่ะ เราก็เลยต้องยกโขยงครอบครัวหมีไปงานแต่งงาน ซึ่งจะทำพิธีวาลีมะห์กันที่มัสยิดยะวาซึ่งเป็นมัสยิดของชาวอินโดนีเซีย

        มัสยิดนี้นับเป็นศาสนสถานแห่งแรกของชาวยะวา (มุสลิมเชื้อสายชวาหรือที่เรียกกันว่า "ยะหวา") มัสยิดนี้สร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2448 ในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 5 ด้วยความร่วมมือ เสียสละแรงงานและทุนทรัพย์ของกลุ่มชาวยะวาในตำบลคอกกระบือ (ชื่อของชุมชนในอดีต) ที่ได้ย้ายครอบครัวมาอยู่บริเวณนั้นและชาวยะวาในบริเวณใกล้เคียง ในระยะแรกนั้นยังไม่ได้มีสถานที่สำหรับนมัสการพระผู้เป็นเจ้า(ละหมาด)ร่วมกัน แต่จะใช้บ้านใดบ้านหนึ่งเป็นสถานที่นมัสการหมุนเวียนกันไป จนกระทั่งต่อมาท่านอัรมัรฮูม หะยีมะหมัด ซาและห์ ซึ่งชาวชวาในบังคับของฮอลันดาซึ่งมีที่ดินอยู่ในบริเวณตรอกโรงน้ำแข็งก็ได้บริจาคที่ดินแปลงนั้นให้เป็นสถานที่ปลูกสร้างมัสยิดขึ้นเพื่อประกอบศาสนกิจร่วมกันของชาวมุสลิมทั้งอินโดนีเซียและมาเลเซีย และได้มีการตั้งชื่อในเวลาต่อมาและใช้เรียกมาจนถึงปัจจุบันว่า "มัสยิดยะวา" มัสยิดนี้จะมีสถาปัตยกรรมแบบยะวาที่มีความสวยงาม มีลักษณะเด่นที่หลังคา
และตรงส่วนที่พักสนทนาธรรม ซึ่งชาวยะวาจะเรียกบริเวณที่นั่งพักนี้ว่า บาไลหรือบาแล (Balai)

       ความจริงแม่หมีได้เคยลงภาพมัสยิดยะวาบ้างแล้วในเอ็นทรี่ "ครอบครัวหมีในวันตรุษอีฎิ้ลฟิตริ..."http://www.oknation.net/blog/mamaomme/2012/08/20/entry-1 และภาพภายในมัสยิดจากเอ็นทรี่  "ของขวัญจากหมีน้อยให้กับพี่ชาย" http://www.oknation.net/blog/mamaomme/2012/11/16/entry-1 ซึ่งจะมีพิธีนิกะห์หรือวาลิมะห์ไว้ด้วยเป็นคลิปที่หมีน้อยทำให้เป็นของขวัญให้พี่ชาย ตอนเรียนชั้นม.5 มั๊ง ใครที่ไม่เคยเห็นพิธีก็คลิกเข้าไปดูได้นะคะ จะได้เห็นฝีมือน้องออฯของเราด้วย (แม่หมียินดีนำเสนอ อิอิอิ)

       แล้วที่จั่วหัวว่า"เป็นเรื่อง.." ก็เพราะเดือนมีนาคมที่จะถึงนี้ จะมีงานแต่งงานของหลานพ่อหมีกะหลานของแม่หมี(คนละคู่กันนะเออ!) ธีมงานของหลานชายแม่หมีเขาบอกในงานเลี้ยงต้องใส่สีม่วง(ม่วงเหมือนบล็อกคุณรินรู้ดี สีโปรดของแม่หมี)ส่วนงานนิกะห์ตามสบาย อันนี้มิมีปัญหาเราเตรียมเรียบร้อยแล้ว ส่วนของหลานพ่อหมีธีมงานเขาต้องแต่งแบบชวา งานก็เข้าสิคะ   เพิ่งทราบข่าวแล้วจะทันมั๊ยเนี่ย.... หมีน้อยกะพี่หมีใหญ่ต้องเข้าร่วมขบวนแห่แบบชาวยะหวา  แล้วต้องใส่เสื้ออินโดฯด้วย Oh My God!จะมีไซส์มั๊ยเนี่ย  หมีน้อยที่ตัวไม่น้อยและพี่หมีใหญ่ที่ตัวเบ้อเริ่ม ถ้าหาผ้าปาเต๊ะมาได้ก็ต้องให้เวลาช่างเขาด้วย โชคดีที่แม่หมีมีช่างประจำตัวที่ตัดมาตั้งแต่ยังเป็นนางสาวและก็เป็นร้านที่อยู่นอกซอยจึงไม่ต้องแย่งตัวช่างจากคนในซอย หลังจากเสร็จสรรพพิธีแต่งงานลูกพี่ลูกน้องของพ่อหมี เมื่อวันอาทิตย์ที่ 1 ก.พ. แม่หมีก็โทรหาคนโน้นคนนี้จัาละหวั่นจะซื้อที่ไหนได้หนอ  แต่ไม่ได้ๆลูกตรูต้องไม่หลุดธีมและเดี่ยวงานหลานจะไม่สมบูรณ์  ที่สุดได้ข้อมูลมาว่าแถวพระรามเก้าน่าจะมี พ่อหมีกะแม่หมีจึงไปโผล่แถวเสรีเซนเตอร์ในบ่ายวันเดียวกันนั้นเอง   ส่วนลูกหมีทั้งคู่ไปกินเลี้ยงต้อนรับหลานชายที่ไปเรียนปริญญาโททางโบราณคดีที่จอร์แดนและกลับมาเยี่ยมบ้าน  เจ้าตัวไม่ว่างไปไม่เป็นไรเพราะหมีน้อยใส่เสื้อไซส์ใหญ่กว่าพ่อหมี  ให้พ่อหมีลองเสื้อแทนก็แล้วกัน ส่วนพี่หมีใหญ่ต้องซื้อผ้าปาเต๊ะสองชิ้นยาวรวมกันประมาณ 4 เมตรแล้วเอามาให้ช่างตัดเสื้อตัดอีกที งานนี้พ่อหมีส่ายหัวกับความเยอะะะะะะ....ของแม่หมี  ก็แม่อย่างแม่หมีจะยอมให้ลูกหมีหลุดธีมได้ไง ส่วนแม่หมีเองก็ต้องไม่หลุดธีมเช่นกัน 555 เป็นความลับที่เก็บไม่ให้พ่อหมีรู้ เยอะนะแม่หมีเนี่ย.....

     ในที่สุดหมีน้อยก็ได้เสื้ออินโดฯเรียบร้อยแล้ว พี่หมีใหญ่ก็ได้ผ้าปาเต๊ะที่แม่หมีไปหามาจนได้ รวมทั้งของน้องพ่อหมีที่ไปหามาให้หลาน   สิริรวมทั้งสื้นกลายเป็นคนละ 2 ตัว แต่ไม่เป็นไรไม่เสียของเด็กยะเหลควรจะต้องมีเสื้อแบบนี้ไว้ใช้ในงานศาสนา(ก็พ่อหมีเป็นยะหวาส่วนแม่หมีมีเชื้อสายมาเลเซีย ดังนั้นเมื่อรวมกันสองสัญชาติลูกหมีทั้งสองจึงเป็น"ยะเหล"  ชิมิชิมิ 555 อันนี้แม่หมีคิดเอาเองอ่ะค่ะ   แหม่...ประชาคมอาเซี่ยน งงแย่ "ยะเหล"

     ที่สุดเรื่องที่ว่า "เป็นเรื่อง.." ก็สำเร็จ   รออย่างเดียวคือหน้าที่ตัดเสื้อให้ทันใส่ในวันงาน อันนี้ช่างตัดเสื้อรับปากแล้วว่าเสร็จทันแน่นอน  ทั้งๆที่ชุดของแม่หมียังอยู่ที่ร้าน  ทั้งงานพิธีศาสนาและกินเลี้ยงของหลานทั้งสองคู่  เก็บมาเล่ามารายงานให้ฟังถึงเรื่องไม่เป็นเรื่องแต่แม่หมีถนัดทำให้เป็นเรื่อง งงเนอะ... ก็นี่ไง แม่หมีคนนี้นี่เองงงงงงงง.....

     หมายเหตุ
        1 ขอบคุณภาพสุเหร่าจากคุณรัตนา สถิตานนท์ ไปเอามาจากในกูเกิ้ล รวมทั้งภาพของแม่หมีเอง (ภาพที่มีชื่อแม่หมีนั่นแหล่ะ)
        2 ไม่ได้ลงภาพเสื้ออินโดให้ดู อยากเห็นคลิกไปดูในเอ็นทรี่ "ของขวัญจากหมีน้อยให้กับพี่ชาย" หมีน้อยถ่ายภาพพ่อหมีใส่เสื้ออินโดฯ มันอยู่ในคลิปพิธีนิกะห์ส่วนไฟล์ภาพหาไม่เจออ่ะค่ะ
        3 ชุมชนนี้เวลาทำบุญบางครั้งจะทำอาหารแบบชาวอินโดฯที่เรียกว่า อัมบึ๊ง ซึ่งประกอบไปด้วยอาหารหลายชนิด เช่น ผัดสะมาฆอแร๊งค์และก็.... จำไม่ได้อ่ะแต่ทราบว่าอาหารจะมีหลายชนิด พ่อหมีเป็นยะหวาแต่ยังเรียกชื่อไม่ถูกเลยเพราะเป็นภาษาอินโด ส่วนภาพเสื้อไว้รอดูรายงานภาพหลังเดือนมีนาคมแล้วกันเนอะ ว่าหมีน้อยกะพี่หมีใหญ่เขามีหน้าที่อะไรในงานพิธี ดูภาพดีกว่าค่ะ

                                     ภาพมัสยิดยะวา (ภาพนี้ของคุณรัตนา  สถิตานนท์  ขอบคุณนะคะ)

         ภาพด้านข้างของมัสยิด ด้านหลังจะเป็นบาไลหรือบาแล (Balai)ภาพนี้เป็นของคุณรัตนา สถิตานนท์ เช่นกัน ขอบคุณนะคะ

   หมีน้อยกับป้ายชื่อสุเหร่า ถ่ายเมื่อวันตรุษอีฎิ้ลฟิตรีหลายปีมาแล้ว เสื้อนี้เป็นชุดโต๊ปจากตุรกีหมีน้อยชอบใส่ชุดแบบนี้ในวันสำคัญทางศาสนา และเป็นชุดที่หมีน้อยชอบมากที่สุด(เพราะมีสีดำดูคล้ายชุดของตัวละครชื่อPalpatine ซึ่งมีอีกชื่อหนึ่งว่าDarth Sidious เป็นSithระดับหัวหน้า ที่เรียกว่าSith Lord จากเรื่องstarwars)ในวงเล็บหมีน้อยมายืนบงการให้พิมพ์ แหม...ถามนิดเดียว เจ้านี่อธิบายยาวเชียว

                                                               บั้นท้ายใคร

    หมีน้อยนี่เองกำลังทำหน้าที่จูงคุณย่าเดินจากบ้านในซอยโรงน้ำแข็งเก่าไปยังมัสยิดยะวา ส่วนแม่หมีพี่หมีใหญ่จูง( 555 คุณย่ากับแม่หมีถือไม้เท้าคนละอันเหมือนกัน แม่หมีเทียบชั้นแม่สามีเลยอ่ะ)

                            ภายในมัสยิดเจ้าบ่าว(อั๊ดนาน)แต่งตัวแบบสมัยนิยมใส่สูท กำลังทำพิธี

     เจ้าสาวแต่งกายแบบสมัยใหม่เหมือนกัน ส่วนหลานพ่อหมีแว่วมาว่าจะใส่ชุดแบบอินโด แม่หมียังไม่เห็นเลยแต่คราวน้องพ่อหมี  เจ้าบ่าวใส่ชุดอินโดฯต้องมีกริชที่เอวด้วย แต่ก็คงไม่เป็นแบบเดียวกันเพราะอินโดนีเซียจะมีชุดที๋หลากหลายเพราะมีหลายเกาะ หลายเผ่าพันธุ์จะลงรูปของน้องพ่อหมีให้ดูก็ยังไม่ขออนุญาติเขาเลยค่ะ

                                                           ครอบครัวหมี

    ไปตลาดเสรีเซนเตอร์ตรงใกล้ๆเดอะไนน์ เพื่อไปซื้อเสื้ออินโดฯ ซื้อเสร็จไปเดินเล่นเพราะยังไม่เคยไปเดิน(แหม...บ้านอยู่สาทร นั่นน่ะพระรามเก้าเชียวนะ) เจอคุณมัต เจ้าของร้านครัวฟาตินะห์ บังเอิญเคยเห็นคุณมัตในรายการเทยเที่ยวไทย ที่มีพิธีกรสาวเทยที่น่ารักและฮามากๆลองไปดูสิแล้วจะติดใจกับมุขเด็ดๆคำพูดแปลกๆสนุกๆทะลึ่งๆของคุณป๋อมแป๋ม(คนนี้เป็นลูกศิษย์ของพี่สาวแม่หมีเอง ป้าติ๋มสอนประวัติศาสตร์ที่โรงเรียนสาธิตแห่งมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ คุณก๊อตจิและคุณกอล์ฟ)ในช่วงพ่อค้าแซ่บ(ช่วงที่คนทางบ้านหรือทีมงานจะเฟ้นหาพ่อค้าหน้าตาดีหล่อไปออกรายการ) คุณมัตเคยเป็นพ่อค้าแซ่บและแม่หมีก็จำได้เลยถามว่า "ใช่พ่อค้าแซ่บในเทยเที่ยวไทยหรือเปล่าคะ" คุณมัตก็ตอบว่า "ใช่ครับ" แล้วก็ออกมาจากในร้านมาถ่ายรูปด้วย คุยกันอีกสักพักคุณมัตน่ารักอัธยาศัยดี  ภาพนี้พ่อหมีเป็นคนถ่ายภาพให้คงคิดในใจ เมียตรูแซ่บกว่า ยัยแม่หมีแซ่บเว่อร์ ไปเจอใครที่ไหนเม้าท์กับเขาอย่างกับรู้จักมานาน

                                      เมนูอาหารของร้านฟาตินะห์
        นี่ล่ะค่ะ นับว่าเป็นอีกหนึ่งมหัศจรรย์ของศูนย์อาหาร ถ้าคนมุสลิมเข้าไปมีร้านอาหารในศูนย์อาหารก็จะโดนบังคับให้ขายข้าวหมก ซุป สะเต๊ะ อะไรอย่างเงี้ย.... พอเราเข้าไปหาอาหารฮาล้าลในศูนย์อาหารเป็นต้องเจอข้าวหมก บ่องตงๆ คนมุสลิมเขาไม่ได้กินข้าวหมกทุกวันนะฮ้า ดิชั้นและคนมุสลิมทั้งหลายก็เป็นคนไทยเกิดเมืองไทยกินอาหารไทย อาหารฝรั่ง อาหารญี่ปุ่น พิซซ่า เบอร์เกอร์ ส้มตำ ฯลฯอะไรก็ได้ที่ไม่ใช่หมู แหม....ไม่รู้จักคิดนอกกรอบบ้างเลย ไม่ได้ว่าคุณมัตและเจ้าของร้านอาหารมุสลิมต่างๆนะคะ พาดพิงเจ้า ของศูนย์อาหารนั่นแหล่ะ

        แต่ข้าวหมกของร้านนี้มีทั้งหมกไก่ หมกเนื้อ หมกปลาแซลม่อนผ่านไปก็ลองไปชิมดูนะคะ ไม่แพง วันนั้นก็อุดหนุนข้าวหมกไก่มาหนึ่งกล่อง พ่อหมีอยากกินข้าวหมกเนื้อแต่หมดแล้ว บอกว่า นิแม่หมีโอเคเนชั่นแนะนำมาเผื่อเธอจะแถมข้าวเยอะๆ   555 คุณมัตเรียกแม่หมีว่า "นิแม่หมี" นิ แปลว่า พี่ค่ะ นิแม่หมี น่ารักดีเนอะ

เมนู